<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/34608" type="text/javascript"></script>

ความรักของฉัน (My Love) ฉันเป็นผู้หญิงที่ไม่เหมือนใคร ไม่สวย ไม่ใส แต่ทำไมใครๆก็รักฉัน...(สั้นจริงๆ) ผู้เขียน: mamboo ชมแล้ว: 5,694 ครั้ง post ครั้งแรก: Mon 14 January 2008, 6:41 pm ปรับปรุงล่าสุด: Wed 23 January 2008, 4:23 pm อยู่ในส่วน: vนิยาย, นิยายรัก, นิยายแฟนตาซี, นิยายสำหรับเด็ก, นิยายหลอน, นิยายผจญภัย

ตอนที่ 1:

'Orion Project of STC_ _' ระสากำลังพิมพ์ข้อความเพื่อค้นหารายละเอียดของโครงการ Orion Project ทาง google search engine เป็น Project ที่องค์การอวกาศระดับประเทศกำลังจะจัดขึ้นเพื่อศึกษาแร่ธาตุบนดาวเคราะห์ดวงหนึ่ง

            “ระสา ยังไม่นอนอีกหรอ นึกว่าหลับไปแล้ว ดึกแล้วน้า” พิมพ์ชนกที่เพิ่งกลับมาจากไปเที่ยวคลับเปิดประตูเข้ามาเห็นระสานั่งหน้าเครียดอยู่หน้าคอมพิวเตอร์แบบพกพาที่วางอยู่บนโต๊ะจึงถามเพื่อนด้วยความเป็นห่วง

ภายในห้องพักข้างมหาวิทยาลัยต่างจังหวัด มีเตียงเดี่ยวอยู่สองเตียง มีห้องน้ำในตัว และมีคีย์บอร์ดไฟฟ้าไว้สำหรับเล่นเพลงเวลาเหงาตัวหนึ่งเป็นของระสา ห้องพักเป็นห้องที่ไม่ใหญ่มากนักแต่ก็พอจะอยู่ได้ไม่อึดอัดสำหรับนักศึกษาสาวชั้นปีที่ 4 สองคน

“ก็ว่าจะไปนอนแล้วแหละ ดึกแระ แต่อ่านเรื่องนี้กำลังเพลิน” ระสาตอบพิมพ์ชนก

“เรื่องอวกาศอีกแระ” พิมพ์ชนกมองไปที่จอคอมพิวเตอร์ของระสา แล้วเอ่ยด้วยสีหน้าที่เคยชินกับการกระทำของระสา

ระสา shut down คอมพิวเตอร์ของตนแล้วเดินไปที่เตียงเพื่อนั่งสมาธิก่อนนอน ส่วนพิมพ์ชนกเดินถือผ้าเช็ดตัวเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำเสร็จแล้วจึงเดินออกมา เห็นระสานั่งสมาธิเสร็จพอดีเธอจึงเดินไปปิดไฟแล้วล้มตัวลงนอนที่เตียงของเธอที่อยู่ข้างกันกับเตียงของระสา

“นี่ระสา.. เธอนั่งสมาธิบ่อยๆเนี่ย มันดียังไงหรอ” พิมพ์ชนกเอ่ยถามระสาด้วยความอยากรู้ เพราะเธอเห็นระสานั่งสมาธิก่อนนอนทุกคืน แต่ไม่เห็นว่าระสาจะเล่าประสบการณ์อะไรที่ได้จากการนั่งสมาธิให้เธอฟังบ้างเลย

“ถ้าฉันจะบอกเธอว่า เธอจะรู้ได้ก็ต่อเมื่อเธอต้องลองนั่งเอง เธอจะเชื่อฉันไหมล่ะ” ระสาตอบพิมพ์ชนก

“โอ้ย...อย่างฉันอ่ะ นั่งไม่เป็นหรอก แค่ 5 นาทีก็คงอยู่ไม่ได้แล้ว” พิมพ์ชนกตอบ

“ไว้สักวันหนึ่ง ฉันจะพาเธอไปนั่งสมาธิที่วัดเวฬุวรรณ แล้วเธอจะได้รู้สักทีว่า ความลับที่ได้จากการนั่งสมาธิมันคืออะไร” ระสาตอบทิ้งท้ายก่อนที่จะผลอยหลับไป

ระสาเป็นผู้หญิงที่เกิดมามีสีผิวคล้ำแต่ไม่ยักกะดำเป็นเถ้าถ่าน ทั้งชีวิตของเธอเป็นคนที่อยู่กับจินตนาการและความเพ้อฝัน แต่ช่วงชีวิตหนึ่งในวัยมัธยมกลับหลงใหลในวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีโดยเฉพาะสาขาดาราศาสตร์ ทำให้เธอเลือกที่จะศึกษาต่อในคณะวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในภาคอิสาน จนเมื่อปีที่แล้วที่เธอได้มีโอกาสลองบวชชีพราห์มที่วัดป่าแห่งหนึ่ง ตอนนั้นเองที่เธอได้ค้นพบความลับจากการนั่งสมาธิและเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่สำหรับเธอมาก เพราะมันได้เปลี่ยนมุมมองและความคิดในด้านวิทยาศาสตร์รวมทั้งความรู้และความสนใจของเธอไปสู่อีกทางหนึ่งที่ทำให้เธอได้เข้าใจอะไรได้มากขึ้นกว่าแต่ก่อน

 

“ระสาๆๆ พรุ่งนี้จะมีคอนเสิร์ตมาเล่นที่มหาลัยเราด้วยแหละ ไปดูกันมั้ย” พิมพ์ชนกลองชวนระสาดูเพราะปกติระสาไม่ค่อยสนใจออกไปเที่ยวไหนสักเท่าไหร่

“นักร้องคนไหนล่ะ” ระสาถามพิมพ์ชนก

“มาหลายคน แต่ที่เด็ดที่สุดก็คือ ฟาราส” พิมพ์ชนกบอกชื่อนักร้องที่ดังที่สุดตอนนี้ด้วยคิดว่าระสาอาจจะพอรู้จักบ้าง

“ใครอ่ะฟาราส ไม่เห็นรู้จักเลย” แต่สุดท้ายระสาก็ยังคงไม่รู้จักนักร้องคนดังกล่าว

“ไม่รู้จักจริงๆหรอ” พิมพ์ชนกถามย้ำด้วยความไม่แน่ใจ

“อืม..แต่ก็คุ้นๆอยู่เหมือนกัน แต่ไม่ไปดูหรอก ไม่เคยฟังเพลงเขา ถ้าเป็นนักร้องที่รู้จักก็อาจจะไป” ระสาตอบอย่างตรงไปตรงมา

“แหม...นี่ถ้า SE7EN มาคงรีบออกไปดูเลยน้าๆๆๆ” พิมพ์ชนกแซวระสาด้วยความหมั่นไส้ในความตรงไปตรงมาของเธอ

“ก็ไม่แน่หรอก ค่าตั๋วแพง ฮ่าๆๆๆๆ” ระสาหัวเราะเสียงดังอย่างตรงไปตรงมาตามประสาของเธอ

“สาๆๆๆๆ พิมพ์ๆๆๆๆๆๆๆๆ ไปดูคอนเสิร์ตกันมั้ยๆๆๆๆๆ” เสียงเพื่อนนักศึกษามายืนออกันที่หน้าห้องพักของระสาและพิมพ์ชนก พิมพ์ชนกเดินไปเปิดประตูให้เพื่อนๆเข้ามา

“ไปนะๆๆๆ นักร้องมาหลายคนมากๆ อยากให้ไปกันเยอะๆ จะได้สนุกๆไง ไปมั้ย” เพื่อนๆหลายคนช่วยกันพูด

“นี่ไปกันหมดทุกคนเลยหรอ” ระสามองหน้าเพื่อนๆแล้วเอ่ยถาม

“อืม..ก็มีแต่คนหล่อๆมา ถือว่าไปสนุกกันก็ได้ พวกเราไม่ค่อยได้เที่ยวกลางคืนด้วยกันเลย” เพื่อนคนหนึ่งพูดขึ้นมา

“งั้นก็ได้.. งั้นขอเปลี่ยนชุดก่อนนะ” ระสาตอบเพื่อนๆ

 

ที่งานคอนเสิร์ตเต็มไปด้วยผู้คนที่มารอดูคอนเสิร์ตมากมาย ระสาเป็นคนที่ชอบกินมากกว่าชอบเที่ยว เธอจึงเที่ยวซื้อของกินตลอดทางเดินไปงานคอนเสิร์ตแล้วยังเดินไปกินไปตลอดทางอีกด้วย เพื่อนๆเห็นภาพแบบนี้ซะชินตาจนเป็นเรื่องปกติเพราะในบรรดาเพื่อนทั้งหมด ระสามีหุ่นที่อวบอั๋นที่สุด ในงานคอนเสิร์ตมีศิลปินผลัดกันขึ้นมาร้องเพลงมากมาย แต่ระสาไม่รู้จักเลยสักคน แต่ก็มีบ้างบางเพลงที่เธอรู้สึกคุ้นหู เธอจึงเอาแต่กิน กินและกิน บางครั้งก็แอบโยกไปมาตามจังหวะเพลงบ้าง ระหว่างนั้นก็มีศิลปินคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นบนเวที ตามมาด้วยเสียงกรี๊ดที่ดังสนั่นมากกว่าทุกครั้งที่เธอได้ยิน

“ทำไมเสียงกรี๊ดมันดังขนาดนี้เนี่ย.. ท่าทางนักร้องคนนี้จะดังมาก” ระสาพูดกับตัวเอง

“นี่ไงๆระสา คนทีร้องเพลง come back อ่ะ ที่ชื่อ ฟาราส ไง” พิมพ์ชนกสะกิดบอกระสา

“อ๋อ...คนนี้อ่ะหรอ... ถึงว่า..เสียงกรี๊ดดังมากๆ” ระสามองไปที่เวทีเพื่อดูรายละเอียดของนักร้องคนดังกล่าว

“เนี่ย..ดังมากเลยนะ ตอนนี้เป็นนักร้องอันดับหนึ่งของประเทศแล้วแหละ” พิมพ์ชนกพูด

“หรอ...ก็น่าจะดังแหละ เพลงนี้เคยได้ยินอยู่ ก็เพราะดีนะ” ระสาตอบแบบท่าทางเฉยๆไม่ได้ตื่นเต้นอะไรด้วยกับพิมพ์ชนก

บนเวทีหลังจากที่ฟาราสได้ร้องเพลงฮิตอันดับหนึ่งของเค้าจบแล้วตามมาด้วยเสียงกรี๊ดจากแฟนเพลงมากมาย พิธีกรบนเวทีสองคนก็ถือไมค์เดินออกมาจากหลังเวที แล้วเข้ามาพูดคุยกับฟาราสอย่างเป็นกันเอง ระหว่างนั้นพิธีกรชายหญิงคู่นี้ก็เปลี่ยนความสนใจมาที่แฟนเพลงที่อยู่ด้านล่างเวที

“เราจะให้น้องๆนักศึกษาขึ้นมาสัมผัสกับ ฟาราส ตัวเป็นๆบนเวที 3 คนนะคะ แล้วเด๋วจะให้พี่โตเป็นคนเลือกน้องๆขึ้นมาเอง” พิธีกรสาวประกาศดังนั้นไปที่แฟนเพลงที่อยู่ด้านหน้าเวที

“งั้นพี่จะขอเลือก น้องผู้หญิงคนนั้นที่ชูป้ายอยู่ น้องที่ใส่เสื้อสีเขียวคนนั้น แล้วก็น้องคนที่ยืนอยู่หลังสุดเสื้อสีขาวครับ” พิธีกรชายประกาศเลือกแฟนเพลง 3 คนขึ้นไปบนเวที

“ระสา เธอถูกเลือกแหละ..เปลี่ยนกันได้มั้ยอ่ะ เธอไม่รู้จักฟาราสไม่ใช่หรอ” พิมพ์ชนกพูดด้วยน้ำเสียงอิจฉา

แต่ก็ไม่ทันจะได้เปลี่ยนตัวกันแต่อย่างใด เจ้าหน้าที่ก็เดินมาเชิญระสาขึ้นไปบนเวทีอย่างรวดเร็ว โดยทีตัวเธอเองยังไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วยเลย

“เอาล่ะค่ะ น้องๆ 3 คนก็มาครบแล้ว มีคำถามอะไรจะถามพี่ฟาราส พี่ให้คิดมาคนละข้อค่ะ” พิธีกรสาวกล่าวกับผู้ถูกเลือกทั้ง 3 คน

สำหรับตัวระสานั้น คำถามที่เธอจะถามกับฟาราสเธอเองก็คิดไม่ออกว่าอยากจะถามอะไร มันช่างเป็นอะไรที่ดูไร้สาระสำหรับเธอยิ่งนัก แต่สถานการณ์บังคับเช่นนี้ก็คงต้องถามไปสักข้อให้ผ่านๆไปเสีย คนแรกและคนที่สองถามเรื่องส่วนตัวของฟาราสไปแล้ว แล้วก็ถึงคิวของระสาสักที

“น้องระสาต้องการจะถามอะไรฟาราสหนุ่มหล่อของเราหรอคะ” พิธีกรสาวถามพร้อมกับยื่นไมค์ให้ระสา

ตัวระสาเองรู้ดีว่า คำถามที่เธอจะพูดออกไป จะดังก้องไปทั่วทั้งงานคอนเสิร์ตและบริเวณรอบข้าง ผู้คนหลายพันคนจะได้ยินเสียงที่เธอกำลังจะพูดออกไมค์ที่ถืออยู่ในมือ คำถามที่เธอต้องถามผู้ชายคนหนึ่งที่เธอรู้แต่เพียงว่าเค้าเป็นนักร้องแต่ไม่ได้รู้อะไรเกี่ยวกับตัวเค้าเลย ทันใดนั้นเธอก็ตัดสินใจพูดสิ่งที่อยู่ในใจของเธอออกไป

“เราจะไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดที่เราได้ทำไว้กับผู้อื่นเลย หากสิ่งนั้นไม่ได้เกิดขึ้นกับเรา” ระสาพูดออกไปด้วยหน้าตาไร้เลศนัยต์ใดๆ ผู้คนนับพันต่างแปลกใจกับคำพูดของเธอ แล้วระสาก็กล่าวต่อว่า

“เพลงของคุณฟาราสเพราะดีนะคะ ขอพูดคำถามเลยนะคะ คุณคิดว่า ในฐานะที่คุณเป็นนักร้องที่ดังมากคนหนึ่งของประเทศ คุณจะใช้ผลงานเพลงและชื่อเสียงของคุณในการทำให้ผู้คนเลิกเบียดเบียนผู้อื่น รวมไปถึงสัตว์เดียรัจฉานที่อ่อนแอกว่ามนุษย์ได้อย่างไรคะ” ระสาถามคำถามที่อยู่ในใจของเธอออกมาด้วยความซื่อตรง

พิธีกรชายหญิงต่างทำตัวไม่ถูกที่เห็นนักศึกษาสาวคนที่สามถามคำถามเช่นนี้กับนักร้องอันดับหนึ่งของประเทศอย่างฟาราส ฝ่ายฟาราสเองกลับทำตัวไม่ถูกยิ่งกว่าเมื่อได้ยินคำถามเช่นนี้จากหญิงสาวที่ยืนอยู่ต่อหน้าเขา

(จบ ตอนที่ 1 จร้า)

---

บทความอื่น

บทความแนะนำ

Blog แนะนำ

Hot Links

คลังข้อสอบ | ข่าววิชาการ
เล่นกล/เกม | อ่านนิยาย
ข่าวทุนการศึกษา | ลิงค์

ขอบคุณผู้สนับสนุน