ตอนที่ 1: ตายแล้วไปไหน

            “กริ๊งๆ กรุกๆๆๆ”

            เด็กหญิงมะลิวัย 7 ปีกำลังเล่นสนุกสนานกับเพื่อนอยู่บริเวณลานหน้าบ้านเสียงดังกึกกักกรุ๊งกริ๊งไปทั่วบริเวณ

            “โธ่โว้ย!! ไอ้เด็กพวกนี้ ไปเล่นไกลๆหูไกลๆตาหน่อยสิ่ว่ะ” เสียงคุณตาวัยชราภาพตะโลนไล่เด็กกลุ่มหนึ่งที่กำลังทำเสียงดัง

            มะลิรีบวิ่งกลับเข้าบ้านของตนเองด้วยความกลัวเสียงตะหวาดของคุณตาของเพื่อนข้างบ้านจนทำให้เธอลืมรองเท้าข้างหนึ่งไว้ในบ้านเพื่อน และไม่กล้าที่จะกลับเข้าไปเอา จึงเดินกลับบ้านเท้าเปล่ากับร้องเท้าหนึ่งข้างในมือ

            ที่บ้านของมะลิ แม่ของเธอกำลังให้เด็กผู้ชายคนหนึ่งถอนผมหงอกให้ และอีกมุมหนึ่งลึกๆของบ้าน พ่อของเธอกำลังทำน้ำผลไม้ปั่นอย่างมีความสุข

            “กลับบ้านแล้วเหรอลูก ไปกินน้ำผลไม้ปั่นของพ่อสิ่” แม่พูดกับมะลิ

            “พี่ออยไม่มาด้วยหรอพี่เอ้ ทำไมวันนี้พี่เอ้มาคนเดียวอ่ะ” มะลิถามเด็กชายที่กำลังถอนหงอกให้แม่ของเธอ

            “ก็ป้านุ้ยแกอยากจะให้พี่รีบมาถอนผมหงอกให้อ่ะดิ่ ไอ้ออยมันยังไม่ตื่นเลย” พี่เอ้ตอบมะลิ

            มะลินั่งดูพี่เอ้ถอนผมหงอกให้แม่ของเธอ ในใจก็คิดไปว่า การถอนผมหงอก เป็นสิ่งที่น่าเบื่อที่สุดเลยในบรรดากิจกรรมทั้งหมด แม่ของมะลิไม่เคยใช้ให้เธอหาผมหงอกให้เลยสักครั้ง เพราะทุกครั้งที่แม่ของเธอให้เธอหาผมหงอกให้ เธอมักจะหยิบผมของแม่เธอขึ้นมาเป็นจุกๆ แล้วเธอก็มักจะบ่นว่า หาไม่เจอ ไม่เห็นจะมีสักเส้นเลย พอมะลิถอนผมออกมาเส้นหนึ่ง แม่ของเธอก็ดีใจมากด้วยคิดว่า ในที่สุดมะลิก็สามารถหาเส้นผมหงอกได้เสียที แต่ทุกครั้งที่มะลิยื่นผมเส้นนั้นให้แม่ของเธอดู มันกลับเป็นผมสีดำเสมอไป มะลิไม่เคยหาผมหงอกเจอเลยสักครั้ง ตั้งแต่นั้นมา แม่ของเธอจึงไม่ได้วานให้เธอทำให้อีกเลย

            “มะลิไม่หาผมหงอกให้แม่ ระวังเกิดชาติหน้าไม่ได้เกิดเป็นลูกแม่นะ” พี่เอ้พูดแซวมะลิ

            “อะไรคือเกิดชาติหน้าเหรอพี่เอ้” มะลิทำหน้าฉงนด้วยความไม่เข้าใจความหมายที่พี่เอ้พูดกับเธอเมื่อสักครู่

            “อ้าว! ไม่รู้เหรอ!! ก็คนเราพอตายแล้วก็ต้องไปเกิดชาติหน้า แล้วเราก็จะไม่ได้เกิดเป็นลูกของพ่อกับแม่หรอกนะ ไปเป็นลูกคนอื่น” พี่เอ้ตอบมะลิ

            เด็กหญิงมะลิที่วันๆเอาแต่เล่นโดยไม่ได้รับรู้เรื่องราวใดๆเลย เธอคิดว่าชีวิตนี้ของเธอคือการได้อยู่กับครอบครัว พ่อ แม่ พี่สาว และน้องชายของเธอ เธอไม่รู้ว่าความตายคืออะไร อะไรคือชาติหน้า แล้วทำไมต้องตาย มะลิรู้สึกตกใจและเสียใจมากๆที่พี่เอ้พูดกับเธอว่า เธอจะไม่ได้เป็นลูกของพ่อกับแม่อีก

            “ทำไมถึงไม่ได้เป็นลูกของพ่อกับแม่อีกล่ะพี่เอ้” มะลิรีบถามพี่เอ้กลับด้วยสีหน้าที่ตกใจ

            “เด๋วสักวัน มะลิจะเข้าใจเองล่ะ พูดไปตอนนี้ก็ไม่เข้าใจ” พี่เอ้ตอบ

            “เอ้ก็! อย่าไปพูดอย่างงั้นกับน้อง มะลิมันยังไม่รู้เรื่อง” แม่ของมะลิว่าให้เอ้

            15 ปีผ่านไป ไวเหมือนโกหก....

            “เอ้าๆมาถ่ายรูปกันเร็วเข้า จะได้รีบไปกินเลี้ยงสักที” เสียงของนงนุชกำลังตะโกนเรียกญาติทุกคนให้มาถ่ายรูป

            “แชะ!!” เสียงกล้องที่ถูกตั้งเวลาถ่ายอัตโนมัติดังขึ้น

            “ขอบคุณลุงป้าน้าอา พี่ๆน้องๆทุกคนเลยนะคร้า ที่มางานรับปริญญาหนูวันนี้” มะลิพูดกับญาติทุกคนด้วยสีหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส

            วันนี้เป็นวันรับปริญญาของมะลิที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ เธอได้รับใบปริญญาในสาขาวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ หลังการถ่ายรูปงานรับปริญญาเสร็จสิ้นลง มะลิและญาติๆพร้อมกับเพื่อนของเธอที่มาในงาน ได้ไปกินเลี้ยงกันต่อที่ภัตาคารแห่งหนึ่งใจกลางเมือง

            หลังงานเลี้ยงฉลอง ญาติๆทุกคนแยกย้ายกันกลับบ้านพร้อมกับกล่าวคำอำลาครอบครัวของมะลิ

            “คืนนี้ก็รีบๆนอนซะนะมะลิ เดี๋ยวพรุ่งนี้แม่จะพาไป shopping” แม่ของมะลิพูดกับเธอ

            “shopping ไปทำไมเหรอคะแม่” มะลิถามแม่ด้วยความแปลกใจ

            “ก็เป็นรางวัลให้กับบัณฑิตใหม่ยังไงล่ะจ้ะ” แม่ตอบมะลิ

            “เย้ๆๆๆๆๆๆๆ ^^ ดีจังเลยค่ะ 555+ ในที่สุดก็ได้ shopping ด้วยเงินอุดหนุนจากแม่ ดีใจที่สุดเล้ยๆๆๆๆ” มะลิพูดด้วยน้ำเสียงดีใจสุดๆ

            “นี่มะลิ พูดยังกะแม่ไม่เคยซื้ออะไรให้ลูกงั้นแหละ” แม่น้อยใจ

            “พูดเล่นจ้าแม่ อิอิ” มะลิทำหน้าตาทะเล้นใส่แม่ของเธอ

            “แม่ครับ ซื้อให้ผมด้วยสิ่” น้องเบิร์ด น้องชายสุดหล่อของมะลิขอแม่ของเขาบ้าง

            “ให้นุชด้วยสิ่จ้ะแม่ ไหนๆก็ให้แล้ว อิอิ” พี่สาวของมะลิก็เอาด้วยอีกคน

            “งั้นให้พ่อด้วยละกันนะแม่ 555+” พ่อขอแจมด้วย

            วันนี้ครอบครัวของมะลิดูท่าทางมีความสุขกันมากมาย ทุกคนแยกย้ายกันไปอาบน้ำแล้วเข้านอน ห้องใครห้องมัน

            เช้าวันใหม่ ...... (สดใสยิ่งกว่าเดิม)

            “อ้าว...พร้อมกันหรือยัง.. วันนี้เราจะไปห้างไหนกันดี” พ่อถามสมาชิกทุกคนในบ้าน

            “พี่มะลิยังไม่ลงมาเลยครับพ่อ” น้องเบิร์ดตอบ

            “ไปตามสิ่ลูก” พ่อบอกน้องเบิร์ด

            “ครับ”...

            น้องเบิร์ดเดินขึ้นบันไดไปยังห้องของพี่สาวของเค้า พี่น้องสามคนมีความสนิทสนมกันจนไม่ต้องเคาะประตูห้องของกันก่อนเข้าห้องแต่อย่างใด แต่เมื่อน้องเบิร์ดเปิดประตูห้องเข้าไป สิ่งที่เขาได้เห็นคือ... เตียงว่างเปล่าที่ไร้ร่างของพี่สาวของเขา น้องเบิร์ดเดินออกจากห้องของมะลิแล้วเดินไปดูที่ห้องน้ำที่อยู่ข้างๆห้องพี่สาวของเธอ แต่ในห้องน้ำกลับไม่มีใคร

            “พ่อครับ... พี่มะลิอยู่ข้างล่างหรือเปล่า.. บนนี้ไม่มีอ่ะครับ” น้องเบิร์ดตะโกนลงมาจากชั้นบนของบ้าน

            “เมื่อกี้นุชเพิ่งออกจากห้องน้ำชั้นล่างนะคะพ่อ หรือว่ามะลิเดินเข้าไปใหม่” นงนุชบอกพ่อของเธอตามความเห็นของเธอ

            แม่เดินไปดูที่ห้องน้ำชั้นล่าง ไม่มีใครในนั้น แม่เปลี่ยนไปดูที่ห้องครัว ก็ไม่มีใคร จึงเดินกลับมาที่ห้องโถงของบ้านที่นงนุชและพ่อยืนอยู่

            “มะลิหายไปไหน” แม่พูดเสียงแผ่วด้วยสีหน้าไม่สู้จะดีนัก พรางมองไปที่พ่อและนงนุชลูกสาวของเธอ

            น้องเบิร์ดเดินลงมาจากชั้นบนของบ้าน เมื่อมองไปยังสีหน้าของพี่สาวและพ่อกับแม่ของเขา จึงไม่ต้องสงสัยนักว่าเกิดอะไรขึ้น

            “พี่มะลิหายไปไหน” น้องเบิร์ดพรึมพรำในลำคอท่ามกลางบรรยากาศที่เงียบสงัดและตรึงเครียด

                     ------------------------------

                     (จบตอนที่ 1 ) โปรดติดตามตอนต่อไปของ Spirit of Mind and the Eyes of Soul ได้เร็วๆนี้ค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1 15 ม.ค. 2551 (04:34)
แค่ชื่อเรื่องก็มีมนต์ขลังแระ อิอิ...
แต่รับรองได้ว่า..

เนื้อเรื่อง...ทุกคนต้องไม่คาดคิดแน่ๆ เหอะๆๆ ^^

mamboo
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 83 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 146 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2 15 ม.ค. 2551 (22:22)

เนื้อเรื่องดีมากเลย

จะเป็นกำลังใจให้นะค่ะ

Fatema
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 740 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 264 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 3 9 ก.พ. 2551 (14:40)
ชื่อเรื่องเพราะจัง  สาหนุกดีอ่ะ

rapensalls
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 242 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 154 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 4 27 ก.พ. 2551 (23:02)

สนุกดีนะค่ะสู้ๆๆๆๆๆๆค่ะเป็นกำลังใจให้มาอัฟเร็วนะค่ะจะคอยติดตามอยู่เสอมสู้ๆๆค่ะมาเม้นให้อย่าลืมมาเม้นให้กันบ้างนะค่ะ

อย่าลืมมาเม้นให้กันนะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

                                              บุ๋ยบ่ายคร่า

0872023484
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 178 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 132 ดวง - โหวตเพิ่มดาว