ตอนอนุบาล 2 เราอยู่ห้อง ค.
มีเพื่อนคนหนึ่ง เป็นฝรั่งผมทอง
ย้ายเข้ามา เขาชื่อ บิลลี่

มีอยู่วันหนึ่ง ครูให้ทุกคนปั้นดินน้ำมัน
เป็นรูปสัตว์ต่างๆ
เรานั่งอยู่ข้างหน้า พอหันหลังไป
เห็นบิลลี่ปั้นเป็นรูปจระเข้ (สมจริงมากๆ)

เราชมบิลลี่ว่าปั้นสวย บิลลี่ตอบว่าอะไรไม่รู้
เราฟังไม่รู้เรื่อง แล้วเขาก็ชี้ไปที่ดินน้ำมัน
และพูดว่า ครอคโคดายล์
เราก็เลยชี้มั่งแล้วบอกว่า จระเข้
(ตอนนั้นไม่รู้ว่าจะคุยกันคนละภาษาอ่ะนะ 55)

เขาก็ไม่ยอม เราก็ไม่ยอม
ก็เถียงกันระหว่าง จระเข้ กับ ครอคโคดายล์
(เถียงกันอยู่นาน แบบว่ามั่นใจในตัวเองทั้งคู่ 55)
สุดท้ายครูเลยต้องมาห้ามทัพ
แล้วพวกเราก็ไม่ได้คุยกันอีก
(เราเปล่าโกรธหรอก แต่มันคุยไม่รู้เรื่องอ่ะ)

จนกระทั่งวันหนึ่ง
บิลลี่ทำอะไรผิดก็ไม่รู้
เขาปีนผนังไม้ที่เป็นขั้นๆเพื่อหนีครู ไม่ให้ถูกตี
โห..เราทึ่งเลยอ่ะ
ถือเป็นการแสดงออกที่นอกกรอบจริงๆ
เป็นการเปิดโลกทัศน์เลย
(เว่อร์ แต่คิดยังงั้นจริงๆ อิอิ)
เขาปีนสูงขึ้นไปเรื่อยๆ เราล่ะเป็นห่วง
แบบว่า ไม่อยากนึกถึงชะตากรรม
ว่าเขาอาจตกลงมา หรือลงมาโดนตีเอง

สุดท้ายครูก็บอกว่าจะไม่ตี
บิลลี่ถึงได้ยอมลงมา
แล้ววันต่อมาเขาก็ให้พ่อมาลาออก
ไม่ได้ร่ำลา ไม่ได้เศร้า
(ไม่ทันได้เศร้าต่างหาก หุหุ)
แล้วก็ไม่ได้เจอกันอีกเลย
(ถึงบังเอิญเจอก็จำไม่ได้ 555)