สารบัญ

 เมื่อถูกปฏิเสธโดยพวกดวอร์ฟหัวรั้นและอาร์เทียสที่วางตัวเป็นกลาง  เหล่าเอลฟ์ก็ไม่เหลือพันธมิตรใดที่จะทำสงครามกับออร์ค  ในขณะที่พร่ำรำพันต่อชะตากรรมของตนนั้นเอง พวกเอลฟ์ก็ต้องประหลาดใจเมื่อบุรุษแปลกหน้าผู้หนึ่งปรากฏตัวขึ้น ชายผู้นั้นคุกเข่าลงเบื้องหน้ากษัตริย์เอลฟ์  ผู้ซึ่งเพ่งมองให้ถนัดและพบว่าบุรุษนิรนามนั้นเป็นผู้แทนชาวมนุษย์  เขาสวมมงกุฎที่ทำจากกิ่งไม้

            "อะไรกันนี่ ผู้นำของพวกมนุษย์ต่ำต้อยหรือ?" กษัตริย์เอลฟ์ถาม "เจ้ามาเพื่อเยาะเย้ยสภาพที่สิ้นหวังของพวกเราหรือ?"

            มนุษย์ผู้นั้นค้อมศีรษะและกล่าวว่า "ไม่ใช่เช่นนั้นหรอก องค์กษัตริย์ผู้ปรีชา เรามาเพื่อดูว่ากองกำลังอันอ่อนแอของเราอาจเป็นประโยชน์ใดได้บ้าง"

            พวกเอลฟ์ต่างปลื้มปิติ ด้วยแม้ว่าพวกมนุษย์จะโง่เขลาและอ่อนแอ หากจำนวนอันมากมายของพวกเขานั้นก็จะเป็นความช่วยเหลือที่ดีในการศึก

            "ท่านช่างน่าสรรเสริญนัก กษัตริย์มนุษย์" กษัตริย์เอลฟ์ยอมรับในที่สุด "พวกท่านอาจไม่ได้มีความสำคัญอะไรนัก แต่การอุทิศตนด้วยความซื่อสัตย์และความเต็มใจที่จะเสียสละชีวิตของพวกท่านเพื่อเรานั้นน่ายกย่องนัก  จงไปสู้รบและคว้าชัยมาให้ได้ แล้วพวกท่านจะได้ยืนอยู่อย่างเท่าเทียมกับพวกเราชาวเอลฟ์"

            กษัตริย์มนุษย์ค้อมกายต่ำต่อกษัตริย์เอลฟ์  จากนั้นก็เงยหน้าขึ้นสบกับพันธมิตรชาวเอลฟ์ "กษัตริย์เอลฟ์ผู้สูงส่งเหนือผู้ใด" เขากล่าว "พวกเราชาวมนุษย์มีเรื่องจะขอร้องท่านข้อหนึ่งก่อนที่เราจะสู้เพื่อชัยชนะอันรุ่งเรืองของเผ่าเอลฟ์  พลังของพวกเรานั้นอ่อนแอยิ่งนัก ฟันของเราไม่สามารถแม้แต่จะสร้างรอยข่วนให้กับผิวหนังของออร์ค เล็บของพวกเราก็ไร้ประโยชน์ต่อกล้ามเนื้อของพวกเขา  เราขอร้องท่าน มอบพลังที่จะสู้กับพวกออร์คได้ให้เราเถิด สอนเวทมนตร์ของพวกท่านให้แก่เรา"

            ข้อเสนออันอาจหาญนี้ทำให้เอลฟ์ตกใจและเดือดดาลเป็นอันมาก สอนเวทมนตร์ให้กับมนุษย์น่ะหรือ? ไม่มีวัน! พวกเขาขยับจะร่ายมนตร์สาปให้มนุษย์นั้นกลายเป็นกองเถ้าถ่าน  หากผู้นำเอลฟ์ เวโอรา ยื่นมือเข้าไกล่เกลี่ย  นางรู้สึกว่าข้อเรียกร้องนั้นไม่ใช่การข่มขู่ และสมควรได้รับเกียรติตามที่ขอ  พวกมนุษย์นั้นอ่อนแอเหลือเกิน และน่าสงสัยนักว่าพวกเขาจะโค่นล้มออร์คได้อย่างไรโดยปราศจากความช่วยเหลือ  และด้วยจิตใจอันต่ำต้อยของมนุษย์นั้น พวกเขาไม่อาจแม้แต่จะเรียนรู้เวทมนตร์ได้เสียด้วยซ้ำ  และดังนั้นนางจึงทำการตัดสินใจอันต้องแลกด้วยชีวิตของนางเองในเวลาต่อมา

 
            พวกมนุษย์ซึมซับวิถีแห่งเวทมนตร์อย่างรวดเร็ว เรียนรู้ได้เร็วกว่าที่เอลฟ์คาดไว้มาก แม้ว่าร่างกายของมนุษย์จะไม่แข็งแกร่งเท่าออร์ค แต่พวกเขาก็แข็งแรงขึ้นจากการทำงานหนักตลอดเวลา และการต่อสู้กันเองภายในเผ่า  สองมือของพวกเขาสามารถกวัดแกว่งอาวุธได้อย่างช่ำชอง  และเหนือสิ่งอื่นใด จำนวนของพวกเขานั้นมากมายมหาศาล  ภายในระยะเวลาอันสั้น กองทัพมนุษย์ก็กลายเป็นกองกำลังอันน่าเกรงขาม

---

	ป้อนคำที่ต้องการค้นหา ส่งฟอร์มการค้นหา
	เว็บทั่วโลก วิชาการ.คอม

วิชาการ.คอม คือ ใคร? || กฏ กติกา มารยาท || ติดต่อลงโฆษณา || ร่วมงานกับเรา ติดต่อลงโฆษณา :   คุณอันนา 081 4965363 สำนักงาน :   02 2015735 อีเมล์ :    Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.

คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย

สสวท.

มูลนิธิ พสวท.

พสวท.