<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/35549" type="text/javascript"></script> |
|
รักใสๆของยัยเปรี้ยวจี๊ด(ช่วงนี้เศร้าๆอ่าไม่มีคนเม้น)
post ครั้งแรก: Sat 8 March 2008, 11:33 am ปรับปรุงล่าสุด: Thu 15 May 2008, 1:22 am
|
บทนำ
"นี่ๆออเร้นชุดนี้สวยไหมอ่ะ"
"อือ= =^"
"แต่ฉันว่าชุดนี้สวยกว่าน้า"
"อื้อ= =^"(ตอนนี้กำลังจะเดินหนี)
"แล้วชุดนี้กะชุดนี้ไหมสวยกว่ากันละ"
ตอนนี้ฉันและยัยมิ้นเพื่อนสนิทของฉันกำลังจะมาซื้อชุด(ไว้ใส่วันหยุด)กันอ่ะนะแล้วตอนนี้มันก็ไม่ได้ธรรมดาเหมือนคนอื่นเค้าหรอกเพราะที่นี่มันญี่ปุ่น ก็คือว่าเมื่ออาทิตย์ก่อน
"นักเรียนจ๊ะในช่วงเทอมหน้าที่นักเรียนจะขึ้น ม.6 นั้น ซึ้งก็มีทุนให้นักเรียนทุกคนไปเรียนต่อที่ญี่ปุ่นหนึ่งปีซึ้งทางร.ร.ก็จะจัด ข้าวของเครื่องใช้ให้อยู่แล้วเทอก็เตรียมแค่เสื้อผ้าไปนะจ๊ะ..."
"V_V"<----กำลังหลับ
"ครูก็จะขอประกาศรายชื่อนักเรียนที่ได้ไปนะจ๊ะ"
"นี่ยัยออเร้นตื่นเต้นเนอะ>O<"
"หืม อืม...voO"
เพราะไอ้เสียงกรี๊ดกร๊าดของยัมิ้นทำให้ฉันตื่นขึ้นมาเช็ดน้ำลายตัวเอง(นางเอกเราอุบาท์)
"มี อริสรา..มินตรา..........."
"กรี๊ดมีแกด้วยอ่ะ>O<"
"เฮ้ย= =v"
"เป็นอะไรจ๊ะอริสรา^^!"
"มะ...ไม่มีอะไรค่ะvOv"
เพราะฉันดันตะโกนลั่นห้องทำให้ถูกอาจาร์ยดุ และนั่นทำให้ฉันซึ่งไม่อยากไปอยู่ญี่ปุ่นอยู่แล้วไม่ได้เตรียมตัวมาเลย ด้วยคุณพ่อที่อ้างว่าจะให้ตั๋วเครื่องบินทัวร์รอบโลกหลังเรียนจบจากญี่ปุ่นให้ทำให้ฉันปฎิเศษไม่ได้ ส่วนของที่อยู่ในกระเป๋าก็มี ขนม นม เนยฯลฯ(ปล.ของกินว่างั้น)ด้วยเหตุนี้ฉันเลยจูงยัยมิ้นมาช่วยซื้อให้
"นี่แกตั้งใจเลือกหน่อยสิของแกเองนะ"
"แกจะซื้ออะไรก็ซื้อเหอฉันไปรอที่เดิมนะ"
"อืม "
และมันก็แบบมืออันนี้ไม่ต้องเดา
"อ่ะเอาไป"
ฉันยื่นเงินให้มันและไปรอที่ร้านไอติมเพราะฉันชอบกินไอติมม๊ากมาก ด้วยที่ยัยมิ้นเปงเพื่อนรักทำให้รู้รสนิยมของเพื่อนรักคนนี้เป็นธรรมดา
"มาแล้วๆ"
ไม่นานนักเสียงกรี๊ดกร๊าดของยัยมิ้นก็ตามมาด้วยข้าวของพะลุงพะลังเต็มไปหมดไม่รู้จะซื้ออะไรนักหนา
"นี่แกเมื่อกี้เจอหนุ่มหล่อด้วยแหละน่ารักมากเลยนะแก"
"ใคร..."
