<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/34201" type="text/javascript"></script> |
|
อ่ะ!!!!รึผมเป็นเกย์ครับ(ค่ะ) อัพแล้วค่ะ 2 ตอนเลยนะจิ
มาอัพอีกตอนค่ะ เดี๋ยวนี้ฟาไม่ค่อยมาอัพ เพราะจะต้องเตรียมตัวไปเรียนค่ะ ก็เปิดเทอมกันแล้วนิน่า ใกล้เปิดเทอมแล้วนะค่ะดูแลสุขภาพสุขภาพร่างกายกันด้วยนะ ^^ ฝนก็ตกซะเดี๋ยวจะเป็นหวัดก่อนไปเรียนนะค่ะ ฟามาอัพเป็นการไถ่โทษให้ 2 ตอนเลยค่ะ เป็นตอนของน้องสาวสุดแสบโซฮีค
post ครั้งแรก: Mon 17 December 2007, 5:56 pm ปรับปรุงล่าสุด: Mon 12 May 2008, 12:30 am
|
รับอรุณกับยามเช้าที่สดใส ฉันกำลังเดินขึ้นห้องเรียนที่หายไปนานถึงสองวัน ฉันเดินผ่านเพื่อนๆผู้ชายที่เอาแต่ทักฉันคำเดิมๆว่า
สวัสดีซองมิน นายหายไปไหนมาอ่ะ?
เพื่อนผู้คนหนึ่งเปิดขึ้นเมื่อฉันเปิดประตูเข้าไปในห้อง แล้วก็ตามมาด้วยบทสนทนาต่างๆมากมาย
เห้ย
!ซองมิน ว่าไงว่ะ คิดถึงนายแย่เลยวะเพื่อนคนหนึ่งพูด
นายหายไปห้องเราไม่สดใสเลย เป็นไงบ้างเขาพูดแล้ววิ่งมาหาฉัน
ฉันยิ้มให้กับความรักที่เพื่อนๆมีให้ฉัน ฉันพึ่งเข้าใจว่ามิตรภาพของผู้ชายนิมันเหนี่ยวแน่นจริงๆ ถึงพวกเขาจะไม่ได้แสดงความรักมากมายเหมือนเพื่อนผู้หญิง แต่เขาก็แสดงแบบผู้ชายเนี่ยแหละเพื่อนผู้ชาย....
ขอบใจ ที่เป็นห่วง....^-^ฉันพูดแล้วยิ้ม
เนี่ย....แหละ เราไม่ได้เห็นนายยิ้มมาตั้งสองวัน ฮ่าๆๆ ห้องสดใสขึ้นทันที พวกดูดิ แจพูดแล้วทำท่าเวอร์ๆ ยิ่งทำให้เพื่อนๆในห้องยิ้มด้วยความสุข
ทักทาย
กันก่อนเพื่อนแจพูดแล้วยื่นกำปั้นมาที่ฉัน
ฉันมองกำปั้นนั้นอย่างสงสัย มันจะเหมือนกับที่สัญญาลูกผู้ชายรึเปล่า แบบไหนล่ะ.....ฉันไหวตัวด้วยการต่อยไปที่กำปั้นแจแรงๆ
ใช่ๆแต่ยังไม่พอ มันต้องทำต่อด้วยแบบนี้ แบบนี้แจพูดแล้วจับมือฉัน
เห้ยๆ แบบนั้นฉันสอนซองมินดีกว่าเสียงๆดังพูดขึ้นแล้วดึงมือของฉันออกจากแจ เฮียวบินนั้นเอง เป็นอะไรไปอีกล่ะเนี่ย
แจยิ้มอย่างรู้ทัน....จึงปล่อยมือออกจากฉัน แล้ว ขยี้หัวฉันเบาๆก่อนที่จะไปนั่งที่ตัวเอง ฉันไปสองวันมันมีอะไรเกิดขึ้นรึเปล่า ชักไม่ค่อยดีแล้วซิ ฉันยังคงมองมือของเฮียวบินที่ยังคงกำมือฉันแน่น แล้วก็แจที่ยังคงหัวเราะชอบใจ
นี่....เจ็บนะเนี่ยฉันพูดแล้วยกมือให้เฮียวบินดู
เหรอๆขอโทษเขาพูดแล้วคลายมือออก อยู่ๆเขาก็หน้าแดง
ฉันนั่งลงที่โต๊ะของตัวเอง ก่อนจะมองเฮียวบินที่ทำท่าทางแปลกๆ นิต้องมีอะไรแน่ๆ เขาถึงได้หวงฉันขนาดแจยังไม่ได้จับมือ ห่ะ
!รึว่าเค้ารู้ว่าฉันเป็นผู้หญิง...เห้ยๆไม่มั้งเขารู้ได้ยังไงถ้าเขารู้คงช็อคตายก็เขาน่ะชอบผู้ชายไม่ใช่เหรอ ถ้าเขารู้จริงๆล่ะก็ ที่ฉันคิดไว้ เขาต้องทำใจไม่ได้ เสียสติ หรือช็อคตายไปเลยก็ได้ เพราะตอนเนี่ยฉันรู้ว่าเค้าต้องรักฉันในแบบของนายซองมินแน่ๆ นั่นแหละ....แผนแห่งความเจ็บปวดของฉัน
นี่ๆแจซองมินเป็นอะไรทำไมแปลกๆไปฉันหันไปกระซิบกับแจ
ฮึ? อะไรนะ อ้อ.....เรื่องนั้นอ่ะเหรอ มานี่ๆ
เขาพูดแล้วกระดิกนิ้วให้ฉันไปใกล้ๆ ฉันจึงยื่นหน้าเข้าไปหน้าเขาอย่างสงสัย
จะบอกให้ว่าฮิบิอ่ะนะ.....กำลังตกหลุมรักผู้หญิงคนหนึ่งแจกระซิบ
หา?ฉันอุทานเบาๆ ก่นที่จะลุกไปนั่งโต๊ะข้างๆแจ
เอียวบินเนี่ยนะตกหลุมรัก ผู้หญิง....ผู้หญิงเหรอเฮียวบินเค้าชอบผู้ชายไม่ใช่เหรอ อะไรกันเนี่ย....เธอคนนั้นเป็นใครกันทำแผนกันล้มหมด
จริงๆเหรอฉันก้มลงกระซิบข้างๆแจ
อือ....เขารักคนแถวๆนี้ด้วยแจกระซิบตอบ
นายเมาป่ะเนี่ย...แถวๆนี้มีแต่ผู้ชาย รึว่านาย
ฉันพูดอย่างตกใจ
อะไรครับแจพูดแล้วทำท่าไม่รู้เรื่อง
นาย........รู้ว่า........ฉันพูดไปทันจบก็ถูกตัด
พวกนายพูดเรื่องไรน่ะ...ฉันไม่เห็นเข้าใจ แจนายรู้อะไรเฮียวบินพูด
ปะๆเปล่าไม่มีอะไร จริงมั้ยซอลแจพูด แล้วหันมายิ้มให้ฉัน
จริงๆฉันพูดแล้วลุกขึ้นไปนั่งที่โต๊ะฉันเหมือนเดิม
ฉันหันไปมองหน้าแจ เขารู้เรื่องฉันได้ยังไง นั่นสิเค้ารู้แล้ว....งั้นเฮียวบินก็ต้องรู้น่ะซิ ตายแล้ว
!แผนฉัน ฉันหันไปมองหน้าแจที่ยังคนทำหน้าไม่รู้เรื่องต่อไป
ฉันจะทำไงดีเนี่ย....
อ้าว...นักเรียนครับ วันนี้ครูพอแค่นี้ก่อนดีกว่า พรุ่งนี้เรามาต่อกันใหม่
เย้
!กลับบ้านกัน กลับบ้าน
ซองมิน...ไม่กลับบ้านเหรอเฮียวบินพูดขึ้นแล้วก้มหน้าลงมามองฉัน
กลับๆไปกันเถอะฉันพูดแล้วเดินตามเฮียวบินกับแจไป
พวกเราเดินมาที่หน้าโรงเรียน และได้พบกับสาวฝรั่งคนหนึ่งที่กำลังยืนพึ่งกำแพงเพื่อรอใครในชายล้วนเป็นแน่ ไม่ใช่ใครหรอกเธอคือ เฮเลน เพื่อนสาวสุดสวยของพวกเรา
นี่....เฮียวบินยืมตัวซองมินแปปหนึ่งนะเธอพูดแล้วลากตัวฉันไปกับเธอ
ฉันเดินตามเฮเลนไป ที่ร้านคอฟฟี่ช็อบแห่งหนึ่ง ที่นี่ไม่มีนักเรียนชายที่โรงเรียนเลย และร้านก็เงียบมากด้วย เฮเลนนั่งลงที่โต๊ะมุมสุดใกล้จาดผู้คน
เธอสั่งกาแฟมาสองแก้ว ดูท่าว่า....จะเป็นเรื่องเครียดๆซะด้วย
เรามาเริ่มกันดีกว่านะ คุณหนูลี ซองมินเธอพูดขึ้นแล้วจิบกาแฟ
สถานการณ์ตอนนี้ชักไม่ค่อยดดีแล้วล่ะซิ เฮเลนรู้ว่าฉันเป็นผู้หญิง นี่...มันอะไรกันภายในระยะเวลาสองวันมีคนรู้เรื่องฉันแล้วถึง 3 คน ทั้งมีอา แจ แล้วก็เฮเลน ฉันว่า
เฮียวบินคงจะยังไม่รู้หรอกนะ...แย่ๆฉันกำลังแย่สุดๆ
พูดอะไรครับ....เฮเลน ผมเป็นผู้ชายนะ อย่าเข้าใจผิดซิฉันพูด
ทำไมเธอถึงต้องปลอมตัวเข้าไปในชายล้วนด้วยเอยังคงพูดต่อ
ห่ะ!!อะไรนะนี่เฮเลนคุณพูดเรื่องอะไรเนี่ยฉันแกล้งไขสือ
บอกมาเถอะ...ในฐานะที่เราเป็นผู้หญิงด้วยกัน ฉันจะไม่เปิดโปงและไม่บอก
เฮียวบินเด็ดขาด ตอนนี้ฉันกำชับแจไว้แล้วล่ะ ถ้าเขาพูดก็มีแต่ตายกับตาย ฉันรู้เธอต้องมีเหตุผลเธอพูดแล้วเท้าคาง
แปลว่าตอนนี้เฮียวบินยังไม่รู้ และก็ยังรักฉันในแบบของผู้ชาย
อืม....จะเล่าให้ฟังก็ได้ในเมื่อเธอสัญญาแล้วว่าจะไม่เปิดภายตัวฉันและจะไม่บอกเฮียวบิน ฉันก็พร้อมจะเล่าให้เธอฟังในฐานะของผู้หญิงคนหนึ่ง
เฮเลนยิ้มในความเปิดเผยของฉัน และฉันก็พร้อมจะเล่าเรื่องต่างๆนั้นออกมา ตั้งแต่เริ่มต้นจนจบ และฉันก็เล่ามันออกมาเหมือนที่เล่าให้กับมีอาฟัง
อืมม...ฉันรู้เฮียวบินเค้าเป็นแบบนั้น เหตุผลของเธอก็ใช่ได้ ฉันไม่ได้ว่าอะไรหรอก
นะที่เธอจะมาแก้แค้นเพื่อนของฉัน เพราะถ้ามีใครมาพูดกับฉับอย่างนั้นฉันคงไม่ยอม
เหมือนกัน แต่เธอก็พยายามดีนิทั้งเปลี่ยนแปลงตัวเอง ทั้งเข้ามาเรียนในชายล้วน.....อืม
ฉันประทับใจเธอในแบบของผู้หญิงคนหนึ่งแต่เธอคงไม่ทำร้าย เพื่อนของฉันไปมากกว่านี้
ซินะ ฉันอยากจะบอกให้เธอรู้ไว้ ว่าเพื่อนฉันนะรักเธอ แล้วก็ดูจะรักเธอมากซะด้วย ฉันว่า
เธอคงไม่คิดจะทำร้ายเค้า เพราะฉันว่าเธอน่ะไม่ได้ต่างอะไรกับเขาในตอนนี้เลย ฉันก็มี
เรื่องจะพูดแค่นี้แหละ บ้ายบายเธอพูดแล้วก็เดินออกไป
.........อะไรกัน นิมันอะไรกัน ฉันอยากจะ กะกรี๊ดดดดด
นี่ๆอย่าพึ่งคิดมาก จ่ายค่ากาแฟให้ด้วยเสียงๆหนึ่งดังขึ้นขัดความคิดฉัน
เฮเลนนั่นเองเธอกำลังยื่นหน้าตะโกนบอกฉัน ยัยนี้มันอะไรกันเนี่ย ฉันอยากจะเครียดกับเธอ ขัดความคิดฉันชะมัด เฮ้อออ
เก็บตังด้วยค่ะฉันพูดแล้ววางตังไว้บนโต๊ะก่อนจะเดินออกไปจากร้าน
กลับบ้านเถอะ วันนี้ฉันต้องกลับไปวางแผนใหม่...ใหม่ แบบว่าใหม่ทั้งหมด ที่เฮเลน
พูดมันทำให้ฉันคิด...ฉันน่ะหรือที่ไม่ต่างอะไรกับเขาในตอนนี้เลย ฉันน่ะหรือรักเขา นิ
!
ฉันกำลังใจอ่อนกับคนที่ทำให้ฉันเจ็บช้ำ ที่ฉันทำมันกำลังพังลง จะให้ฉันเปลี่ยนตัวเองไป
เพื่ออะไร จะให้ฉันไปเรียนที่ชายล้วนเพื่ออะไร ไม่นะฉันไม่อยากกลับไปเป็นคนที่เจ็บช้ำ
เหมือนเดิม นี่ฉันเปลี่ยนตัวเองแล้วนะ ทำไม?.......ทำไมฉันต้องเป็นแบบนี้ด้วยไม่เข้าใจ
จริงๆ......T^T
..............................................................................................................................
แล้วซองมินของเราจะเป็นอย่างไรติดตามอ่านตอนต่อไปนะค่ะ หุหุ
นู๋ฟาจ๋า
ไปเอาความ in love มาจากไหน
แต่งได้น่ารัก น่า....ซะ
ติดงอมแงมเลยเนี่ย
เวลาอ่านตัว มีอา เราจะนึกถึง โซฮี วง wonder girl
เราว่า มีอา ดูซนๆดีอ่ะ...ซนเหมือนคนแต่งอ่ะป่าวเนี่ย
รูปเจ้าตัวเค้าก็น่ารักเนอะ

พี่ฟาเปงราย
หนีเที่ยวหรอ
ไม่อัพเลยT^T
ขอโทษนะค่ะ
ที่ฟาม่ายได้มาอัพให้
คือว่าฟาม่ายได้อยู่บ้านค่ะ
ฟามาอยู่กับย่าค่ะ เด้วกับไปบ้านจะอัพให้หลายๆตอนนะค่ะ
ขอบคุณทุกๆคอมเม้นที่มาให้กำลังใจกันนะค่ะ คิคิ ^ - ^

โอ้วววว...
คิดถึงจังค่า
กลับมาไวๆ

อัพเถิด จะเกิดเม้น ฮิบิกะซอลเที่ยวอยู่แท้ ๆ พี่ฟาก็หนีไปเที่ยว
ฮิบิกะซอลเลยไม่ได้กลับซักที เหอะๆ
มาอัพต่อนะ
คิคิ เลิฟลี่จังมาอ่านแล้วค่า
อัพต่อไว ๆ นะคะ
นิยายน่ารักดีนะค่ะ
ยังไงก็ฝากติชมนิยายเราด้วยนะค่ะ คืนที่เธอเป็นเป็ด
อัพต่อไปเด้อกะ
สายลมแต่งใหม่อีกเรื่อง = = !
อย่าบ่นนะ
ไปอ่านด้วยละก๊ะ
หนีเที่ยวทะเลนี่เอง
อัพต่อไวๆน้า

อัพแล้วๆๆๆๆๆๆ
คุงฟาอัพช้าจางเลย
ทำเอาตื่นเต้นพิมผิดพิมถูกเหอะๆ
ตอนนี้ลงทุนทิ้งนิยายแจ่มใสมาอ่านของคุงฟาเลยนะเนี่ย
แหะๆไปอ่านก่อนน้าชะแว๊บ

คุงฟาอัพน้อยมาก
เค้างอลแล้วจงอัพเพิ่มสามตอนซะโดยดี
(เอาพระเอกเรื่องของเรามาเยี่ยมหล่อม๊า)
เล่นเดอะซิมด้วยเหรอ ซิมหล่อนะเนี่ย หน้าเหมือนแจจุงเลย เราก้เล่น
อ้อๆเรากำลังรีบพิมพ์อยู่เหมือนกันล่ะเนี่ย


เย่ๆพี่ฟาอัพแล้ว
โททีที่ไม่ได้มาเมนท์นาน

เราไม่พิมพ์นวนิยายแล้วนะ โชคดีแล้วกัน


Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |