<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/33814" type="text/javascript"></script>

สงครามอวกาศ อีก 300 ปี ในอนาคตที่โลกถูกทำลายด้วยน้ำมือมนุษย์ ผู้เขียน: ลูกรัตนโกสินทร์ ชมแล้ว: 12,510 ครั้ง post ครั้งแรก: Wed 21 November 2007, 4:49 pm ปรับปรุงล่าสุด: Fri 23 November 2007, 1:22 am อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด

ปี พ.ศ.2850 ณ ห้วงอวกาศที่ห่างออกไปจากแกแลคซี่ทางช้างเผือกราว 3 ปีแสง ซึ่งขณะนี้บนนั้นมียานรบมากมาย กำลังทำสงครามอวกาศกันอย่างดุเดือดระหว่างฝูงบินขับไล่ของสถานีอวกาศที่ชื่อว่า “อโยธยา” และฝูงบินรบอีกฝ่ายจากดาวหมีใหญ่ ซึ่งเป็นมนุษย์ต่างดาว โดยทางฝูงบินรบของดาวหมีใหญ่ได้เข้าทำการโจมตีสถานีอวกาศอโยธยาเพื่อหวังทำลายล้างให้สิ้น โดยกล่าวหาว่า สถานีอวกาศอโยธยาได้รุกล้ำอาณาเขตของพวกมัน ดังนั้นทางสถานีอวกาศอโยธยา จึงได้ส่งฝูงบินรบเข้าสกัดกั้นการโจมตี โดยมีร.อ.ธงรบ ปราบแสนยา เป็นผู้บัญชาการฝูงบินซึ่งเขาได้นำฝูงบินเข้าต่อสู้กับศัตรูอย่างห้าวหาญ
“ผู้การมีศัตรูทางด้านหลังซ้าย 8.00 นาฬิกา” เสียงร.ท.สนิท พิชิตศึก ลูกฝูงของเขาเตือนผ่านวิทยุสื่อสารดังขึ้น
“ขอบใจมากผู้หมวดสนิท” ร.อ.ธงรบ ตอบพร้อมกับโยกคันบังคับให้หักเลี้ยวไปทางขวาอย่างรวดเร็ว แต่ก็ไม่เร็วไปกว่า แสงเลเซอร์ ของยานข้าศึกลำดังกล่าวที่มันยิงออกมาพอดีและลำแสง ได้ฉีกปีกด้านซ้ายของยานออกไปเกือบครึ่ง ซึ่งทำให้เครื่องยนต์ ด้านซ้ายดับไปทันที
“ผมถูกยิง ผมถูกยิง” ร.อ.ธงรบรายงานผ่านวิทยุสื่อสาร “เครื่องยนต์ผมขัดข้องต้องนำยานลงจอดโดยด่วนขอมอบให้ ร.ท.สนิท ทำหน้าที่ผู้บัญชาการแทน”
“รับทราบ” เสียงลูกฝูงและร.ท.สนิท รับคำสั่งผ่านเข้ามา
“ผู้การเป็นอะไรมากไหมครับ” เสียงร.ท.สนิทถามด้วยความเป็นห่วง
“ไม่เป็นไรแต่ขณะนี้ยานข้าศึกมันกำลังไล่บี้หลังผมอยู่แค่นี้ก่อนนะเลิกกัน” เสียงของร.อ.ธงรบ ร้อนรนเพราะต้องพยายามนำยานให้พ้นการติดตามของฝ่ายข้าศึก ส่วนลูกฝูงแต่ละคนก็รับศึกอย่างหนักจึงยังไม่มีใครสามารถปลีกตัวออกมาช่วยเขาได้ ฉะนั้นในยามนี้เขาต้องช่วยเหลือตัวเองอย่างเต็มที่ เพื่อให้พ้นการติดตามของศัตรู
“บึ้ม!” ยานรบข้าศึกลำหนึ่งถูกยิงจนระเบิดขึ้นใกล้ๆ กับยานของร.อ.ธงรบในขณะที่เขากำลังพายานซอกแซกผ่านเข้าไปยังใจกลางสมรภูมิ เพื่อกลับไปยังฐานบินที่สถานีอวกาศอโยธยา แต่สะเก็ดยานที่ระเบิดได้กระเด็นมากระแทกเข้ากับยานของเขาอย่างแรงทำให้ ยานเสียหลักพุ่งเลยไปทางทิศใต้ของสถานีอวกาศอโยธยากว่าร้อยกิโลเมตรด้วยความเร็วและแรงของยาน ซึ่งเมื่อมองไปข้างหน้า เขาก็เห็นกลุ่มสะเก็ดดาวกลุ่มย่อมๆ อยู่กลุ่มหนึ่งซึ่งเขาคิดว่าน่าจะนำยานไปลงจอดได้ แต่ทว่า ระบบลงจอดของยานเกิดขัดข้องซะแล้ว ระบบชลอความเร็วก็ไม่ทำงาน ยานกำลังจะพุ่งชนสะเก็ดดาวก้อนหนึ่งในกลุ่มนั้น แต่ด้วยทักษะและความที่มีสติอันมั่นคงของ ร.อ.ธงรบ เขาไม่ได้หวั่นไหวเขารีบคว้าอาวุธประจำกายได้สองสิ่งแล้วกดปุ่มดีดตัวออกจากตัวเครื่องก่อนที่ ยานจะพุ่งไปกระทบกับก้อนอุกาบาตและระเบิดขึ้นอย่างสนั่นหวั่นไหว “บึ้มมม!” แสงไฟและความร้อนแผ่มาถึงจนเขาสัมผัสได้ขณะที่ลอยตัวอยู่บนความว่างเปล่า
“เฟี้ยว” มีลำแสงพุ่งผ่านเลยศีรษะของเขาไปห่างเพียงนิดเดียวเท่านั้นเมื่อเขาหันไปมอง ปรากฎว่าเป็นลำแสงเลเซอร์จากยานของศัตรูลำนั้น มันตามเขามาอย่างไม่ลดละและมันทำท่าจะพุ่งเข้าชน เขารีบกดสวิทช์เปิดเครื่องไอพ่นที่ติดอยู่กับหลัง ซึ่งนักบินยานรบจะต้องมีกันทุกคนเพื่อไว้ใช้ในกรณีฉุกเฉินเช่นนี้ จากนั้นเขาก็พุ่งตัวฉีกไปทางซ้าย เพื่อหลบยานที่พุ่งเข้าชน แล้วหมุนตัวกลับมาพร้อมด้วยปืนเลเซอร์ในมือยิงไปตรงส่วนกลางลำของยานที่พุ่งผ่านไปในระยะประชิด ด้วยความรุนแรงของแสงเลเซอร์นั้นได้ฉีกยานข้าศึกตั้งแต่หลังที่นั่งคนขับจนถึงปลายหางก็ขาดออกจากส่วนหัวของยานและระเบิดขึ้น ซึ่งแรงระเบิดได้ผลักดันให้ร่างของ ร.อ.ธงรบพุ่งเข้าหาก้อนสะเก็ดดาวนั้นแต่ก่อนที่ร่างของเขาจะกระแทกพื้นร.อ.ธงรบ ผู้เชี่ยวชาญในการต่อสู้ได้พลิกร่างเพื่อให้ส่วนเท้าได้สัมผัสพื้นอย่างปลอดภัย ส่วนนักบินของดาวหมีใหญ่ ก็ไม่ด้อยฝีมือ เมื่อรู้ว่ายานโดนยิงมันก็รีบดีดตัวออกจากยานทันทีและพุ่งตัวลงสู่พื้นอย่างปลอดภัยเช่นเดียวกัน บัดนี้ทั้งสองเผชิญหน้ากันแล้ว!

---

บทความอื่น

บทความแนะนำ

Blog แนะนำ

Hot Links

คลังข้อสอบ | ข่าววิชาการ
เล่นกล/เกม | อ่านนิยาย
ข่าวทุนการศึกษา | ลิงค์

ขอบคุณผู้สนับสนุน