<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/35323" type="text/javascript"></script> |
|
50 วัน คว้าฝัน สู่ 'คนพลังจิต'
ตอนนี้ก็อัพออกมาแล้วนะครับ ตอนใหม่ ก็ออกมาเป็นตอนสุดท้ายของปิดเทอมใหญ่นี้ ส่วนตอนต่อๆ ไปก็อาจจะได้โพสกันเต็มที่อีกทีนึงช่วงปิดเทอมตุลานี้ แล้วก็รอติดตามกันต่อไปเรื่อยๆ นะครับ ถ้ามีเวลาพอ ก็อาจจะได้ออกมาอีก
post ครั้งแรก: Sun 24 February 2008, 11:43 am ปรับปรุงล่าสุด: Sun 4 May 2008, 9:42 pm
|
"เอส" ตื่นขึ้นมาจากความหลับไหลที่ครอบครองอยู่นานหลายชั่วโมง หลังจากสัญญาณนาฬิกาปลุกดังขึ้นถี่ๆ ข้างตัวเขา บอกเอสว่าเวลานี้เป็นเวลาที่เขาตั้งใจจะตื่นมาแต่เมื่อคืน เอสปิดนาฬิกา แล้วลุกขึ้นท่ามกลางกองหนังสือกองใหญ่ที่ล้อมรอบตัวเขา และอีกจำนวนหนึ่งที่เขายังอ่านค้างมาตั้งแต่เมื่อคืนและยังอยู่บนเตียงหลังเล็ก เช้าวันเสาร์นี้เป็นเช้าที่แจ่มใสที่สุดเท่าที่เอสเคยเห็น แสงแดดสีเหลืองทองส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาในห้องของเอส แม้บางส่วนจะถูกกั้นด้วยหนังสือกองมหึมา มองออกไปจากหน้าต่างเป็นผืนฟ้าสีน้ำเงินใสสว่างที่ดูโล่งตลอดบริเวณ นาฬิกาปลุกบอกเวลา 8:01 ซึ่งตอนนี้เอสก็รู้แล้วว่าเขาควรจะทำอะไร เพราะวันนี้ก็เช่นเดียวกับทุกเสาร์ที่เอสจะมีนัดกับ "คนพิเศษ" ของเอสไม่ที่ใดก็ที่หนึ่งในใจกลางของมหานคร จึงทำให้เอสดูกระตือรือร้นเป็นพิเศษทุกๆ วันเสาร์ เพราะนั่นก็หมายความว่าวันเสาร์ เป็น "วันพิเศษ" เพื่อ "คนพิเศษ" ของเอสด้วย เอสเดินไปเข้าห้องน้ำที่มีอยู่ในห้องของเขาอยู่แล้ว ก่อนที่จะออกมา "ดีไซน์" ตัวเองให้ดูดีขึ้น วันนี้เอสตัดสินใจที่จะสวมเสื้อคอกลมแขนยาวสีฟ้าอ่อน กางเกงวอร์มสีดำ และสร้อยรูปตัว "S" ถ้าประกอบกับผิวค่อนข้างขาว ผมสีเข้ม รูปร่างสันทัด และหน้าตาที่ค่อนข้างจะหล่อของเอสแล้ว ก็ทำให้เอสมั่นใจพอที่จะออกนอก "บ้าน" ของเอสไปในวันนี้
"บ้าน" ของเอสเป็นห้องเช่าขนาดปานกลางบนชั้นสิบสี่ของคอนโดมิเนียมหรูแห่งหนึ่งในย่านที่อยู่อาศัยใจกลางเมือง ซึ่งก็อยู่ไม่ไกลจากแหล่งพักผ่อนหย่อนใจต่างๆ เท่าไหร่นัก ถ้าจะเดินไปก็ใช้เวลาไม่ถึงสิบห้านาที สัปดาห์นี้เอสมีนัด "ออกเดท" ที่สวนสาธารณะข้างๆ คอนโดฯ ทำให้วันนี้เอสเดินลงไปจากชั้นสิบสี่เพื่อเดินต่อไปสวนสาธารณะ โดยที่ไม่ได้ใช้ยานพาหนะใดๆ ปรากฏว่า กว่าจะลงมาถึงชั้นล่าง "คนพิเศษ" ของเอสก็มารออยู่หน้าบันไดแล้ว เธอเป็นผู้หญิงที่อาจจะบอกได้ว่าน่ารักที่สุดคนหนึ่ง ทั้งภายนอกและอัธยาศัยภายใน วันนี้เธอมาในชุดกีฬาสีแดงโดดเด่น ทำให้เธอดูสะดุดตาในสายตาของเอสมากขึ้น
"อ้าว! แวว มารอตั้งแต่เมื่อไหร่น่ะ" เอสทักขึ้นทันทีด้วยความแปลกใจปนงุนงงเล็กน้อย
"โห! เอส มาชุดเดิมทุกครั้งเลยนะ แววจำได้ นี่เพิ่งมารอเมื่อกี๊นี้"
"แววมางี้ก็แปลกใจ ปกติก็น่าจะรอสวนสาธารณะนี่นา"
"เปลี่ยนใจละ อยากมาห้องเอสน่ะ เห็นบอกอยู่คอนโด ชั้นสิบสี่ ก็ขอโทษนะที่บังเอิญไม่ได้โทรมาบอกก่อน"
"ถ้ารู้ว่าแววจะมา เอสก็คงจัดห้องก่อน ห้องรกมาก"
"ก็ไม่ว่ากันนะ ห้องเอสรก"
"อีกอย่างนึง ลงมาแล้วขี้เกียจขึ้นไปใหม่อีก"
"เอ้อ! คอนโดเอสมีลิฟท์ด้วยไม่ใช่เหรอ ขึ้นแป๊บเดียวก็ถึงแล้วนี่ ไม่เหมือนสองสามร้อยปีก่อน รอแทบตาย ยังไม่ได้ขึ้น"
"แต่ลิฟท์ที่นี่มันเสียประจำ ปกติก็ขึ้นบันไดไป"
"ชั้นสิบสี่ เนี่ยนะ"
"ปกติเอสก็ขึ้นบันไดประจำอยู่แล้ว มันเป็นความเคยชิน เอาเถอะๆ ขึ้นลิฟท์ก็ขึ้น"
เอสกดปุ่มเรียกลิฟท์ และทั้งสองก็เข้าไปในลิฟท์ ใช้เวลาเพียงไม่ถึงสิบวินาที ลิฟท์ก็พาเอสและแวว "คนพิเศษ" ของเขาขึ้นมายังชั้นที่สิบสี่ของคอนโดมิเนียม ทั้งสองเดินเข้าไปในห้องของเอสที่เต็มไปด้วยกองหนังสือ และขึ้นไปนั่งบนเตียง ซึ่งก็เป็นเฟอร์นิเจอร์เพียงไม่กี่ชิ้นที่มีในห้อง
"หนังสือนี่ของเอสหมดรึเปล่า" แววชิงถามก่อนที่เอสจะพูดอะไรออกไป
"ก็ไม่ถึงกับหมด ส่วนใหญ่ก็เป็นของเจ้าของห้องคนก่อนๆ ทิ้งไว้บ้าง แล้วก็ของเอสอีกซักสองสามตั้งได้มั้ง"
"อย่างงี้ ร้านขายหนังสือเก่าก็น่าจะรับซื้อให้ราคาดีนะ แววว่านะ"
"ก็ไม่รู้เหมือนกัน ก็ยังไม่คิดจะขายหรอกนะ"
"พูดถึงเฟอร์นิเจอร์ ทั้งห้องมีเท่านี้เองหรอเนี่ย"
"ก็...ส่วนใหญ่ก็เป็นของที่มีอยู่แล้ว ก็ไม่ได้ซื้ออะไรเพิ่ม ปกติเอสก็อยู่คนเดียวอยู่แล้ว"
"อยู่คนเดียวน่ะหรอ...อ๋อ...ที่บ้านแววอยู่กันสองสามคน อยู่กะพ่อแล้วก็แม่ แล้วก็มีน้องอีกคน ชื่อ 'วาว' ยังเรียนอยู่มหา'ลัย ปีสามละ หนังสือเอสที่อยู่บนเตียงก็เห็นมีแต่พวกรัฐศาสตร์ การเมือง การปกครอง แล้วมีอีกเล่มนึงเป็นพวกเกี่ยวกับพลังจิตอะไรทำนองนี้"
"พลังจิตน่ะเหรอ" เอสชะงักไปครู่หนึ่งอย่างที่เขาบอกไม่ถูกว่าเขาเป็นอะไรกันแน่ ก่อนที่จะคุยต่อไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น "ก็ไม่รู้สิ ของเจ้าของห้องคนเก่ามันหล่นลงมามั้ง ปกติเอสก็สนใจพวกรัฐศาสตร์อยู่แล้ว แต่จริงๆ เอสจบวิศวะเครื่องกล"
"แววจบอักษรศาสตร์ เอกภาษาตะวันออก ว่าแต่ว่านี่ก็เกือบๆ เที่ยง เริ่มหิวละนะ เอสว่าไปกินที่ไหนกันดี"
"ก็เป็นอาหารตามสั่งร้านประจำ แถวๆ คอนโดละกัน ร้านนี้เอสทานประจำ"
"อื้มๆ ก็ดี ก็อยากรู้นะว่าเอสใช้ชีวิตยังไงมั่งเนอะ ไปเถอะ นี่ก็ 12:09 ละ ชักเริ่มหิวเหมือนกัน"
"ดีๆ เอ้า เดี๋ยวเอสเลี้ยงให้นะคร้าบ..บ วันนี้"
แววยิ้มเล็กน้อย ก่อนที่ทั้งสองจะออกจากห้องของเอสไป เพื่อลงไปกินข้าวที่ร้านอาหารตามสั่งข้างล่าง
เรื่องนี้แต่งขึ้นโดยมีเค้าโครงจากของจริงๆ คือวัดท่าซุง จ.อุทัยธานี ณ ขณะนี้ แผ่นทองคำในเรื่อง มีอยู่จริงๆ ใต้ฐานพระประธานในอุโบสถหลังใหม่ของวัดครับ และเนื้อความ ก็ของจริง พระมหาวีระ ถาวโร มีตัวตนจริงๆ และเป็นเจ้าอาวาสวัดท่าซุงจริงๆ ครับ ในช่วงปี พ.ศ.2511-2535
ส่วนเหตุการณ์หลัง 2535 ในเรื่อง สมมติตามเค้าโครงของจริงทุกประการครับ แล้วที่สมมติให้แผ่นดินไหวและแม่น้ำเปลี่ยนทางไหล ก็ตั้งใจจะให้เหลือสถานที่ของจริง ในเวลาที่ดำเนินเรื่อง คือมหาวิหาร 100 เมตร ซึ่งตั้งใจจะให้เป็นฉากของเรื่องอยู่แล้ว ณ เวลาที่ดำเนินเรื่อง เพราะฉะนั้น มันจะต้องยังอยู่
ส่วนตัวละครในการดำเนินเรื่อง (ตั้งแต่หน้าที่ 2 เป็นต้นไป) ก็สมมติขึ้นหมด สถานที่ เขตการปกครองก็สมมติ ยกเว้นที่เดียว "มหาวิหาร 100 เมตร" ที่จะเป็นของจริงเพียงอย่างเดียวตลอดการดำเนินเรื่องครับ
ป.ล.เขียนไปก็งงไป ไปอ่านตอนปฐมบทประกอบด้วยแล้วกัน
ลงแก้ใหม่ละกัน พอดีเพลงที่ลงมีปัญหาทางเทคนิคเล็กน้อย นี่ก็ยืมเพลงประจำเว็บพลังจิตมา (กว่าจะลงได้)


สนุกดีๆ
รีบอัพเร็วๆน้า
อยากอ่านต่อแล้วล่า
เก่ง จะง เลย เอส อะ
เข้า ญาณ ได้ใน เสี่ยว วิ นา ที
สุด ยอดๆๆ
อยาก ทำได้ จัง เลย จะ ได้ เก่ง มั่ง
หุหุ ตอน นี่ ทำได้ แค่ ควบคุม พลัง จิด ขั้น ต่ำ
แต่ ยังไม่ได้ ฝึก กสิณ เลย อิอิ


Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |