<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/34372" type="text/javascript"></script> |
|
HipHopGiRl~รักร้ายๆของยัยhiphop^0^
ฮะแฮ่ม...ขอแนะนำตัวหน่อยค้า~ฉัน จินดารัด วงสระกูน ชื่อจินนี่ เรียกว่าจิน สวยนิดๆหวานหน่อยๆ(สวยและหวานมาก) เป็นดาวของโรงเรียนโดยไม่รู้ตัว(โฮะๆคนมันเก่ง:จิน) ฉันเพื่งเคยแต่งแนวอินเตอร์เป็นครั้งแรก ช่วยดูและอุดนุน เฮ้ย! ติชมด้วยค้า^0^
post ครั้งแรก: Sun 30 December 2007, 11:40 pm ปรับปรุงล่าสุด: Thu 24 April 2008, 2:02 pm
|
เรื่มการต่อสู้ได้
ฉันรีบตบเข้าที่ในยัยหัวแดงทันที่ ยัยนั่นกรี้ดลั่นแล้วพยายามตบฉันกลับคืน แต่ฉันไวกว่าเลยหลบได้อย่างฉิวเฉิยด ฉันรู้สึกเหมือนมีใครกำลังอยู่ด้านหลัง เลยเอาขาเตะเข้าที่สีข้างของยัยนั่น พลั่ก
ยัยนั่นหมดสติไปทันที่ หึหึ ไอ้หมาหมู่เอ้ย...ชอบตีลอบหลังทางด้านยัยแมน
"ย้าก
รู้มั้ยที่ฉันมาเนี่ย ฉันมาส่งเพื่อน...บ่นๆๆๆ"ยัยแมนบ่นๆๆๆบ่นและก็บ่น ตกลงเธอมาช่วยฉันหรอจะทำให้ฉันประสาทหลอนกันแน่ย่ะ
แต่ถึงแมนจะบ่นแต่ก็ยังต่อสู้อย่างดุเดือด>0< ฉันรักแกจริงๆ ยัยเพื่อนเลิฟ ฮึก...ฮือ ชึ้ง
โฮะๆๆ ขานั่นอ่ะ เขาต่อยอย่างเดียวไม่มีอย่างอื่น น่าสงสารๆ แมนจากหมัดไปไม่ยังพร้อมกับกระโดดฟาดก้านคอสามตัว เฮ้ย
สามคนรวด โอ้เก่งมาก ทางด้านยัยโม
"แง~ทำไมสาวน้อยน่ารัก หน้าใส อย่างฉันต้องต่อสู้ด้วยเนี่ย"ยัยโมตะโกนลั่นแต่ก็ยังตบพวกนั้นอยู่ แบบไม่เปิดช่องว่างเลย แกเสนอหน้ามาเองน่ะย่ะ
ยัยโมชอบตบตีอยู่แล้วเลยไปตบหัวคนล่ะสองสามที่ อ่ะ อย่าคิดว่ามันแค่ตบนะค่ะ แต่มันแรงมากๆ ไม่สิแรงสุดยอด
ขนาดทำให้หัวช้างทุ้มได้ภายในครั้งเดียว (โอ้*0*พระเจ้าจ็อดมันยอดมาก ไปแรงควายที่ไหนมา...0_0)ส่วน ลินจี่น่ะหรอ...กำลังใช้สายตาพิคาด โอ้โห นะ...น่ากลัวมาก ยัยพวกกระทิงแรดไม่กล้าเข้าใกล้เลย แต่ด้วยความที่ต่อสู้ไม่ค่อยได้เรื่อง ก็เลยใช้กระเป๋านักเรียนที่หนักเป็นตันแทน ง่ะ...ฉันรู้สึกสงสารพวกนั่นแล้วล่ะสิ กระเป๋าลินจี่น่ะเบาชะที่ไหนผู้ชายบ้างคนยังยกไม่ไหว แล้วนับภาษาไรกับฉัน อ่ะเราลืมใครไปป่าวน้า... เฮ้ย...ฝะ..ฝน
เอาไงดีล่ะไม่รู้ว่าฝนสู้เป็นหรอปล่า อ้าก
"ฝน
ฝน
เธออยู่ไหน
หลบไปสิโว้ย
"ฉันเรื่มตะโกนหาฝน แล้วพบฝนยืนอยู่กึ่งล้มกึ่งยืนอยู่ตรงกลางของกลุ่มผู้หญิงกระทิงแรดดอง5000000ปี สภาพตัวฝนแทบจะดูไม่ได้ เสือขาดเป็นทางยาว เลือกไหลชึมออกมานิดนึง ร่างกายชำเขียวเติมไปหมด และภาพที่สะท้อนฉันฉันมากที่สุดคือใบหน้าที่เคยมีแต่รอยยิ้ม บาดนี้...กลับมีรอยขีดขว้านมากมาย...ใบหน้าที่เติมไปด้วยน้ำตา...ใบหน้าที่เติมไปด้วยความเจ็บปวด...ทำให้ฉัน...
"ฝน
!!"ฉันร้องลั่น น้ำตาฉันไหลอาบแก้ม ฝน...ฝน อย่าเป็นอะไรน่ะ
!
ฉันรีบตรงดิ่งไปช่วยฝนและผลักยัยปลาร่าเน่าไปเต็มแรงจนยัยนั่นล้มทาบคนข้าง
"ยัยบ้า...ฮึก...ไม่มีทางสู้แล้วยัง...ฮือ"ฉันพูดแทบไม่เป็นภาษา แต่ก็ต้องชะงักเมื่อยัยฝนส่งยิ้มบางๆให้ แล้วพูดคำที่ฉันไม่เข้าใจ
"เพราะ...จินนี่...เป็นเพื่อนฉัน...ไม่ใช่หรอ..."พูดจบฝนก็สรบไป ทำไม...ทำไมล่ะ ทำไมต้องปกป้องฉัน ยัยบ้าเฮ้ย...
"พวกแก...ตาย
!!"สิ้นสุดเสียงของฉัน ทุกคนก็สู้กันอย่างเลือดขั้นหน้า ฉันรีบกระโดดถีบหน้ายัยหัวแดงกระทิงแรดดอง5440007ปีด้วยความเร็ว และ แรงผสมด้วยความแค้น ยัยนั่นสรบไปกองกับผืน รู้ไหม ฉันต้องสกดอารามณ์ขนาดไหนที่จะไม่ฆ่ายัยนี้ เชอะ
ไอ้พวกหมาบ้าหมาหมู่ พวกลูกน้องของยัยสับประลาดเรื่มวิ่งหนีเพราะไอ้หน้าฝูงมันสลบไปว่า ในที่สุดก็เหลือแต่ฉัน แมน โม และ ลินจี่และมีฝนที่สรบอยู่
ที่บ้านจินนี่
"ว้าย
คุณหนูของป้า...ทำไมเป็นแบบนี่"ทันทีที่ฉันกลับถึงบ้านด้วยเสือผ้าขาด ป้าแยมก็มากอดฉันทันที แง~ป้าค่า หนูเจ็บ TwT
"อ่ะ...โอ้ย
ป้าแยมหนูจะ...เจ็บ"ตอนนี้ฉันแทบหายใจไม่ออก อ้าก... ป้าแยมได้ยินดั่งนั่นก็รีบปล่อยฉัน ว่าถามต่อว่า
"อ้าว...คุณหนูทั้งหลายของป้าเป็นอะไรไปค่ะ
"ป้าแยมถามอย่างตกใจปนงงงวย ใช่แล้ว ป้าแยมรู้จักพวกแมนดีเพราะมาค้างบ้านฉันบ่อย อีกอย่างป้าบอกว่าพวกเขานิสัยน่ารัก ก็เลยชอบพวกเขาเป็นพิเศษ ป้าแยมรีบรักษาเราแบบด่วนเพราะรู้สึกว่าสภาพของเราจะดูไม่ได้เลย...แมนวางฝนลงบนเตียงขอฉันอย่างนุ่มนวน ลินจี่กับฉันช่วยเปลี่ยนเสือผ้าให้ฝน โมกำลังช่วยป้าแยมทำข้าวต้ม แมนกำลังคุยเรื่องลาหยุดให้พวกเรา ซึ่งแน่นอนได้อยู่แล้ว แต่..ตอนนี้ตอนนี้เราเป็นห่วงอาการของฝนมากกว่าตอนนี้ยังไม่ฟืนเลย ยัยบ้า...ทำไมต้องมาช่วยด้วยน่ะยัยบ้า
เพราะฉันแท้ๆ ฉันกำหมัดแน่น ฝนฟืนเร็วน่ะ ลินจี่เห็นอาการของฉันก็เอ่ยปลอบฉันว่า
"จินนี่...ฝนเก่งน่ะ อย่าโทษตัวเองเลย..."ลินจี่พูดเรียบๆแต่แววตากลับแฝงไปด้วยความเป็นห่วงอยู่เต็มเปยี่ยม เออ...ลินจี่
"ใช่จินนี่...เชื่อมั่นในตัวฝนหน่อยสิ เราเป็นเพื่อนรักกันไม่ใช่หรอ"คราวนี้โมพูดขึ้นบ้าง พร้อมกับตบไหล่เบา ฉันยิ้มรับแล้วเฝ้าฝนให้ฟืนต่อไป
อัพแค่นี้นา เดี่ยวนี้ไม่ค่อยว่าง ต้องติวหนังสือ งิงิๆ
(อัพ100%ค้า)ฮึก...ฮือ ฝนผู้หน้าสงสาร ฝนจะเป็นยังไงต่อไป ติตตามชม...
ง่ะ...อันที่จริง ดิฉัน(โฮะๆๆสุภาพ)ได้เกือบตกวิชาภาษาไทยและห่วยที่สุดเรื่องการเขียน ง่ะอย่าทำหน้าอย่างงึ้นสิ อย่างน้อย ข้าพเจ้าก็ยังพออ่านและเขียนได้ถึงแม้จะผิดสักหมึ่นคำ แต่มันเขียนออกมาจากใจจริง ขอให้ทรงอย่าโกรธข้าพเจ้าเลย O.K.คราวนี้คงเข้าใจแล้วใช่มั้ยค่ะ ถึงแม้ มันจะผิดไปบ้างก็ขอให้เพื่อนอดทนอดกรั้นสะกดคำให้ได้น่ะค่ะ (พอดีไม่ค่อยมีเวลาแก้ไขน่ะค่ะ)
อ๊ากกกกก มิคกี้เมาส์
หมูแดงอ่ะชอบแกล้งเราจัง
ทำไมชอบเอาอะไรที่เรารักมาหั้ยดูนะ
แต่.....
เอามาอีกนะ เราชอบ
หุ หุ เรารักมิคกี้เมาส์
แต่แต่งได้เยี่ยมนะ
สนุกมากๆ เลย



แต่งหนุกมากกกกกกกกกกกกกกกก
แต่งต่อเร็วๆนะ รออ่านไม่ไหวแว้วววววว
เป็นกำลังใจให้
(- - )/ สู้ๆ
มาเขียนต่อน้า
ถึงจะมีผิดบ้าง(แต่น้อยกว่าเรา)แหะๆ
สู้ๆจ้า
จะมาติดตามผลงานต่อจ้า

เพื่อนๆช่วยกันออกความคิดเห็นเกี่ยวกับความหมายของคำว่า 'หึง'กันน่ะค่ะ
ความเห็น:...............................................................................

หนุกดีคร่า ^O^ อัพเร็วๆนะ อยากอ่านต่ออีกอะ อันที่จริงแต่งให้จบเร็วเยยน้า ^^
อยากอ่านโว๊ย
อัพต่อๆค่าหนุกดีน่า
สนุกมากๆเลยคะ รีบๆมาอัพเร็วๆนะคะ
เป็นกำลังใจให้ค่ะ สู้ๆนะคะ น่าติดตามมากมาย^^
หนุกมากมายเลยค่ะ
มาอัพต่อเร้วนะ
รออ่านอยู่
สู้ๆ


ขอบคุณมากค่า ^O^
นิยายเรื่องนี้ก็หนุกเหมือนกัน จะติดตามละกันน้า ^^
ดีคะ
จำเราได้มะคนที่ เทอไปสมัครตัวละครอ่ะ
ตัวแรกสมัครไว้เป็นผู้หญิงใช่ม้า
ตรงเทพเราไม่ค่อยเข้าใจอ่ะ
ขอคำอธิบายคะ
แล้วสัตว์เลี้ยงอะไรจะน่ารักขนาดนั้น
อยู่ฝ่ายดีใช่ไหมคะ เด๋วจะได้จัดอันดับถูกคะ
รีบอัพนะ
รออ่าอยู่อ่ะ
ขอตินิดนึงนะ
รอตรวจคำภาษาให้ดีอีกนิด คำบางคำไม่ยังไงอ่ะ ตัวอย่างนะ
1 รังเกรียจเป้นรังกาจ อ่านแล้วงงเรย
เนื้อหาสนุกนะ ชื่อตอน ก้มักไม่ตรงกับเนื้อหาด้วย
แต่แต่งสนุกนะ สนุกกว่าของเราอีก 55+
รีบอัพนะ
รออยู่จร้า
ค้างเลยทีเดียวเชียว
แหม...อัพเยอะจาง
จะรออ่านเมื่ออัพเสร็จน้าาาา
ง่า อัพอีกโวยๆ น้าคร้าบพี่น้อง
อยากอ่านอีกมากมาย
จะรออ่านนะคร้าบ


ติดตามมานานแล้ว
แต่งหนุกดี
เรื่องหน้าขอที่หนุกมากกว่านี้นะ
จะเปงกำลังใจให้


Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |