วิชาการ.คอม - The final of the end battle (จุดเริ่มต้นของสงคราม)

The final of the end battle

มนุษย์ชอบคิดว่า.. บางครั้งสงครามเป็นเรื่องที่เป็น.. ประโยชน์ต่อบ้านเมืองตน แต่เหตุใดมักจบลงด้วยความว่างเปล่า ... ขอให้ข้า..ได้จบทุกอย่างด้วยตนเองตราบที่มีลมหายใจ

ผู้เขียน: raf"n.k. ชมแล้ว: 25,422 ครั้ง

post ครั้งแรก: Sat 29 March 2008, 10:56 am ปรับปรุงล่าสุด: Thu 15 May 2008, 10:14 am

อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด

สารบัญ

หน้า : 1 จุดเริ่มต้นของสงคราม
หน้า : 2 สองพี่น้องกำพร้า แห่งหมู่บ้านลอจีส
หน้า : 3 ความฝันที่ฝากไว้ ของตระกูลคาเทล
หน้า : 4 รอยเท้าสุดท้าย ที่ลอจีส
หน้า : 5 สู่โรงเรียนเสนาธิการ แห่งดารีส
หน้า : 6 การพบกันของสองอัฉริยะ
หน้า : 7 การทดสอบด่านที่1
หน้า : 8 การทดสอบด่านที่2
หน้า : 9 ณ เขาวงกต
หน้า : 10 การต่อสู้กลางทุ่งหญ้า
หน้า : 11 สู่การคัดเลือกหอพักประจำปี
หน้า : 12 สู่หอ พิทักษ์ราชันย์
หน้า : 13 เปิดบันทึกการรับน้องสุดโหด
หน้า : 14 เปิดบันทึกการรับน้องสุดโหด2
หน้า : 15 คดีถล่ม โรงเรียนเสนาธิการแห่ง ดารีส
หน้า : 16 หายนะคลืบคลาน
หน้า : 17 องค์กร ความมืดแห่งแดนใต้ (just update)

หน้าที่ 1 - จุดเริ่มต้นของสงคราม

"พี่ คารอสครับ นี่เราจะไปไหนกัน" เด็กชายตัวน้อยวัยสิบสองปี ผมสีทอง ใบหน้าเต็มไปด้วยเขม่า

" เรย์ นี่ไม่ใช่เวลามาถามนะ" เด็กชายผมสีเงิน หันมาบอกน้อง อายุเขาน่าจะประมาณ สิบห้าปี ตาสีฟ้าเริ่มฉายแววกังวล

" พ่อ กับแม่ล่ะอยู่ไหนพี่คารอส" เรย์หันมาถาม

" ไม่รู้สิ" คารอสตอบอย่างไม่ใยดี

" เดี๋ยวก็คงตามมา แต่ยังไงซะเราต้องรีบหนี" คารอสหันมากำชับ

ตูมๆๆๆๆๆๆๆๆ .....เสียงระเบิดดังออกมาจากหมู่บ้าน

" พี่ พ่อกับแม่อยู่ที่นั่นนะ" เรย์หันมาตะโกน

" รีบไปช่วยกันเถอะพี่" เรย์หันมาขอร้อง

" ไม่ได้" คารอสตะโกนใส่

" พี่แย่ที่สุด ได้! ถ้าพี่ไม่ไปผมไปเอง!" เรย์วิ่งหันหลังกลับไปที่หมู่บ้าน

" เรย์ " คารอสตะโกน พลางวิ่งไปคว้าแขนน้อง

" มันอันตราย!นะ " คารอสดึงน้องมาในอ้อมกอด

" แต่...ตะ...พ่อกับแม่" เรย์ ตอบพลางสะอื้น

" ถ้าเรย์จะไปพี่ไปด้วย"

"ตกลงมั้ย " คารอสถาม

เรย์ได้แต่พยักหน้า

" งั้นไปกันเถอะ" คารอสอุ้มน้องชาย แล้ววิ่งเข้าไปในหมู้บ้าน

..........แต่ภาพที่เห็นหลัง..เสียงระเบิดสิ้นสุด...กับเป็นเพียงป้ายของหมู่บ้าน...เพื่อนๆที่รอดชีวิตก็เหลือไม่กี่คน..สายฝนโปรปราย.....ดุจน้ำตาของ

ดวงวิญญาณและ เสมือนร้องไห้แทนใครบ้างคนที่ไม่ยอมร้องไห้....แม้ความปวดร้าวจะไม่มีน้ำตาแต่นัยน์ตาสีฟ้านั้น...จะมีใครร่วงรู้ความเจ็บปวดหรือไม่

หน้าถัดไป (หน้า 2) >>>

^*หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา

จำนวน 89 ความเห็น, หน้า่ | -1- 2| 3| 4| 5|

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1 29 มี.ค. 2551 (22:55)
-*-เนียนนะ