<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/35991" type="text/javascript"></script> |
|
The final of the end battle
มนุษย์ชอบคิดว่า.. บางครั้งสงครามเป็นเรื่องที่เป็น.. ประโยชน์ต่อบ้านเมืองตน แต่เหตุใดมักจบลงด้วยความว่างเปล่า ...
ขอให้ข้า..ได้จบทุกอย่างด้วยตนเองตราบที่มีลมหายใจ
post ครั้งแรก: Sat 29 March 2008, 10:56 am ปรับปรุงล่าสุด: Thu 15 May 2008, 10:14 am
อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด
|
" นี่มันอะไรพี่คารอส" เรย์ถาม
" เดี๋ยวแกะออกก็รู้..." คารอสยิ้มออกเป็นครั้งแรก หลังจากพ่อแม่ตาย
" มันสำคัญมากมั้ย" แคเธียถามต่อ
" ก็ระดับความฝันของตระกูลไงล่ะ" คารอสตอบ
.....ทันทีเมื่อกระดาษถูกเปิดออกจากถุง....เผยให้เห็นกระดาษที่ทำด้วยหนังแกะชิ้นดี.......
" แหม สมเป็นลูกเสนาธิการ ซ้ายขวา ของราชา เกรียเบียน" แคเธียเริ่มพูดอย่างหมั่นไส้
" อยู่แล้วพี่แคเธีย" เรย์พูดอย่างภูมิใจ แม้ดวงตาจะเศร้าสร้อย
...แต่ทุกเสียงก็เงียบ..เมื่อกระดาษถูกคลี่ออก...
" นี่มัน
" เรย์กับแคเธียตะโกนพร้อมกัน
" เอกสารของโรงเรียนเสนาการ...ของดารีสเมืองหลวงไง" คารอสแจกแจง
" เออ งั้นหมายความว่า" เรย์พูด แต่ก็ถูกขัดคอ
" นายต้องอยู่กับแคเธีย พี่คงอยู่ที่นี่สองสามวัน" คารอสชิงพูด
" พี่ครับ!" เรย์ตะโกน
" ไม่ต้องพูดเรย์ แคเธียตกลงจะดูแลน้องชายชั้นมั้ย"
" แต่ว่า..."
"ขอร้องล่ะ...แคเธีย"
"อือ...ชั้นจะดูแลให้"
"แล้วพี่จะไปเมื่อไหร่ล่ะ?" เรย์พูดด้วยการข่มเสียงที่สั่นเครือ
" ไม่นานหรอก" คารอสยิ้มตอบ
" งั้น..ผมจะอยู่กับพี่แคเธียก็ได้" เรย์ฝืนยิ้ม
"งี้สิ น้องชายชั้น" คารอสยิ้ม
...เรย์เริ่มหัวเราะ....แต่แคเธียก็รู้ว่าคนที่กำลังปลอบน้องชาย...มีสายตาที่ปวดร้าวที่ฉายออกมาได้ชัด...
...เรย์หลับไปแล้ว...เหลือแต่แคเธียกับคารอส.....
"แคเธียพรุ่งนี้ไปส่งชั้น..ที่หมู่บ้านลอจีสนะ"
"นายจะไปจริงๆหรอ" แคเธียถามอย่างห่วงใย
" อือ" คารอสยิ้มตอบ
" งั้นหรอ งั้นเอาเป็นว่าพรุ่งจะพานาย แล้วก็น้องไปส่งนะ"
"ขอบใจนะ แคเธีย"
...แม้ว่าทุกคนจะหลับไปแล้ว...ดวงตาสีฟ้าในความมืดกำลังเบิกกว้าง...ความรู้สึกที่ถูกเก็บไว้ถูกฉายในความมืด...ด้วยน้ำใสที่หยดลงมาทางตาจน..ถึงแก้ม...ความอ่อนแอที่เก็บไว้นานของใครบ้างคน...เริ่มฉาย..แม้มันจะเป็นครั้งสุดท้าย......ของเขา..คารอส คาเทล
.....บ้างทีพ่อกับแม่..อาจจะพูดถูก....ความฝันบางทีอาจจะต้องเจ็บปวด....แต่ว่ามันอาจจะต่างกับ...ความฝันที่นอกเหนือจากพ่อแม่อยากทำ....
มันคือสิ่งที่พรากของรัก...จากเขาและคนทั้งประเทศ.....สงคราม...เขาจะหยุดมันให้ได้...เขาจะไม่ยอมให้ใครต้องมาเป็นแบบเขา..........
ตราบใดที่เขามีชีวิต.....เขาจะต้องหยุดมัน...จนเขาจะหมดลมหายใจ
ว้าวววววววว จุ๊กกรู๊
เรื่องสนุกจิงงงงงงงงงจิ้งงงงงงงง
B_vt-t เพิ่งจะอ่านแค่5ตอนเอง
เราก้ออยากจาแต่งแนวนี้อยู่เหมือนกัน แต่เราถนัดแนวไร้สาระน่ะ
ว่างงๆๆปัยเม้นหั้ยเราบ้างนะ จุ๊กกรู๊
ป.ล ห้ามเม้นอย่งเดียว อ่านด้วย เพื่อคำติชมที่เพอร์เฟร็คคคคค
จาก B_vt-t (จุ๊กกรู๊)

สนุกจังคะ มาอัพอีกนะคะ ไม่ทราบว่าชื่อเล่นอะไรคะ
เรฟ???
ชื่อเพื่อนแม่ข้านี่หว่า...
ชื่อะไรอัปปรีจัง(-/|\-)
หนุกดีคะ มาอัพต่อนะคะ
มาเม้นหั้ย
แต่แกคงไม่ได้อ่านอีกนาน 555+
(รุสึก ข้าเจ้า นี่มันคุ้นๆ แฮะ)
ว๊ากก มันของข้าเจ้านี่นา ไอ้นี่
= =
ดองกันเยอะๆ(สงัยเกือบเป็นฝรั่งดอง)
ต่อไปเราต้องติดเชื้อนี้อีกแน่ๆเลยT^T(ดองกันทั้งบ้าน)
อัพอีกเด้อ
กลับมายังอ่ะ
ของฝากได้ไรหว่า อิอิ
กลับมาแล้วติดต่อด้วยเน่อ
(นิยายข้าเจ้าติดนิยายฮิตแว้วววว)
555+ ท่าจาบ้า
เออ ฮิตไปเหอะ กลับมาแล้ว มีของมาฝากกันทั่วหน้า ไม่ต้องห่วง
แง่มๆ
อิอิ สนุกๆ

รุสึกดีกับภาพอินุยาฉะ
555+
อือๆ รูปนี้เท่ย์ใช่ป่ะ

-*-เลวมาก
ทำอย่างนี้นะเมิง
ตัดเพื่อนเลย ชิ!!
เพื่อนตัดได้ง่ายๆอย่างนี้เลยเหรอ
= = ตัดง่ายแบบนี้เรียกว่าเพื่อนได้เหรอฟะ(ล้อเล่น อิอิ)


Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |