<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/33680" type="text/javascript"></script>

รักอันตราย & ผู้ชายไร้ใจ(THE END) ตฤณตรัย บุรุษที่ร้ายกาจน่ากลัวแต่แฝงความเป็นสุภาพบุรษเต็มตัว ช่อแก้วสาวน้อยที่อยู่ท่ามกลางสงครามของความรัก **ขออนุญาตลบนออกบางช่วงนะคะเพราะเรื่องส่งสำนักพิมพ์แล้วค่ะ ผู้เขียน: yong soo ชมแล้ว: 126,017 ครั้ง post ครั้งแรก: Mon 12 November 2007, 5:38 pm ปรับปรุงล่าสุด: Tue 22 April 2008, 5:39 pm อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด

หญิงสาวนิ่งคิดไปเป็นครู่ เมื่อไม่มีทางเลือกเธอจึงจำยอมในที่สุด


“ตกลงคะ ชั้นจะทำตามนั้นรับรองชั้นไม่เปลี่ยนใจแน่นอน”



เขากัดกรามแน่นเมื่อได้ยินคำตอบของเธอ ตกลงว่าเธอยอมอยู่กับเขาเพื่อแลกกับการหย่า

ที่จะเกิดตามมาภายหลังกระนั้นหรือ ...ร่างสูงใหญ่ที่ยืนนิ่งสั่นสะท้านนิด ๆ เพราะ

อารมณ์เจ็บลึกที่ได้รับ ชายหนุ่มสูดลมหายใจยาวก่อนจะพูดเสียงเย็นเยียบออกมาเมื่อ

ลองใช้วิธีสุดท้ายที่จะรั้งเธอไว้



“แต่สิ่งที่คุณต้องแลกเปลี่ยนกับทะเบียนหย่า ผมขอแค่อย่างเดียว...คืนนี้นอนกับผม”



หญิงสาวหน้าร้อนวูบวาบเมื่อได้ยินคำพูดของชายหนุ่ม เธออาจจะเคยกอดจูบกับเขามา

บ้างแต่ก็ไม่เคยมีสัมพันธ์ลึกล้ำขนาดนั้นกับเขายิ่งมาพูดขอกันต่อหน้าแบบนี้เธอยิ่งรู้สึก

เหมือนขายตัวเพื่อแลกกับอิสรภาพ จริงอยู่ที่เธอรักเขาแต่สิ่งที่เขาทำกับเธอมันเกินไป

การถูกบังคับข่มเหงน้ำใจแทบไม่ต่างกับผู้ชายที่เธอเคยชิงชังคนนั้น ..ความต้องการที่จะ

ไปเพื่อให้พ้นจากการดูหมิ่นเหยียดหยามจากผู้ชายคนนี้มันมีมากจนต้องตอบรับไปทั้ง

ความอายและอดสู


“ก็ได้ค่ะ คืนนี้ชั้นจะอยู่กับคุณ แต่หลังจากนั้นเราจะไม่มีอะไรกันอีกตลอดครึ่งปี”


ตฤณตรัยรู้สึกหัวใจปวดแปลบจนเจ็บชา สายตาคมมองเธอเหมือนตัดพ้อ เขาไม่คิดเลย

ว่าเธอจะยอมนอนกับเขาเพื่อแลกกับอิสรภาพของตัวเอง ทั้ง ๆ ที่เธอเคยปฏิเสธเขามา

ตลอดแต่เธอก็ยอมแลกอย่างนั้นหรือ ....ความรักและความโกรธตีกันจนวุ่นอยู่ในสมอง

มันทำให้หน้าตาเขาในตอนนี้ทั้งดุดันและขมขื่น เป็นครู่กว่าเขาจะพูดออกมาได้



“ตอนนี้ผมยังไม่ต้องการ เพราะผมยังไม่มีอารมณ์จะนอนกับคุณ รอให้กลับไปที่บ้าน

เราก่อนที่รัก...ถึงตอนนั้นผมจะให้คุณทำหน้าที่อย่างเต็มที่”




