<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/33699" type="text/javascript"></script>

ยัยแสบซ่าสุดสวยกับนายคาสโนว่าสุดทะเล้น เมื่อพระนางของเรา มีความรู้สึกแปลกๆต่อกัน พวกเค้าทั้งสองคนจะทำยังไงกับความรู้สึกนี้จะเปิดเผยหรือจะปิดมันไว้ ติดตามทีน้า .....อ้อ เม้นด้วยถ้ารักกันจิงๆ จุฟๆ ผู้เขียน: คิมแจจุง@สาวกดงบัง ชมแล้ว: 82,602 ครั้ง post ครั้งแรก: Tue 13 November 2007, 6:29 pm ปรับปรุงล่าสุด: Sun 30 March 2008, 10:15 pm อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด

"อะไรย่ะ"ฉันถามในขณะที่ตัวเองก็พละออกมาจากนายนั้น


"ตกลงไปเหอะน่าเชื่อฉัน"ยัยเฟย์พูดแล้วมองนายนั้นอย่างหวานเยิ้มม - -


"แกเห็นฉันเป็นคนยังไงย่ะ" ฉันว่านะวันนี้ฉันคงไม่มีทางได้กลับไปเจอหน้าพี่ซัลแน่เลย-*- ดูสายตายัยชะนีพวกนี้สิ บรื๋อออ~น่ากลัวเป็นบ้า


"แล้วแกจะเอาไหมละ ...อือฉันว่าคุยตรงนี้ไม่สดวกนะ"ยัยเฟย์ว่าแล้วหันสายตาดูรอบๆตัว แกคิดแบบฉันใช่ไหมเฟย์ ฉันรักแก ซึ้ง T^T แต่....


"โซนิค ฉันว่านายกลับไปก่อนเหอะนะเอางี้นี่เบอร์ยัยแพน นายไปก่อนเหอะนะ ฉันสงสารร่างกายนาย สึกหมดแล้ว-*-"ดูๆดูที่มันพูดเข้ามันไม่ได้เป็นห่วงฉันเลยมันเป็นห่วงนายหื่นนั้นต่างหาก แกไม่ใช่เพื่อนฉันเฟย์(- -:)


"อือขอบใจมากไปละ"แล้วนายนั้นก็เดินหล่อจากไป-*-


"เฮ้ย!!เอาเบอร์ฉันให้นายนั้นไปทำไมย่ะ"


"ยัยโง่เอ๊ยยย เด๋วตอนเย็นออนเอ็มด้วยละฉันจะคุยด้วย ไปๆไปเรียนได้แล้ว"แล้วฉันก็เดินออกมาจากโรงอาหารที่มีเหล่ายัยปีศาจทั้งหลายเหล่- -



ตอนเย็น (ไวปานโกหก)



ฉัยเดินเข้าบ้านมาซึ่งไร้คนอยู่พี่ซัลยังไม่มาสินะ ไม่รู้ว่าทำงานพิเศษรึเปล่าวันนี้เฮ้ออออออ ว่าแล้วฉันก็โยนกระเป๋าสะพายไปตกอยู่ข้างๆเตียง แล้วหงายหลังลงนอนไปกับเตียงนอนลาย มิคกี้เม้า - -



ทำไมวันเวลาทุกๆวันของฉันผ่านเลยไปอย่างน่าเบื่อแบบนี้นะ ทำไมฉันถึงได้ปล่อยมันไปทั้งๆที่ไม่ได้คุ้มกับชีวิตเลยน้า ฉันหลับตาลงกำลังจะเคลิ้มหลับแต่.......


~ฉันจะตอบทุกคำถาม ฉันจะมอบแต่คำหวาน หากเธอต้องการความรักที่ดีคนนี้นั้นมีให้เธอ~



เสียงโทรศัพท์ฉันเองอยากจะขว้างทิ้งชมัดแต่เดี๋ยวก่อน โทรศัพท์ฉันมันไม่ผิดหนิ ไอ้คนที่มันโทรเข้ามาต่างหากเล่า ฉันลุกขึ้นแล้วมองหน้าจอ อืม.....ไม่คุ้นเลยแฮะ



"สวัสดีค่ะ"ฉันกรอกเสียงลงไปอย่างน่ารัก (ซะเมื่อไหร่ - -)


(.....ยัยบ๊องทำไมต้องทำเสียงแบบนั้นด้วยมันทำฉันขนลุกรู้ไหม)เสียงจากปลายสายดังเข้ามาใส่หูฉันเต็มๆไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใคร


"มีไรย่ะ"


(ไม่มีไร...อยากโทรฉันก็โทรมีไรมะ)นายนั้นตอบอย่างกวน...


