วิชาการ.คอม - แก๊งค์สาวกวนโอ๊ย ปะทะ แก๊งค์นายบ้าสุดเซี้ยว (อุบัติเหตุวุ่นวาย 2)

แก๊งค์สาวกวนโอ๊ย ปะทะ แก๊งค์นายบ้าสุดเซี้ยว

ไม่น๊า ไม่จิงอ่ะ แม่จ๋า แม่ให้ชั้นย้ายโรงเรียนได้ยังง๊าย ชั้นม่ายยอมน๊า ย้ายโรงเรียนยังไม่พอ ยังห้ามมีเรื่องกับใครเค้าอีกอ้ะแล้วงี้ชั้นจะอยู่ได้ไงเนี้ย มีคนโทรมาๆ ใครวะเนี่ย "ฮัลโหล อึก.."(หวัดดี..ชั้นเอ่อ..ชั้น)"ชั้นบ้าชั้นบออะไรเล่า จะพูดอะไรก็พูดมาสิวะ

ผู้เขียน: Sweet day ชมแล้ว: 12,240 ครั้ง

post ครั้งแรก: Thu 10 April 2008, 2:08 pm ปรับปรุงล่าสุด: Wed 7 May 2008, 12:00 pm

อยู่ในส่วน: พักผ่อนหย่อนใจ, วิชาการ.คอม, vนิยาย, เยาวชน, อื่นๆ, v Blog, vClub

สารบัญ

หน้า : 1 เพื่อนใหม่
หน้า : 2 ทนไม่ไหว
หน้า : 3 พี่-น้อง
หน้า : 4 มีเรื่องแล้วไง
หน้า : 5 แนะนำซักกะตี๊ด
หน้า : 6 เย้พ่อจะมาแล้ว
หน้า : 7 อาหารมื้อเย็น & เซอร์ไพร
หน้า : 8 อะไรวะ (คนเขียนก็งง)
หน้า : 9 อุบัติเหตุวุ่นวาย 1
หน้า : 10 อุบัติเหตุวุ่นวาย 2
หน้า : 11 อุบัติเหตุวุ่นวาย 3(จบ)
หน้า : 12 ท้าดวล 1
หน้า : 13 ท้าดวล 2 (จบ)
หน้า : 14 นายมาได้ไง!!
หน้า : 15 ความจริง(เคนจิ) 1
หน้า : 16 ความจริง(เคนจิ) 2
หน้า : 17 ความจริง(เคนจิ) 3+จบ

หน้าที่ 10 - อุบัติเหตุวุ่นวาย 2

"จะทำยังไงดีล่ะ เบนชั้นจะทำยังไงดี" ชั้นถามเบนน้ำตาคลอ "ไม่เป็นไรหรอก แม่แกต้องไม่เป็นอะไร" เบนลูบหัวชั้นเบาๆ

ชั้นกอดเบนแล้วปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาทันที "ฮือๆ แม่ ฮึก" เพื่อนๆจ้องพวกเราอย่างสงสาร แล้วก็เดินเข้ามาหา

ชั้นรู้ว่าทุกคนสงสารชั้น.. อะ หมอมาแล้ว "คุณหมอคะ แม่หนูเป็นยังไงบ้าง" หมอส่ายหัวแล้วบอกว่า "เราพยายามช่วยเค้า

ถึงที่สุดแล้วเสียใจด้วยครับ" อะไรนะ ไม่จริงน่าแม่.. แล้วหลังจากนั้นชั้นก็ไม่รู้อะไรอีกเลย

-------------------------------------------------------เฟิร์น-------------------------------------------------------

ชั้นละสงสารมันจังเลย พ่อก็ต้องทำงานต่างประเทศ แม่ก็มาโดนรถชนอีก ~ชั้นโทรมาเพื่อจะบอกว่ารักถึงเว..~ ตี๊ด

"ฮัลโหล"

(นี่หนูอยู่ที่ไหนจ๊ะ)

"โรงบาลค่ะแม่"

(ไปทำอะไรจ๊ะ)

"แม่เพื่อนโดนรถชนค่ะ"

(เหรอจ๊ะ งั้นก็มาให้ทัน 5โม..) ติ๊ด

"เฮ้ย ไอ้นาเป็นลม" เสียงของไหมทำให้ชั้นวางสายแม่และไปดูนาทันที

ชั้นเลยพูดว่า "พาไปบ้านชั้นก็ได้นะ" แต่มันก็เห็นด้วยอ่ะนะ นายเคอุ้มนาแล้วเดินมาที่รถ บอกว่า "ยัยนีตัวเบาเป็นบ้าเลยว่ะ"

ชั้นขึ้นไปที่นั่งข้างคนขับ "คุณนายเป็นอย่างไรบ้างครับ" ลุงพอลถามอยางกระวนกระวาย "เออ..ท่านไปดีแล้วละคะ"

ชั้นตอบแบบกลัวว่าลุงจะเสียใจ แต่ไม่เลย ลุงพอลกลับมีอาการเหมือนเดิมแค่มีอาการเริ่มจะถามคำก็ตอบคำ (แล้วบอกไม่มีอาการ)

ชั้นชี้ไปทางขวาแล้วให้ลุงเลี้ยวเข้าซอย เอี๊ยด "ถึงแล้วครับคุณหนู" "ไม่ต้องเรียกคุณหนูก็ได้ค่ะ" "ไม่ได้ครับ เป็นเพื่อนของ

คุณหนูก็ต้องเรียกคุณหนูด้วยครับ" ลุงพอลพูดอย่างนอบน้อม "ก๊ได้ค่ะ ไปเหอะแล้วนาย ไอ้เคอุ้มยัยนาไปด้วย ชั้นจะไปเปิดประตูให้"

บ้านของชั้นเป็นบ้านไม้ 2ชั้น(แต่ใหญ่มาก) มีเถาไอวี่เลื้อยขึ้นไปที่ข้างฝาบ้าน แล้วตรงบรรไดบ้านก็มีดอกประทัดสีแดงวางอยู่

ชั้นหนึ่งมีโต๊ะรับแขกกับทีวีแล้วก็โซฟาสีขาวมีหนึ่งห้องน้ำ ชั้นสองมีสามห้องน้ำ(เพราะมีคนมาค้างบ่อย)แล้วก็เตียงสองชั้น 6เตียง

มุมห้องก็จะมีตู้ใหญ่ๆ 6ตู้ อีกมุมก็กั้นเป็นห้องสีรุ้งสำหรับเด็กมีของเล่นกับลูกบอลเยอะแยะ (น่าจะนึกออก)

แกร๊ก "อ้าวกลับมาแล้วหรือลูก" แม่นั่งรอชั้นเหรอเนี่ย "ค่ะแม่ หนูพาเพื่อนมาด้วยนะคะ คนที่แม่โดนรถชนนั่นแหละค่ะ"

ชั้นเดินนำนายเคขึ้นไปชั้นสอง "นี่ไงถึงแล้ว ชั้นว่ามันนอนข้างชั้นดีกว่านะ เอ้าเตียงนี้แล้วกัน" ชั้นชี้ไปที่เตียงสองชั้นลายสก็อต

นายเควางนาลงบนเตียง "ว่าก็ว่าเหอะนะ ชั้นยังไม่รู้จักชื่อพวกนายเลย" "อ๊ะโทษทีชั้นชื่อศุภโชติ สอดสีเรียกวิวก็ได้นะจ๊ะน้องสาว"

ชั้นเกลียดไอ้ฟายนี่ ชั้นหันไปทางคนที่ผมสีแดงชี้ๆ "ผมชื่อนพวินท์ สุวรรณลิขิต จัมพ์ ยินดีที่ได้รู้จักครับ" มารยาทค่อยดีหน่อย(ที่จริงแล้วร.ร.เค้าไม่ให้ย้อมผมหรอกแต่ก็ไม่ค่อยมีใครสนใจอ่านะ)

แล้วคนที่ผมสีบลอนทองตรงปลายก็พูดว่า "กาญน์ ธนตระกูล เรียกกานต์ก็ได้" "อือ" เอ๊ะยายนาตื่นแล้ว

<<< หน้าก่อนนี้ (หน้า 9)

หน้าถัดไป (หน้า 11) >>>

^*หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา

จำนวน 12 ความเห็น, หน้า่ | -1-

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1 11 เม.ย. 2551 (09:18)