 |
<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/35549" type="text/javascript"></script> |
 |
รักใสๆของยัยเปรี้ยวจี๊ด(ช่วงนี้เศร้าๆอ่าไม่มีคนเม้น)
|
กินสุกี้อร่อยมากกกก(ไปเที่ยว2)
ไม่นานนักพวกเราก็มาถึงร้านสุกี้สุกี้กันแล้วแต่เพราะว่าคนมันเต็มโต๊ะใหญ่จึงเหลือแบบหกที่นั่งเอ่อขออธิบายหน่อยนะ สุกี้ที่นี่ไม่เหมือนที่เมืองไทยแต่เป็นแบบโต๊ะมีหลุมประมานนั้นอ่ะแล้วเค้าก็เอาหม้อมาลงแบบว่าโต๊ะนี้นั่งได้หกคนใช่ม๊าก็มีหกหลุมอยู่ตรงหน้าทุกคนซึ่งเพื่อนของริวทั้งสองคนก็จองที่นั่งข้างหน้าต่างไปแล้วถัดมาฝั่งซ้ายก็เป็นนายเคนตรงข้านนายเคนก็นายโคยะข้างโคยะก็ยัยมิ้นตรงข้ามมิ้นก็ฉันส่วนข้างๆฉันนายริวง่ามันเป็นเก้าอี้เสริมอ่ะเพราะเรามากันเจ็ดแต่มีที่แค่หกแล้วนายนนี่ทำไมต้องมาแย่งม้อฉันด้วยอ่า...
"นี่นายม้ออื่นก็มีทำไมนายต้องมาแย่งฉํนกินด้วย"ฉันพูดในขณะใส่ผักแต่ขอบอกตรงที่ฉันนั่งม้อใหญ่สุด
"ก็ม้อของเทอใหญ่สุดนี่จะให้ฉันไปนั่งกะมิ้นได้ไงเล่า"เค้าว่าในขณะที่กำลังใส่ผักบุ้ง
"แล้วทำไมนายไม่ไปนั่งม้อเดี่ยวแล้วให้มิ้มมานั่งกะฉันแทน"ฉันกำลังใส่หมู
"ก็ดูท่าเพื่อนเทออยากนั่นกะคนบางคนมากกว่า"เค้ากำลังใส่ปลาหมึก และที่สำคัญตอนนี้มิ้นหน้าแดงเป็นตูดลิงเรียบร้อยไปอีกแล้ว
"งั้นทำไมนายต้องมากินม้อเดียวกะฉันด้วย"ฉันพูดในขณะที่กำลังใส่ กุ้ง ลูกชิ้น เต้าหู้ วุ้นเส้น ที่อยู่จานเดียวกันฉันจึงราดมันลงไปเลย
"เอ้าก็ฉันบอกไปแล้วนิ"เขากำลังคน...และ หยิบหมูขึ้นมากำลังเป่า
"หมูของฉันน้า"พอเค้ากำลังจะเอาเข้าปากฉันก็คลีบ..มันออกมาแล้วยัดเข้าปากตัวเองแทน
"โหยงก...คนจ่ายก็ไม่ใช่"เค้าว่าและคีบกุ้งขึ้นมา
"นั่นก็ของฉัน"แต่ว่ารอบนี้เค้าไว้กว่าหลบทันและโยนเข้าปากไปเลย
"ชิ..."แล้วฉันก็คลีบปลาหมึกขึ้นมา...
"เอ๊ะเทอ..."แล้วก็มีศึกชิงอย่างงี้ระหว่างเขาและฉันอยู่นาน จนคนโต๊ะอื่นมองว่าเป็นคู๋รักหวานแหววหรือซาดิสอะไรประมาณนี้อ่ะนะ แต่พอตกลงกันได้ก็เข้าสู่โหมดปกติอีกครั้ง
"นี่ออเร้นหมูเผ่นฉันสั่งมาให้เทอโดยเฉพาะ"แล้วนายเคนก็เอาหมูเผ่นเอ่อที่เรียกมันว่าเผ่นเพราะมันเป็นญาติกะหมูแผ่น
"เอ้าปลาหมึกฉันสละให้ชิ้นใหญ่สุดเลย"แล้วนายริวก็ตักปลาหมึกชิ้นใหญ่เท่าหัวแม่ทีนมาให้ โอว...ฉันรักนายมากเลยนี่หรอชิ้นใหญ่สุด
"ออเร้นคับนี่สาหร่ายแก้วอร่อยนะลองดู"
"เอ้านี่วุ้นเส้นของเทออุสาห์ตักให้"
โหยวุ้นเส้นองฉันหรอนายนี่มัน..ฉันล่ะซาบซึ้งจริงๆคำที่ฉันอยากบอกนายมากที่สุดตอนนี้คือ อย่าตักดีกว่า และสองหนุ่มนี้ก็ตักให้ฉันจนพูนจานพอหนำใจปั๊ปก็พร้อมเพรียงนั่งกินกันแบบเงียบๆ
พอกินเสร็จพวกเราก็ขึ้นมาชั้นบนสุด...ที่นี่ได้ข่าวว่าทำชั้นบนคล้ายๆสวนสนุกแต่มันก็จริงแหะ แต่มันมีแต่ของเด็กเล่นนะเซ่ ฮู่...พวกเราจึงตัดสินใจนั่งกระเช้ากันแทนแต่อีตาริวใช้เงินฟุ้มเฟื่อยมากเล่นจายไปตั้งเยอะแบบเหมาแซงคิวแถมเล่นกี่รอบก็ได้อีกตะหากฉันละอยากรู้จังเลยว่าอีตานี่เป็นเจ้าของศูษย์การค้านี่หรอไง
"นี่นายกางเกงในลายจุด(ไปเอามาจากตอนที่ไปซื้อกุงเกงลิงน้อย)"ฉันเรียกในขณะที่เราขึ้นมาบนกระเช้าแล้วตอนนี้กระเช้านี้มีแค่ฉันกะนายริว เพราะกระเช้าพวกนี้นั่งได้สองคนส่วนฉันเห็นแก่ได้เพราะของนายริวเล่นไม่จำกัดรอบจึงอ้อนเค้าขึ้นมาอยู่ด้วยเป็นอันสำเร็จ
"อะไรยัยมิสะจอมปลอม"แน้ยังจะมาว่าฉันคืนอีก
"ทำไมนายใช้เงินยังกะกินข้าวเลยฮะ นายเป็นเจ้าของที่นี่รึไงสั่งพนักงานเค้าไปทั่ว"
"แล้วจะทำไม"จึ๋ยเรื่องจริงแหะ
"ป๊าว...ไม่มีอะไร"แล้วเราก็นั่งไปจนสุดนี่ก็รู้สึกฟ้าจะเริ่มมืดแล้วด้วยภาพตอนนี้คือภาพพระอาทิตย์ตกดินสวยมากเลยละ
"นี่นายฉันว่ามันโรแมนติกน๊ะ"ฉันว่าแล้วอยู่ดีๆกระเช้าก็หยุด..
"นี่นายทำไมมันหยุดละ..."นายนั่นทำหน้าเบื่อหน่าย
"อ่อก็ฉันอยากจะอยู่ดูนี่นา"แล้วฉันก็มองไปที่กระเช้าของมิ้นที่กำลังดูพระทิตย์สองต่อสองกะโคยะแต่แลว่ามิ้นจะชอบโคยะแบบน้องชายเท่านั้นนะฉันดูออก
ส่วนอันข้างๆก็มีเคนตะเพื่อนของริวที่ชื่อ โย กะ ยู เป็นแฝดหล่อไม่แพ้กันแต่เคนตะเอาแต่มองฉันกะริวอ่า
"นี่.."ริวเรียกฉันและมองด้วยสาตาแปลกๆ แต่มันกลับดึงดูดไม่ให้ฉันหลบสายตานั่นได้เลยและอยู่ดีๆเค้าก็ขยับมาใกล้และใกล้จนตอนนี้หน้าเราห่างกันไม่ถึงคลืบทำให้ และ เค้าก็ประกบปากลงมาO3O...เหวอเค้าขูบฉันอีกแล้วหรอเนี่ย
-_-เอาเข้าไป
ชื่อตูเอามาจากไหนละเนี่ยฮึ๋ย
เหอะๆโทดจ้า
ตอนนี้2ทุ่มแล้วใช่ปะเฮ้ย
ยังมึนๆสับสนอยู่เหอะๆ
5ทุ่มแล้วอ่า
มีหน้ามาว่า2ทุ่มยังมึนๆกะตอน6โมงอยู่
โอ้ยประสาทกิน
ช่างประไล
ไม่มีไรอ่านพอกลับไปอ่านใหม่อ่าเศร้าแงแงเศร้า
นอนเมื่อไหร่บอกด้วยเน้อพี่รุจิรา555+
นี่ๆเจ๊อย่าเงียบดิเอาเมลล์มาเลยบ่ให้บ่เปงไร
แค่ขอความเมตตาจากคนน่ารักคนนึง
ที่ไม่ตอบสนอง
เฉยชาต่อผู้เมนท์
แงแงแง
ชิ(เมื่อกี้ร้องไห้อยู่เลยไง๋งอลซะง่ะ)(แล้วฉ้านจะไปรู้มะ:สายลม)
= = ผี กะ สายลม ย่อมรู้ความลับของตัวเอง คิคิ
เอิ๊กๆๆๆ สู้ๆเด้อ
โทดน้าน้องไวทื
พอดีลืมเข้ามาดู
เลยกลายเป็นงอนซะงั้นอ่ะ
แหะโททดน้า
สู้ๆเด้อสายลม อิอิ
รีบๆมาอัพนะค่ะ รออ่านอยู่ สู้ๆๆค่า
สู้ๆเด้อ คิคิ
อ่าว ผมไม่เห็นรูปเลยอ่ะคับ หรือเป็นที่เน็ตเอ่ย อิอิ
เราก็ไม่นะ แต่สายลมให้ดูแว้ว คิคิ
สู้ๆน้า
กริ๊บกริ๊วววววววววว
เจ๊เจนี่มาป่วนแว้ววว
หลังจากห่างหายไปนาน...รึป่าว?