"ไม่รู้ที่รู้ๆไม่ดาราอ่ะแก"
"ใครถาม"
"ชิ ยัยบ้า"
"ฮะฮะ"
"เอ๊ะ นั่นไงๆ"
และฉันก็มองตามมือมันไปนิดนึงและหันกลับเหนื่องจากฉันเกลียดคนหน้าตาดีฮึ๋ย
"นี่แกเมื่อกี้เค้ามองแกด้วยละ"
"แล้วไง"
"ก็..ไม่มีไรไง"
พอมันเห็นหน้าตาพะอืดพะอมของฉันแล้วจึงเบี่ยงไปเพราะรู้ว่าฉันเกลียดคนหน้าตาดี
"เอ่อพี่ครับพี่ชายโต๊ะนู่นฝากมาให้"
น้องบ๋อยพูดและส่งดอกกุหลาบสีแดงมาทางฉันแต่ยัยมิ้นแย่งไปซะก่อน(ก็ดีอ่ะ)
"ขอบคุณนะค๊า"
"ไม่ใช่ๆคับ ให้พี่ผู้หญิงคนนี้คับ"
"ฝากบอกกลับไปด้วย นะว่าไม่รับ"ฉันว่าแล้วลุกออกมาเลยอึ๋ยขนลุก
...............................
"นี่ๆยัยออเร้นทำไมไม่รับละ"
"อ๊วก...."
ไม่นานนักยัยเพื่อนตัวแสบก็เดินตามออกมาเห็นภาพที่ฉันกำลังอ้วกพอดีเหอๆ
"ว้ายเป็นไรมากไหมเนี่ย"
ยัยมิ้นเห็นอย่างงั้นแล้วจึงช่วยมาลูบหลังแล้วเราทั้งคู่ก็กลับห้องพักกันอ่ะคะ
"เฮ้อพรุ่งนี้เราต้องไปร.ร.ใหม่กันแล้วนะออเร้นฉันยังพูดภาษาญี่ปุ่นไม่คล่องแบบเทอเลยอ่าเทอช่วยสอนฉันหน่อยสิ"
"ไม่"
"น้า"
"จะนอนดึกแล้ว"
"น้า.."
"..."ฉันหลับแล้วน้า
"ชิ"
........................................
"สวัสดีเรา ออเร้น- -"(ภาษาญี่ปุ่น)
"คะ...แค่นี้หรอจ๊ะ@_@"
"ค่ะ- -!"
"งั้นคนต่อไปจ๊ะ^^"
"สวัสดีเราชื่อ มิ้น ฝากตัวด้วยนะค่ะ^V^"
เมื่อแนะนำกันเสร็จแล้วคุณครูก็เลือกที่นั่งให้ฉันมานั่งใกล้ใครไม่รู้ห่างจากยัยมิ้นตั้งเยอะชิหมั่นไส้ครู(น่านไปพาลครูเค้าอีก)
"หวัดดี^^"
"อะ..อื้อ= =!"
เหอดันได้มานั่งใกล้คนหน้าตาดีที่นี่ใครจะรับผิดชอบอ๊าก...แต่หน้าคุ้นๆนะ
"เทอที่ร้านไอติมเมื่อวานใช่ไหม^^"
"เออ.."
ฉันกำลังพยายามพูดแบบไมมองตาอย่างแรงเพราะอะไรน่าจะรู้นะ
"นี่เทอมองตาฉันหน่อยสิ^^"
อีตานี่พูดพร้อมจับหน้าฉันหันไปหา
"ขอโทดนะไม่ไหวแล้ว= ="
"หะ...หา"
แล้วฉันก็วิ่งออกมาอ้วกเลยทำให้ยัยมิ้นที่เห็นเหตุการ์ณวิ่งตามออกมาแต่มันไม่ใช่อย่างงั้นดิเพราะฉันดันไปอ้วกใส่คนที่เดินผ่านมา
"นี่เทอ"
"แค่กๆ..ขอโทดนะขอทางหน่อย"
"ฮึ๋ย..."
แล้วภารกิจก็เสร็จไป
"เป็นไรมากไหมยัยออเร้น"
"มะ...ไม่เป็นไร"
"นี่เทอรู้ไหมไอ้เสื้อตัวนี้เท่าไหร่"
"ถ้ารู้แล้วมันได้ตังป่ะละ= =v"
ฉันเถียงในขณะที่นั่งอยู่ในห้องพยาบาล(เพราะครูผ่านไปเห็น)ไอ้หมอนี่ก็หน้าตาดีนะแต่ฉันก็พยายามหลบหน้า
"หึหลบหน้าอย่างงี้เทอคงกลัวใช่ไหมละไม่เป็นไรฉันไม่เอาเรื่องก็ได้นะ^^"
"ฉันกลัวนายมากเลยล่ะรีบๆไปได้และ= =+"
"นี่เทอประชดชั้นหรอOoO+++"
"ป๊าว...=O="
"แน่จริงก็มองตาชั้นสิ"
"ไม่เอาฉันไม่ชอบหน้าตานายมองแล้วจะอ้วก= ="
"นี่เทอ"
"เอ่อ..ขอโทดแทนออเร้นด้วยนะคะพอดีออเร้นเกลียดคนหน้าตาแบบคุณนะคะ^^!"
