<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/34372" type="text/javascript"></script> |
|
HipHopGiRl~รักร้ายๆของยัยhiphop^0^
ฮะแฮ่ม...ขอแนะนำตัวหน่อยค้า~ฉัน จินดารัด วงสระกูน ชื่อจินนี่ เรียกว่าจิน สวยนิดๆหวานหน่อยๆ(สวยและหวานมาก) เป็นดาวของโรงเรียนโดยไม่รู้ตัว(โฮะๆคนมันเก่ง:จิน) ฉันเพื่งเคยแต่งแนวอินเตอร์เป็นครั้งแรก ช่วยดูและอุดนุน เฮ้ย! ติชมด้วยค้า^0^
post ครั้งแรก: Sun 30 December 2007, 11:40 pm ปรับปรุงล่าสุด: Thu 24 April 2008, 2:02 pm
|
"ขอพบ เออ...พบจินนี่เนื่ยได้ไหมครับ"เสียงเข้มๆเอ่ยขึ้น ป้าแยมยิ้มบางๆก่อนก่อนจะคิดว่า แหม...คุณหนูนี่ก็มีเพื่อนหล่อกับเขาน่ะเนื่ย...อืมตั้งห้าคนแน่ะ
"จ๊ะ เดี่ยวป้าจะเรียกคุณหนูจินนี่มาพบน่ะค่ะ..."ป้าแยมตอบเสียงใสแล้วก็ยิ้มอย่างเอ้นดู ก่อนจะเชิญทั้งห้าเข้าบ้าน พอทั้งห้าไปห้องรับแขกเรียบร้อยแล้ว ป้าก็เรีอกคุณหนูที่ห้อง
ก็อกๆๆ
แอ็ด
"อ้าว...ป้าแยมเองหรอค่ะ มีอะไรหรอค่ะ"ฉันถามออกไปแบบง่วงๆเพราะเมื่อคืนไม่ได้นอน ดูแลฝนเพรินไปหน่อยอ่ะ
"ป้ามาเรียกคุณหนูน่ะค่ะ มีคนมาพบ"ป้าแยมตอบเสียงใส พร้อมกับยิ้มเจ้าเล่ร์อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เอ...ใครกัน่ะ ให้ตายสิ ตอนนี้กำลังง่วงๆอยู่ อารามณ์เสียๆ ใครมาปลูกฉันแต่เช้าตอนตาย
(ยกเว้นป้าแยม)ฉันเดินลงไปข้างล่างอย่างไม่เต็มใจเท่าไร จะให้เต็มใจได้ไง ฉันมันคนสวย นอนเยอะๆน่ะย่ะ-*- ฉันเดินกระแทกเท้าลงไปข้างล่าง อย่างเกินสมองที่ฉันจะอดทนได้ อย่ามาว่าฉันมรายาทไม่ดีน่ะ ไอ้หมาตัวไหนมันมาเยี่ยมบ้านนั่นล่ะ มรายาทไม่ดี และด้วยความซุ่มซ่ามยกกำลังสองของฉัน ทำให้ฉันสดุดลืมบันไดขั้นสุกท้าย ว้าย
โครม
โอ้ย
ฉัดวี้ดร้องลั่น พร้อมเตียมตัวเตียมใจรับความเจ็บปวด กับการเอาหน้าไปทิ่มกับผืน เอ...แต่ทำไมผืนมันนุ่มๆ...แล้วก็เสียงร้องโอ้ยอีก ฉันไม่ได้ร้องน่ะ ช้างตัวไหนร้องในบ้านฉันเนี่ย-_-^
"ออกไป"เสียงสั้นๆเรียบๆดังขึ้นข้างหู เสียงเรียบๆ สั้นๆอย่างนี้มีแค่คนเดียว แถมอยู่ข้างหูอีก อ้าก
แม่ค้า...ช่วยหนูด้วย ฉันรีบลุกขึ้นอย่างเร็ว พอเห็นว่าเป็นคนที่ฉันคิด ฉันก็แทบสติแตก
"นะ...นาย...มาทำ...อะไรทะ..ที่นี่"ฉันถามเสียงสั่น พร้อมกับรุกขึ้นจากตัวเขาทันที และชี้หน้าเขาด้วยความรังกาจ ไอ้ช้างที่ฉันด่าเมื่อกี้นี้มันเป็น... นายชิน อ้ากฉันอยากตาย
แต่เพราะเหตุการณ์นั้นทำให้ฉันรังกาจนายชินมาก
"เรื่องของฉัน..."นายชินตอบเสียงเรียบ พร้อมกับส่งสายตาเย็นเยียบ นี้มันกวนเส้นประสาทบาทาข้าพเจ้ามากเลยน่ะ และ ด้วยความทีฉันโกรธยาก..(ลากเสียงยาว)...ยาก ฉันจึงชกเข้าไปที่เต็มตานายชิน นายชินร้องออกมาลั่นพร้อมกับลืมไปบนพื้นอีกครั้ง หลังจากนั่งที่พื้นเหมือนกำลังจับกบอยู่หรืออะไรไม่ทราบ แต่ที่ทราบอยู่แค่เรื่องเดียว ตอนนี้จะจัดการยังไงกับไอ้บ้านี่ดี ไล่ออกจากบ้านเลยไหม หรือจะจัดการเตะไอ้นี่ดี จะได้ครายเคียดดี หึหึๆ หลังจากที่โดนฉันขกเต็มตาจนหมดหล่อแล้ว นายนั่นก็ยืนขึ้นพร้อมกับส่งสายตากินเลือดกินหัวฉันมาให้ ส่วนฉันน่ะหรอ... ยืนรอยหน้ารอยตา หน้าตาเฉย (ฉันแน่ใจได้เลยว่า ถ้าฉันไม่เขียนบทให้ ชินขี้เก็ก ฉันว่าเธอคงโดนกระทบไปนานแล้วน่ะ)(แหะๆ
;;)
"ว่าแต่... นายมาทำอะไรที่นี่"ฉันเอ่ยถามอย่าสงสัย นายชินส่งสายตาเย็นเยียบมาให้ เล่นเอาฉันเสียง แวบๆ นายชินเงียบอยู่นานเพราะ ส่งสายตาเย็นๆมาให้ฉันจึงพูดว่า
"มีคนอยากเจอฝน..."ฝนงึ้นหรอ เฮ้ย
นายนี่รู้จักฝนได้ไงอ่ะ แล้วใครอยากเจอฝนล่ะ ฉันทำหน้าตาเหมือนไม่อยากเชื่อ
"แล้วใครที่อยากเจอฝนล่ะ"ฉันถามออกไปตรงๆ นายชินยืนเงียบ ใคร แงๆๆ บอกมาน่ะ นายชินบือเอ้ย...
"ฉันเอง..."เสียงๆหนึ่งดังขึ้นจากข้างหลังนายชิน... นายนั่นไม่ได้มาคนเดียวหรอ ใครกัน แล้วพอฉันเห็นปุ๊บ อึ้งป้าบ ง่ะ อีตาชินไม่ได้มาคนเดียว ยังพามาบ้านฉ้านอีก
แถม... ยังมากันเป็นฝูงเสียด้วย 0__0
"อ่ะ...ไอ้หมาปากเสีย มะ... มาด้วยหรอ"ฉันถามอย่างกล้าๆกลัวๆ พร้อมกับเดินถอยไปอย่างไม่รู้ตัว ง่ะ หมาปากเสียเนื่ย คงรู้น่ะว่า ไอ้หมาปากเสียเนื่ยคือใคร ก็ นายนิกนั่นเอง พอจบประโยค นายนิกก็รีบสวนกลับทันที
"ยัยบ้า ใครเป็นหมาปากเสียไม่ทราบ ห๊ะ
"ดูเหมือนนายนิกจะมีน้ำโหแล้ว หึ ด้วยความที่ฉันเก่งเรื่องการแสดง ฉันจึงสวมหน้ากากหมื่นหน้าออกมา(แล้วเธอมีหน้าหมื่นหน้าให้สวมลือย่ะ) เชอะ... ใช่ชี้ ฉันมันไร้ความสามาตร น้อยใจแล้วน้า ฉันเรื่มเปลื่ยนสีอย่างรวดเร็ว เรียบเฉย เย็นชา ทำให้พวกนั้นอึ้งไปเลย มีแต่นายนิกเท่านั้นที่ไม่รู้ตัวเลยชักนิด สงสัยความโง่คงบดบังสมองมั้ง
( -_-)-++- -++-(-_- )
วิ้งๆๆ เหมือนมีสายฟ้ามาอยู่ละหว่างเรา แล้ว ไม่รู้เพราะอะไร ทุกคนถอยหลังไปสอง-สามก้าว(ยกเว้นชิน ขานั้นแข้งอย่างกับหิน) อ้าว... ทำไมทุกคนถึงกลัวกันล่ะ ฉันออกจะสวย น่ารัก น่าเตะน้า
"ตกลง.... เธอจะให้ฉันไปเยื่ยมฝนไหม"นายนิกครึ่งหมาครึ่งคนแถมปากเสีย ถามเสียงห้วนๆ พร้อมกับเชิดหน้าขึ้นหยิ่งๆ การกระทำนี้ทำให้ฉันนึกถึงยัยหัวแดง ไอ้บ้า อย่าทำแบบนั้น ขอร้อง ไม่งึ้นฉันอาจจะชกหน้านาย จนไม่ได้อยู่โลกนี่อีกเลยน่ะ
"คนอย่างนาย... ฉันไม่ให้ไปเยื่ยมฝนหลอก"ฉันพูดอย่างเย็นชา พร้อมกับหลังจะขึ้นบ้นได แต่ว่า......ฉันรู้สึกเหมือนมีคนมาดึงมือข้างซ้าย ก่อนจะถูกกระชาก เข้าไปในห้องนั่งเล่นโดยที่มีมืออุดปากฉันอยู่ พร้อมกับมือที่ล็อดแขนฉันด้วยมือข้างเดียว โดยที่ฉันทำอะไรไม่ได้เลย ให้ตายสิ ใครกันที่ทำกับฉันแบบนี่
พอเข้าห้องนั่งปุ้บ ก็ถูกโยน(เน้นว่าโยน)ไปที่โซฝา
"โอ้ย...เจ็บน่ะ"ฉันอุทานเบาๆพร้อมกับลุกขึ้นนั่ง อะไรกันพวกนี้ ฉันกลัวว่าไอ้นิกบ้านั่น จะทำอะไรฝนน่ะสิ
"พวกนายทำแบบนี้ทำไม"ฉันถามออกเสียงห้วน ฉันพูดพร้อมกับมองหน้าทุกคน โจ๊ก บอล เรย์และ ชิน
( -_-)-++++++-(-_-;;)(-_-;;)(-_-;;)(-_- )
โจ๊ก บอล และ เรย์ถึงกับหลบตา แต่ชินกลับมองมาที่ฉันอย่างหน้าตาเฉย ฉันถอนหายใจ เพื่อสงบอาการหลายต่อหลายครั้ง(แล้วกี้ครั้งล่ะ)สิบกว่ารอบ
ทางด้านฝน...
หลังจากที่ฉันสลบไปเพราะเท้าโชกเลือดของจินนี่ ฉันก็ได้ยินป้าแยมเรียกจินนี่ลงไปข้าง ต่อมาก็รู้สึกเหมือนมีฝีเท้าหนักๆขึ้นบันไดมาที่หน้าห้อง ซึ่งมีโมเฝ้าอยู่ (ง่ะ โมเหมือนยามเลยห๊ะ) มีการพูดคุยกันเล็กน้อย พร้อมประตูถูกกระชากและล็อกอย่างแน่หนาโดยคนชื่อ...นิก...ฉันยืนแข็งทื่อไปเองเหมือนอานุสวารี พอนายหันมาอย่างรวดเร็วแล้ว ยังเดินมาช้าด้วย หน้ากลัวจังเลย เขาจะทำอะไรเราหรอปล่าน่ะ แง นู๋ยังไม่อยากตายน่ะค่ะ(อย่าฟู่งซ่านจ๊ะ ฝน
;;)ฉันเรื่มหลับตาปี๋เมื่อสัมผัดถึงความโกรธ
"เธอทำไมไม่บอกฉันว่าเธอป่วย"เสียงห้วนๆปนน้อยใจดังขึ้นจากข้างหู พร้อมลมหายใจที่อุ่นบนแก้ม แง...ช่วยด้วยจินนี่ แมน โม หรือลินจี่
"นะนาย...มาทำอะไรที่นี่"ฉันพูดพร้อมกับหันหน้าไปทางอื่น แต่เหมือนชะตากรรมจะไม่เป็นใจเพราะ นายนิกห้นมาจับคอฉันพอดี ฉันดิ้นไปดิ้นมาอยู่ก็ต้องสัมพัดถึงความอ่อนโยนที่ริมฝีปาก...มันนานมากพร้อมกับหายนานแต่ฉันก็แข็งทื่ออยู่ยังงึ้น....
โฮะๆ ขอม้นท์ก่อนค่อยออก เพราะไม่ค่อยมีใครมาม้นท์ ง่ะๆอย่าโห่น้า...ตอนนี้นางเอกจะ...จะ...ชื่อมันก็บอกอยู่แล้วน่ะว่านางเอกหรือฝนโดน...ขโมยจูบแรกไป อือ
คนที่ขโมยจูบแรกนางเอกน่ะ ไม่ใช่หมาก็แล้วกัน (แค่ครึ่งคน ครึ่งหมาเองน่ะค่ะ ท่านผู้ชม)+++++*(^__^)*+++++
(อัพ100%ค่า)ลุ้นๆอยู่ว่าจะแต่งได้สักแค่ไหน
ง่ะ...อันที่จริง ดิฉัน(โฮะๆๆสุภาพ)ได้เกือบตกวิชาภาษาไทยและห่วยที่สุดเรื่องการเขียน ง่ะอย่าทำหน้าอย่างงึ้นสิ อย่างน้อย ข้าพเจ้าก็ยังพออ่านและเขียนได้ถึงแม้จะผิดสักหมึ่นคำ แต่มันเขียนออกมาจากใจจริง ขอให้ทรงอย่าโกรธข้าพเจ้าเลย O.K.คราวนี้คงเข้าใจแล้วใช่มั้ยค่ะ ถึงแม้ มันจะผิดไปบ้างก็ขอให้เพื่อนอดทนอดกรั้นสะกดคำให้ได้น่ะค่ะ (พอดีไม่ค่อยมีเวลาแก้ไขน่ะค่ะ)
อ๊ากกกกก มิคกี้เมาส์
หมูแดงอ่ะชอบแกล้งเราจัง
ทำไมชอบเอาอะไรที่เรารักมาหั้ยดูนะ
แต่.....
เอามาอีกนะ เราชอบ
หุ หุ เรารักมิคกี้เมาส์
แต่แต่งได้เยี่ยมนะ
สนุกมากๆ เลย



แต่งหนุกมากกกกกกกกกกกกกกกก
แต่งต่อเร็วๆนะ รออ่านไม่ไหวแว้วววววว
เป็นกำลังใจให้
(- - )/ สู้ๆ
มาเขียนต่อน้า
ถึงจะมีผิดบ้าง(แต่น้อยกว่าเรา)แหะๆ
สู้ๆจ้า
จะมาติดตามผลงานต่อจ้า

เพื่อนๆช่วยกันออกความคิดเห็นเกี่ยวกับความหมายของคำว่า 'หึง'กันน่ะค่ะ
ความเห็น:...............................................................................

หนุกดีคร่า ^O^ อัพเร็วๆนะ อยากอ่านต่ออีกอะ อันที่จริงแต่งให้จบเร็วเยยน้า ^^
อยากอ่านโว๊ย
อัพต่อๆค่าหนุกดีน่า
สนุกมากๆเลยคะ รีบๆมาอัพเร็วๆนะคะ
เป็นกำลังใจให้ค่ะ สู้ๆนะคะ น่าติดตามมากมาย^^
หนุกมากมายเลยค่ะ
มาอัพต่อเร้วนะ
รออ่านอยู่
สู้ๆ


ขอบคุณมากค่า ^O^
นิยายเรื่องนี้ก็หนุกเหมือนกัน จะติดตามละกันน้า ^^
ดีคะ
จำเราได้มะคนที่ เทอไปสมัครตัวละครอ่ะ
ตัวแรกสมัครไว้เป็นผู้หญิงใช่ม้า
ตรงเทพเราไม่ค่อยเข้าใจอ่ะ
ขอคำอธิบายคะ
แล้วสัตว์เลี้ยงอะไรจะน่ารักขนาดนั้น
อยู่ฝ่ายดีใช่ไหมคะ เด๋วจะได้จัดอันดับถูกคะ
รีบอัพนะ
รออ่าอยู่อ่ะ
ขอตินิดนึงนะ
รอตรวจคำภาษาให้ดีอีกนิด คำบางคำไม่ยังไงอ่ะ ตัวอย่างนะ
1 รังเกรียจเป้นรังกาจ อ่านแล้วงงเรย
เนื้อหาสนุกนะ ชื่อตอน ก้มักไม่ตรงกับเนื้อหาด้วย
แต่แต่งสนุกนะ สนุกกว่าของเราอีก 55+
รีบอัพนะ
รออยู่จร้า
ค้างเลยทีเดียวเชียว
แหม...อัพเยอะจาง
จะรออ่านเมื่ออัพเสร็จน้าาาา
ง่า อัพอีกโวยๆ น้าคร้าบพี่น้อง
อยากอ่านอีกมากมาย
จะรออ่านนะคร้าบ


ติดตามมานานแล้ว
แต่งหนุกดี
เรื่องหน้าขอที่หนุกมากกว่านี้นะ
จะเปงกำลังใจให้


Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |