~หมีแพนด้า หมีแพนด้า หมีแพนด้า หมี หมีแพนด้า โย้วๆๆ~

''ฮัลโหล''

''ยัยเมจิแกทำอะไรอยู่ยะ''

''เปล่าหรอกฉันกำลังจะไปอาบน้ำนอน''

''กรี๊ด ยัยหน้าด้าน แกสัญญาอะไรไว้กับใครยะ แกรู้ไหมแกปล่อยให้เค้ารอ รอจนร้านจะปิดแล้วนะ ช่วงนี้ฝนก็ตกเค้าก็ยืนรอแก ยัยใจร้ายยัยเพื่อนใจดำ แกจะทรมานหัวใจคนอื่นไปถึงไหน''

''แกคิดว่าฉันไม่เจ็บหรอ ที่ฉันทำแบบนี้แกคิดว่าฉันสบายใจนักรึไง ก็รู้ไหมหมอนั่นน่ะกอดกับบีต่อหน้าต่อตาฉันแถมยังหัวเราะให้ฉันในขณะที่หมอนั่นกำลังโอบกอดบี แกรู้ไหมฉันเจ็บมากแค่ไหนแกรู้ไหมว่าฉันเจ็บมากแค่ไหนที่รู้ว่าสองคนนั้นเค้าคืนดีกัน ฮือๆๆๆ''

''O_Oเมจิฉันขอโทด แต่แกกำลังเข้าใจผิดนะ''

''ฉันไม่ได้เข้าใจผิด ฮือๆๆๆ เค้ากอดกันแล้วหัวเราะเยาะฉัน''

''ไม่ใช่แกอ่ะบ้า พี่ไทน์กับยัยบีก็เเค่ตกลงว่าจะเป็นเพื่อนกันก็เท่านั้นเค้ากอดกันด้วยความบริสุทธิ์ใจ''

''O_O จริงหรอ''

''ก็เออน่ะซิ แกรีบไปหาพี่ไทน์แล้วปรับความเข้าใจกับพี่เค้าซะนะ''

''แล้วทำไม ฮึก ฉันต้องไปปรับความเข้าใจกับหมอนั่นด้วยล่ะ''

''เออ แล้วเเต่แกเเค่นี้นะ  ติ๊ด..'' ฉันวางสายลงพลางมองไปยังหน้าบ้าน รอคนที่บอกว่าจะมานั่งรอหน้าบ้านฉัน รอคนคนที่ฉันอยากจะเห็นหน้าในเวลานี้

''O_Oนายมาจริงๆด้วยหรอเนี่ย''ฉันพูดเบาๆพลางกระโดดลงบรรได -*-อันที่จริงฉันวิ่งน่ะ

''ฮัด ชิ้ว~ ฮัดๆ หวัดดี อากาศหนาวซะมัด'' ไม่สบายแล้วยังมาปากดี

''นายมาที่นี่ทำไม''

''แนก็มาหาเธอน่ะซิยัยบ้า คนอะไรใจร้ายใจดำปล่อยให้คนหล่อๆอย่างฉันไปนั่งรอที่ห้องแอร์เย็นๆตั้ง5ชั่วโมง ฮัดชิ้วววว~''

''แล้วใครสั่งให้นายไปรอไม่ทราบ''

''มีคนมาหาไม่คิดจะชวนเข้าบ้านหน่อยหรอ''

''ไม่จำเป็นหรอกย่ะ''

''งั้นฉันก็จะนั่งตรงนี้ รอเธอตรงนี้จนกว่าเธอจะยอมให้ฉันเข้าไป''

ปังงงงง~ (เสียงปิดประตู-*-)