หญิงสาวหน้าแดงด้วยความอับอายเธอร่ำ ๆ จะถลาเข้าทำร้ายเขาให้หนำใจ ยิ่งมองที่

หน้าตาหยิ่งยะโสซึ่งมองเธอคล้ายประเมินสินค้ายิ่งทำให้โกรธจนลมออกหู เธอเพิ่งรู้ว่า

ผู้ชายคนนี้ร้ายได้น่ากลัวเหมือนที่คนอื่นพูดกันมา ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทตัวสวยยิ่งข่มเธอ

ซึ่งอยู่ในชุดง่าย ๆ ให้เหมือนเด็กกะโปโลขึ้นไปอีก ความแตกต่างกันทั้งทางสังคม

ตลอดจนเรื่องอื่น ๆ อีกมากทำให้หญิงสาวเริ่มหวาดผวา เธอจะอยู่กับเขาได้อย่างไรใน

เมื่อเขาเองเปลี่ยนไปจนเย็นชาแบบนี้ ใครจะช่วยประคับประคองเธอให้ต่อสู้กับสภาพ

สังคมชั้นสูงของเขา ยิ่งคิดเธอก็ยิ่งหวั่นกลัว..และคงจะออกมาทางสีหน้าเพราะเธอเห็น

เขามองมาพร้อมรอยยิ้มดุๆ แล้วพูดเหมือนรู้ใจเธอ



“เก่งนักไม่ใช่หรือไง แค่นี้ทำไมต้องกลัวด้วย คุณต้องปรับตัวนะที่รักถ้าจะอยู่กับผม

อย่างปกติสุขตลอดหกเดือนนั่น หัดยิ้มเข้าไว้...ด่าคนอื่นให้เจ็บให้เหมือนกับที่คุณด่าผม

และที่สำคัญ ใช้ชีวิตให้เหมือนเจ้าหญิง...เอาให้คุ้มนะคุณ เพื่อแลกกับการขึ้นเตียง

กับผมแค่ครั้งเดียว แต่ตอนนี้...เรากลับบ้านกันได้แล้ว ผมต้องรีบไปเข้าพิธีแต่งงานกับ

ผู้หญิงเจ้าคิดเจ้าแค้นแบบคุณ คุณว่าเราเหมาะสมกันดีใช่มั้ย คนหนึ่งอสูรร้าย ....อีกคนก็

นางมาร”



ร่างสูงก้าวรวดเร็วไปคว้ากระเป๋าที่วางอยู่ข้างเตียงตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ก่อนเขาจะหัน

มาแล้วคว้าข้อมือเธอได้ก็กระชากจนเธอเซถลาวิ่งตามเขาไปแทบไม่ทัน


“ทำไมต้องรุนแรงกับชั้นด้วยคุณตฤณ ชั้นเดินเองได้ ไม่ต้องมากระชากลากถูแบบนี้”

“หัดไว้ซะสิ....คุณจะได้เคยชิน ชอบไม่ใช่หรือกับคนที่ทำกับคุณแบบรุนแรงน่ะ”


เขาตอบกลับมาทั้งลากหญิงสาวไปโยนโครมลงในรถไม่ปราณีปราสัย หญิงสาว

ตะเกียกตะกายลุกขึ้นได้ก็มองเขาตาขุ่น


“ใครเค้าชอบกัน ชั้นดูคุณผิดไปจริง ๆคุณตฤณ”

“คุณไม่ได้ดูผมผิด ผมต่างหากที่ดูคุณผิดไปผมคิดมาตลอดว่าผู้หญิงมีปัญหาแบบคุณ

ต้องใช้ความอ่อนโยน แต่มันไม่ได้ผลเลยสักนิด...คุณเป็นคนทำให้ผมต้องใช้ความ

รุนแรงเหมือนคนอื่น ๆ ซึ่งผมเคยใช้มาและมันก็ได้ผลตลอด....ฌาณิช์กา ต่อแต่นี้ไปคุณ

ระวังตัวดี ๆ อย่าทำให้ผมโกรธขึ้นมาไม่ว่าจะเรื่องอะไรทั้งนั้น ผมไม่ยอมแน่”


