 |
<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/33416" type="text/javascript"></script> |
|
|
ความจิงที่ไม่อยากจำ
เพราะเรารักหรือเพราะเราหลงเราถึงลืมเขาไม่ได้ มันคือเรื่องจิงนะคะ
ที่สำคัญไม่รู้จะระบายกับคัย เลยต้องมาระบายกับคอมฯ ให้กำลังจัยด้วยนะคะ
post ครั้งแรก: Thu 25 October 2007, 3:31 pm ปรับปรุงล่าสุด: Thu 25 October 2007, 4:04 pm
|
หน้าที่ 1 - บทที่1
วันนี้คือวันที่19 เมษายน มันเป็นวันไหลที่พัทยา วันนั่นเฟิร์นกับพี่ขี่มอเตอร์ไซค์ไปเล่นสงกานกัน พี่เฟิร์นชื่อจุ๊ เราไปเล่นกันจนมาเจอเพื่อนของพี่
"จุ๊มึงจะไปไหนวะ?"
พี่ผู้ชายคหนึ่งถามพี่เฟิร์น ท่าทางเขาคงเป็นเพื่อนกัน
"ไปเล่นน้ำดิ..แล้วมึงอะโบ้ไม่ไปหรอ?"
"คนข้างหลังมึงอะน้องหรอ?"
"ทำไม?ชอบน้องกรูอะดิ"
"น้องมีเบอรืมั้ยคับ?"
เฟิร์นหลบหน้าพี่โบ้ด้วยความอาย อายซิคะเขานะทั้งหน้ารักเข็มแบบผู้ชายไทย
"เฟิร์นยิ้มน่ารักดีนะ"
"ขอบคุณคะ"
พี่โบ้เขาชมเฟิร์นด้วยเพราะว่าตอนที่เฟิร์นอายบเฟิร์นจะยิ้มอย่างอายๆ
"พอเลยโบ้มึงไม่ต้องมาม่อกับน้องกู"
"มีเบอร์มั้ย?"
"มีคะ"
"เฟิร์นชอบมันหรอ"
พี่กระซิบที่ข้างหูเฟิร์นแล้วเฟิร์นก็พยักหน้า พี่เฟิร์นก็เลยให้เบอร์ไป
"จด 085-xxxxxxx"
"แล้วจะโทรฯหานะ"
นั่นคือจุดเริ่มต้นที่เราได้พบกัน ความรักของเราท่าทางจะไปได้ดี แต่มันไม่เป็นอย่างที่เราคิดเอาไว้ มันกลับพังไม่เป็นท่า...?
วันนั่นตอนกลางคือเฟิร์นนอนกับพี่จุ๊
"เฟิร์นโบ้โทรฯมา"
"ฮาโหล"
"เฟิร์นพี่โบ้นะ"
"คะ"
"เฟิร์นมีแฟนหรือยัง?"
"ยังคะ"
"งั้นพี่จีบด้ายมั้ยคับ?"
"แล้วตอนนี้พี่ไม่ได้จีบเฟิร์นหรอกหรอคะ?"
แล้วเฟิร์นก็คุยไปได้อาทิตย์หนึ่งแล้วมันก็มีข่าวของเขามาว่า
"เฟิร์นไอ้โบ้อะมันมีแฟนชื่อกิ้ง"
เฟิร์นอึ้งไปชั่วขณะ
"จุ๊เฟิร์นจะโทรฯหาโบ้"
"จะไปโทรฯหามันทำไม"
เฟิร์นเดินไปหยิบโทรฯบ้านแล้วกดเบอร์พี่โบ้
"พี่โบ้มีแฟนหรือยังคะ?"
"เฟิร์นมึงไม่ต้องไปพูดดีกับมัน"
พี่จุ๊โมโหแทนเฟิร์นมาก
"ป่าวนี่คะพี่ยังไม่มี"
"พี่มันใจหรอคะ?"
"....."
พี่โบ้เขาเงียบ
"พี่โบ้มีแฟนแล้วก็ไม่ควรมาจีบเฟิร์นนะคะ เฟิร์นเสียใจมาก เราจบกันแค่นี้นะคะ"
หลังจากนั่นเฟิร์นก็ว่างโทรฯไปโดยไม่ฟังว่าอีกฝ่ายจะพูดอะไร
"มึงเลิกกับมันแล้วใช่มั้ย?"
พี่จุ๊ถามเฟิร์น เฟิร์นเลยพยักหน้า แล้วนำตามันก็ไหลออกมาไม่ยอมหยุด
เวลาผ่านไป1เดือน เพื่อนๆคงรู้นะคะว่าเวลาที่รอให้เขามาง้อมันชั่งนานเหลือเกิน ในที่สุดเขาก็โทรฯมา
"ฮัลโหล"
เฟิร์นรับโทรฯด้วยความดีใจ (เพื่อนๆก็คงเป็น)
"เฟิร์นหรือป่าวคะ?"
พี่โบ้ยังคงสุภาพเหมือนเดิมเขาไม่เคยเปลี่ยน
"คะ"
"พี่ขอโทดนะดีกันนะเฟิร์น"
"ทำไมพี่เพิ่งมาขอโทดคะ?"
"......"
"รู้ไหมเฟิร์นรอโทรฯพี่ทุกวัน"
"พี่ขอโทดนะ กลับมาเป็นเหมือนเดิมนะ"
คำที่โบ้พูดมามันทำให้ฉันยิ้มออก
"คะ"
"ขอบคุณที่ให้โอกาศ"
"ไม่เป็นไรคะ"
เฟิร์นกับพี่โบ้เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมกันอีกครั้ง ถึงแม้เฟิร์นจะเคยโดนหรอก แต่ไม่รู้ทำไมว่าเฟิร์นไม่เคยคิดที่จะโกดเขาเลย เพราะเฟิร์นรักหรือหลงเขาคะ
(ติดตามตอนต่อไปนะ เพราะเล่าจากชีวิตจิงต้องใช้เวลา ขอบคุณที่ติดตามป
*หมายเหตุ
งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา
จำนวน 5 ความเห็น, หน้า่ | -1-
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1 25 ต.ค. 2550 (16:13) ไอ้โบ้ ไอ้ผู้ชายเลว มีแฟนแล้วยังมาจีบผู้หญิงคนอื่นอีก
ครั้งนี้มันต้องมีลับลมคมในกันแน่ๆเลย
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2 26 ต.ค. 2550 (15:02) คุณยัยแอปเปิ้ลแดงพูดถูกค่ะ ฉันเห็นด้วย
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 3 27 ต.ค. 2550 (17:12) ขอบคูณนะคะที่เป็นกำลังใจให้ขอบคุณคะ
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 4 28 ต.ค. 2550 (09:48) นู๋แหวนคร่าจะไปยอมมานง่ายๆทามมายกาน
ผช อย่างนี้ต้องเจอแรงกลับ อย่าไปยอมมานคร่า
จะรักหรือหลงยังไงต้องไว้ท่าคร่าอย่างให้มานรู้เด๋วมานจะเหนเราเปงของตาย
ที่นี้เราจะลำบาก นู๋ไม่ลองหักอกมานเล่นๆบ้างอ่าคริๆๆ
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 5 28 ต.ค. 2550 (12:31) แหวนจะลองทำนะคะ ขอบคุณที่ให้คำปึกษา ซึ้งคะ