"มี วางสายนะ"ฉันตะโกนแล้วกำลังจะกดปิด


(โฮ่ล้อเล่นทำเป็นงอลไปได้...ระวังนะจะขี้เหล่ไปกว่าเดิม^ ^)ไอ้ๆ...ไอ้บ้านี่



"นาย...มีเรื่องแค่นี้ใช่ไหมงั้น..บาย"ฉันพูดตัดแบบรัวๆ (งอลแหละ-*-)


"เดี๋ยว...ดิฉั.... อือๆแค่นี้นะบายๆ"แล้วมันก็วางอ๊ายไอ้บ้านี่ฮึ่มฝากไว้ก่อนเหอะนะ......ตายแล้วฉันเพิ่งนึกอะไรออกอะ ตายแน่ฉันๆๆๆ ว่าแล้วฉันก็โยนโทรสัพท์ทิ้งทันที(ลงบนเตียงนะ ถ้าพื้นเสียดายแย่-*-) ว่าแล้วฉันก้เปิดคอมพิวเตอร์ทันที อย่างไม่ลังแลเลย พอเปิดหน้าจอมาปุ๊บฉันก็เข้า โปรแกรม MSN ทันที พอเปิดปั๊บ โปรแกรมยัย เฟย์ ก็ขึ้นมาทันที อ๊ากกกกกตายแน่ฉัน-0-


เฟย์มาล say: ยัยบ้าอยากตายรึไงย่ะปล่อยให้รอเปงครึ่งชั่วโมงเนี่ย


แพนทีน@สาวกดงบัง say:โหฉันขอโทดๆๆๆๆ พอดีมีคนบ้าโทรมากวนอะ-/\-ไม่ว่ากันนะ ฉันรีบพิมข้อความขอโทดยัยเฟย์เป็นการใหญ่ไม่ได้ๆนี่เพื่อนของฉันเพียงคนเดียวนะเนี่ยT^T


เฟย์มาล say:เออๆ เข้าเรื่องเลยดีกว่า...แกต้องคบกับโซนิคเพื่อฉันน้าแพนนนน


แพนทีน@สาวกดงบัง say:...ไม่อะฉันไม่ชอบนายนั้นอะเฟย์ อย่าบังคับกันเลยนะ


เฟย์มาล say: เอางี้ถ้าแกตกลงยอมคบกับโซนิค ฉันมีข้อแลกเปลี่ยน เอามะ


แพนทีน@สาวกดงบัง say:...อะไรล่ะ ถ้าดีฉันจะรับไว้พิจารณา


เฟย์มาล say: ค่าเสียหายที่แกทำของแตกฉันจะรับผิดชอบให้ และเลี้ยงข้าวแกเป็นเวลา2อาทิตย์


-0- อ๊ายยยความจิงฉันก้ไม่ได้เป็นคนเห็นแกเงินหรอกนะ แต่เพื่อนมีน้ามใจอะทำไงได้


แพนทีน@สาวกดงบัง say: อือ....ตกลงก็ได้แกห้ามเบี้ยวนะ นี่ฉันเห็นแก่แกหรอกนะถึงตกลงน่ะ


เฟย์มาล say:หรออออ อือๆๆๆแค่นี้ละจะไปเล่นเกมส์ละ คาบาลกำลังมันส์หุหุ


พอพิมจบประโยคยัยนั้นก็ปิดโปรแกรมไม่ออนไปเลยยัยนี่จิงๆเลยสิน้า ติดเกมส์มากกว่าเพื่อนอีก-*- ฉันว่าฉันก็ควรเลิกบ้างนะ คิดได้แบบนั้นฉันก็ปิดโปรแกรมต่างๆแล้วปิดคอมทันที


นอนดีกว่า ง่วงชิบเลย ช่วงเวลาแบบนี้น่านอนชมัดเลย หาววว~ ตาของฉันกำลังเคลิ้มจะหลับเต็มที่ แต่.....


ตึ้ง ตึ๊ง~~~ เสียง โทรศัพท์ดังเป็นสัญาณบอกว่ามีคนส่งข้อความมา อ๊ายยยยยย จะกวนกันไปถึงหนายยยย


แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะฉันรีบคว้ามันมาเปิดอ่านดูว่าใครส่งมาและมีความว่าไงบ้าง- -




ตอนเย็นรอฉันอยู่ที่หน้าโรงเรียนนะ
ถ้าไม่รอเธอ ตาย
แค่นี้แหละ สามีเธอ



0o0แง่มๆไอ้คุณโซนิคบ้าเอ๊ยจิงๆเลยนายนี่ เชอะใครจะไปให้โง่ละ แต่...เราตกลงกับยัยเฟย์แล้วนี่TT^TTไม่ได้ๆไปสักหน่อยคงไม่เสียหาย
ฟึบ


อยู่ดีๆโทรศัพท์ฉันก็หายไปจากมือทันที ก็พี่ซัลอะดิมาคว้าไปเฉยเลย มาจากไหนเนี่ย
"พี่ซัลเอาคืนมาน้า....เอามาๆๆ"ฉันรีบไปคว้าคืนทันที ถ้าเค้าอ่านคค้าแย่ อ๊ายยยยไม่ได้ๆๆๆ>0<


"ไม่ให้ย่ะ ..ฉันอยากรู้ว่าใครส่งมา"พี่ซัลก้มลงอ่านข้อความแล้วทำหน้าแบ้แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังน่ารักในสายตาผู้ชายหลายคนอยู่ดี-*-


"แพน นี่แกไปมีสามีตั้งแต่เมื่อไหร่ย่ะ"ว่าแล้วพี่ซัลก็หันหน้ามาถามฉันทันทีทันใด


"อ่า...เอ่อ..... คือพวกโรคจิตอะพี่อย่าไปสนมันเลย"


"หืม.... ไม่ได้ๆพี่จะโทรไปลองดู"หะ..หาไม่ได้นะๆๆๆๆๆ


"อย่าไปยุ่งกะมันเลยพี่ซัล"ฉันรีบบอก เพื่อให้พี่สาวคนนี้เลิกความคิดซะ
"ถ้าแกยังคงห้ามฉันแบบนี้ต่อไป ค่าขนมแกอดนะ"อันนี้ก็ไม่ได้อีกแหละ เกิดมาเป็นอีนังแพนนี่ลำบากจิงๆT^Tแล้วฉันก็จำยอมปล่อยมือจากโทรศัพท์ทันที พี่ซัลกดหยิกแล้วเอาแนบเข้ากับหู เค้าทำหน้ามุ้ย อยู่สักแปป


"ฮัลโหล.นี่ไม่ทราบว่าใครค่ะ...."


"ใครละค่ะ...."


"อ่าว ..โซเองหรอจ๊ะ แหมๆ ทำไมถึงมีเบอร์น้องสาวพี่อยู่ละ"พี่ซัลส่งยิ้มอันน่ากลัวมาทางฉัน พี่ฉันไม่ผิดน้า


"หรอจ๊ะงั้นแค่นี้แหละฝากบอกพี่ชายเราด้วยว่าพี่คิดถึง...จ้า บาย"แล้วพี่ซัลก็กดวางแล้วหันหน้ามาทางฉันทันที ใบหน้าพี่แกนี่มีแต่คำถาม-*-


"เล่ามาเลยนะยัยน้องตัวแสบ"


"คืองี้......."



แล้วฉันก็เล่าทุกอย่างให้พี่ซัลฟัง พี่แกได้แต่พยักหน้ารับรู้- -


"เรื่องทั้งหมดมันก็เป็นแบบนี้ละพี่" พี่ซัลพยักหน้าอย่างเข้าใจฉันแล้วเดินลงไปข้างล่างอย่างมีความนัย-*- อะไรของพี่แกนะ



เช้ารุ่งขึ้น



ฉันมาโรงเรียนอย่างปกติดีที่สุด- -* เดินเข้าโรงเรียนอย่างสบาย เดินขึ้นห้องมาก็เจอกับยัย เฟย์นั่ง เล่นไอพอท อยู่ แหมๆ รวยเกินหน้าเกินตาจังนะย่ะ-3-


ว่าแล้วฉันก็เดินเข้าไปดึงหูข้างนึงเอามาฟังบ้าง


"เพลงไรอะ-0-"ฉันถามแล้วพินิจฟังดูอือ.......0o0 เพลงของดงบังหนิ อ๊ายยยยยยัยเพื่อนคนนี้ไม่เคยคิดจะแบ่งกานเลย


"เพราะมะเพลงใหม่ล่าสุดเลยนะย่ะ"ยัยเฟย์หันมาถาม แล้วยิ้มกว้าง ยัยนี่ก็สาวกดงบังอีกคนค่ะ- -



"เพราะหมดแหละดงบังร้องซะอย่าง หุหุ"ฉันตอบแล้วเอามือขึ้นมายันคาง


"ว่างั้นแหละ...เออนี่ ฉันเอาข้อมูลของ โซนิคมาให้ นี่ๆอ่านซะ "ยัยเฟย์หยัดกระดาษปึกนึงมาให้ฉัน ฉันเบ้ปากก่อนจะอ่านดู



ชื่อ นาย. ปกรสิตร์ ฉันทาภิรมณ์


อายุ 17 เกิดวัน อาทิตย์ ที่ 29 กุมภาพันธ์ 2533


ชอบ สีดำ ขาว เกลียดสี ชมพู สัตว์เลี้ยง ไม่เลี้ยง


ผลไม้ที่ชอบ แอปเปิ้ล เกลียด กล้วย


ผู้หญิงในอุดมคติ ไม่ขี้บ่น ไม่ปากจัด โนตม เซ็กซี่(สวย)


ข้อมูลเพิ่มเล็กน้อย


เมื่อ3ปีก่อนเคยโดนผู้หญิงหักอก เลยกลายเป็นนายเพลย์บอยไปโดยปริยาย



น่าสงสารนายนั้นเหมือนกันแฮะ นั้นสิถึงได้เป็นแบบนั้น - -ไม่น่าเลย


"เป็นไงย่ะรู้รึยัง ฉันอ่านยังสงสารเค้าเลยอะ-0-"

---

บทความอื่น

บทความแนะนำ

Blog แนะนำ

Hot Links

คลังข้อสอบ | ข่าววิชาการ
เล่นกล/เกม | อ่านนิยาย
ข่าวทุนการศึกษา | ลิงค์

ขอบคุณผู้สนับสนุน