วิชาการ.คอม - 평생 곁에 있을게 จะอยู่เคียงข้างกันตลอดชีวิต (ตอนที่1)

คุณยังไม่ได้ Log in | สมัครสมาชิก ฟรี

กลับหน้าแรก วิชาการ.คอม

평생 곁에 있을게 จะอยู่เคียงข้างกันตลอดชีวิต

เพิ่งลองแต่งดูนะอยากให้ลองเข้ามาอ่านกันเยอะๆนะครับ

ผู้เขียน: naja17 ชมแล้ว: 7,754 ครั้ง

post ครั้งแรก: Fri 18 January 2008, 3:25 pm ปรับปรุงล่าสุด: Wed 23 January 2008, 1:29 pm

อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด

หน้าที่ 1 - ตอนที่1

"เลิกร้องไห้ได้แล้วลีซองมิน แค่นี้ไม่ถึงกับตายหรอกไม่เป็นไรนะยังไงดงแฮก็เป็นเพื่อนนายนิจำไว้สิซองมิน" ซองมินได้แต่พูดกับตัวเอง เช้าวันใหม่"วันนี้อากาศดีนะซองมิน" คยูพูดกับซองมินที่กำลังนั่งเหม่ออยู่ "ซองมินครับ ซองมิน" นายเรียกฉันทำไมอ่ะคยู ฉันอยากอยู่คนเดียว ขอให้ฉันอยู่คนเดีนวได้ไหม" คยูได้แต่ลุกเดินไปแบบเซ็งๆ "ชีวอนวันนี้ซองมินดูเหม่อยังไงไม่รู้ว่ะนายรู้รึเปล่าว่าซองมินเค้าเป็นอะไร แต่นายก็น่าจะณุ้อยู่นะเพราะนายอยู่ห้องเดียวกับซองมิน" "เอ่อ...คือว่า....ซองมินเค้า....." "เค้าอะไรว่ะรีบพูดมาสิ" คยูเร่งให้เพื่อนรักพูด "เค้าเพิ่งเลิกกับคิบอมน่ะ นายเองก็รู้จักคิบอมไม่ใช่เหรอ" ชีวอนถามคยูบ้าง "เออก็รู้จักแค่ในชื่อน่ะ นายเองก็รู้นิว่าฉันเพิ่งจะเคยมาอยู่ที่นี่เมื่อ2วันก่อนนี้เองนะ" คยูเปรย "ชีวอนนายช่วยเล่าให้ฟังหน่อยได้ไหม "เออ.. เรื่องมันเกิดขึ้นประมาณ1เดือนก่อนหน้านี้เอง คือว่าวันนั้นเป็นวันเกิดของเพื่อนซองมินน่ะและทั้งคู่นัดกันไปกินเลี้ยง ซองมินก็พาคิบอมแฟนของเค้าไปด้วยน่ะ ตอนนั้นน่ะที่คิบอมเจอดงเฮเหมือนเค้าจะชอบดงแฮ ทั้งที่ตอนนั้นเค้าก็มีซองมินอยู่นะ แล้วหลังจากนั้นซองมินกับคิบอมก็เริ่มห่างกันมากขึ้นไม่รู้ว่าทำไม จนวันหนึ่งซองมินมานั่งในร้านที่คิบอมเคยพาไปในวันเกิดของซองมินน่ะแล้วก็ไปเห็นคิบอมกับดงแฮเค้ากำลังจูบกัน ซองมินก็รู้จะทำยังไงเค้าก็เลยบอกเลิกกับคิบอม" อ่าวแล้วดงแฮล่ะ ตอนนั้นน่ะ "ตอนนั้นดงแฮก็พูดแต่คำว่าขอโทษกับซองมินแล้วก็ร้องไห้ ซองก็บอกกับดงแฮว่าไม่เป็นไรเมื่อเค้าหมดใจแล้วจะทำอะไรหรือต่อให้เสียใจเพียงใดคิบอมเค้าก็ไม่เห็นค่าของฉันหรอก น้ำตาที่เก็บไว้มันก็พรั่งพรูออกมา ผ่านมา1เดือนแล้วซองมินก็ยังไม่ลืมจนถึงวันนี้ไงล่ะ" คยูมึงเข้าใจหรือยังว่ะ!

^{วันนี้พอแค่นี้ก่อนนะครับเมื่อยเดี๋ยวว่างแล้วจะมาอัพใหม่}

หน้าถัดไป (หน้า 2) >>>

^*หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา

ยังไม่มีความเห็นเพิ่มเติม

กรุณา login เพื่อ comment งานเขียนนี้

???? สมัครสมาชิก ฟรี ตลอดชีพ