<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/33680" type="text/javascript"></script>

รักอันตราย & ผู้ชายไร้ใจ(THE END) ตฤณตรัย บุรุษที่ร้ายกาจน่ากลัวแต่แฝงความเป็นสุภาพบุรษเต็มตัว ช่อแก้วสาวน้อยที่อยู่ท่ามกลางสงครามของความรัก **ขออนุญาตลบนออกบางช่วงนะคะเพราะเรื่องส่งสำนักพิมพ์แล้วค่ะ ผู้เขียน: yong soo ชมแล้ว: 126,025 ครั้ง post ครั้งแรก: Mon 12 November 2007, 5:38 pm ปรับปรุงล่าสุด: Tue 22 April 2008, 5:39 pm อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด

ฌาณิช์กากวาดสายตาสำรวจเรือนร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มซึ่งกำลังเผลอตัวด้วยความ


เผลอไผล เธอนั่งมองแผ่นหลังกว้างเปล่าเปลือยเกือบยี่สิบนาทีแล้วหลังจากเขาทำงานจน


เสร็จและออกไปยืนคุยโทรศัพท์อยู่ที่ระเบียง บางครั้งเธอเห็นเขาเดินย้ายไปตรงนั้นตรง


นี้ บางทีก็หยุดยืนนิ่งนานทั้งหน้าตาขมวดมุ่น หญิงสาวตวัดสายตากลับมาด้านในเมื่อ


เห็นเศษปูนที่ตกเกลื่อนพื้นก็ต้องถอนใจยาวสงสัยเธอต้องทำความสะอาดครั้งใหญ่เพราะ


มันรวมถึงฝุ่นผงที่ลอยคลุ้งจนไปจับตามอุปกรณ์ต่าง ๆ ภายในบ้าน




คราแรกคิดว่าเมื่อเขาทำงานเสร็จก็จะจัดการแต่เมื่องานเสร็จและเธอทำท่าจะลงมือเขา


กลับจับเธอลงนั่งพร้อมสั่งสั้น ๆทั้งหน้าตายิ้มละมุน



“อยู่ตรงนี้อย่าเพิ่งขยับไปไหน รอผมคุยโทรศัพท์เสร็จแล้วจะมาหา”



ตกลงเธอก็เลยต้องนั่งมองผู้ชายเปลือยอกสลับกับกองฝุ่นผงอยู่แบบนี้ เสียงเลื่อนประตู


กระจกดังขึ้นทำให้ต้องเหลียวมอง ร่างสูง ก้าวยาว ๆ มาหาก่อนจะนั่งลงจนเกือบชิด


ก่อนจะเอ่ยเสียงนุ่มนวล



“ไปเก็บเสื้อผ้าได้แล้วที่รัก”


“เก็บเสื้อผ้า เก็บทำไมกันคะ”


“ไปพักที่อื่นสักอาทิตย์เป็นไง คุณจะได้ไม่เหนื่อย ทางนี้ผมให้คนมาจัดการดูแลแล้ว


ทั้งทำความสะอาด ทั้งตกแต่งใหม่ ถ้าคุณอยู่อาจจะรำคาญ ผมก็เลยอยากให้ไปนอนเล่น


ที่อื่นสักพัก” เขาตอบมาท่าทางคล้ายเจ้านายที่สั่งลูกน้อง


“ไม่ได้หรอกคะคุณตฤณ ชั้นจะทิ้งบ้านไปได้ยังไง แล้วถ้าไปจริงคุณจะให้ชั้นไปนอน


ที่ไหน”


“ก็บ้านพักตากอากาศ หรือไม่ก็ที่ไหนสักที่ เดี๋ยวคุณดูเองแล้วกันว่าชอบที่ไหน ตอนนี้


คุณไปเก็บเสื้อผ้าดีกว่า”


“แหมคุณพูดฟังดูแล้วง่ายจัง แต่สำหรับชั้นมันยากนะ ถ้าไปแล้วงานของชั้นหละ ที่พัก


อยู่ไกลแค่ไหน ชั้นจะเดินทางไปทำงานยังไง ไหนจะยังเรื่องอื่น ๆ อีกจิปาถะ คุณอย่า


ยุ่งยากเลยค่ะ แค่ที่ช่วยทำให้นี่ก็ดีถมไปแล้ว”



“ ผมหมายความว่าคุณน่าจะหยุดงานต่างหาก ลาหยุดได้ไม่ใช่หรือฌาณิช์กา หรือถ้า


หยุดไม่ได้คุณก็ลาออกเลยเป็นไง”



หญิงสาวชักไม่เข้าใจสิ่งที่เขากำลังทำและจะให้เธอทำเสียด้วย ตัวเขาเองเป็นผู้บริหารจะ


ทำอย่างไรก็ได้ แต่เธอเป็นแค่พนักงานในบริษัทเล็ก ๆ ถ้าหยุดงานก็น่าจะมีเหตุผล


เพียงพอ ไม่ใช่คิดจะลาก็ลาไปเฉย ๆ แบบนี้



“ถ้าจะลาต้องบอกล่วงหน้าก่อนค่ะ แล้วคุณจะให้ชั้นลาไปทำอะไรละคะ”


หน้าคมยิ้มกริ่มก่อนจะดึงใบหน้าเธอเข้าไปใกล้กระซิบเสียงเบา


“บอกเจ้านายคุณไปเลย ว่าคุณจะลาพักร้อนไปเที่ยวกับคู่หมั้น”


“ใครเค้าจะเชื่อ คุณตฤณพูดแปลก ๆ เขารู้กันทั้งบริษัทว่าชั้นยังไม่มีแฟน แล้วจะเอา


คู่หมั้นที่ไหนมา”


“ก็นั่งอยู่ตรงนี้ไง นั่งใกล้ ๆ คุณแล้วก็กำลังจะกอดคุณด้วย”



ตฤณตรัยพูดพลางรั้งร่างบางมากอดไว้แน่น หญิงสาวหัวเราะเหมือนขำก่อนจะท้วงเขา


พร้อมทั้งผลักอกกว้างนั้นแรง ๆ



“เค้าคงเชื่อกันหรอกค่ะ ชั้นไปทำงานดีกว่านั่งคุยเล่นกันแบบนี้สงสัยบ้านชั้นเป็นรูหนู


แน่ ๆ”


เมื่อเธอทำท่าลุกขึ้น ชายหนุ่มก็ดึงเธอไว้แน่นพลางพูดน้ำเสียงจริงจัง


“ผมพูดจริงนะฌาณิช์กา ผมไม่เคยพูดเล่นตอนนี้ผมก็จัดการหมดแล้วด้วย ทั้งให้เลขา


จองห้องพักไว้สองสามที่เผื่อคุณจะได้เลือก ทั้งพร้อมจะจัดงานหมั้นภายใน 24 ชั่วโมง


ถ้าคุณต้องการ หรือถ้าคุณจะแต่งงานเลยก็ได้ถ้ามั่นใจในตัวผมแล้ว”




หญิงสาวจ้องหน้าเขาคล้ายไม่เชื่อสิ่งที่ได้ยินเค้าคิดยังไงถึงจะหมั้นหรือแต่งงานกับเธอ


ปุบปับ เพราะถ้านับกันจริง ๆ แล้วเธอพบกับเขาแค่ไม่ถึงสิบครั้งด้วยซ้ำไป




“ทำไมคุณคิดจะแต่งงานหรือหมั้นกับชั้นละคะคุณตฤณ คุณยังไม่รู้จักชั้นดีด้วยซ้ำไป


ชั้นยังมีอะไรอีกหลายอย่างที่คุณไม่รู้ แล้วคุณมั่นใจได้อย่างไรว่าชั้นเป็นคนดีหรือเป็น


คนที่คุณต้องการจริง ๆ “



“เอางี้ดีกว่า ผมว่าเราค่อยไปคุยกันทีหลัง ตอนนี้คุณไปเก็บเสื้อผ้าก่อน ผมให้เวลา


สิบห้านาที ถ้าคุณเก็บไม่เสร็จผมจะอุ้มคุณไป แล้วเราจะไปหาเสื้อผ้าให้คุณข้างหน้า”




“ไม่ได้ค่ะ ยังไงก็ไม่ได้ชั้นมีงานอีกตั้งเยอะที่ต้องไปสะสาง”


“เหลือสิบสี่นาทีกับอีก สามสิบวิ” เขาพูดขึ้นมาลอย ๆจนเธอต้องพูดรัวเร็ว


“รอวันหลังนะคะ วันนี้ชั้นจะทำบ้านก่อน คราวหน้าชั้นจะไปเป็นเที่ยวเป็นเพื่อนคุณ”


“สิบสี่นาที”


“คุณตฤณค่ะ ชั้นไปไม่ได้จริง ๆ คุณอย่าบังคับชั้นสิ” หญิงสาวครวญเสียงเบาเมื่อเขา


นับเวลาไม่หยุด


“สิบสามนาที”



หน้าคมที่ยิ้มละมุนในตอนแรกเริ่มเรียบเฉยขึ้นมาจนเธอชักละล้าละลัง


“ขอชั้นถามเพื่อนในที่ทำงานก่อนนะคะว่าเค้าจะทำงานแทนชั้นได้มั้ย”


“สิบสองนาที และผมก็เปลี่ยนใจแล้ว “




ร่างสูงลุกขึ้นเดินไปคว้าเสื้อตัวเองมาสวมลวก ๆ ทั้งไม่ติดกระดุม มือแข็ง ๆ ก็จับข้อมือ


เธอไว้ทันควันแล้วดึงออกจากบ้านทันที


หญิงสาวขืนร่างตัวเองไว้เต็มแรง พลางเหลียวไปดูห้องที่สกปรกเลอะเทอะสลับไปมา



“คุณตฤณ ชั้นไปไม่ได้ อย่าดึงชั้นสิเจ็บนะ..อุ้ย”


เสียงท้ายเธอร้องเพราะตกใจเมื่อเขาปล่อยมือกะทันหันจนทำให้เธอที่ขืนแรงดึงอยู่เซเข้า


ไปหา แขนแข็งแรงตวัดช้อนเธอไว้แนบอกก่อนจะยิ้มให้นิด ๆ นัยน์ตาพราวระยับ



“ ผมอุ้มไปเองก็ได้ ถ้าคุณเจ็บแขน”


“คุณทำแบบนี้อยากให้ชั้นถูกไล่ออกจากงานหรือไง”




ฌาณิช์กาชักโกรธเขาขึ้นมา เพราะพูดเท่าไหร่เขาก็ไม่ยอมฟัง ร่างสูงยังคงก้าวเดินไป


เรื่อย ๆ จนถึงประตูเขาก็พูดท่าทางดีใจเสียอีก



“ไล่ออกสิดี คุณจะได้ไปทำงานกับผมเสียเลย หรือถ้าไม่อยากทำงานไปเป็นคนดูแล


บ้านกับห้องนอนให้ผมก็ได้” ชายหนุ่มเอ่ยทั้งหน้าตาและน้ำเสียงกรุ้มกริ่มจนเธอทั้งขำ


ทั้งโมโห



“ตาบ้า ใครจะไปดูห้องนอนให้คุณ ปล่อยชั้นลงเดี๋ยวนี้เลย”


“เดี๋ยวสิอีกแป๊บนึง ผมจะปล่อย “


ตฤณตรัยตอบเธอก่อนจะยกขาด้านหนึ่งเตะประตูบ้านแล้วยกเท้าดันประตูไว้ เขาค่อย


วางสะโพกเธอลงที่ต้นขาตัวเองแล้วบอกเสียงกลั้วหัวเราะ



“นั่งดี ๆ ตกลงไปผมไม่รับผิดชอบนะ”



เธอจำเป็นต้องรั้งต้นคอเขาไว้แน่น เพราะต้องนั่งทรงตัวบนต้นขาแข็ง ๆ นั่น ชายหนุ่ม


หยิบกุญแจบ้านออกมาก่อนจะกดล็อค เมื่อเรียบร้อยเขาก็อุ้มเธอเดินต่อไปที่รถ แล้วโยน


เธอเข้าไปด้านในทันที



ฌาณิช์กายังไม่ทันลุกขึ้นมานั่งเรียบร้อยเขาก็วิ่งอ้อมรถมาด้านคนขับ และขับรถพาเธอ


ออกไปด้วยความรวดเร็วโดยไม่สนใจเสียงร้องอุทานเอะอะของเธอ



ตฤณตรัยรู้...และรู้ดีทีเดียวว่าไอ้หมอนั่นจะต้องมาตามหาเธอที่บ้าน แล้วเรื่องอะไรที่


เขาจะให้มันได้พบกับเธอ สิ่งที่เขาควรทำที่สุดในตอนนี้คือ พาเธอไปที่ไหนสักพัก อย่าง


น้อยก็เป็นการทอดระยะห่างระหว่างเธอกับมัน ยิ่งเขายั่วมันไว้ขนาดนั้นเขาเชื่อแน่ว่า


กวีกานต์ต้องคลั่งแน่นอนเมื่อมาแล้วไม่พบเธอ ...เขาไม่สนใจถ้าจะมีใครบอกว่าเขาเห็น


แก่ตัว ในเมื่อเขารักและต้องการเธอคนนี้ เขาควรจะใช้เวลากับเธอให้มากทีสุดและ เวลา


นี้เป็นเวลาของเขาที่จะได้อยู่ใกล้เพราะเธออาจจะต้องเรียนรู้เกี่ยวกับตัวเขาให้ถ่องแท้และ


ลึกซึ้งมากกว่าเดิม เพื่อวันข้างหน้าที่จะได้อยู่ด้วยกันอย่างยาวนาน

..........................................................

---

บทความอื่น

บทความแนะนำ

Blog แนะนำ

Hot Links

คลังข้อสอบ | ข่าววิชาการ
เล่นกล/เกม | อ่านนิยาย
ข่าวทุนการศึกษา | ลิงค์

ขอบคุณผู้สนับสนุน