เขาพูดน้ำเสียงข่มขู่คุกคามจนทำให้เธอหวาดผวา ก่อนจะออกรถแบบกระชากกระชั้น

จนร่างบางเซหงายหลังลงไปบนเบาะนิ่ม


“ชั้นไม่ใช่สิ่งของหรือลูกน้องของคุณ อย่ามาสั่งชั้นนะ” เธอตวาดแว้ดทันควัน

“ใช่สิ คุณเป็นสมบัติของผมตราบใดที่ยังเป็นเมียผมอยู่ผมจะทำอะไรก็ได้ คนอื่นไม่มี

สิทธ์แตะ ยกเว้นก็ต่อเมื่อผมไม่ต้องการแล้ว ไม่ว่าอะไรผมจะเขี่ยทิ้งทันที “

“แม้แต่เมีย..คุณก็จะเขี่ยทิ้งยังงั้นเหรอ” หญิงสาวถามด้วยเสียงพรั่นพรึง

“ใช่ ไม่มีข้อยกเว้น”


เขาตอบทั้งที่ไม่ตรงกับใจตัวเองสักนิด ความคิดที่จะเขี่ยเธอทิ้งไม่เคยมีอยู่สมองเขา

แม้แต่น้อย เขาคิดและตรึกตรองแล้วก่อนจะทำลงไปเพื่อผูกมัดเธอ แต่เรื่องอะไรที่เขาจะ

พูดให้เธอได้ใจ ตอนนี้เขาคิดแค่ว่า ระยะเวลาที่อยู่ด้วยกันเขาเองจะสร้างความสัมพันธ์

อันดีกับเธอ เมื่อถึงเวลาตามกำหนดเขาคาดว่าเธออาจจะเปลี่ยนใจกลับมารักเขาได้

เหมือนเดิมอีกครั้ง


หญิงสาวนั่งเงียบกริบเมื่อเห็นหน้าคมของคนด้านข้างเรียบสนิทเหมือนไร้อารมณ์

ปัญหาต่าง ๆ ที่รออยู่มันมากมายจนแค่เธอคิดก็ปวดหัวตุบตุบ แล้วงานของเธออีกหละ

บ้านของเธอ ญาติคนเดียวของเธอ


“คุณตฤณค่ะ ชั้น...เอ่อ งาน..แล้วก็”


“คุณไม่ต้องไปทำงานที่นั่นอีก ผมจะให้คุณทำงานอื่นแทน ส่วนบ้านเฮงซวยหลังนั้นผม

ให้ทนายจัดการขาย...ในฐานะสามีคุณ อ้อแล้วก็แม่ของคุณผมถามท่านแล้ว ท่านบอกว่า

จะขออยู่ที่เดิม ผมก็เลยให้คนไปปรับปรุงบ้านให้ท่านใหม่ หาเด็กรับใช้ให้ด้วย”


“ชั้นสงสัยจริง ๆ ว่ามีอะไรที่คุณทำไม่ได้บ้างหรือเปล่าในระยะเวลาสั้น ๆ แค่นี้ ...น่าทึ่ง

จริง ๆ นะคะ” เธอพูดประชดเขาเพราะความโมโห


“เงินไงคุณ ทำได้ทุกอย่าง....ต่อให้ตอนนี้ถ้าผมอยากจะฆ่านายวีขึ้นมาผมก็ทำได้ โดยที่

ไม่มีใครรู้..”



“คุณตฤณ” หญิงสาวมองหน้าคมที่ดูเหี้ยมเกรียมนั้นด้วยคาดไม่ถึงแต่เขากลับตวาดลั่น



“ไม่ต้องมาทำท่าตกใจ....นายวีน่ะมันรวยไม่ได้ครึ่งของผมด้วยซ้ำและที่สำคัญมันอาจจะ

รวยอย่างเดียว สิ่งที่มันไม่มีเหมือนผมก็คืออิทธิพล....ฌาณิช์กา ชีวิตของคุณมันแคบ

เพราะไม่เคยสนใจใครนอกจากมันเท่านั้น ถ้าคุณศึกษาเรื่องผมมาบ้างคุณจะไม่เจ็บหนัก

แบบนี้” ตามคมกริบตวัดมองเธอปราดเหมือนเยาะเย้ยให้เห็น



หญิงสาวเริ่มกลัวเขาเป็นครั้งแรก ยิ่งมองสบตาเย็นเฉียบที่มองมาเธอก็ยิ่งหวาดกลัว

ทำไมเธอไม่เคยสงสัยเขามาก่อนว่าเพราะเหตุใดเขาจึงถูกไล่ล่าได้ขนาดนั้น ทำไมเขาจึง

ถูกตั้งฉายาต่าง ๆ มากมาย เมื่อก่อนเธอเห็นเป็นเรื่องสนุกด้วยซ้ำไปเมื่อวิ่งหนีนักข่าวกับ

เขา แต่ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าเขาอันตรายขนาดไหน ผู้ชายคนนี้ทำได้ทุกอย่างอาจจะฆ่าคน

ได้โดยไม่กระพริบตาด้วยซ้ำ....แล้วความอ่อนโยนที่เคยมีต่อเธอมันหายไปไหนหมด

ผู้ชายขี้เล่นที่เคยหยอกเย้าเธอหายไปอยู่ที่ไหน หรือเพราะเธอเองที่ทำให้เขากลายเป็น

แบบนี้....


หญิงสาวคิดด้วยความท้อแท้เธออยากรู้จริง ๆว่าเขายังรักเธอเหมือนที่เธอรักเขา

บ้างหรือเปล่า หรือที่ทำไปเพราะความโกรธที่ถูกลบเหลี่ยมและชอบแย่งชิงอันเป็นนิสัย

ของเขา....





ฌาณิช์กาถูกเขาดึงเข้าคฤหาสน์หลังใหญ่มหึมาที่เธอเคยเห็นมาแค่ครั้งเดียวในคราวก่อน

ตอนนั้นเธอยังไม่เห็นชัดเจนขนาดนี้เพราะถูกพามาในสภาพไม่รู้ตัว แต่ตอนนี้สติเธอเต็ม

ร้อย และเป็นกลางวันแสก ๆ ภายในห้องโถงกว้างสูงใหญ่และหลืองดุจอาบไล้ด้วยทอง

เพราะเครื่องประดับทุกชิ้นใช้สีทองจนหมดสิ้น ร่างสูงที่ยืนเคียงเธอสั่งคนรับใช้ชายที่วิ่ง

เข้ามาหาร้อนรนด้วยเสียงหนัก


“เรียกผู้หญิงที่เป็นสาวทุกคนออกมาให้หมด”



แค่ไม่ถึงนาที หญิงสาวในชุดน้ำเงินเข้มมีผ้ากันเปื้อนสีขาวสะอาดสวมทับก็วิ่งกรูกันเข้า

มาก่อนจะยืนเรียงแถวเหมือนรอรับคำสั่ง ฌาณิช์กาถึงกับตกใจแค่ผู้หญิงสาวเหล่านี้ก็มี

เกือบ 20 คน แล้วคนรับใช้ทั้งหมดของเขาจะมีสักเท่าไหร่


“พวกเธอแบ่งหน้าที่กัน เอาคุณผู้หญิงคนนี้ขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัว ให้เสร็จภายใน 20

นาทีหลังจากนั้นเอาลงมาส่งชั้นที่ตรงนี้ ....ส่วนเธอคนสุดท้ายนั่น ไม่ต้องไปไหนให้รอ

รับชุดที่เค้าจะเอามาส่ง ถ้าได้ชุดแล้วให้เอาขึ้นไป แล้วก็สวมให้คุณผู้หญิงซะ”



สิ้นเสียงห้วนห้าวที่สั่งรัวเร็วของเขาหญิงสาวทั้งหมดกรูกันเข้าหาสาวน้อยที่ยืนหน้าตา

ตื่นกันวุ่นวายทั้งจับทั้งประคองร่างเล็ก ๆ นั่นขึ้นด้านบนเมื่อสิ้นเสียงเจ้านายหนุ่มทัน

ควัน ฌาณิช์กาเหลียวหลังกลับมาก่อนเรียกเขาเสียงดังลั่น


“คุณตฤณ อย่ามาบังคับชั้นนะ ชั้นไม่ต้องการคนแต่งตัวให้ ชั้นแต่งเองได้...เอ๊ะเธอนี่

ปล่อยชั้นสิชั้นเดินเองได้ไม่ต้องมาจับ”


หญิงสาวปัดมือไม้ที่มาวุ่นวายกับตัวเธอพลางมองคนตัวสูงที่ลงไปนั่งเอกเขนกเหมือนไม่

สนใจเสียงเอะอะของเธอแม้แต่น้อย ร่างบางถูกจับเข้าไปในห้องกว้างแล้วเธอก็ต้องร้อง

วี้ดเมื่อเสื้อผ้าบนร่างถูกสาว ๆ พวกนั้นถอดออกโดยไม่ได้ตั้งตัว


“ไม่ต้อง ชั้นอาบเอง พวกเธอออกไปไป๊...”

“ไม่ได้ค่ะคุณ เดี๋ยวคุณผู้ชายลงโทษเรา คุณให้พวกเราช่วยนะคะ”สาวที่ดูอายุมากกว่า

เพื่อนรีบบอกเธอหน้าตาตกใจ


“ไม่เอา ใครจะยอมให้พวกเธออาบน้ำให้เหมือนเด็ก ๆ “ เธอพูดทั้งจับผ้าขนหนูที่พัน

รอบร่างไว้จนแน่น มองสาว ๆ พวกนั้นตาขุ่นหน้าแดง


“ก็ได้ค่ะ แต่คุณห้ามฟ้องคุณผู้ชายนะคะ”


“ชั้นไม่ฟ้องหรอก พวกเธอรอที่นี่แหละชั้นจะอาบเอง” เธอพูดจบก็วิ่งผลุบหายเข้า

ห้องน้ำไปทันที



เมื่อออกมาอีกครั้ง สาวกลุ่มเดิมก็วิ่งเข้าหาดึงร่างเธอไปนั่งที่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง ก่อนจะ

แบ่งหน้าที่กันทั้งแต่งหน้าแต่งผมวุ่นวาย ฌาณิช์กาไม่ทันตั้งตัวดีชุดยาวสีงาช้างก็ถูกสวม

หมับลงบนร่างก่อนจะดึงเธอไปที่กระจกอีกครั้ง



ภาพหญิงสาวที่มองออกมาจากกระจกทำให้เธอตกใจ หญิงสาวเอวบางร่างน้อยที่อยู่

ในชุดเกาะอกสีสวยมันเหมือนไม่ใช่เธอ ใบหน้ารูปไข่เห็นชัดเพราะผมยาวที่ถูกเกล้ารวบ

ขึ้นด้านบนแล้วแต่งเป็นช่อชั้นสวยงาม พร้อมประดับด้วยเทียร่าอันเล็กดุจเจ้าหญิง

ดวงตากลมโตตื่นตระหนกมองใบหน้าตัวเองที่ถูกแต่งแต้มจนงดงาม สายตาไล่ลงไปตาม

ชุดที่รัดตั้งแต่หน้าอกจนถึงเอวคอดก่อนจะผายบานจนถึงเท้าแล้วทิ้งชายด้านหลังยาวไม่รู้

กี่เมตรนั่นอีก อะไรก็ดีหรอก ยกเว้นก็แต่ชุดนี้มันรัดอกเธอจนแน่นไปหมดจนทรวงอก

แทบจะล้นออกมานอกขอบทีเดียว หญิงสาวหน้าเบ้ก่อนบ่นพึมพำ


“สงสัยชุดเช่ามันคงไม่พอดีแบบนี้แหละมั้ง”

“ไม่ได้เช่าค่ะ ท่านสั่งให้ตัด”

“โกหกหรือเปล่าใครจะตัดทันแค่ไม่กี่ชั่วโมงเอง”

“ทันสิคะถ้าท่านต้องการ แต่หน้าอกอาจจะคับนิดหน่อยเพราะท่านกะขนาดมาให้

คงกะไม่ถูกนะคะคุณ” สาวใช้หัวเราะคิกคักกันหน้าตาแดงเมื่อพูดถึงชุดที่เขาสั่ง


“ทันพอดีตามที่ท่านกำหนด เราลงกันไปเถอะค่ะคุณ เดี๋ยวเป็นเรื่องอีก”



ร่างเล็ก ๆ ในชุดเจ้าสาวถูกพาลงมาส่งเขาด้านล่างด้วยความภาคภูมิใจของเหล่าสาวใช้ที่

ทำงานให้เจ้านายได้สำเร็จ ตาคมกริบมองเธอตั้งแต่ย่างเท้าลงมาตามบันไดโค้งนั่นแล้ว

ชายหนุ่มถึงกับถอนใจแผ่วยาวเมื่อเห็นเธอ เขารู้ว่าเธอเป็นคนสวย แต่เมื่ออยู่ในชุดนี้เธอ

กลับสวยยิ่งกว่าเดิมจนเขามองแทบจะลืมหายใจ เมื่อเธอมายืนหน้าบึ้งใกล้ ๆ ชายหนุ่มก็

อดหัวเราะไม่ได้อีกต่อไป



เสียงหัวเราะคึกคึกที่ดังในลำคอผู้ชายตัวสูงทำให้หญิงสาวชักฉิว ยิ่งต้องมาทนอึดอัด

กับชุดที่ชวนทรมานเธอก็ยิ่งอารมณ์ไม่ดีขึ้นมาอีกจนได้ เสียงที่พูดออกไปจึงทั้งดูถูกและ

ต่อว่ากลาย ๆ


“คุณสั่งตัดชุดประสาอะไร มันรัดชั้นจนจะเป็นลมอยู่แล้ว เชอะมีเงินเสียเปล่า”


“ เงินมันไม่ได้ช่วยให้ผมกะขนาดได้ถูกนี่ ผมก็กะเอาจากที่เคยจับ ไม่คิดว่ามันจะใหญ่

ขนาดนี้ เอ..หรือว่ามันใหญ่ขึ้นกว่าเดิม” เขาพูดเหมือนบ่นแต่ตาพราวระยับ


ตฤณตรัยใช้ความตัวสูงให้เป็นประโยชน์ สายตาที่ก้มลงมองเธอจึงเห็นอกอวบที่หมิ่น

เหม่อยู่ในตัวเสื้อที่รัดแน่นเป็นอย่างดี ตาคมที่ก้มดูทำให้หญิงสาวเอามือไขว้อกตัวเองไว้

แน่นก่อนถลึงตามองเขาด้วยความอับอาย ดูเอาเถอะเขาทั้งพูดทั้งมองโดยไม่อายสายตา

คนรับใช้ที่ยืนตาแป๋วกันทั้งโขยงสักนิด ผู้ชายหน้าด้านแบบนี้ก็มี


...............................................................................................

---

บทความอื่น

บทความแนะนำ

Blog แนะนำ

Hot Links

คลังข้อสอบ | ข่าววิชาการ
เล่นกล/เกม | อ่านนิยาย
ข่าวทุนการศึกษา | ลิงค์

ขอบคุณผู้สนับสนุน