บ้านปู่กับย่าอยู่นครศรีธรรมราช เราไปเป็นบางปี
มีสะพานปูนยื่นไปในแม่น้ำ
มีคนหาบขนมจากมาขายบ้างเป็นบางครั้ง
เรากับแม่และน้องชอบเดินหาร้านขนม
ปู่ยังบอกว่าพวกเรามีความพยายาม
ปู่ยังไม่เคยรู้เลยว่ามีร้านขนมอยู่ตรงไหนบ้าง
ย่าเราทำกับข้าวอร่อย เช่น แกงส้ม
ไปปักษ์ใต้ จะได้กินปลาบ่อย ซึ่งเราก็ชอบ
เมื่อก่อนญาติเราทำนากุ้ง
มีปีหนึ่งที่เราไปตอนที่เขาตักกุ้ง
เขาสูบน้ำจากบ่อหมด แล้วก็มีกุ้งบางตัว
เหลืออยู่ในบ่อ พวกเราเด็กๆก็ลงไปจับกัน
ตอนนั้นก็สนุก ตอนนี้นึกแล้วสงสาร
บางครั้งก็ได้ไปทะเล (แหลมตะลุมพุก)
เวลาไปก็จะได้เจอญาติๆหลายคน ครึกครื้นดี

บ้านตากับยายอยู่ในกรุงเทพ เป็นบ้านสวน
มีเรือนกล้วยไม้ที่ทางเดินเป็นไม้ ข้างใต้เป็นน้ำ
มีจอกแหนด้วย (ตาเราเลี้ยงกล้วยไม้ขาย)
มีศาลาท่าน้ำที่ติดกับคลอง สะพานข้ามคลอง
ออกจะโยกเยกน่าหวาดเสียว
มีเรือขายก๋วยเตี๋ยว กาแฟ ขนม มาขายบ้าง
มีใต้ถุนบ้านเป็นทรงสูง นอนเล่นได้
ตอนกลางคืนจะมีหิ่งห้อย เรายังเคยจับมันไว้ในมือ(เบาๆ)
เรากับน้องเคยเล่นน้ำในคลอง มีตาคอยดูแล
เวลาเราไป ยายจะเตรียมทำกับข้าวไว้ให้
โดยเฉพาะต้มยำกุ้ง กุ้งตัวโต เห็ดคำใหญ่ อร่อยดี
พ่อเราชอบนอนฟังเพลงลูกทุ่ง มีลมพัด
อากาศปลอดโปร่ง เพราะต้นไม้เยอะ
ก็ได้บรรยกาศใกล้ชิดธรรมชาติดี

ทุกสิ่งมีการเปลี่ยนแปลง และสูญสลายไป
ตามกาลเวลา
แต่ก็ยังมีสิ่งใหม่ๆ ที่รอให้เราได้เรียนรู้
อยู่ในวันข้างหน้า >_<