ไม่ได้อ่านนานเลยเกิดงงกะเนื้อเรื่องเล็กน้อย
แต่สุดท้ายแล้วก็เถียงกับตัวเองและ รู้เรื่องในที่สุด
ตกลงว่าออเร้นรักริวมากกว่าหลุยส์ชิม้า
หุหุ...รีบอัพต่อด้วย
ไม่งั้นเจ๊จะเอาไวรัสมาถล่ม
((แล้วมันจะโดนคนอื่นด้วย...ไม่เอาอ่ะแรงไป))
อย่าเอามานะ
กลัวอา
เอ้าไม่ได้มาหานานมากกกกกกกกกกกกก
ลืมเพื่อนรักหรือยังจ๊ะ
ตอนนี้เพื่อนรักกำลังเซง
การบ้านเยอะมหาเยอะ
ว่าแต่คุณเทออัพไปได้เยอะแล้วนะเนี่ย
ยังมะได้อ่านเลย
เม้นมัดจำไว้ก่อน
โอ้วม่าย แต่ครบ 5 เรื่อง เลิกขาดถาวรครบ 2 วัน(ถาวรหรอนั่น)
แล้วค่อยแบบจิงจังซักที ตอนนี้คิดแนวได้โคตรหลายแนว
แต่มะมีเวลาแต่ง เหอ ๆ เลยนั่งพิมกิ๊ก ๆ กะเรื่องพระเจ้า!! ฉันรักไม่เป็น
เรื่องนี้มะจิงจัง มะสนุกก็ด่าแหลกเต็มที่ เอ๊ยมะช่าย ถ้าทำอย่างงั้นผู้เขียนเค้า
จาอคติเปงได้ -*- ขอไม่ส่สีนะคอมช้า เปงไรมะรุ ไวรัสกินเอากินเอา
มาแระ....
เลิฟลี่ไวรัสลงรึ เหอๆ น่าสงสาร หายไวๆล่ะกัน((เหมือนขอให้หายป่วย))
จบแล้วรึน้องสายลม 
!
เจ๊ยังงงอยู่...
ช่วยมาจูนเจ๊ที
อ้าว... ดองไว้นาน จบละหรอ ยังมะรุเรื่องอารายเลย
งงนะเนี่ย
ดองไว้ก่อน อิอิ เดี๋ยวว่างแระจาอ่าน
แง่ว
ก็นะจบแล้วตอนนี้กำลังเข้าเรื่องใหม่ละลายใจเจ้าหญิงน้ำแข็ง
เลยบีบเรื่องนี้ให้จบไวๆอาจิแหะๆ
นี่ๆๆๆ
คุนสายลมไม่ได้มาเเป๊บเดียวจบแร้วอ่ะ
แฮะๆๆๆ
ภาค2ต่อก็ดีนะค่ะๆๆๆ
^^
จบแล้วอ่า
เฮ้อ
เหอะๆ
Hi หวาดเดย์คร๊า.......
สู้....นะค่ะเป็นกำลังห้ายคร๊าสู้เค้าหนุกม๊าก.....
มาเม้นให้นะค่ะอย่าลืมไปเม้นให้กันบ้างนะค่ะ
มาอัฟเร็ว...นะค่ะจะคอยติดตามสู้..คร๊า
ปุ่ยบุยบาย
ยัยแม่มด
8poerg45
(บอกมะได้เฟ้ยคำสาบ)
ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 1,540 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 38 ปี
แบ่งปันความรู้ 387 ครั้ง
ได้รับดาว 125 ดวง
โหวตเพิ่มดาว
บทความอื่น
บทความแนะนำ
Blog แนะนำ
Hot Links
คลังข้อสอบ | ข่าววิชาการเล่นกล/เกม | อ่านนิยาย
ข่าวทุนการศึกษา | ลิงค์
ขอบคุณผู้สนับสนุน
Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
 สสวท. |
 มูลนิธิ พสวท. |
 พสวท. |