<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/337" type="text/javascript"></script>

ใครมาเป็นเจ้าเข้าครอง... คงจะต้องบังคับขับไส : บรรยากาศของชาติไทย ในเหตุการณ์ร.ศ. ๑๑๒ และส่วนหนึ่งที่ถ่ายทอดโดยพระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่ ๖ โดยบรรยากาศในพระนครเมื่อวันที่ ๑๓ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๔๓๖ เต็มไปด้วยความตึงเครียดใกล้ถึงจุดระเบิด ในพระบรมมหาราชวัง เจ้านายและขุนนาง ต่างรอฟังข่าวด้วยใจระทึก... ผู้เขียน: เทาชมพู ชมแล้ว: 42,262 ครั้ง post ครั้งแรก: Sat 15 December 2007, 8:43 pm ปรับปรุงล่าสุด: Sat 15 December 2007, 8:43 pm อยู่ในส่วน: ประวัติศาสตร์, vservice, ปัญหาเชาวน์, การบ้าน, คณิตศาสตร์

ย้อนหลังไปเมื่อ ๑๐๗ ปีก่อน



บรรยากาศในพระนคร เมื่อวันที่ ๑๓ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๔๓๖ (รัตนโกสินทรศก ๑๑๒ ) เต็มไปด้วยความตึงเครียดใกล้ถึงจุดระเบิด ในพระบรมมหาราชวัง เจ้านายและขุนนางผู้มีหน้าที่รับผิดชอบบ้านเมือง ต่างรอฟังข่าวด้วยใจระทึก เรือรบของไทยที่มีเพียง ๒-๓ ลำ จอดทอดเรียงกันเป็นระยะ ทำหน้าที่รักษาปากแม่น้ำมิให้เรือต่างชาติบุกรุกเข้ามา



ฝรั่งเศสนำเรือรบ ๒ ลำ ชื่อ Comet กับ Constance และเรือสินค้าอีก ๑ ลำ แล่นล่วงล้ำเข้ามาอย่างดื้อๆ ไม่แยแสคำห้ามของไทยก่อนหน้านี้ว่ายังไม่เหมาะที่จะเข้ามา เพราะฝรั่งเศสกับไทย มีปัญหาขัดแย้งกันมาก่อนเพิ่งจะสงบ เมื่อมาเจอเหตุการณ์ขนาดนำเรือรบมาถึงเมืองหลวง ย่อมไม่น่าไว้วางใจ



ไม่ว่าฝรั่งเศสอ้างอะไรในการเข้ามาก็ตามที แต่เหตุผลแท้ๆ ก็คือต้องการยึดดินแดน ระหว่างอินเดียกับจีน ไว้เป็นอาณานิคมของตน เพื่อเพิ่มพูนอำนาจและความมั่งคั่ง แข่งกับอังกฤษที่ได้จีนและอินเดียไปก่อนหน้านี้แล้ว ถึงกับตั้งชื่อรวมของพม่า มอญ มลายู ไทย เขมร ญวน และลาว ไว้เป็นภาษาฝรั่งเศสว่า "อินโดจีน " (Indo-Chine) คือถ้ามีโอกาสเมื่อใดก็จะรวบไว้ให้หมด แต่ก็ไม่ทันอังกฤษซึ่งได้พม่า(รวมมอญ)และมลายูไปก่อน ฝรั่งเศสจึงได้แค่ญวน ต่อมาก็เขมรและลาว เหลือไทยประเทศสุดท้ายที่ยังรอดเป็นเอกราชอยู่



เมื่อบอกดีๆแล้วไม่ฟัง ยังขืนล่วงล้ำเข้ามาในเขตพระราชอาณาจักร ไทยก็ยิงถูกท้ายเรือสินค้าเสียหาย ลูกเรือตายไป ๒-๓ คน ส่วนเรือรบเข้ามาได้จนถึงหน้าสถานทูต เสียงปืนทำให้โกลาหลไปทั่วพระนคร ต่อจากนั้น ราชทูตฝรั่งเศสชื่อเมอสิเออร์ปาวี ก็มายื่นคำขาดกับไทย ให้ชดใช้ค่าเสียหายและเรื่องต่างๆอีกไม่ต่ำกว่า ๑๐ ข้อ



คิดดูนะคะ ว่าใครเป็นฝ่ายเสียหายกันแน่



ฝ่ายอังกฤษดูออกว่าฝรั่งเศสจะฮุบไทยทั้งหมดแน่ ก็เลยยื่นมือเข้ามาแทรกแซงเพื่อรักษาอำนาจของตัวเองไว้ เจรจากับฝรั่งเศส จนกระทั่งฝรั่งเศสยอมให้แลกเอกราชของไทยด้วยการเฉือนเอาดินแดนฝั่งซ้ายแม่น้ำโขงไปครอบครอง คือทางเมืองหลวงพระบางและจำปาศักดิ์ ซึ่งอยู่ในการครอบครองของไทย



เท่านั้นยังไม่หนำใจ ฝรั่งเศสให้ไทยชดใช้ค่าเสียหายอีก ๓ ล้านบาท ถอนทหารให้พ้นเขต ยอมเรื่องเก็บภาษี ปลดอาวุธ ปล่อยเชลย โดยยึดจันทบุรี ตราดและเกาะเล็กเกาะน้อยตามชายแดนไว้เป็นการค้ำประกัน เพื่อจะดึงเรื่องยืดเยื้อไม่ให้จบง่ายๆ ถ้าหากว่าไทยไม่ยอมก็จะถือข้อนี้เป็นข้ออ้างในการยึดเอาเสียทั้งประเทศ



ไทยจำต้องยอมด้วยความเจ็บช้ำน้ำใจเหลือพรรณนา เงินทอง ๓ ล้านเป็นจำนวนมหาศาล ฝรั่งเศสเรียกขนาดนี้เพราะเชื่อว่าไทยไม่มีเงินมากพอจะให้ และก็จริง ขนาดขนเงินออกมาหมดท้องพระคลังแล้วยังมีไม่ถึง ๓ ล้านจริงๆ



บุญเก่าของไทยยังมีอยู่ จึงได้อาศัย ' เงินถุงแดง ' ที่พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้ารัชกาลที่ ๓ ทรงมอบเป็นมรดกไว้ให้บ้านเมืองมาผสมเข้าไป บวกกับเงินสมทบมากบ้างน้อยบ้างจากขุนนางประชาชน ร่วมแรงร่วมใจกันถวายพระเจ้าอยู่หัว เพื่อรักษาแผ่นดินไว้ รวบรวมส่งให้จนครบจำนวน ทำให้ฝรั่งเศสไม่มีข้ออ้างอีกต่อไป ผลจากความเสียพระราชหฤทัย พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวถึงกับทรงพระประชวรหนัก ถึงกับมีพระราชปรารภว่าจะสวรรคตเสียดีกว่าจะอยู่ดูบ้านเมืองตกเป็นของต่างชาติ อานิสงส์จากบรรพบุรุษและน้ำหนึ่งใจเดียวกันของคนไทย วิกฤติการณ์ครั้งนั้นจึงผ่านพ้นไปได้ในสภาพบอบช้ำแบบ 'ยอมสละอวัยวะเพื่อรักษาชีวิต'



ความเข็ดขยาด ที่จะต้องตกในอำนาจของต่างชาติ ยังเป็นความรู้สึกต่อเนื่องมาจนถึงสมัยรัชกาลที่ ๖ ไม่มีใครลืมได้ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงทรงมีพระราชนิพนธ์เตือนใจไว้ว่า

---

Hot Links

คลังข้อสอบ | ข่าววิชาการ
เล่นกล/เกม | อ่านนิยาย
ข่าวทุนการศึกษา | ลิงค์

ขอบคุณผู้สนับสนุน