วิชาการ.คอม - สาวหน้าใสแก๊งมังกรดำvsนายจอมโหดแก๊งกุหลาบขาว ....มาแล้วค่ะมาอัพแล้ว รีบเข้ามาอ่านเพื่อเป็นกำลังใจด้วยนะค่ะ ^^ (ตอนที่ 26 เด็กน้อยผู้หน้าสงสาร)

สาวหน้าใสแก๊งมังกรดำvsนายจอมโหดแก๊งกุหลาบขาว ....มาแล้วค่ะมาอัพแล้ว รีบเข้ามาอ่านเพื่อเป็นกำลังใจด้วยนะค่ะ ^^

ไม่!!!ฉันแค่โดนเรียกผู้ปกครองเป็นครั้งที่108ตั้งแต่ได้เป็นหัวหน้าแก๊งมังกรดำและนี้คงเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่อง ฉันพิซซ่าผู้น่ารักต้องโดนลงโทษให้ไปเรียนที่เมืองไทย เลยต้องปลอมเป็นยัยเบ๊อะ ใส่แว่นหนา แต่แล้วพระเจ้าก็ส่งพิซซ่ามาเจอกับนายจอมโหดของแก๊งกุหลาบขาว

ผู้เขียน: FKP2-GZ ชมแล้ว: 87,890 ครั้ง

post ครั้งแรก: Sat 5 January 2008, 4:08 pm ปรับปรุงล่าสุด: Thu 15 May 2008, 1:11 pm

อยู่ในส่วน: นิยายรัก, vนิยาย, นิยายแฟนตาซี, นิยายสำหรับเด็ก, นิยายหลอน, นิยายผจญภัย

สารบัญ

หน้าที่ 29 - ตอนที่ 26 เด็กน้อยผู้หน้าสงสาร

“งั้นเดี๋ยวพี่ไปส่งนะครับ”เด็กน้อยยิ้มแล้วก็จูงมือฉันกลับนายเคียวเดินไปตามซอยมืดๆและแล้วเราก็มาถึงบ้านที่เด็กน้อยเรียกว่าบ้านพอฉันเห็นน้ำตาแทบจะไหลหญ้าคาที่ผ่านกานใช้งานมานับ10ปี ผนังที่เอาเศษไม้มาทำ

“คุณยาย ผมกลับมาแล้วครับ”เด็กน้อยรีบวิ่งขึ้นไปบนบ้าน

“คุณยาย ”เสียงเด็กร้องนี้นา

“เคียวเราเข้าไปดูกันดีกว่า”ไม่รอให้นายเคียวตอบอีกเหมือนเคยฉันก็เข้าไปข้างใน

“ถ้าพวกแกหลานยายไม่มีเงินค่าเช่าที่ให้ฉันพวกแกเตรียมตัวไปนอนที่อื่นได้เลย”ที่แท้ก็เจ้าของที่เขามาตามเก็บเงินค่าเช้าที่คงไม่มีอะไรมากมั้ง

“อ่าวแล้วนั้นญาติแกหรอดีแล้ว นี้จ่ายเงินค่าเช่าที่มาซะ” ฉันรีบเข้าไปลากคอไอ้บ้านั้นออกมาเพื่อเครือเรื่องเงิน

“พูดง่ายอย่างนี้ค่อยดีหน่อย ยายนั้นค้างค่าเช่าแม่ฉันมา 5เดือนแล้ว เดือนละ500”ทำไมมันแพงอย่างนี้เนี้ย

“ทั้งหมดก็2500 จ่ายมาซะ”ก็แค่ 2 พัน 5

“เอา สองพันห้า แถมอีก 500 ไปได้แล้ว” พอฉันเดินเข้าไปข้างในก็พบนายเคียวเล่นกับเด็กนั้นอย่างสนิทสนม

“ยายรบกวนพวกหนูมากจริงๆ”

“ไม่เป็นไรหรอกครับ/ค่ะ”

“แฟนหนูนี้น่ารักจริงๆนะจ๊ะ”แฟนใครแฟนอีตานี้

“ขอบคุณครับ”อ่าวแล้วอีตานี้ก็ขอบคุณเชย

“คุณยายครับคือผมทำข้าวตกไปไหนแล้วก็ไม่รู้ครับT^T”พอพูดเรื่องนี้ฉันก็นึกได้ทันทีว่าเศษอาหารที่อยู่ในมือเด็กตอนนั้น.... คิดอะไรออกแล้ว

“นี้นายเคียวไปเอาขนมกับอาหารที่เราชื่อมาให้น้องชายซิ”

“ครับคุณหญิง”

“ไม่เป็นไรหรอกหนู”

“ไม่ได้ค่ะแค่นี้เอง”

“แล้วน้องอะชิเรื่องที่ไหนครับอายุเท่าไหร่ครับเนี้ย”

“ผมอายุ 6 ขวบงับ ส่วนเรื่องโรงเรียน ผมไม่ได้ไปหรอกงับ”

“เอาอย่างนี้ไหมพี่ก็อยากมีน้องชาย เดี๋ยวน้องอะชิกับคุณยายก็ไปอยู่กับพี่ที่บ้านป้าพี่เอง ดีไหมจ๊ะ”

“ยายไม่อยากรบกวนหนูหลอก”

“แต่เด็กต้องเรียนนะค่ะ ไม่เป็นไรหรอกค่ะพี่นั้นสบาย นะค่ะ เดี๋ยวพรุ่งนี้หนูจะมารับนะค่ะ”

“เออ... หนู”ยังไม่ทันที่คุณยายจะพูดต่อ แต่คุณยายก็ยอม เพื่อหลาย

“ข้าวมาแล้วครับ”

“งั้นเรามาทานข้าวพร้อมกันดีกว่านะค่ะ”

“ว่าว OO”เด็กน้อยมองด้วยความตาโต อาหารทั้งหมดที่ซื่อมาก็ถูกจัดการเรียบ

“งั้นหนูกลับก่อนแล้วพรุ่งนี้มารับนะค่ะ”

“บาย งับพี่จ๋าว”เด็กน้อยขี่หลังนายเคียวโบดมือบ๊ายบายฉันแล้วก็ลงมาจากหลังนายเคียวโบกมือบ๊ายบายเราสองคนแล้วยิ้มกว้างด้วยความดีใจ

“บ๊ายบายจ๊ะ”

การไปเที่ยวครังนี้ก็จบลงด้วยดี

<<< หน้าก่อนนี้ (หน้า 28)

หน้าถัดไป (หน้า 30) >>>

^*หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา

จำนวน 131 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| 3| 4| 5| 6| -7-

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 112 30 เม.ย. 2551 (12:18)

มาอัพต่อเร็วๆนะคะขอบคุงที่อุตส่าห์ไปเมนท์นิยายที่ยังไม่เปิดให้อ่านอะขอบคุงนะคะ

แต่ตอนนี้กำลังจาเปิดให้อ่านแล้วค่ะพอดีว่าลืมไปดุนิยายนั้นนาน

แล้วก็ละทิ้งนิยายนั้นไป

เลยไม่รู้ว่ามีคนติดตามอยู่เยอะ

ขอโทดด้วยนะคะ

judoclub