 |
<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/33759" type="text/javascript"></script> |
|
|
หลงทาง และ ความรัก
ถ้าหากเราหลงทาง และรู้หรือไม่รู้ก็แล้วแต่ว่าเราหลงทาง จงหลงทางให้มันถึงที่สุด ดั่งเช่นความรักของผม
ผู้เขียน: นู๋นำ ชมแล้ว: 10,613 ครั้ง
post ครั้งแรก: Sat 17 November 2007, 9:37 pm ปรับปรุงล่าสุด: Sun 2 December 2007, 2:41 am
|
หน้าที่ 1 - หลงทาง
:::เมื่อเราหลงทางแล้ว เราต้องหลงให้มันสุด ๆ:::
บางที การที่เราหลงทางไปแล้ว ก็ไม่ควรตกใจอะไรมากมาย
เหมือนอย่างผมเป็นต้น
การหลงทางของผมนั้น ถึงจะหลงทางแบบรู้ตัว หรือไม่รู้ตัวก็แล้วแต่ แต่สุดท้ายเราก็รู้อยู่ดี
การหลงทางแบบรู้ตัวนั้น หากเราฉุกคิดจะกลับไปที่เดิม และไปยังที่หมายได้ถึงที่หมายจริง ๆ เราคงคิดว่าเราคิดถูกแล้ว
แต่สำหรับผม ไม่คิดเช่นนั้น
ถ้าเป็นผม หากรู้แล้วว่าหลงทาง ในใจก็ไม่ได้มีเพียงแค่ความล้มเหลว
แต่ในใจของผมก็ยังมีความหวังอยู่เล็กน้อย
ความหวังคืออะไร ความหวังที่หวังว่า ถ้าเราหลงทางถึงที่สุดแล้ว ที่สุดตรงนั้นอาจจะเป็นทางออกของผม
แต่ในเมื่อความหวังนั้นริบหรี่ แต่อย่างน้อย เราก็จำทางมาได้ นั้นแหละ จัดการกับมัน
มาทางไหนก็กลับทางนั้นไปเลย และอย่างน้อย เราก็จะได้เรียนรู้อะไรหลาย ๆ อย่างจากการหลงทาง
ได้รู้ถึงความผิดหวัง มีความหวังนิด ๆ เผื่อจะถูกทางหรือถึงปลายทางในแบบที่คาดไม่ถึง
เมื่อเรื่อง ๆ หนึ่งมันถูกจดจำเป็นประสบการณ์ มันทำให้เราคิดว่า
เวลาที่เราเสียไปนั้น ไม่เลย ไม่เคยคิดเสียดายเลย
ดั่งเรื่องความรักของผม
*หมายเหตุ
งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา
จำนวน 4 ความเห็น, หน้า่ | -1-
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1 26 พ.ย. 2550 (14:03) สู้ๆ จ้า
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2 27 พ.ย. 2550 (21:27) ดูเศร้าๆยังไง ไม่รู้แหะ แต่ยังไงก็เป็นกำลังใจให้นะ
*** ชีวิตแค่โดนทำร้ายยย แต่ที่สุดมันต้องไม่โดนทำลาย แค่วันนี้หัวใจสลาย เตือนตัวเองว่าถึงยังไง ฉันยังต้องอยู่....***
แต่อย่าเพิ่งหมดหวังละ...
Chorus(ชาย): ตื่นจากความฝันอันงดงามที่ผ่านมา ลืมตามองหาความเป็นจริงที่อยู่ข้างหน้า มันอาจเปงทุกข์ที่ยากเกินจินตนา มา มา -เข้ามา-มา มา -เข้ามา- ดาหน้ากันเข้ามา
Chorus 2(หญิง): สุดปลายตาธารากกว้างไกล แต่ฉันยังคงต้องว่ายไป ลอยไปตามกระแสทุกข์ทน ข้างในใจตนทุกคนไป
ฝั่งฝันยงไม่เห้นด้วยตา แต่ใจรับรู้อยู่ข้างใน ว่าสักวัน - ต้องมี- ปลายทาง -ต้องดี- ไม่มีวันจากไปไหน
http://vdoclip.exteen.com/20070624/sanctuary-2
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 3 28 พ.ย. 2550 (13:05) คงหลงทางบ่อยจริงๆ ....เพราะอ่านไปอ่านมา..ง๊งงง งง...วนเวียนอยู่แต่คำว่า "หลงทาง" กะ "ความรัก"...แบบว่าเขียนไปวนไปวนมา...ไม่รู้ว่าจะจบ blog ของตัวเองยังไงอ่ะจิ....55555
(อ่ะล้อเล่นนนน)
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 5 28 พ.ย. 2550 (13:22)
นู๋นำ
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 61 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 150 ดวง - โหวตเพิ่มดาว