<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/34371" type="text/javascript"></script>

ยัยจอมโหดสุดแสบกะนายอัธพาลสุดซ่าส์ ฉัน คาซึ ลูกสาวคนเดียวของมาเฟียที่มีอิทธิพลที่สุดของเมืองไทย!ฉันมีน้องชายเพียงคนเดียว และนั้นคือเหตุผลที่ทำให้ฉันต้องกลายมาเป็น เจ้าแม่มาเฟียอันดับต้นๆของเมืองไทย แต่ใครจะไปรู้ว่าเจ้าแม่มาเฟียอย่างฉันจะมีอายุแค่18 เป็นเพียงสาวน้อยวัยรุ่นธรรมดาคนนึงท ผู้เขียน: คิมแจจุง@สาวกดงบัง ชมแล้ว: 1,720 ครั้ง post ครั้งแรก: Sun 30 December 2007, 9:21 pm ปรับปรุงล่าสุด: Sat 5 January 2008, 12:42 pm อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด

เวลา18.00น ของเมืองหลวงในประเทศไทย ขณะนี้เป็นเวลาที่เด็กวัยรุ่นทุกคนควรจะกลับบ้านไปทำการบ้านและพักผ่อน แต่อะไรที่ว่าไปข้างต้นนั้นหรือ ไม่ใช้ชีวิตฉันแน่นอน เพราะตอนนี้ฉันกำลังยืนประจันหน้ากับกลุ่มผู้ชายร่างสูง7คนคงประมาณนั้น พวกนั้นมีท่าทางน่าเกรงขามแต่ฉัน ไม่รู้สึกกลัวเลยแม้แต่น้อย ชีวิตฉันทั้งชีวิตฝึกมาแบบที่ผู้หญิงวัยนี้ไม่ควรจะฝึกหรือได้รับรู้เลย แต่นั้นละคือข้อดีสำหรับฉัน!!

"ว่าไงสาวน้อย ไม่กลัวพวกเราหรือจ๊ะ"หนึ่งใน7คนนั้นเอ่ยถามฉันขึ้นมา ฉันแสยะยิ้มแล้วปัดผมที่ลมพัดมาให้กลับขึ้นไปโดยที่ไม่มาปรกปิดใบหน้าฉัน

"ทำไมฉันต้องทำตามที่พวกไก่อ่อนอย่างพวกแก ๆๆๆ บอกด้วยละ หืม"ฉันพูดดด้วยรอยยิ้มที่คิดว่าพวกนั้นคงจะเริ่มโมโหแล้วละ หึ นั้นละที่ฉันต้องการ เค้าว่ากันว่าคนเราเวลาโกรธมักจะทำอะไรที่มันน่ากลัวๆหรือไม่น่าจะทำลงไปได้ออกมา และนั้นละคือความสนุกสุดๆของฉัน

"ปากดีนักนะยัยนี่ สงสัยอยากโดนมากเลย ฮ่าๆๆว่าไหมพวกเรา"ผู้ชายผมสีทองในนั้นก้าวออกมาพูดใกล้ๆกับฉัน ไอ้คำนั้นที่มันพูดออกมาฉันไม่ถือแต่กลิ่นปากมันนี่สิ ฉันถือเว้ย แค่นั้นยังไม่พอมันยังเอามือมาจับผมฉันเล่นด้วย ขยะแขยงเป็นที่สุด ฮึ้ย ไอ้พวกนี้ไม่รู้จักที่ตำที่สูงเลย

"เอามือแกออกไป...."ฉันพูดออกไปด้วยเสียงที่เยือกเย็นและเบาบาง

"ว่าไงนะ!!"ผู้ชายผมทองคนเดิมยังคงพูดใกล้ๆฉันต่อไป สุดที่จะทนแล้วโว้ยยยยย

"เอามือแกออกไปปป!!"

~พลั๊ก!!~สิ้นเสียงฉันกำปั้นเล็กๆของฉันก็ลอยไปเสยคางไอ้ไก่อ่อนนั้นทันที ฮึ แค่นี้ถึงกับล้มลงเลยรึไง ไม่ไหวๆ

"เฮ้ย...เป็นไปได้ไงว่ะ พวกเราอยู่เฉยทำไมจัดการ!!"สิ้นเสียงไอ้ไก่อ่อนอีกคน นั้นคงจะหัวหน้ามันละมั่ง จะเป็นไรก็ชั่งเหอะ แต่ตตอนนี้มันเล่นรุมฉัน หมาหมู่นี่หว่า แค่นี้น่ะหรอที่ฉันจะกลัว มันไม่ง่ายอย่างนั้นหรอก ฉันเตะต่อย ไปมาอย่างง่ายดาย แม้แต่ปลายผมฉันพวกมันยังไม่สามารถแตะได้เลย ฮึ คงจะไม่รู้เรื่องอะไรเลยสินะ

"เฮ้ย...พวกมรึง7คนรุมผู้หญิงคนเดียวเนี่ยนะ ไก่อ่อนว่ะ ชิส์" ขณะที่ฉันกำลัง เล่นกับไอ้พวกนี้อย่างเมามัน อยู่ดีๆไอ้นี่มันโผล่มาจากไหนว่ะ สงสัยพวกชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านตามเคยละมั่ง แต่หน้าตาหล่อเหลาเอาการแฮะ หุ่นก็ อือ ใช้ได้เลย เค้าเดินเข้ามาใกล้ๆแล้วโยนบุหรี่ที่เพิ่งสูบไปได้แค่อึกเดียวละมั่งถิ้งพื้นอย่างอารมณ์เสีย แล้วหันมาจ้องหน้าฉัน อย่ามาหาว่าฉันผิดนะ ตบไม่หยั่งจิงด้วย

"เฮ้ยมรึงเป็นใครว่ะ!!"1ใน7คนพูดแทรกขึ้นมา ชายร่างสูงคนนั้นเอามือล้วงกระเป๋าอย่างเบื่อหน่ายแล้วใช้เท้าเพียงข้างเดียว ยืนอยู่นิ่งๆแล้วเตะ ไอ้คนที่ถามโดนเตะเข้าไปอย่างจังนายนั้นล้มลงนอนบนพื้นหญ้า หายใจพงาบๆ อย่างน่าสมเพษ เฮอะฝีมือใช้ได้นี่

"พ่อเธอให้ฉันมารับ"นายนั้นเบ้ปากแล้วพูดอย่างอารมณ์ไม่ดีนัก พ่ออีกแล้วหรอ ให้คนมาตามคงต้องมีเรื่องอะไรอีกแน่เลยคงต้องเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับตัวฉันอย่างแน่นอน

---

บทความอื่น

บทความแนะนำ

Blog แนะนำ

Hot Links

คลังข้อสอบ | ข่าววิชาการ
เล่นกล/เกม | อ่านนิยาย
ข่าวทุนการศึกษา | ลิงค์

ขอบคุณผู้สนับสนุน