<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/33584" type="text/javascript"></script> |
|
รักล้นใจของก๊วนนายจอมแสบV&Sแก๊งค์ยัยจอมซ่า(อัพต่อแร้วว ว วนะค่ะตอนที่ 21 นำมาให้ชมแล้วววค่า^^ เม้นๆๆๆฮือๆๆๆ!ไม่มีคนเม้นเยยยยย^^)
post ครั้งแรก: Mon 5 November 2007, 7:49 pm ปรับปรุงล่าสุด: Thu 15 May 2008, 3:21 pm
อยู่ในส่วน: นิยายแฟนตาซี, นิยายรัก, vนิยาย, พักผ่อนหย่อนใจ, วิชาการ.คอม, นิยายสำหรับเด็ก, นิยายหลอน, นิยายผจญภัย, อื่นๆ, comment ของบทความ, v Blog, vClub, คลับสำหรับเด็ก
|
.......Spacical Mos Talk ......
ตอนนี้ผมยืนอยู่หน้าห้องส่วนตัวของแก๊งค์เรา ผมรู้ว่าถ้าผมอยู่ต่อไปไอ้ปูมันก็คง ไม่พูดอะไรต่อไป
อีกและมันยังจะทำร้ายตัวเองอีกก็เป็นได้ ตอนนี้ผมเลยดทรหายัยแสบก่อน หรือยัยเบลล์ของผมนั่น
เอง
"ฮัลโย๋ ^^"เสียงยัยนี่นิ
"ฮัลโหล เบลล์หรอ ??"
"อ้าว! ก็นายโทรมาเบอร์ใครล่ะ ??ถ้านายรู้ว่าโทรมาเบอร์ใครก็คนนั้นน่ะแหละ "
"อือๆๆ นี่เทออยู่ไหนเนี่ย มาหาชั้นที่อาคาร 3 แถวๆห้อง ซ้อมเทควันโดอ่ะนะ ..รีบๆๆล่ะ
มีเรื่องด่วนมากๆ "
"อือๆ ได้ครับเจ้านาย ย ยย ย ยย " หืมมมๆ!ยัยนี่อย่าให้ถึงตาผมบ้างก็แล้วกัน
ตอนนี้ผมยืนฟังไอ้ปูที่เอามือทุบกระแพงอีกเช่นเคย ผมจะทำยังไงกับมันดีนะ เมื่อกี้ ผมเคาะ
ประตูเรียกมัน แล้วผมก็ถามมันว่า
"เฮ้ย ! ไอ้ปู แกเป็นอะไรว่ะ หรือว่าเป็นเพราะยัยมาย ออกมาเคลียกันให้รู้เรื่องนะโว้ย "
"ฮึ! ขอบใจว่ะมอส ที่เองเป็นห่วงข้าแต่ข้าเบื่อ ข้าทนไม่ไหวแล้ว ข้าไม่อยากให้อดีตมันซ้ำรอย
ข้าขอร้องล่ะนะโว้ย ยยยยย อย่ามายุ่งกะข้าอีก "
"เฮ้ย ! เอ็งอย่าคิดสั้นนะโว้ย "
"............" (เลขหมายที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้ : คนเขียน )
....ตอนนี้ผมเข้าใจความรู้สึกของไอ้ปูแล้วล่ะครับ ว่ามันเป็นยังไง ที่ว่าอดีตซ้ำรอย .....
ตอนนั้นพวกเราอยู่ในช่วงที่คึกคะนองกันมากเราเรียนอยู่ที่ อังกฤษ ......ตอนนั้นเราอายุ
ประมาณ 15 ปี ไอ้ปู เป็นคนที่ร่าเริงมาก ตอนนั้นยัย ปิ่นโต น้องสาวคนเดียวของ
ครอบครัวมันยังมีชีวิตอยู่ ปิ่นโตเป็นเด็กสาววัย 14 ที่น่ารัก ครั้งนั้น พี่พี เพื่อนสนิทของพี่ปอน์ด
แอบชอบยัยปิ่นโตอยู่ แต่พี่ปอน์ด หลงคิดเอาเองว่า ชอบยัยปิ่นโตจิงๆแต่ความจิงแล้วมันไม่ใช่
ตอนนั้นปิดเทอมใกล้จะขึ้น ม .3 ของยัยปิ่นโต ยัยปิ่นโตและพี่พี เป็นแฟนกัน ด้วยนิสัยที่ฟันแล้วทิ้ง
อย่างพี่พี ไอ้ปูมองออกทันทีว่าพี่พีจะต้องทำให้ยัยปิ่นเสียใจ ไอ้ปูจึกคอยห้ามน้องและแนะนำน้อง
ประกอบกับช่วงนั้นพี่ปอน์ด ไว้ใจพี่พีมากเลยฝากงานที่บริษัทให้พี่พีช่วยดูแล และพี่ปอน์ด
ต้องไปอเมริกาเพื่อไปดูตัวคู่หมั่นของพี่เขา ในวันนั้นผมติดเรียน ผมเลยฝากให้พี่พีดูแล
ยัยปิ่นโตที ........และวันนั้นที่พวกเราทุกคนติดเรียน เราก้อเลยไปเรียนกัน และสรุปพอพวกเรา
กลับมาก่อน 1 ชั่วโมงที่จะเลิกเรียน เราก็ได้เจอกับเหตุการ์ณที่ทำให้ทุกคนอึ้งไป
วันนั้นพี่พี กะ ยัยปิ่นโตกำลังมีอะไรกันอยู่บนเตียง พอดีกับที่ไอ้ปูขึ้นไปบนห้องยัยปิ่นโต
และพวกเราก็กระชากประตูเข้าไปเพราะว่า ตอนนั้นบ้านเงียบผิดปรกติ และภาพที่พวกเราเห็น
ก็ทำให้ไอ้ปูง้างหมัดเข้าใส่พี่พีเต็มเปา และยัยป่นโตก็นอนสลบอยู่
"ไอ้หมาพี มึง ! มึง ทำน้องกู " วันนั้นเป้นวันแรกที่ผมเห็นไอ้ปูเดือดดาลเเบบนี้
"ปู ! พี่พร้อมที่จะรับผิดชอบทุกๆอย่าง "
และตั้งแต่วันนั้นมาพี่พีก็ยอมทำตามที่พี่เค้าบอกทุกประการ แต่แล้วก็มีเหตุการณ์หนึ่งเกิดขึ้น
วันนั้นยัยปิ่นดตกลับบ้านไป ไปเจอพี่พีกำลังทำอะไรอยู่กะเพื่อนสาวคนสนิทของเทอที่มีชื่อว่า
" สายลม " เหตุการ์ณ ณ ตอนนั้นทำให้ยัยปิ่นโตวิ่งลงบันไดมาและข้ามถนน โดยมิได้มองสิ่งอื่นใด
เลย ทำให้รถชนยัยปิ่นโตเข้า และพี่พีก็วิ่งตามลงมาพอเห็นสภาพศพของยัยปิ่นโตทำให้พี่รีบวิ่งมาอีก
เช่นกันและก็มีรถอีกคันหนึ่งพุ่งมาด้วยความเร็วสูง พุ่งเข้าชนใส่พี่พี ..............................
และสุดท้ายก็คือ ......ยัยปิ่นโต.....จากพวกเราไปตลอดกาล ........
ส่วนพี่พี ......ก้อ .....สูนเสียความทรงจำตลอดไป ....และพี่เขาก็ถูกส่งตัวกลับมาที่ไทย
พร้อมกับมาเข้าเรียน โรงเรียนที่ผมอยู่ ผมพึ่งรู้วันนี้เองว่า "พี่พี" ได้ย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่เหมือนกัน
บางครั้งผมก็เห็นพี่แก แต่ผมก็พยายามไม่เชื่อว่าใช่พี่แก ........และตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา
ไอ้ "ปู" ก็เป็นผู้ชายที่เย็นชาที่สุดในชีวิต ...........สาเหตุก็คือ มันโทตัวเองว่าไม่ควรไว้ใจพี่พีเลย
เช้นเดียวกันกับพี่ปอน์ด .........และพอมาวันนี้ไอ้ปูคงเจอพี่พีและรู้สึกว่าคงจะชอบยัยมายด้วยเช่น
กัน ..........แต่พี่พี ...คงจะจำไอ้ปูไม่ได้สินะ.! .......ผมขอเถอะนะครับพี่พี .....
อย่าพรากคนที่ไอ้ปูรักที่สุดในชีวิตของมัน.....ไปจากมันอีกเลย ...........
.................................................................................................................
แง่มๆๆๆจบอีกตอนแล้วค่า
^^ เม้นให้ทีนะ ^^
เม้นๆๆกันเยอะๆๆๆๆๆนะค่ะ รับรองตอนหน้าสนุกแน่นอนค่ะตอนนี้ขอเล่าถึงอดีตกาลของนายปู
ก่อนนะค่ะ ^^
อย่าเพิ่งท้อน้า
มาอัพต่อนะ
จาเปงกำลังใจให้
T^T นิยายหายๆๆTTOTT
นิยายพี่เบลทำไมเราอานไม่ได้หล่ะ??

สนุกดีค๊า^๐^
สู้ๆ
สู้ๆเน้อ
รออ่านอยู่


เย่ๆ
ฉลองครบ20หน้า
อิอิ
^^!
แฮะๆๆๆจ้าๆๆๆ
นี่กะว่าจะมาอัพวันเสาร์นะนี่
^^
พอดีอยากขอบคุนทุกๆๆคนที่ชวยกันคอมเม้น ^^
เลยรีบอัพให้ค่ะ
ขอบคุนทุกๆๆๆคนสำหรับคอมเม้นนะค่ะ
และขอฝากนิยายเรื่องนี้กับทุกคนด้วยนะค่ะ^^
p.s.ขอบคุนganyarut ,คนรักkamikaze,judoclub ,Nate River
ขอบคุนค่า
ขอบคุนจิงๆๆ
**!
สายลมมาเม้นให้นะ
ถ้าวันไหนขยันจะอ่านให้ขอโทดนะที่เกียดมาขี้เกียดTT[]TT
มาอ่านนะขอรับ(ได้นิดเดียวอยู่เลยง่า...)
สนุกมากมาย
เป็นกำลังใจให้นะขอรับ อิอิ
คิคิ
พี่เบลล์สู้ๆนะ

สู้ๆน๊าคะ เอ้า มาเชียร์หน่อยเร็ว ฮิฮิ
สู้ๆๆ
^^
สู้ๆๆ
^^
สู้ๆๆ
^^
หวัดดีจ้าสาวน้อย
แวะมา
ฝันดีคร้า

หนุกมากเลยค่ะ
จะมาเม้นให้เยอะๆน้า~
พยามเข้านะ ทะเลทรายเป็นกำลังใจให้...บาย
พี่เบลล์ๆอัพแล้วเย้ๆ


Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |