วิชาการ.คอม - สาวหน้าใสแก๊งมังกรดำvsนายจอมโหดแก๊งกุหลาบขาว ....มาแล้วค่ะมาอัพแล้ว รีบเข้ามาอ่านเพื่อเป็นกำลังใจด้วยนะค่ะ ^^ (ตอนที่ 37 สนุกสนานไปกับการตามล่า)

สาวหน้าใสแก๊งมังกรดำvsนายจอมโหดแก๊งกุหลาบขาว ....มาแล้วค่ะมาอัพแล้ว รีบเข้ามาอ่านเพื่อเป็นกำลังใจด้วยนะค่ะ ^^

ไม่!!!ฉันแค่โดนเรียกผู้ปกครองเป็นครั้งที่108ตั้งแต่ได้เป็นหัวหน้าแก๊งมังกรดำและนี้คงเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่อง ฉันพิซซ่าผู้น่ารักต้องโดนลงโทษให้ไปเรียนที่เมืองไทย เลยต้องปลอมเป็นยัยเบ๊อะ ใส่แว่นหนา แต่แล้วพระเจ้าก็ส่งพิซซ่ามาเจอกับนายจอมโหดของแก๊งกุหลาบขาว

ผู้เขียน: FKP2-GZ ชมแล้ว: 87,892 ครั้ง

post ครั้งแรก: Sat 5 January 2008, 4:08 pm ปรับปรุงล่าสุด: Thu 15 May 2008, 1:11 pm

อยู่ในส่วน: นิยายรัก, vนิยาย, นิยายแฟนตาซี, นิยายสำหรับเด็ก, นิยายหลอน, นิยายผจญภัย

สารบัญ

หน้าที่ 40 - ตอนที่ 37 สนุกสนานไปกับการตามล่า

หลังจากจบการสนทนาฉันก็เลือกอุปกรณ์เล็กน้อยกลับไป เอาไว้พกติดตัวเล็กๆน้อยๆ(ไอ้เล็กๆน้อยๆของเธอหนะมันมีอะไรบ้างยะ)

ปืน

สารพัดมีด

ระเบิดมือ

ระเบิดพลาสติก

กับระเบิด

กระสุนสำรอง

ชุดปฐมพยาบาล

สตั๊นแกรนเน็ท(ระเบิดควัน)

เครื่องสื่อสารแบบดิจิตัล

แค่เล็กน้อย (เธอจะเอาไปออกรพหรอยะ)

“เอาหละเธอเลือกเสร็จหรือยังเราจะได้กลับกันได้”ใช้จริงด้วยพรุ่งนี้เราต้องขึ้นประกวดนี่นา

“อืมเสร็จแล้ว”

“งั้นเรากลับกัน”

“แล้วของพวกนี้ตำรวจไม่จับหรอ”

“ไม่หรอกฉันมีวิธีรีบไม่เถอะ พรุ่งนี้ฉันต้องขึ้นแข่ง ปะรีบไป”แข่งอะไร แต่ฉันก็ไม่ได้ถาม

“อืม” เราสองคนกลับมาถึงหอพัคประมาณ5โมงเย็น

“แล้วเธอเตรียมชุดที่จะประกวดรึยัง”นายเคียวหันมาถามเมื่อฉันลงจากรถ

“กรรมการจัดเตรียมให้หนะ”เอะ อะไรแว็บๆ

“นี้นาย นายรู้สึกสิอะไรแปลกๆไหม”

“รู้สิ แต่เธอก็ทำตัวปกติตามสบายเรารีบขึ้นไปเตรียมรับมือเถอะ”

“อืม”ว่าแล้วฉันก็เดินขึ้นไปข้างบนแบบปกติและมีนายเคียวเดินตามหลัง ไฟอะไรแดงๆ

“พิซซ่าระวัง”นายเคียวรีบจับมือฉันแล้ววิ่งขึ้นไปข้างบน

ปัง ปัง ปิ๊วๆ เกิดการต่อสู้กันทางปืน

“นาย รีบเข้ามาหลบในบ้านก่อนเร็ว”

“อื่ม” ฉันใช้ภาษษมือคุณกับนายเคียวเหมือนตำรวจ

“นี้นายเอานี้ไป”ฉันโยนปืนกับกระสุนให้นายเคียว ส่วยของฉันมีดแบบนินจาประมาณ20เล่มอยู่ในมือ คิดจะฆ่ากันหรอ

“พร้อมไหม”เคียวถามฉัน

“อืม”ฉันพยักหน้า

“ลุย ”

ฉันเปิดหน้าต่างคนละบานแล้วก็ทั้งยิงทั้งคว้างมีดบินสนุกโว๊ย

พวกมันแต่ละคนตายไปทีละคนจนไม่เหลือ ฉันกับนายเคียวเดินออกไปดูศพพวกนั้น ไอ้พวกมารสังคม และทันได้นั้น

ปั๊งๆ ฉันกับนายเคียวหลบหกหน้า ข้างกระถางต้นไม้หลบ ยังเหลืออีกสองคนฉันส่งสายตาให้นายนั้นว่า พร้องแล้วฉันก็ดึงมีดออกจากร้างไร้วิญญาณออกมาปาไปที่มือปืนหนึ่งคนส่วนนายเคียวก็ยิงปืนที่เดี๋ยว เอาเป็นว่าวันนี้เราสองคนได้มันกันเต็มที่ สวนต้อนนี้นายเคียวกำลังสั่งลูกน้องมาเก็บศพพวกมัน

ทั้งสองคนไม่รู้เลยว่ามีอีกตาหนึ่งที่นั่งอยู่ในรถดู สถานการณ์ทุกวินาที

ติดตามตอนต่อไปด้วยนะค่ะรับรองมันแน่ๆ

<<< หน้าก่อนนี้ (หน้า 39)

หน้าถัดไป (หน้า 41) >>>

^*หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา

จำนวน 131 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| 3| 4| 5| 6| -7-

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 112 30 เม.ย. 2551 (12:18)

มาอัพต่อเร็วๆนะคะขอบคุงที่อุตส่าห์ไปเมนท์นิยายที่ยังไม่เปิดให้อ่านอะขอบคุงนะคะ

แต่ตอนนี้กำลังจาเปิดให้อ่านแล้วค่ะพอดีว่าลืมไปดุนิยายนั้นนาน

แล้วก็ละทิ้งนิยายนั้นไป

เลยไม่รู้ว่ามีคนติดตามอยู่เยอะ

ขอโทดด้วยนะคะ

judoclub