วิชาการ.คอม - แก๊งค์สาวกวนโอ๊ย ปะทะ แก๊งค์นายบ้าสุดเซี้ยว (ท้าดวล 2 (จบ))

แก๊งค์สาวกวนโอ๊ย ปะทะ แก๊งค์นายบ้าสุดเซี้ยว

ไม่น๊า ไม่จิงอ่ะ แม่จ๋า แม่ให้ชั้นย้ายโรงเรียนได้ยังง๊าย ชั้นม่ายยอมน๊า ย้ายโรงเรียนยังไม่พอ ยังห้ามมีเรื่องกับใครเค้าอีกอ้ะแล้วงี้ชั้นจะอยู่ได้ไงเนี้ย มีคนโทรมาๆ ใครวะเนี่ย "ฮัลโหล อึก.."(หวัดดี..ชั้นเอ่อ..ชั้น)"ชั้นบ้าชั้นบออะไรเล่า จะพูดอะไรก็พูดมาสิวะ

ผู้เขียน: Sweet day ชมแล้ว: 12,251 ครั้ง

post ครั้งแรก: Thu 10 April 2008, 2:08 pm ปรับปรุงล่าสุด: Wed 7 May 2008, 12:00 pm

อยู่ในส่วน: พักผ่อนหย่อนใจ, วิชาการ.คอม, vนิยาย, เยาวชน, อื่นๆ, v Blog, vClub

สารบัญ

หน้า : 1 เพื่อนใหม่
หน้า : 2 ทนไม่ไหว
หน้า : 3 พี่-น้อง
หน้า : 4 มีเรื่องแล้วไง
หน้า : 5 แนะนำซักกะตี๊ด
หน้า : 6 เย้พ่อจะมาแล้ว
หน้า : 7 อาหารมื้อเย็น & เซอร์ไพร
หน้า : 8 อะไรวะ (คนเขียนก็งง)
หน้า : 9 อุบัติเหตุวุ่นวาย 1
หน้า : 10 อุบัติเหตุวุ่นวาย 2
หน้า : 11 อุบัติเหตุวุ่นวาย 3(จบ)
หน้า : 12 ท้าดวล 1
หน้า : 13 ท้าดวล 2 (จบ)
หน้า : 14 นายมาได้ไง!!
หน้า : 15 ความจริง(เคนจิ) 1
หน้า : 16 ความจริง(เคนจิ) 2
หน้า : 17 ความจริง(เคนจิ) 3+จบ

หน้าที่ 13 - ท้าดวล 2 (จบ)

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ไหม~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ไอ้เฟิร์นของขึ้นแล้วคะ "หนอยแน่แก๊ แกว่าชั้นว่าเกะกะเหรออย่างแกมันต้องโดนอย่างนี้" เผี๊ยะ!! ยัยอาร์ตบเฟิร์นหน้าหันเลยค่ะ

ยัยโยโย่ก็เดินเข้ามาหาชั้นข้างหลังตอนที่ชั้นไม่รู้สึกตัว กึ้ก มันล็อกตัวชั้นไว้ได้ "หึ แกห่างชั้นหลายขุมย่ะ" ยัยโยโย่พูด

ข้างหูชั้น อ๊อก ชั้นโดนมันบีบคอแล้วมันก็ชกท้องชั้น จุก.. "ฮ่าๆๆๆ สมน้ำหน้าแกว้อย นี่แน่ะ" มันเหยียบหลังชั้น

และเมื่อชั้นแกล้งสลบแล้วมันก็เดินไปหายัยเอลล่า หึ..เรื่องมันไม่จบง่ายๆหรอกนะ ชั้นคงต้องเสี่ยงแล้วล่ะ..

ตอนป. 3ชั้นเคยเรียนคาราเต้ใช้มือสับคอทีเดียวให้สลบได้ วันนี้ชั้นต้องเสี่ยงใช้ดูซักครั้งเพราะชั้นไม่มีแรงแล้ว

ชั้นเดินเข้าไปข้างหลังยัยโยโย่แล้วยกมือขึ้น ปึ้ก!! ตุ้บ ใช้ได้..กองกับพื้นไปแล้วหนึ่ง ชั้นอยากจะเข้าไปช่วยโมกับเฟิร์นนะ

แต่ว่าตอนนี้ชั้นเองก็สภาพไม่ได้ต่างอะไรกัน 2คนนั้นเลย..แต่เอาเถอะยัยเฟิร์นเคยเรียนมวย โมก็ยูโดคงไม่เป็นไร..

*********************************เฟิร์น*********************************

โอ๊ย ชั้นเกลียดเลือด แล้วยัยอาร์ยังตบชั้นปากแตกเลือดออกอีก แกตายแน่ถ้าชั้นรู้สึกคาวขึ้นมา แม่จะเล่นให้เละเลย

ชั้นปาดเลือดออก แล้วจิกหัวมันตบซ้ายตบขวาแบบไม่ยั้ง เผี๊ยะ! เผี๊ยะ! เผี๊ยะ! เผี๊ยะ! แล้วชั้นก็ผลักมันลงกับพื้น

ชั้นก้มลงไปพูดกับมันว่า "แกต้องการอะไร" มันตอบคล้ายๆว่า พี่ออนหรือพี่บอนอะไรนี่แหละ ชั้นฟังไม่ชัดเพราะมันพูดเบา

ชั้นเงยหน้าขึ้นแล้วลากคอเสื้อยัยนั่นขึ้นมา ไม่ยักรู้ว่ามันยังมีแรง มันจับข้อมือชั้นแล้วบิด ไม่ถึงกับหักหรอกแต่บรมเจ็บเลยว่ะ

แล้วชั้นก็ดึงมือกลับมา ครืด มันถีบชั้นกระเด็นไปกับพื้น (ดิน) ยัยนั่นก็ตามมาเตรียมจะกระทืบชั้นซ้ำ มันจะมากไปแล้ว

ชั้นลุกขึ้น "หึ..แกได้ตายสมใจแน่ยัยอาร์.. ย้าก!" ชั้นใช้แรงทั้งหมดที่เหลืออยู่ กำหมัดชกไปที่หน้ายัยอาร์

น่าจะปลิวไปไกลนะเพราะชั้นไม่ได้ดู ชั้นค่อยๆเดินเข้าไปหายัยไหม แล้วนั่งลง "ยัย..โม" ชั้นพึมพำ "ชั้นจะไปช่วยโมนะ..

แกนั่งไปก่อนมีแรงแล้วค่อยเข้ามา.." ชั้นวิ่งไปที่ไอ้โม

()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()โม()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()()

ตอนนี้ชั้นโดนยัยเอลล่าเหยียบติดกับต้นไม้ เอ๊ะ นั่น..เฟิร์นนี่นา ยัยไหมด้วย อือ..ขอบใจที่ไม่ทิ้งกัน..ขอบใจ..

ชั้นกระพริบตาเพื่อไม่ให้น้ำตาไหลออกมา ยัยเอลล่า..แกตาย! ชั้นลุกขึ้นแล้วเฟิร์นก็รีบล็อกแขนขวาไหมล็อกแขนซ้าย

ของยัยเอลลาชั้นชกหน้ามันสองทีก็ลงไปนอนจูบธรณี แหงล่ะชั้นเคยเรียนยูโดนี่นาเลยชกแรงมาก(อันนี้คนเขียนเริ่มขี้เกียจ)

แล้วชั้นก็นึกถึงยัยนากับเบน "เบนกับนาล่ะ..ชั้นจะไปช่วย..ตามมาสิ" ชั้นวิ่งได้เพราะไม่ค่อยมีแผลใหญ่ ชั้นวิ่งไปข้างร.ร.(ก็แกเล่นตบกันหน้าร.ร.นิ)

พวกเรารีบวิ่งไปข้างร.ร.อย่างเร็ว

............................................................นา.............................................................

เอาละสิ ไม่ได้สนุกอย่างนี้มานานแล้ว.. "หึๆๆ ถ้าคิดว่าจะรอดกลับไปโดยไม่มีแม้แต่บาดแผลน่ะ..ฝันไปเหอะ หึๆๆ"

ชั้นดึงมีดพก(ที่ดึงให้ปลายยาวได้อีกหน่อย)ออกมา มีดชั้นน่ะไม่ใช่สั้นๆนะ แต่มันบาง "ถ้าคิดว่าทำได้ละก็มาเลย"

ยัยฮอนด้ากับชั้นวิ่งหากัน ผัวะ ชั้นชกมันเต็มแรงรวมกับการวิ่งมันเลยไถลไปไกล "อ่อน" ตูอยากจะเข้าโหมดโหดแล้วนะเฟ้ย

เสียอารมว้อย "พวกสวะ ก็ยังเป็นสวะอยู่วันยังค่ำ ไม่มีทางกลายเป็นกล้วยไม้ได้หรอก..คุ้นหูบ้างไหมล่ะ..ยัยแจนนู"

จริงๆแล้วยัยนี่ชื่อแจนนูเพื่อนรักของชั้นเอง ตอนป.1มันมาแย่งที่ที่สนามเด็กเล่นไม่ให้ชั้นเล่น จากเหตุการณ์วันนั้น

ชั้นก็สาบานกับตัวเองว่าจะไม่ญาติดีกับมันอีกเลย ตอนนั้นพ่อชั้นไม่ได้ขายเพชร มันเลยรวยกว่าชั้น ถึงมันจะปลอมตัว

ซักแค่ไหนชั้นก็ยังจำมันได้ ชั้นน่ะ..ไม่มีทางที่จะลืมคนที่ตัวเองแค้นได้จนกว่าจะได้แก้แค้น.. "แกตายยยยยยยยยยย"

ยัยแจนนูตะโกนแล้วขว้างมีดแบบฟิวส์ขาดเลยไปปักต้นไม้แถวนั้น ชั้นคงจะโหดกว่านี้ได้อีก ถ้าอา การไม่กำเริบตอนโหมดโหด

ชั้นคงต้องรีบๆแล้วละนะ ผัวะชั้นถีบมันจนติดต้นไม้แล้วเอาหนอนมาวางบนไหล่ยัยแจนนู เพราะจำได้ว่ามันเกลียดแมลงทุกชนิด

อันที่จริงก็ทำให้มันสลบได้ตั้งนานแล้วแต่อยากจะระบายอารมงะ >+<เฮ้อสบายจ๊าย~สบายจาย

อะไรน่ะ ชั้นหันไปทางพุ่มไม้ "นา เธอเป็นอะไรรึเปล่า" อ้ะ เบนนั่นเอง "ชั้นจะไปเรียนละนะ ^.^" "สภาพงี้เนี่ยนะ 0.0"

ชั้นผงกหัว "อือฮึ^.^ ชินแล้ว" ชั้นเก็บกระเป๋าขึ้นมาแล้วจูงเบนออกไป เห็นพวกยัยเฟิร์นหันรีหันขวางอยู่ สงสัยหาไม่เจอ

ชั้นตะโกนว่า "เฮ้ย พวกแก ยังเรียนไหวม๊าย" เฮะๆพวกนั้นสะดุ้งแล้วหันมามอง "ไหวนะ ถ้าครูเค้าไม่ลากเราไปห้องพยาบาล"

ยัยโมเสนอความเห็น แล้วก็หัวเราะกันทั้ง 5คน (ตาลเป็นแค่ตัวประกอบนะ) "ไปเรียนกันเหอะ ใครถึงห้องคนสุดท้ายเลี้ยงข้าววววว"

ยัยไหมวิ่งไปคนแรก เฮอะๆๆ ชั้นยอมไม่ได้เฟ้ย เย้ๆๆชั้นไม่ต้องเลี้ยงข้าววววว ยัยเบนเลี้ยงๆ กึง ชั้นถีบประตูมือล้วงกระเป๋าหน้าตาเฉย

"ขออนุญาติเข้าห้องค่ะ อ.จุธามาศ" ทั้งห้องหันหน้ามามองชั้นแบบอึ้งๆ แหงสิ ก็ชั้นมีแผลโดนแทงที่แขนขวาแล้วก็ปากแตก

เลือดเป็นแกนลอนเปื้อนเต็มตัว เสื้อมีรอยเท้าด้วย "นี่พวกเธอไปทำอะไรน่ะ" อ.มองเราตั้งแต่หัวจรดเท้า "อ.ไม่เกี่ยว ขออภัยค่ะ

หน้าที่ของเราตอนนี้มีแค่เรียนเท่านั้น จะให้เรียนมั้ยคะ ไม่งั้นจะได้กลับบ้าน" ชั้นยืนเถียงอ.จุธามาศ "เอาเถอะ..ไปทำแผลที่ห้องพยาบาลก่อน"

ยุ่งน่า "ไม่ค่ะ หนูไม่ไปทำแผลเด็ดขาด!! ไม่ว่าใครจะว่าอะไรก็ตาม" ชั้นตวาดลั่นห้องแล้วเดินออกจากห้องไปรับลม

เฮ้อ เสดแล้วค่ะ ขอโทษที่ให้รอนานเลยมาเยอะหน่อย ส่วนใหญ่จะมาตอนสายๆอ่ะ

<<< หน้าก่อนนี้ (หน้า 12)

หน้าถัดไป (หน้า 14) >>>

^*หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา

จำนวน 12 ความเห็น, หน้า่ | -1-

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1 11 เม.ย. 2551 (09:18)