เราไม่รู้ ว่าเราเขียนถูกทั้งหมดรึเปล่า
แต่เราอยากจะเขียนจากความจำสมัยเด็กของเรานี่ล่ะ

   ถึงม้วยดินสิ้นฟ้ามหาสมุทร

ไม่สิ้นสุดความรักสมัครสมาน

แม้นอยู่ในใต้หล้าสุธาธาร

ขอพบพานพิศวาสมิคลาดคลา

   แม้นเนื้อเย็นเป็นห้วงมหรรณพ

พี่ขอพบศรีสวัสดิ์เป็นมัจฉา

แม้นเป็นบัวตัวพี่เป็นภุมรา

เชยผกาโกสุมปทุมทอง

   แม้นเป็นถ้ำอำไพใคร่เป็นหงส์

จะร่อนลงสิงสู่เป็นคู่สอง

ขอติดตามทรามสงวนนวลละออง

เป็นคู่ครองพิศวาสทุกชาติไป