วิชาการ.คอม - บทที่6:จุดสิ้นสุดแห่งยุคสมัย (บทที่6)

คุณยังไม่ได้ Log in | สมัครสมาชิก ฟรี

กลับหน้าแรก วิชาการ.คอม

บทที่6:จุดสิ้นสุดแห่งยุคสมัย

ผู้เขียน: SOKE ชมแล้ว: 2,013 ครั้ง

post ครั้งแรก: Sun 9 March 2008, 4:24 pm ปรับปรุงล่าสุด: Sun 9 March 2008, 4:25 pm

อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด

หน้าที่ 1 - บทที่6

เมื่อได้เห็นเปลวเพลิงแดงฉานกระหน่ำลงมาจากสวรรค์เท่านั้น เหล่ายักษ์ก็ได้ตระหนักว่าตนได้กระทำความผิดพลาดอันโง่เขลาลงไปเสียแล้ว พวกเขารวมกำลังกันเพื่อพยายามยับยั้งค้อนแห่งความสิ้นหวังที่ถูกฟาดลงมาด้วยความพิโรธของไอน์ฮัดซัด หากแม้กระทั่งด้วยกำลังของยักษ์ พวกเขาก็ทำได้เพียงเบี่ยงทิศทางของค้อนออกไปเล็กน้อยเท่านั้น และมันก็ยังคงเฉียดผ่านนครของยักษ์ไปเมื่อมันฟาดลงสู่พื้นโลก

นั่นก็เพียงพอแล้วที่จะทำลายมหานครที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก ยักษ์จำนวนนับไม่ถ้วน รวมทั้งเผ่าพันธุ์อื่นๆ ถูกบดขยี้แหลกลาญในทันที หลุมขนาดใหญ่เกิดขึ้นบนพื้นดินและคลื่นยักษ์ก็ปกคลุมพื้นผิวของมันไว้ ในท้ายที่สุด ยักษ์เกือบทั้งหมดก็สูญสิ้นไป

ยักษ์ที่ยังรอดชีวิตหลบหนีสู่ตะวันออกเพื่อหลบหนีจากความพิโรธของไอน์ฮัดซัด ด้วยเส้นทางอันวกวนขนานไปกับเมื่อครั้งที่ชิลเลนหลบหนี ไอน์ฮัดซัดยังคงไล่ล่าพวกเขาและเผาเหล่ายักษ์ตายไปทีละตนด้วยสายฟ้า ยักษ์ที่ยังเหลือรอดต่างสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวและสวดอ้อนวอนต่อกรัง คายน์

"กรัง คายน์ ! กรัง คายน์ ! พวกเราสำนึกในความผิดพลาดของพวกเราแล้ว มีแต่ท่านเท่านั้นที่จะหยุดยั้งโทสะและความบ้าคลั่งของไอน์ฮัดซัดได้ โปรดอย่าปล่อยให้พวกเราต้องตายเลย เราผู้ซึ่งถือกำเนิดขึ้นจากสถานที่เดียวกับท่าน เราผู้ซึ่งเฉลียวฉลาดและแข็งแกร่งที่สุดในผืนแผ่นดินนี้!"

กรัง คายน์ เกิดความรู้สึกสงสารสิ่งมีชีวิตที่น่าเวทนานี้ขึ้นมา และคิดว่าเหล่ายักษ์ได้ทนทุกข์ทรมานเพียงพอแล้วสำหรับโทษแห่งการล่วงละเมิดอำนาจของเทพ เขายกกระแสน้ำที่ลึกที่สุดจากทะเลใต้ขึ้นขวางเส้นทางของไอน์ฮัดซัด

ไอน์ฮัดซัดตวาดด้วยโทสะ "นี่มันอะไรกัน?! ผู้ใดบังอาจมาขัดขวางข้า?! อีวา ธิดาที่รักของข้า กำจัดกระแสน้ำที่ขวางทางข้าออกไปเดี๋ยวนี้ มิฉะนั้นก็จงเตรียมตัวรับชะตากรรมเช่นเดียวกับพี่สาวเจ้า!"

อีวาเกรงกลัวต่อไอน์ฮัดซัดยิ่งนัก และส่งกระแสน้ำกลับคืนสู่ทะเลทันที ไอน์ฮัดซัดไล่ล่ายักษ์ต่อไป สังหารพวกเขาทีละตน ยักษ์ที่เหลือร่ำร้องต่อกรัง คายน์ อีกครั้ง

"กรัง คายน์ ! เทพเจ้าผู้ทรงพลังเหนือเทพใด! ไอน์ฮัดซัดยังคงไล่ล่าพวกเรา มุ่งมั่นจะกำจัดพวกเราให้สิ้น พวกเราวิงวอนต่อท่าน โปรดเมตตาและช่วยชีวิตพวกเราด้วย!"

กรัง คายน์ ยกแผ่นดินที่เหล่ายักษ์ยืนอยู่ให้สูงขึ้น หน้าผาสูงชันขัดขวางการไล่ล่าของไอน์ฮัดซัด นางจึงตะโกนก้อง

"มาเฟอร์ ธิดาที่รักของข้า! ผู้ใดบังอาจมาขัดขวางข้า?! ลดแผ่นดินนี้ลงเดี๋ยวนี้ มิฉะนั้นจงเตรียมตัวรับชะตากรรมเช่นเดียวกับพี่สาวเจ้า!"

ด้วยความเกรงกลัวต่อถ้อยคำเหล่านี้ มาเฟอร์พยายามจะลดแผ่นดินนั้นให้ต่ำลง แต่กรัง คายน์ หยุดนางไว้

"ไอน์ฮัดซัด ทำไมท่านช่างไม่รู้จักยอมแพ้เสียนะ? ทั้งโลกต่างรับรู้ความโกรธเกรี้ยวของท่านและพากันหวาดหวั่นต่อแรงโทสะของท่าน พวกยักษ์ที่รอบรู้ทว่าโง่เขลาก็รู้สำนึกในความผิดของพวกเขาแล้ว จงดูด้วยตาของท่านเองเถิด! เผ่าพันธุ์อันสูงส่งและภาคภูมิ ผู้ซึ่งครั้งหนึ่งเคยครองแผ่นดินนี้ บัดนี้ต้องหลบซ่อนอยู่บนผืนแผ่นดินแคบๆ และสั่นเทาด้วยความกลัวในขณะที่ไขว่คว้าหาหนทางที่จะหลบหนีจากท่าน! พวกเขาไม่สามารถจะท้าทายเทพเจ้าได้อีกต่อไป สถานที่นี้จะเป็นที่คุมขังของพวกยักษ์ไปชั่วนิรันดร์ สงบอารมณ์ลงเถิด การล้างแค้นของท่านลุล่วงสมบูรณ์แล้ว"

ไอน์ฮัดซัดยังคงเดือดดาล หากนางก็ไม่สามารถจะต้านความประสงค์ของกรัง คายน์ ได้ ด้วยเขามีพลังเท่าเทียมกับนาง และจากคำพูดของกรัง คายน์ นางจึงตัดสินใจว่าจะปล่อยให้พวกยักษ์อยู่บนผืนดินอันคับแคบและแห้งแล้งเพื่อสำนึกบาปไปชั่วนิรันดร์แทนการสังหารพวกเขาจนหมดสิ้น นางยุติการไล่ล่าและกลับคืนสู่ที่พำนักของนาง

ข้อมูลจาก www.lineage2.com

หน้าถัดไป (หน้า 2) >>>

^*หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา

ยังไม่มีความเห็นเพิ่มเติม

กรุณา login เพื่อ comment งานเขียนนี้

???? สมัครสมาชิก ฟรี ตลอดชีพ