<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/33789" type="text/javascript"></script> |
|
กับดักร้ายนายคาสโนวา
** มาอัพตอนใหม่แล้วจ้า ช่วยเม้นท์ด้วยนะ** เธอ เป็นสาวเปรี้ยวที่เกลียดผู้ชายเจ้าชู้จนเข้าขั้น แต่โชคชะตาดันเล่นตลก ทำให้เธอไปเจอกับเขา และเขารู้สึกสนใจเธอขึ้นมาและคิดว่าเธอเหมือนกับพวกผูหญิงที่เค้าเคยผ่านมา แต่เธอดันทำกับเขาไว้เจ็บแสบ ทำให้เขาอยากเอาชนะเธ
post ครั้งแรก: Mon 19 November 2007, 11:30 am ปรับปรุงล่าสุด: Thu 15 May 2008, 7:00 pm
|
เมื่อมาถึงโรงพยาบาล ชายหนุ่มจอดรถอย่างรีบร้อน และ คว้ามือหญิงสาวข้างกายเดินจ้ำอ้าว
ไปยังเคาท์เตอร์ประชาสัมพันธ์ และถามว่าคนไข้ชื่อนนี้อยู่ชั้นไหนห้องอะไร เมื่อได้รับคำตอบเขา
ก็รีบมุ่งหน้าไปที่ลิฟต์ และกดชั้นปลายทางทันที
" เอ่อ นี่คุณวินใจเย็นๆนะค่ะ" เพชรพูดขณะที่อยู่ในลิฟต์ เพราะเอถูกเขาลากออกจากบ้าน มาที่
โรงพยาบาล จนเอเหนื่อยหอบ ไม่ใช่เธอไม่เปนห่วงคุณหญิงนะ แต่ในเมื่อคุณหญิงอยู่ในมือหมอ ก็
ควรวางใจได้
" เย็นใจได้ไง แม่ผมทั้งคน! " อนาวิน เปนห่วงแม่มากจนเกินไป จึงใส่อารมณ์กับเพชร
" แล้วทำไมต้องตะคอกด้วย " เพชรไมยอมหลอก เรื่องอะไรมาลงที่เธอ
" คือ ผมขอโทษนะ" เขารู้ตัว เลยขอโทษ
" ช่างเถอะ " เพชรบอก
หลังจากถึงชั้นนั้น เขาก็เดินไป เขารีบพาเธอไปยังห้องพักผู้ป่วยพิเศษทันที เมื่อไปถึงเขาก็เปิด
ประตูเข้าไป
" คุณพ่อครับ คุณแม่เปนไงบ้าง" เขารีบเข้าไปถามวัชระผู้เปนพ่ออย่างร้อนรน
" เอ่อ พี่วินค่ะ คุณเเม่เปนโรคหัวใจ " วุ้นตอบเอง
" ทำไมผมไม่เคยรู้มาก่อน" อนาวินพูดขึ้น
" หมอเพิ่งตรวจพบ ตาวิน" วัชระพูด
" ออกไปคุยกับพ่อหน่อยลูก " วัชระเรียกลูกชายออกไปข้างนอก เพราะ หวังจะ บอกแผนการทั้ง
หมด
" ครับ" เขาเดินตามผู้เปนพ่อออกไป
" คุณพ่อมีอะไร หรือป่าว" อนาวินสงสัย เพราะ แม่เขาป่วยแต่ทำไมพ่อเขาถึงยืนยิ้มสบายใจอยู่
ได้
"ฮ่าๆ ไอ้เสือ ไม่ต้องทำท่าจะเปนจะตายหรอก แม่แกแค่ช่วยให้แกได้แต่งงานไวๆเท่านั้น" วัชระ
เล่า กลั้วหัวเราะไป
" หมายถึง ทั้งหมดคือแผนของคุณแม่" อนาวินเริ่มเข้าใจ
" เออสิ" วัชระ พูด
" และพ่อ เพชรท่านรู้หรือป่าวครับ" อนาวินถามอย่างกังวล
" คุณพิพัฒน์เข้าก็ร่วมด้วย เขาอยากอุ้มหลาน" วัชระ พูด ทำให้อนาวิน เกาหัวแกรกๆ อย่างเขินๆ
ก็เหตุผลนั้นหนะ ตรงเสียไม่มี
" ที่เหลือ ก็หน้าที่แก แสดงละครให้ดี ถ้าอยากแต่งงานเร็ว" วัชระบอก
" ครับพ่อ แต่ผมว่าเรารีบเข้าไปเถอะเดี๋ยวเพชรสงสัยเอา" อนาวินว่า และสองพ่อลูกก็เดินกลับ
เข้าไปยังห้องผู้ป่วย เพียงแค่เปิดประตูเข้าใบ ใบหน้ายิ้มแย้มของอนาวินเมื่อครู่ก็หายไป ตอนนี้
เหลือแต่รอยกังวล เศร้าสร้อย อยู่บนใบหน้าหล่อเหลาเท่านัน
" ทุกคนไปพักเถอะครับ เพิ่งกับมาเหนื่อย เดี๋ยวผมดูคุณแม่เอง" อนาวินหันไปส่งซิกให้พวกนั้น
" คุณด้วยเพชร ไปพักเถอะ" เขาหามาบอกเพชร
" ชั้นอยู่เปนเพื่อนคุณดีกว่า" คำตอบนี้เขารู้อยู่แล้ว ว่าต้องเปนเช่นนั้น
" งั้นพ่อฝากด้วยนะหนูเพชร" วัชระพูด และทุกคนก็เดินออกจากห้องนั้นไป ตอนนี้เหลือ เพชร
อนาวิน และคุณหญิงเท่านั้น แต่คุณหญิงแกล้งหลับอยู่
" คุณวิน มีอะไรหรือป่าส ทำไมหลังจากที่คุณออกไปคุยกับคุรพ่อ คุณถึงดูไม่สบายใจเลย" เพชร
น่งลงข้างๆเขา เละถามเขา คำถามนี้ทำให้อนาวินแอบยิ้มในใจ
" คุณพ่อบอกว่า คุณแม่เปนโรคหัวใจเฉียบพลัน ต้องระวังอย่าให้อะไรกระทบกระเทือนใจแม่ และ
อย่าขัดใจคุณแม่" เขาตีหน้าเศร้า เล่าความเท็จให้เธอฟัง
" โธ่ แค่นี้เอง คุณทำได้อยู่แล้ว และ เพชรจะช่วยดูแลคุณแม่อีกเเรง" เพชรกุมมืออนาวินไว้ บีบ
เบาๆเพื่อให้กำลังใจ และยิ้มให้เขา
" ขอบคุณนะเพชร" อนาวินดึงเธอเข้ามากอด จึงทำให้เธอไม่เห็น รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของเขา
" น้ำ หิวน้ำ " คุณหญิงพิมพา พึมพำเบาๆ
" คุณวิน คุณแม่ฟื้นเเล้ว" เพชรชี้ไปที่เตียง และเธอกับเขาก็ลุก ไปหาคนป่วย กำมะลอที่เตียง
"นี่ค่ะน้ำ " เพชรป้อนน้ำให้คุณหญิง
" คุณแม่เปนไงบ้างครับ" อนาวินถาม
" ตาวิน หนูเพชร" คุณหญิงเอ่ย
" ครับ/ ค่ะ" สองคนขานพร้อมกัน
" แม่อยากกลับบ้าน" คุณหญิงเริ่มแผนแล้ว
" คุณแม่ป่วย ยังกลับไม่ได้นะค่ะ" เพชรพูด
" อยู่ไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้นหรอก แม่รู้" คุณหญิงพูด และทำหน้าเศร้า
" โธ่แม่ครับ ทำไมพูดแบบนั้น " อนาวินเสริม
" ตาวิน แม่รู้ แม่อาจจะอยู่ได้อีกไม่นาน" หล่อนพูดไปน้ำตาก็ไหล อะไรจะช่างสมจิงขนาดนี้ไม่มี
แล้ว
" คุณแม่ เดี๋ยวนี้หรอเก่งค่ะ คุณแม่ต้องหาย" เพชรพูดให้กำลังใจ
" หึหึ " หล่อนฝืนยิ้ม
" ตาวิน หนูเพชรแม่มีอะไรจะขอเรา สักอย่าง" คุณหญิงจับมือ ทั้งสองคนไว้
" ได้สิค่ะ " เพชรรีบพูด
" แม่ไม่รู้จะอยู่ได้นานเท่าไหร่ แม่อยากมีหลาน อยากอุ้มหลาน" คุณหญิงหันมองไปที่เพชร ที่
ตอนนี้ยืนหน้าแดงจัด ส่วนอนาวินก็กลั้นยิ้ม กลั้นหัวเราะแทบตาย
" ผมไม่มีปัญหาครับ แต่ เพชร เธอยังไม่พร้อม" อนาวินบอกเสียงอ่อย
" ว่าไงหนูเพชร ช่วยแม่ได้ไหม" คุณหญิงคาดคั้น เพชรเองก็เงียบไปตั้งนานเธอคิดโน่น คิดนี่ไป
เรื่อย เรื่องเธอรักเขาอะไม่มีปัญหา แต่เธอยากเที่ยวสักปีสองปี และค่อยมีลูก แต่เธอดันนึกถึง
ตอนที่ ชายหนุ่มบอกว่า โรคนี้ต้องได้รับการดูแล อย่างขัดใจ หรือมีอะไรมากระทบกระเทือนใจ
เธอจึงตัดสินใจยาก เธอจึงมองหน้าอนาวิน ซึ่งเหมือนเขาฝากความหวังเอาไว้กับเธอ
" ค่ะ " เธอตอบตกลงไปแล้ว
" จิงหรอหนูเพชร แม่ดีใจจริงๆ" คุณหญิงยิ้มร่าเมือ่ได้ยินคำตอบ
" เอ่อ คุณแม่ทานอะไรยังค่ะ" เพชรถาม
" ยังเลย ลุก" คุณหญิงบอก
" เดี๋ยวเพชรไปซื้อมาให้นะค่ะ " เพชรกำลังจะเดินออกไป
" เพชรผมไปเองดีกว่า" อนาวินเดินตามมา
" คุณกับไปดูคุรแม่ เถอะ เพชรไปเองได้" เพชรบอก อนาวินจึงกลับเข้าไปในห้อง
พอเข้าไปในห้อง อนาวินก็เห็น แม่เขา ลุกขึ้นมานั่ง ดูท่าทางไม่ได้ป่วยอะไรสักนิด
" ว่าไง ตาวิน แม่เก่งไหม" คุณหญิงเอ่ยถามลูกชายที่เดินเข้ามา
" คุณแม่หนิ เจ้าเล่ห์ไม่เบานะครับ" อนาวินเดินยิ้ม พอใจ เข้าไปนั่งข้างเตียง
" พูดให้ดีนะตาวิน ชั้นอุตส่าห์ช่วย ถ้าไม่อยากแต่งเดี๋ยวเเม่บอกหนูเพชรให้" คุณหญิงแกล้งงอน
" โธ่คุณแม่ ผมอยากครับ คุณแม่เก่งที่สุดเลย" อนาวินรีบเเก้ตัวอย่างลนลาน
"แต่งงานแล้ว แกก็รีบมีหลานไว ๆแล้วกันให้สมกับที่แม่ลงทุนเหนื่อยหน่อย" คุณหญิงแซวลูกชาย
" คุณแม่อะ " อนาวินบ่น แบบอายๆ
" ฮ่าๆ " คุณหญิงหัวเราะลูกชาย เพราะ หล่อนเพิ่งเคยเหนลูกชายอาย
********************************************************************
อัพแล้วนะค่ะ
สนุกมากคะคุกก้า มาอัพต่อนะคะ สู้ๆ
หนุกมากคับ
มาอัพอีกน่ะคับ
เปงกำลังใจให้น่ะคับ
ขอเวลาอีกสัก2 3วันนะค่ะ จะมาอัพให้2ตอนรวดเลย
ตอนนี้คุกก้าเปนอีสุกอีใสอะ มีไข้ด้วย เลยนอนเกือบทั้งวัน ลุกมาก็ปวดหัว
ไงขอเวลานิดนึงนะค่ะ แง๊ๆๆ เปนอีสุกอีใสอะ คันไปหมดเยย
กรี้ดดดด ชอบมากมายเรยค่า

สนุกค่า
มาอัพต่อน้า
ขอให้หายเร็วน๊ะคะคุกก้า แล้วช่วยมาอัพต่อด้วย โหะๆ
ขอให้หายเร็วๆน๊ะคะคุกก้า....รออยุ่..
หายเร็ว ๆ น่ะ เป็นกำลังให้ ทาและทานยาเยอะ ๆ น่ะ ไข้จะได้หาย แผลจะได้หายไว ๆ
รออ่านอยู่ รีบมาอัพน่ะจ๊ะ
หายไปเลยอ่ะ ไม่สบายเหรอ หรือว่าสอบอยู่ เม้นท์ ๆ ๆ
หน่อยเร้ววววว มาอัพด้วยน่ะ รออ่านอยู่

หนุกมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
แล้วจามาอ่านอีนะ
พอดีจาปายอาบน้ำ
จุ๊ฟ จุ๊ฟ

หนุกค่ะ...
เป็นกำลังใจให้ค่ะ...
อัพให้จบเรื่องเร็วนะค่ะ....สู้ๆๆๆๆๆ
มาอัพไวไวนะคะป๊อปเปงกำลังใจให้ค่ะ
กลับมาแล้วจ้า
ตอนนี้เปิดเทอแล้ว ก่อนอื่นต้องขอโทษที่หายไปนานโดยไม่ส่งข่าว แต่
เปนเพราะ ความโง่ของคุกก้าเอง ที่ไม่รู้เรื่องรุราว เปนอีสุกอีใส แล้วดันไป
กินยาลดไข้ที่ มีส่วนผสมของแอสไพลิน จึงทำให้ เกือบแย่ ไปนอนโรงบาล
มาเปนอาทิตย์ พอกับมาก็เกือบเปิดเทอมพอดี ไปจัดการเรื่อง รร. ยุ่งๆเลย
ไม่ได้อัพขอโทษนะค่ะทุกคน
ขอบคุณนะค่ะ aoyaoy , bangzza, rukza, HIPER, เจ๊ bigger,คัตเตอร์ ,
และ บาร์บี้ ที่คอยเปนกำลังใจให้เสมอนะจ๊ะ

นี่ๆอัพต่อไวๆนะคะ
อยากรู้ว่าเรื่องจะเปงไงต่อ


Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |