<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/33349" type="text/javascript"></script>

อลม่านนักรักยัยตัวแสบ ผู้เขียน: เกิดมาza ชมแล้ว: 109,155 ครั้ง post ครั้งแรก: Sun 21 October 2007, 4:36 pm ปรับปรุงล่าสุด: Sat 26 April 2008, 2:25 pm อยู่ในส่วน: วิชาการ.คอม

แล้ววันนี้ฉันก็ไม่ได้เข้าเรียนเลยสักวิชาเดียว หนำซ้ำยัยเพื่อนบ้าบิ่นทั้งสองนั้นยังคิดว่าฉันจะฆ่าตัวตายอีกต่างหาก -0- คิดได้ไงถึงฉันจะรักหมอนั่นแต่ฉันก็ย่อมรักตัวเองมากกว่าอยู่แล้ว เพราะเราคือหมีแพนด้าน้อย^o^วะฮ่าๆ(มันเกี่ยวกันไหมน๊า- -*)

''เมจิทำไมวันนี้กลับบ้านดึกจังลูก'' คุณแม่จ๋าเดินมาทักฉัน

''อ่อ หนูไปเล่นน้ำที่ทะเลมาน่ะค่ะ หนูขอตัวก่อนนะคะ ฝันดีค่ะ''

''จ้า'' เฮ้อ ทำไมๆๆๆๆๆ ภาพนั้นต้องติดตาเราด้วยนะ ออกไปจากใจฉันได้แล้ว ออกไป๊ ชิ้วๆๆๆ เอ๊ะ! นายนี่มันหน้าด้านที่สุดเลยนะอีตาไทน์ไล่แล้วยังไม่ยอมไปอีก ไป หนอยยิ่งไล่ยิ่งมาใกล้อีก บอกให้ออกไปไงเล่า อีตาบ้า>.<

นี่ฉันบ้าไปแล้วรึไงT^Tจู่ๆก็อยากร้องไห้ เฮ้อแต่ฉันว่าจะพูดว่าอยากก็คงไม่ถูกเพราะจู่ๆน้ำตามันก็ไหลออกมาอัตโนมัติ ทำไมนะทำไม ทำไมฉันถึงได้อ่อนแอเเบบนี้ ฉันต้องเป็นคนที่เข็มเเข็งซิ โฮ่ะๆๆ ทำไมยิ่งนึกถึงนายทีไรฉันต้องร้องไห้ทุกทีล่ะ ฉันต้องใจเเข็ง ปากกาใช่แล้วปากกา ฉันต้องเขียนอะไรบางอย่าง 'วิธีลืมอีตาไทน์

 1. ไม่ควรไปพบหน้า หรือถ้าพบหน้าห้ามจ้องเกิน3วินาที

2. ไม่ควรไปไหนมาไหนกับหมอนั่นสองต่อสอง ไม่ซิฉันไม่ควรจะพูดคุยกับหมอนั่นด้วยซ้ำ

3. ต้องใจเเข็งๆ ใจเเข็ง ใจเเข็ง

4. ก็ใจเเข็ง

5. ก็ใจเเข็ง เฮ้อ อดทนๆ ต้องอดทนดิโว้ย'

ฉันตื่นขึ้นมาพร้อมกับตาที่บวมตุ่ยขึ้น นับวันฉันเริ่มจะสมเพชตัวเองขึ้นทุกวันแล้วนะ

เพราะนายๆๆๆๆๆ เพราะนายเเท้เลยที่ทำให้ฉันเสียใจ เพราะนายที่ทำให้ฉันเสียโสม-.,-

เพราะนายทำให้ฉันต้องโดนเรียน อีตาบ้าๆๆๆๆๆ ฉันเกลียดนายที่สุดเลยT^T

เหนื่อย โมโหจนเหนื่อย

แล้ววันนี้ก็เป็นอีกวันที่ฉันตื่นเช้า

''ไปโรงเรียนกันเถอะ กิมจิ''

''ง่ะ เธอจะไม่กินข้าวเช้าก่อนหรอ''

''ไม่อ่ะ นายกินไปเถอะงั้นนายนั่งรถไปเองละกัน''

''อือๆ''  แล้วฉันก็ขับมารถมาถึงมหาลัย แล้วก็ต้องมาพบกับ 'ไทน์' ไม่ใช่ซิใครก็ไม่รู้

''สวัสดีตอนเช้า'' เฮ้อ -*-

''.....'' ฉันไม่พูดอะไรออกไป''

''เย็นนี้ไปข้าวด้วยกันนะ'' หมอนั่นชวนฉันด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดี

''แล้วทำไมฉันต้องไปกันนายไม่ทราบ นายก็ไปกับเเฟนนายซิ''

''ก็เธอไงแฟนฉัน''

''หึ ฉันรู้ความจริงหมดแล้วล่ะ ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว แล้วก็อย่ามายุ่งกับฉันอีก'' สิ้นเสียงของฉันฉันก็เดินหนีทันที

''เจอกันที่ร้านไอศรีมหน้ามหาลัยนะ^^''

''ฉันไม่ไป''

''ไม่เป็นไรร้านนั้นเปิดถึง4ทุ่มครึ่งฉันจะรอเธอจนกว่าเธอจะมา''

''แล้วถ้าฉันไม่ไปล่ะ นายจะทำไม นายคงไม่เอาอะไรมาเขียนประตูรั้วหน้าบ้านฉันหรอกนะ''

''ฉันบอกเลยว่าไม่ ถ้าเธอไม่มาฉันจะรอเธอฉันจะนั่งรอเธอตรงหน้าบ้านเธอ''

''นั่งไปเถอะย่ะ ชิ'' หมอนั่นพูดจริงหรอที่จะรอฉันจนกว่าจะมา ฉันควรจะไปดีไหมนะ หรือฉันควรจะไป ไม่ได้ๆ ฉันต้องใจเเข็งๆๆๆๆ ได้ยินไหม ใจเเข็ง

 

 

 

---

บทความอื่น

บทความแนะนำ

Blog แนะนำ

Hot Links

คลังข้อสอบ | ข่าววิชาการ
เล่นกล/เกม | อ่านนิยาย
ข่าวทุนการศึกษา | ลิงค์

ขอบคุณผู้สนับสนุน