<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/33699" type="text/javascript"></script>

ยัยแสบซ่าสุดสวยกับนายคาสโนว่าสุดทะเล้น เมื่อพระนางของเรา มีความรู้สึกแปลกๆต่อกัน พวกเค้าทั้งสองคนจะทำยังไงกับความรู้สึกนี้จะเปิดเผยหรือจะปิดมันไว้ ติดตามทีน้า .....อ้อ เม้นด้วยถ้ารักกันจิงๆ จุฟๆ ผู้เขียน: คิมแจจุง@สาวกดงบัง ชมแล้ว: 82,606 ครั้ง post ครั้งแรก: Tue 13 November 2007, 6:29 pm ปรับปรุงล่าสุด: Sun 30 March 2008, 10:15 pm อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด

และแล้วก็มาถึงบ้านนายบ้านั้นสักที สรุปแล้วเวลาที่เหลือฉันก้ไม่ได้ไปเที่ยว เพราะไอ้บ้านี่แท้เลยT^T พอมาถึงพี่โวก็ง้อพี่ซัลใหญ่ทิ้งฉันอีกแล้วทนไว้ๆ พรุ่งนี้อีกวันฉันก้ไปเรียนแล้ว แต่ถึงยังไงก็ไม่พ้นนายนั้นอยู่ดี ชิส์


วันอาทิตย์ผ่านไปโดยที่ไม่มีอะไรคืบหน้าเลย ชิวิตฉันมันก็ผ่านไปวันๆสินะ

เช้าวันจันทร์ฉันก็ไปโรงเรียนอบ่างปกติ โดยที่ไม่มีอะไรทำที่มันสนุกๆเลย ฉันละเบื่อชีวิตอย่างนี้จัง

"แพนมีคนอยากเจอ เธอน่ะที่ดาดฟ้าไปเดี๋ยวนี้เลยนะ เค้าบอก"หัวหน้าชั้น บอกฉันอย่างรีบร้อนแล้ววิ่ง หาบไปไหนไม่รู้โดยที่ไม่บอกฉันเลยว่าใครที่อยากจะคุยกับฉัน

แต่แล้วฉันก็ยอมเดินมาอย่างง่าย ฉันนี่ถ้าถูกเค้าหลอกมาข่มขืน ก็คงไม่รู้ตัวเลยสินะเนี่ย- -;ฉันเปิดประตูดาดฟ้าแล้วมองไปรอบๆเพื่อหาคนที่ต้องการจะเจอฉัน แล้วก็ต้องหยุดกสายตาอยู่ที่ ขา ของใครบางคน *0* ผู้ชายนี่นา จะเข้าไปดีไหมเนี่ย ไม่น่าคิดเลยไอ้ที่ว่ามาอาจเป็นจิงก้ได้ (เข้าไปเลยหน้าตาเธอเป็นอาวุธ : คิมแจจุง@สาวกดงบัง) แต่ยังไงถ้าไม่เข้าไปจะรู้ไหมละ เป็นอันว่าเข้าก็เข้าว่ะ


"นะ..น่ะ..นี่มีอะไรกับฉันหรอ"ฉันเดินเข้าไปถามอย่างกล้าๆกลัวๆ


"ยัยบ๊อง เป็นอะไรต้องทำเสียงสั่น-*-" ......123 สติมาแล้ว อ๊ายยยยยนี่มันไอ้หน้าหื่นหนิ
ทำไมทำม๊ายยยยย ฉันถึงหนีนายนี่ไม่เคยพ้นเลยนะ ชีวิตฉันT^Tอนาจแท้


"ไม่มีไรใช่มะ ฉันไปละ"ฉันว่าแล้วหันหลังจะเดินลง ก้ที่นี่ไม่เห็นหน้าอยู่เลย ร้อนๆก็ร้อน


"เทอนี่ก็แปลกคนนะ ในเวลาสั่นๆแต่กับทำสีหน้าได้หลายแบบเลย-*-"


"นั้นมันเรื่องของฉัน !"


"หรออออ แต่ฉันมีไรจะจ้างเธอน่ะ เอามะ"จ้างงั้นหรอ ไม่เอาอะ ฉันว่ามันยังไงๆอยู่นะ-*-


"ไม่มีทางย่ะ..ทำไมฉันต้องช่วยนายด้วยย่ะ"ฉันเดินกอดอกแล้วกลับห้องทันที ชิส์ทำไมฉันต้องช่วยนายนั้นด้วย



ในห้องเรียน



"แพนๆๆช่วยฉันถือนี่หน่อยสิ"ยัยหัวหน้าห้องคนเดิมที่สั่งฉันให้ขึ้นไปหานายนั้น มีไรอีกละทีนี้-*-


"ว่าไงย่ะ "


"ถือนี่หน่อย ให้ช่วยแค่นี้ทำหน้าตา "


"-*-..ว่าแต่ยัยเพื่อนรักฉันไปไหนย่ะ"ฉันถามในขณะที่มือฉันก็รับของนั้นมา


"แพนจ๋า !!"


"ว๊ายยยย "ตายแล้วฉัน แจกันของทางโรงเรียนแลกคาพื้นปูนห้องฉันแล้วTT^TTแย่จังทำอะไรเนี่ยฉัน


"เรียกทำไม เห็นไหมว่ามันเกิดอะไรขึ้น...เทอทำฉันซวยเฟย์ "


"อะไรอะฉันไม่ได้ตั้งใจนะ...เทอซุ่มซ่ามเองช่วยไม่ได้- -*"


"เหอะๆ...ฉันละซาบซึ่งในน้ามใจแก"


"พอหยุดเถียงกันได้ค่าเสียหานี่ใครจะเป็นคนรับผิดชอบย่ะ"ยัยหัวหน้าจอมจุ้นจ้าน พูดแทรกขึ้นมาระหว่งฉันและยัยเฟย์


"ฉันเอง...ว่าแต่เท่าไรอะ"


"2,700- -;"ยัยหัวหน้าพูดออกมาอย่างไม่ใส่ใจว่าคนชดใช้จะคิดมากแค่ไหนT^T


"ค่าขนมฉันทั้งเดือนเลยนะนั้น"อยากจุร้องออกมาเป็นภาษาเกาหลีจิงๆ- -*"อือแล้วฉันจะรีบเอามาให้ละกัน"


"ย่ะ อย่าลืมนะ" แล้วพอคุยกันเสร็จฉันและทุกคนก็เรียนวิชาศิลปะต่อไป


พักเที่ยง



"โอ๊ย ฉันละกลุ้มเฟย์ฉันจะไปหาเงินจากไหนนะ T^Tไม่คิดจะช่วยกันบ้างหรอ"ฉันมานั่งโอดครวญกะยัยเฟย์ตัวแสบในโรงอาหาร


"คิดสิแพนฉันว่าปัญหาทุกอย่างต้องมีทางแก้นะ"


"ฉันก็ขอให้เป็นยั่งงั้นเฟย์"ฉันว่าแล้วเอามือกุมขมับ ซวยจิงๆเลยฉัน


กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด~

เสียงคนหรอเนี่ยนึกว่าเสียงควายออกลูก-*- ว่าแต่กรี๊ดไรกันเนี่ยมันจะกรี๊ดไรนักหนานะ ดงบังชินกิมาโรงเรียนฉันหรอ อ๊ายยยไม่จิงน่าถ้ามาจิง ฉันจะจับแจจุง ไปเก็บไว้ที่บ้าน ฮิฮิ^ ^ (นั้นมันของฉัน !:ผู้เขียน)(แล้วแต่แกสิใครดีใครได้ ฉันสวย หุหุ:แพน)(หนอยๆพูดมากเด๋วจะไม่ได้อยู่ในเรื่องๆ:ผู้แต่ง- -*)



"อะไรกันวะเฟย์ ....ดงบังมาหรอวะ"ฉันถามเฟย์ที่ตอนนี้ล่องลอยออกไปจากร่างแล้วมันจะมีอะไรน่าสนใจไรนักหนานะ - -


"แกดูนั้นสิดูๆๆๆ"ยัยเฟย์จับแขนฉันให้หันไปดุผู้ชายคนนึง....หืมมมมมใครหว่าอ่อไอ้คุณโซนิคนี่เอง


"โซนิคไง..หะ...หาโซนิคงั้นหรอ0o0"ทะ..ทะทำไมถึงมีคนกรี๊ดนายนี่ขนาดนี้นะ อ๊ากกกไม่อยากยอมรับเลย (อิจฉา-*-)


"ทำไมถึงต้องไปกรี๊ดนายนั้นด้วยละเฟย์"ยัยนี่วินญาณยังไม่กลับมาอีกหรอเนี่ย


"ก็เค้าน่ะมีคุณสมบัติครบทุกอย่าง อ๊ายยยใครได้เป็นแฟนด้วยนะ โชคดีเป็นบ้า"โชคดีกะผีอะดิ ยิ่งกว่านรกอีก


"หรอ"



นายนั้นเดินเข้ามาในโรงอาหารแล้วมองซ้ายมองขวาแล้วมาหยุดจุดโฟกัสที่ฉัน ยะ...อย่าบอกนะว่า ไม่ต้องบอกแล้วนายนั้นเดินตรงดิ่งมาทางฉันทันที-*- อะไรเนี่ยไม่นะ ดสยายตายัยพวกชะนีทั้งหลายสิ อ๊ากกกฉันจะตายคามือยัยพวกนี้ไหมเนี่ย

นายนั้นเดินเข้ามาที่โต๊ะฉันแล้วตบโต๊ะดัง

~ปึ่ง !!~

"อะ..อะไรของนาย"


"คบกับฉันเหอะนะ"หะ...หาใครก็ได้ช่วยบอกฉันทีว่าไอ้ตนตรงหน้าฉันมันพูดเล่นอะ


"ไม่ย่ะ ทำไมฉันต้องเชื่อนายละ"ฉันมองยัยเฟย์ที่ตอนนี้ตาเป็นรูปหัวใจแล้ว ยัยนี่- -


"โฮ่..ทุกคนครับดูผู้หญิงคนนี้สิ ใจร้ายชมัดผมอุตส่าห์มาง้อแต่ไม่ใยดีผมเลย" อะไรของนาย
เนี่ยอย่าเอาฉันไปเป็นดาราแบบนายดิ-0-


"แพน"ยัยเฟย์อยู่ก็เรียกชื่อฉันขึ้นมาซะงั้นอะอารายยยหว่า

---

บทความอื่น

บทความแนะนำ

Blog แนะนำ

Hot Links

คลังข้อสอบ | ข่าววิชาการ
เล่นกล/เกม | อ่านนิยาย
ข่าวทุนการศึกษา | ลิงค์

ขอบคุณผู้สนับสนุน