ยัยมิ้นพูดขึ้นเพราะมองมานาน
"หึเกลียดคนหน้าตาดีว่างั้นหัดส่องกระจกมั้งสิเทอน่ะ"
แล้วอีตาบ้านั้นก็ไปฮึ๋ย
--------------------------------------------------------------------------------------------
มาอัพแล้วน้า
เม้นให้ด้วยน้า
ทำไมบทนำมันยาวแต่พอบทที่ 1 มันสั้นกันเนี่ย
คุงเพื่อนขามาอ่านแล้วนะ หุหุ
อ้าวไหงหายเงียบหล่ะเพื่อน
มาแต่งต่อสิ
กำลังอยากลุ้นเลย
ว่าในชมรมจะมีไรบ้าง
ชมรมลองของ
หุหุอยากรู้ๆ
แกปายทำไรมาอ่า
อัพช้าเปงบ้าเลย
แถมอัพตอนเดียวอีก
เชอะส์ ๆ ๆ ๆ ๆ
อัพหลาย ๆ ตอนสิ
แล้วก็อย่าพิมตกมาก
อ่านแล้ว งง
แต่หนุกดีอ่า
หุหุ
หุหุ
ทาย ๆ ไป
ผลที่แกตอบคือ
ยังไม่เฉลยดีกว่า
หุหุยิ่งมีคนตอบถูกมาก
ดาวยิ่งน้อยลงนะจ๊ะ
จาก 3 เหลือ 1
ปล. ตอบถูก 5 คน คนละ2ดาว
ปล.2 ตอบถูก 10 คน คนละ 1 ดาว
ปล.3 ไม่รับมากกว่า 10 คนจ้า
บายค่ะ
จ้า ๆ ติดตามไว้ 2 เรื่อง
เพราะว่าอีกเรื่องจบไปและ
หุหุ

เอ้านี่ รุป โคยะ
เค้าว่า
เอาโคยะไปเป็นพระเอกเถอะ
เพราะว่าโคยะหล่อกว่าพระเอกอีก
ไม่ก็
เปลี่ยนรูปกันจบ
///*-
ไม่ๆๆๆๆไม่มีทาง
สไตล์พระเอกเรื่องนี้ต้องน่ารัก
ไม่ใช่หล่อ
เข้าใจมะเอม้อเอ๊ยเอมี่อิอิ
หนุกหนานๆ
ต่อไวๆ
หุหุ
แต่เค้าชอบโคยะอ่า
รีบมาอัพต่อไวไวน๊าคร๊า สนุกมากมายๆๆ
--ช่วยคิดคร้า
คนที่เป็นพระเอกก็ต้องริวอยู่แล้ววว>.,<
รออ่านอยุ่น้าคร้า^3^
อืม... โคยะไปเลย งานนี้สนุกแน่ โคยะชอบนางเอกไปเลย ส่วนไอ้บ้าริวก็ให้มันหึงจนถุงลมแตกพอง หุหุ
นิยายเค้าอัพแล้วน้า
6 ตอนรวดเลย ไปอ่านด้วยน้าเพื่อน
บายจ้า
มาอ่านละนะค่ะ อิจสานางเอก มีแต่คนจีบ เนื้อนุกมากก ขอบอกๆ ไปเป็นนักเขียนนิยายได้เลยนะค่ะ
แง่ว เป็นอารายหรอ?
ทามมายเงียบปาย?
???
- - เพื่อนชั้ลเปงรายปายเนี่ย
กามลางหาเลิกเหมาะๆไปอ่าน
อย่าเล่งซี่ ชั้ลเชื่อจ้า ว่าคุงเทอทำได้
เพราะว่าเนี่ยตอนพิเศษใกล้ออนไลน์เต็มแก่แล้ว
เดวพอครบ 1 หมื่น
ก็จาหยุดการออนไลน์ของเรื่องเอาไว้
แล้วก็ลงตอนพิเศษ เปงงาย
ฉลาดไหม กันเลย หุหุ มิรุทามได้ป่าว หุหุ
ปล. อ่านจบแย้ว เอาชื่อชั้ลออกด้วย
*0*
หนุกจิงๆ


Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |