วิชาการ.คอม - ‘รักวุ่นๆของยัยจอมซ่ากับนายจอมเเสบ” (ทำไมฉันต้องมาเจอกับนายด้วยน๊า)

‘รักวุ่นๆของยัยจอมซ่ากับนายจอมเเสบ”

ตัวเธอ...เด็กซ๋าประจำโรงเรียนหาเรื่องได้อาทิตย์ละไม่เกิน 5 ครั้ง ตัวเขา...หนุ่มฮอตอันดับ2ของโรงเรียนเเต่ก้อเเสบใช่เล่น เมื่อ...เขา&เธอมาเจอกัน...ความรักเเบบเเปลกๆก้อเกิดขึ้น

ผู้เขียน: —‘A”ngel•– ชมแล้ว: 15,713 ครั้ง

post ครั้งแรก: Tue 25 March 2008, 8:59 pm ปรับปรุงล่าสุด: Fri 9 May 2008, 9:38 pm

อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด

สารบัญ

หน้า : 1 ทำไมฉันต้องมาเจอกับนายด้วยน๊า
หน้า : 2 เด็กซ่าห้องBต้องเเพ้ให้นายพัสหนุ่มฮอตห้องAหรอเนี้ย(ตอน2)
หน้า : 3 จูบเเรก(ตอน3)
หน้า : 4 ร้องไห้(ตอน4)
หน้า : 5 ให้ฉันเลิกยุ่งกับพัสหรอ??(ตอน5)
หน้า : 6 เเค่เรื่องบังเอิญ(ตอน6)
หน้า : 7 ฝันที่เป็นจิง(ตอน7)
หน้า : 8 คนที่เคยเเอบรัก(ตอน8)

หน้าที่ 1 - ทำไมฉันต้องมาเจอกับนายด้วยน๊า

“ยัยริน !”เสียงที่สุดแสนจะคุ้นหูเรียกชื่อฉัน

“อ้าว!!สาหร่ายเป็นยังไงบ้าง”ฉันทักเพื่อนที่ตะโกนมาตั้งแต่ไกล

ไม่ต้องตะโกนได้มั้ยหะ!!หูฉันแทบจะเต้นระบำอยู่แล้ว-.-

“ก้อสบายดีมากกเลยล่ะ...แต่เธอไปหาเรื่องกับพวกรุ่นพี่อีกแล้วหรอยะ!!”เพื่อนเลิฟของฉัน

กำลังค้นคว้าหาความจริงของฉัน-0-

“(- -)(_ _)(- -)”ฉันพยักหน้าลงอย่างช้าๆ

“เอาอีกและนะเธอสัญญากับฉันแล้วไงว่าจะไม่มีเรื่อง”เพื่อนฉันพูดด้วยความห่วงใย

(สุดแสนจะห่วงใยมาก- -)

“ขอโทดๆงั้นวันหลังจะไม่ทำอีกแล้วน้าค้าพี่สาหร่าย”ฉันพูดเสียงแบบหวานหยดย้อย

จนแทบมดทุกตัวตายเพราะความหวานของเสียงฉันได้เลย-0-

“ชิส์ เธอบอกคำนี้กับฉันมากี่หนแล้วจ๊ะยัยริน”เพื่อนฉันทำตามบ้าง(แต่ฉันทำหวานกว่านะ-*-)

“เอ่อ...ก้อครั้งนี้ครั้งที่39จ๊ะคนดี๊คนดี”ฉันตอบกลับไปด้วยเสียงอันไพเราะเพาะพริ้ง-.-

“- -*”

“ขอโทดๆวันหลังจะไม่ทำอย่างนี้อีกแล้วน้า”ฉันพูดพร้อมกับทำตาออดอ้อนอีกครั้ง

จนฉันแทบจะตายเพราะโรคเบาหวานอยู่แล้วเนี่ย

"เเละฉันก้อจะยกโทดให้เธออีกทุกทีเลยนะ"เพื่อนฉันพูดด้วยอารมเซงสุดขีดด-W-

"น้า น้าค้ายกโทดเถิดด"ฉันพูด(เสียงอันหวาน)อีกครั้ง

"เออๆๆยกโทดก้อได้- -"สาหร่ายพูดกับฉันด้วยสีหน้าเเบบเนี๊ย—> - -* ให้มันได้อย่างนี้เซ่

"อ๊า!!ช้านนรักเธอเพื่อนเลิฟ^3^"ยิ๊บปี้เอ้าปรบมือหน่อยเพื่อนยกโทดเเล้วว

"พอๆลงไปกินข้าวได้ยัง- -"สาหร่ายพูด

"ลงสิฉันกำลัวหิวพอดีเลย"คร้อก~โคร้กก~เเหะๆไม่มีไรหรอกนั่นเสียงท้องฉันเอง

พอมาถึงโรงอาหารฉันก้อได้ยินเสียงพวกกิ๊ฟขาเมาส์ประจำห้องคุยว่า

"นี่ๆเธอรู้ป่าวว่าปีนี้หนุ่มฮอตอันดับ2คือคัย"ยัยกิ๊ฟพูด

"รู้สิเห็นว่าชื่อพัสเท่มากๆเลยอะเเก"ยัยตาลพูดบ้าง

"ง่ะ!!ฉันอยากเห็นจังเเต่เห็นว่าชอบไปมีเรื่องกับพวกรุ่นพี่ด้วยนะ"

"อย่างนี้ก้อเท่ดีออก"

ฉันฟังเเค่นั้นเเล้วก้อไปกินข้าวพัสหรออยากรู้จังเป็นคนยังไง

พอกินข้าวเสร็จฉันก้อไปดูพวกผู้ชายเล่นบอลกับสาหร่ายอ้อ!!ลืมบอกไปฉันน่ะ

เป็นหัวหน้าทีมฟุตบอลด้วยเเหละ

"นั่น!!รินนี่นาเฮ้!!พวกมาเล่นด้วยกันป่าว"ตั้มถาม

"เล่นๆๆนี่สาหร่ายเชียรฉันด้วยนะ^—^"

"อืมๆๆไปเล่นเหอะ- -"เเล้วฉันก้อไปเล่นกับพวกผู้ชายเเละตอนนี้ทีมฉันกำลังนำ 2-1

"อ้าว!!ระวัง"ตุ๊บ!!ฉันได้ยินเสียงหลังจากที่ฉันเเตะลูกบอลไป

"โอ๊ย!!คัยเเตะมาวะ"มีเสียงพูดดังขึ้นพร้อมกับโฉมหน้าของเจ้าของเสียงนั่น

"ฉันเอง"ฉันพูดออกไป

"เธอรู้มั้ยว่าฉันเป็นคัย"เจ้าของเสียงนั้นถามฉันด้วยเสียงโกดๆ

"ไม่รู้อะมีรายป๊ะ"ฉันพูด

"ไม่เคยมีคัยพูดกับฉันเเบบนี้เลยนะ"ทำไมล่ะยะก้อฉันพูดอย่างนี้มันผิดม๊ะ- -

"ก้อเเล้วจะทำไมล่ะนายใหญ่นักหรอยะ"

"เฮ้อ...เเสดงว่าเธอนี่ไม่รู้จักฉันจิงๆสินะฉันคือพัสทีนี้รู้เเล้วเเละขอโทดได้ยัง"

หา!นี่น่ะหรอนายพัสหนุ่มฮอตอันดับ2ของโรงเรียนไม่อยากจะเชื่อว่าจะหล่อมักๆขนาดนี้>w<

ผมสีบอนล์ยาวสวยตาสีบอนล์อีกต่างหากอ๊ากกน่าร๊ากก>^<

เอ๊ะ!!นี่ไม่ใช่เวลามาชมมันนะต้องว่าๆ-*-

"ก้อเเล้วทำไมอะ"เอ่อ..มันน้อยไปป๊ะนี้

"เธอนี้ปากจัดจิงๆเลยนะงั้นมาพนันกันมั้ยล่ะ"พัสพูดท้าทาย

อ๊ายอย่าทำอย่างนั่นได้มั้ยฉันจะละลายอยู่เเล้ว>///<

"ได้เลยฉันรับคำท้า"ฮิฮิยังไงฉันก้อชนะอยู่เล้ว^.^

"มาพนันว่าคัยบอกรักคนนั้นก่อนคนนั้นต้องเป็นทำความสะอาดโรงเรียนเธอรับคำท้าละนะ"

เอ้า!!ตายละภ้าฉันเเพ้ฉันก้อต้องซวยอะดิไม่ได้ๆต้องเเก้ตัวก่อน

"เอ่อเอาอย่างอื่นไม่ได้หรอ"มันคงจะเปลี่ยนให้ฉันนะ

เพราะคนสวยอย่างฉันคงจะไม่ไหว...ที่จิงฉันไม่ได้เป็นคนขี้เหร่อะไรหรอกนะฉันก้อถือว่าเป็นคนสวยประจำห้องอยู่เหมือนกันอะเเหละ- -

"กลัวเเพ้ฉันอะดิ-*-"

อ๊ากดูหมอนั่นพูดสิหนอย!!ชักจะมากไปเเล้วนะยะ

"ป่าวซักหน่อยได้สิฉันรับคำท้ามาเลยฉันจะทำให้นายรักฉันให้ได้เลยคอยดู"สาธุ-/l\-

ขอให้นู๋ชนะด้วยเถิ๊ดดต้องเล่นศัยศาสตร์ไม่งั้นตายเเน่ช้านนนฮือๆ

ไม่น่ามาเล่นบอลเล้ยรินเอ๊ยความซวย(ที่สุดเเสนจะซวย)มาเเล้วไงล่ะ

"เออเธอชื่อไร"หมอนั่นถามฉัน

"ชื่อรินมีไรอะ" ฉันถามหมอนั่นด้วยอารมณ์เซงที่สุดของที่สุดโอ๊ยฉันอยากตายT^T

"ป่าวหรอกเเค่ตั้งเเต่นี้ไปเราคงได้เจอกันบ่อยๆเเน่ไปละนะโชดดีจ๊ะ"เขาก้มลงมาจนฉันรับรู้ถึงลมหายใจอุ่นๆของอีกฝ่าย

"ไปก่อนนะ...ที่รัก"- -เเหวะไปเลยไม่ต้องมานะเเต่ทำไมฉันรู้สึกเขินๆจัง

-////-เเล้วหมอนั่นก้อเดินไปหาพวกของหมอนั่นเเล้วก้อเดินจากไปทิ้งให้ฉันคนอื่นๆงงกันหมด...ฮือๆทำไมนายต้องเข้ามาในชีวิตฉันด้วยหะ!!ฮือออ

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ดีคร่าทุกๆคนนู๋เป็นเด็กใหม่ขอฝากตัวด้วยเน้อออ- -มาเข้าเรื่องกันดีกว่าพอดีว่าเเต่งได้เท่านี้ก้อไม่รู้จะชอบกันรึป่าวนะเเต่วันนี้ขอพอก่อนละกันเด๋วตอน2จะมาเเน่ๆค่ะเร็วๆนี้เเหละสำหรับวันนี้ขอไปก่อนนะ...สวัสดีคร่า(เอ่อภ้าผิดอะไรก้อขอโทดด้วยนะคะ)

หน้าถัดไป (หน้า 2) >>>

^*หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา

จำนวน 14 ความเห็น, หน้า่ | -1-

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1 26 มี.ค. 2551 (14:03)