 |
<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/33680" type="text/javascript"></script> |
|
รักอันตราย & ผู้ชายไร้ใจ(THE END)
ตฤณตรัย บุรุษที่ร้ายกาจน่ากลัวแต่แฝงความเป็นสุภาพบุรษเต็มตัว
ช่อแก้วสาวน้อยที่อยู่ท่ามกลางสงครามของความรัก **ขออนุญาตลบนออกบางช่วงนะคะเพราะเรื่องส่งสำนักพิมพ์แล้วค่ะ
ผู้เขียน: yong soo ชมแล้ว: 126,013 ครั้ง
post ครั้งแรก: Mon 12 November 2007, 5:38 pm ปรับปรุงล่าสุด: Tue 22 April 2008, 5:39 pm
อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด
|
หน้าที่ 24 - บทที่ 24 ผู้ชายอันตราย 2
หลังจากสาวใช้ทั้งหมดถูกไล่ออกไป เธอก็หันมาเล่นงานเขาทันที
“อย่ามามองชั้นหยาบคายแบบนี้นะ” หญิงสาวขู่ฟ่อ
“หรือคุณอยากให้ผมใช้สายตาแบบนี้กับคนอื่น” เขาถามเสียงนุ่มตาพราว
ยังไม่ทันที่เธอจะต่อล้อต่อเถียงอะไรตฤณตรัยก็ยื่นมือที่ไขว้หลังไว้ออกมา หญิงสาวเห็น
เขาถือกล่องกำมะหยี่แบนยาวไว้ในมือเมื่อฝากล่องเปิดออกเธอก็ตาพร่ากับสิ่งที่อยู่ด้าน
ใน สร้อยเพชรลวดลายอ่อนช้อยเหมือนเถาวัลย์ที่พันเกี่ยวกันไว้เป็นแนวยาวประดับด้วย
เพชรใสตลอดเส้นระหว่างรอยต่อของลวดลายมีดอกไม้เล็ก ๆ ซึ่งประดับด้วยเพชรสี
ชมพูแทรกเป็นระยะ ทั้งหมดในกล่องนั่นนอกจากสร้อยคอแล้วยังมีต่างหูและสร้อยแขน
เข้าชุดกันอีก เธอมองหน้าคมที่ก้มอยู่ใกล้ ๆ ก่อนเขาจะพูดเสียงเบา
“ของขวัญชิ้นแรกสำหรับเจ้าสาวของผม”
“มะ ไม่เอาค่ะ”
หญิงสาวพูดตะกุกตะกักเพราะความตกใจ เธอจะกล้าเอาของแพงขนาดนี้จากเขาได้
อย่างไร แค่นี้ก็มองหน้ากันจะไม่ติดอยู่แล้ว
“สวม สวมไปเถอะบอกแล้วว่าอย่าขัดใจผม ลืมแล้วรึ”
“ไม่ลืม แต่ชั้นกลัวทำหาย”
“หายก็ช่างมัน....เดี๋ยวผมสวมให้หันหลังมาเร็ว ๆ “
เธออิดออดจนร่างสูงนั้นต้องสวมให้เองจากทางด้านหน้า หญิงสาวต้องโทษตัวเองอยู่
วุ่นวายที่เรื่องมากจนได้ดี ร่างสูงใหญ่ขยับเข้ามายืนจนแทบจะเบียดติดตัวเธอก่อนจะ
อ้อมมือไปทางต้นคอด้านหลังเพื่อติดตะขอสร้อย เธอได้ยินเขาบ่นพึมพำเพราะมองไม่
เห็น ก่อนจะกระซิบเสียงดุออกมาในที่สุดเหมือนรำคาญ
“ขยับเข้ามาอีก เอาหัวพาดไว้ที่แขนผมนี่ ผมมองไม่เห็น”
หญิงสาวบ่นอุบอิบแต่ก็ยอมทำตามแต่โดยดี นิ้วหยาบนิด ๆ ของเขาสัมผัสแผ่วเบาที่ต้น
คอนั่นทำให้เธอขนลุกซู่ทั้งตัว ก่อนจะกัดปากตัวเองไว้แน่นเมื่อได้ยินเสียงหัวเราะแผ่วที่
ข้างหู เขาคงรู้แน่ว่าเธอรู้สึกอย่างไรไม่อย่างนั้นคงไม่ทำท่าพอใจขนาดนี้ เขาอ้อยอิ่งติด
ตะขออยู่นานจนเธอต้องถามเสียงเบาปานกระซิบ
“สะ เสร็จหรือยังค่ะ”
“อีกนิดคนดี ใกล้แล้วเข้ามาใกล้กว่านี้ได้มั้ย ผมจะได้รีบทำเร็ว ๆ “
ร่างบางยืนนิ่งแข็งทื่ออยู่ที่เดิมเพราะไม่กล้าขยับตัวไปมากกว่านี้ แค่ที่เป็นอยู่เธอก็ซบอยู่
กับเขาแทบจะทั้งตัวแล้ว ถ้าเข้าไปใกล้กว่านี้น่าจะเบียดกระชับจนแนบแน่นอน เมื่อเห็น
เธอไม่ยอมขยับ ร่างสูงก็เป็นฝ่ายเบียดเข้าหาเองมือแข็ง ๆ กดศรีษะเธอให้คว่ำซบกับต้น
แขนแข็งแรงจนต้นคอและไหล่เปลือยปรากฏโล่งอยู่ตรงหน้า ชายหนุ่มถอนหายใจแผ่ว
ยาวก่อนจะสวมสร้อยให้จนเรียบร้อยทั้งหัวใจที่เต้นระรัว
เขาเองก็รู้ว่าเธอมีความรู้สึกอย่างไร แรงปรารถนาที่ส่งประกายออกมาระหว่าง
กันมันมากจนเกินรับรู้ นิ้วเรียวเกลี่ยไล้ที่แก้มนุ่มละมุนก่อนจะพลิกใบหน้าเธอขึ้นรับจูบ
จากตัวเองที่ตั้งใจมอบให้ด้วยความรัก ริมฝีปากนุ่มแตะต้องแผ่วเบาบนปากอิ่มเต็ม
เหมือนลองลิ้มในทีแรก เมื่อเห็นเธอไม่หลีกหนีปลายลิ้นเรียวจึงเลาะเล็มตามขอบปาก
เชื่องช้าชวนหวามใจ หญิงสาวหอบหายใจแผ่วริมฝีปากเผยอนิด ๆเหมือนรอคอยโดยไม่
รู้ตัว แต่เขายังคงขบเม้มสลับจุมพิตแผ่วเบาเรื่อย ๆจนร่างบางเบียดเข้าหา แขนเรียวไต่ขึ้น
ไปโอบต้นคอแข็งแรงก่อนจะเกาะรั้งไว้แน่นเหมือนเป็นหลักยึด ร่างสั่นสะท้านเมื่อ
วิงวอนเสียงแผ่ว
“คุณตฤณ จูบชั้นหน่อย นะคะ”
“ผมกำลังทำอยู่ที่รัก”
เขาตอบเสียงแหบเครือแต่ยังคงไล้ลิ้นรอบริมฝีปากนุ่มจนหญิงสาวแทบจะทนไม่ไหว
เธอครางเสียงเบาเมื่อเผยอปากรอด้วยความคาดหวัง
“ไม่ใช่แบบนี้ จูบชั้นจริง ๆ สิคะ”
เธอเห็นดวงตาดำสนิทนั้นเปล่งประกายวูบก่อนที่จะร้องออกมาเบา ๆ สมใจเมื่อริมฝีปาก
เขากดลงมาหนักหน่วงในที่สุด หลังจากนั้นเธอก็ลืมตัวหลงวนอยู่ในรสจูบที่อ่อนหวาน
ซ่านใจที่เขามอบให้ ร่างบางสั่นสะท้านทั้งตัวเมื่อลิ้นเรียวลุกล้ำเข้าด้านในก่อนจะลูบไล้
ปลายลิ้นบริเวณจุดอ่อนไหว แล้วเกี่ยวไล้กับปลายลิ้นของเธอจนร่างบางอ่อนยวบ แขน
แข็งแรงกอดรัดร่างเธอไว้แนบอกจนเบียดกระชับขณะริมฝีปากคลุกเคล้าไม่หยุดนิ่ง
ชายหนุ่มลิ้มรสชาติเธอจนแทบทนไม่ไหว ร่างกายหนุ่มตึงแน่นไปทั้งตัวจนต้องเงยหน้า
ขึ้นหอบหายใจหนัก ๆ เขารั้งร่างเธอไว้กระชับก่อนพึมพำเสียงแหบพร่ารัญจวน
“ผมยังไม่อยากได้คุณตอนนี้ ครั้งเดียวมันไม่พอหรอกที่รัก ถ้าคุณให้ผมแค่คืนเดียวผม
ต้องได้มากกว่านั้น...ตอนนี้ไม่ต้องมายั่วผม เราไปกันได้แล้ว”
หญิงสาวรู้สึกอับอายขายหน้าอย่างบอกไม่ถูกที่หลงลืมตัวไปกับเขา เธอนึกชิงชังตัวเอง
ว่าพออยู่ใกล้เขาทีไร ถูกแตะนิดแตะหน่อยก็คอยแต่จะร้อนผ่าวจนต้องเข้าหาทุกครั้ง....
ทั้ง ๆ ที่เธอเองก็ไม่เคยรู้สึกชอบที่จะให้ใครเข้าใกล้ แต่สำหรับผู้ชายคนนี้ทำไมเธอ
ปฏิเสธเขาแทบไม่ได้สักครั้ง
ความเงียบของหญิงสาวด้านข้างทำให้ตฤณตรัยเข้าใจผิดไปคนละเรื่องกับที่เธอคิด
อยู่ ชายหนุ่มคิดวุ่นวายอยู่กับผู้ชายคนนั้นจนอดแขวะเธอไม่ได้ทั้งที่ไม่ใช่วิสัย
“เสียใจมากหรือยังไงถึงพูดไม่ออก”
“คุณตฤณคะ ชั้นยอมรับว่าเสียใจ...แต่มันไม่ใช่อย่างที่คุณคิด” เธอพูดน้ำเสียงหดหู่จน
เขาขมวดคิ้วแน่น
“คุณรู้รึไงว่าผมคิดอะไร”
“รู้ค่ะ แต่ชั้นไม่จำเป็นต้องพูด”
“ตกลงคุณจะไม่ยอมพูดกับผมอีกแล้วยังงั้นหรือ ฌาณิช์กา”
“คุณตฤณ ไหน ๆ เราก็จะแต่งงานกันแล้ว ชั้นขอร้องได้มั้ยว่าตลอดเวลาที่เราอยู่ด้วยกัน
นี่ นอกจากจะไม่เกี่ยวพันทาง..เอ่อ..เรื่องอย่างว่าแล้ว ชั้นอยากให้คุณพูดดี ๆ กับชั้น
เหมือนเมื่อก่อน ไม่ได้หรือค่ะ”
ชายหนุ่มนิ่งไปอึดใจกว่าจะเอ่ยน้ำเสียงอ่อนล้าให้ได้ยินเช่นกัน
“ผมเองก็อยากคุยกับคุณดี ๆ นะ ไม่อยากให้เราทำเหมือนเป็นศัตรูกัน ผมก็ไม่สบายใจ
ฌาณิช์กา คุณเองก็น่าจะรู้ว่าที่ผมทำทุกอย่างเพราะอะไร แต่คุณนอกจากจะไม่รักผมแล้ว
คุณยังเอาผมไปเปรียบกับนายวีด้วย ผมยอมคุณมาตลอดเวลาแต่คุณกลับไม่เคยเห็นใจ
ผมเลย แล้วคุณจะมาเรียกร้องอะไรในตอนนี้”
“ชั้นไม่ได้เรียกร้อง ชั้นเพียงแต่ขอร้องเท่านั้นถ้าคุณอยากอยู่กับชั้นแบบศัตรูคุณจะ
แต่งงานกับชั้นทำไม”
“เพราะผมไม่คิดว่าคุณจะยึดติดกับมันขนาดนั้น แต่ถึงคุณเป็นแบบนี้ผมก็ยังรักคุณอยู่ดี
ผมจะรอก็แล้วกัน หกเดือนนี่คุณอาจจะลืมเค้าได้แล้วอาจจะหันมารักผมบ้าง ถ้าแต่ครบ
กำหนดคุณไม่รักผม ก็สุดแต่คุณจะเลือกเดินทางของคุณเอง”
หญิงสาวมองหน้าคมที่ท่าทางทุกข์ตรมของเขาก็ใจหาย เขาขอเธอแค่น้อยนิดเพื่อแลก
กับความรักของเขาเอง แต่ทำไมเธอถึงให้ไม่ได้ทั้งเธอเองก็รักเขาแต่เหมือนมีอะไรสัก
อย่างที่กั้นกลางระหว่างคนทั้งคู่ไว้
ฌาณิช์กาไม่รู้สักนิดว่าในระหว่างที่ชายหนุ่มตีหน้าเศร้าอยู่นั้นเขาคิดด้วยความครึ้ม
อกครึ้มใจเพียงใด ตฤณตรัยเหลือบมองหญิงสาวที่นั่งหน้าหงอยคงเพราะสงสารเขาก็
แทบจะกลั้นหัวเราะไม่อยู่...รอก่อนเถอะยายเด็กมีปัญหา เขาเชื่อแน่ว่าตัวเองมีฝีมือทำให้
เธอกลับมารักเขาได้ภายในระยะเวลาที่เหลืออยู่แน่นอนทำไมเขาจะไม่รู้ว่าเธอเองก็รักเขา
เพียงแต่ความเป็นคนคิดมากของเธอต่างหากที่ทำให้เป็นแบบนี้
.........................................................
*หมายเหตุ
งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 451 5 มี.ค. 2551 (00:29) ...ยาย-ตัว-แสบ...
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 453 7 มี.ค. 2551 (00:05) สรุปว่าแกจะตามกวนช้านนนนนไปถึงหนายยยยยยยยยย
ถ้าไม่รักเจอฝ่ามือแน่นอน..อิอิ
(แต่ไม่ตบที่หน้าน้า จะตบลงที่อื่น)
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 454 7 มี.ค. 2551 (22:46) เจ้ขา.. เวลาเจ้ตบหนู เอาให้แรงๆ เลยนะคะ
แต่ขอร้อง อย่าให้โดนตา
เด๋วมันจะเบลอ...
เบลอว่ารักแถบ.......... 
.
.
.
~ โอยย เครียดดด ทนมุขตัวเองไม่ไหวแล่ว..
PieR2
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 707 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 160 ดวง - โหวตเพิ่มดาว
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 455 12 มี.ค. 2551 (02:57) เจ๊ขา อยากให้มีภาคพิเศษจัง อิอิ
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 456 18 มี.ค. 2551 (18:22) แอบมาดูตลอด...
เผื่อจะมีตอนพิเศษบ้าง...
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 457 19 มี.ค. 2551 (00:51) อย่าเซ้าซี้อ่า...
เดี๋ยวคุณตฤณก็ใจอ่อนรีเทิร์น จะยุ่งกันใหญ่
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 458 19 มี.ค. 2551 (12:21) จาคอยดู้..คนใจแข็ง
PieR2
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 707 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 160 ดวง - โหวตเพิ่มดาว
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 459 29 มี.ค. 2551 (01:56) อืมม งานนี้ใจแข็งจิงๆๆ
PieR2
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 707 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 160 ดวง - โหวตเพิ่มดาว
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 460 29 มี.ค. 2551 (17:17) ใจแข็งจริงๆ...เจ๊เรา
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 461 30 มี.ค. 2551 (02:18) ชัวร์...งานนี้จะไม่ขอแตะคุณตฤณเด็ดขาด ไม่มีทั้งภาค 2 หรือภาคพิเศษแน่ๆ
ผู้ชายแบบนี้เสป็คจ้า..ถ้ายัย yong soo จะแต่งใหม่
ต้องปั้นชายหนุ่ม อีกคน แต่ไม่ใช่คนนี้เด็ด 555555+
แต่ที่ทำน้ำตาตก ก็เรื่องพี่เคนนั่นแหละ แต่งไปปวดหัวไปไม่น่าเล้ย...เจ็บใจที่ซู้ด
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 462 30 มี.ค. 2551 (02:20) ลืมบอกไป อีกนิ้ดนึง เจ๊ชอบนางเอกเรื่องนี้มากกกก
ชื่อนางเอกถูกใจที่ซู้ด หุหุ ว่าแต่....หนูๆว่านางเอกเรื่องนี้ชื่อเพราะป่าว..อิอิ
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 463 30 มี.ค. 2551 (23:43) เพราะคร้า.. เพราะมั่กๆๆ อิอิ
PieR2
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 707 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 160 ดวง - โหวตเพิ่มดาว
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 464 9 เม.ย. 2551 (16:13) แวะมา...เพราะคิดถึง
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 465 13 เม.ย. 2551 (14:58) ขอบคุณจ้า คิดถึงเหมือนกัลล ความเห็นเพิ่มเติมที่ 466 21 เม.ย. 2551 (01:48) ประกาศรอบที่หนึ่ง...
อ่านก็ีรีบๆอ่านน้า จะลบอีกแย้วจ้า
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 467 21 เม.ย. 2551 (17:56) กะแล้ว...ว่าเจ๊ต้องลบ
เลยเข้ามาอ่านสั่งลา...อีกครั้ง
แต่หวังว่าคงเจอกันใหม่...ในแบบรูปเล่มเร็วๆ นี้นะจ๊ะ
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 468 21 เม.ย. 2551 (21:39) ขอบคุณค่ะคุณนา..ไม่อยากลบเลยแต่เค้าให้ลบอ่า..
คงทยอยลบออกทีละเื่รื่องและจ้า แต่ไม่เป็นไรจะอัพเรื่องใหม่ให้อ่านอีก
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 469 22 เม.ย. 2551 (17:59) ยินดีด้วยอีกเรื่องค้า.. ^^
แต่สัญญาแล้วน้าจาอัพเรื่องใหม่ให้อ่านน่ะ
PieR2
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 707 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 160 ดวง - โหวตเพิ่มดาว
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 470 23 เม.ย. 2551 (20:40) แวะมาๆๆๆๆเยี่ยมเรื่องนี้..มาแอบอ่านซ้ำคร้า..จาลบแล้วหรอคะเจ๊..เสียดายแทนคนที่มะได้อ่านรีบๆอ่านเร็วๆๆ..นาทีทอง55++...ไปแว้วคร้า