วิชาการ.คอม - New name /The K-dorafins story and the Hero of dragon (Hero chapter 9 อำนาจแหวน)

New name /The K-dorafins story and the Hero of dragon

เอาปกหนังสือมาให้ดูครับ ตอนนี้หนังสือวางแผงแล้วครับผม*-* เอาชื่อตอนทั้งหมดมาให้ดู เด็กชายผู้หลงเหลือจากสงครามเลือดอันดุเดือดและอำมหิตจากน้ำมือจอมมารชั่ว เดมอน และแล้วการผจญภัยของการตามหาแหวนในตำนานทั้งหกก็เกิดขึ้น เมื่อเขาโตเป็นหนุ่มวัยยี่สิบห้าป

ผู้เขียน: Black reader ชมแล้ว: 41,514 ครั้ง

post ครั้งแรก: Thu 10 April 2008, 9:40 pm ปรับปรุงล่าสุด: Fri 25 July 2008, 7:04 pm

อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด

สารบัญ

หน้า : 1 Hero chapter 1 ปฐมบทแห่งสายเลือดสุดท้าย
หน้า : 2 Hero chapter 2 หญิงสาวจากดินแดนเวท
หน้า : 4 Hero chapter 3 ค่ำคืนของการฝึกฝน
หน้า : 5 Hero chapter 4 การประลองที่ปราสาทสีเงิน1 การประลองรอบแรก
หน้า : 6 ถ้านักอ่านท่านใดอดใจที่จะอ่านตอนต่ไปไม่ไหวเชิญเข้ามาที่นี่เลยครับ
หน้า : 7 Hero chapter 5 การประลองที่ปราสาทสีเงิน2 (ฝันสลาย)
หน้า : 8 Hero chapter 6 โดเอสโต
หน้า : 9 Hero chapter 7 บ้านต้นไม้ของโดเอสโต
หน้า : 10 Hero chapter 8 ความจริงหน้าตกใจ
หน้า : 11 Hero chapter 9 อำนาจแหวน
หน้า : 12 Hero chapter 10 คืนสู่อดีต
หน้า : 13 Hero chapter 11 สมุดแห่งกาลเวลา
หน้า : 14 เอาปกหนังสือมาให้ดูครับ
หน้า : 15 ชื่อตอนทั้งหมคครับ
หน้า : 16 Hero chapter 12: (just update)

หน้าที่ 11 - Hero chapter 9 อำนาจแหวน

“ใครหรอคะ”โคซิเนียถามขึ้นอีกครั้ง

“ผู้ที่ครอบครองแหวนในตำนาน เครัสเธอนั่นแหละ”ชายชราหันหน้าไปสบตาเครัส

ตอนนี้ร่างกายของเครัสเย็นราวกับถูกแท่งน้ำแข็งแหลมกริบกรีดแทงไปทั่วทุกส่วนของร่างกาย ความลับที่พี่ชายของเขาปิดบังมาเนิ่นนาน และไม่เคยแม้จะปริปากพูด แต่ตอนนี้มันกลับเฉลยมาต่อหน้าต่อตาอย่างง่ายดาย

“ผมเป็นผู้มีชีวิตรอดหรองั้นผมก็เป็นมังกรสิ แล้วพี่คิวล่ะ พ่อแม่แท้ๆผมล่ะ”ชายหนุ่มถามอย่างรวดเร็วจนตัวสั่นรัว และใบหน้าซืดเผือดและไหลโชกด้วยหยาดเหงื่อจนโคซิเนียต้องเอาผ้ามาเช็ดให้

“ใจเย็นๆเครัส เธอเป็นมังกรก็จริง แต่ก็ไม่สามารถแปลงร่างได้หรอก เพราะร่างเธอไม่เคยเปลี่ยนเป็นมังกรซักครั้ง พลังมังกรจึงถูกผนึกไว้ในร่างของเธอและเมื่อเธอสวมแหวนวงนั้นเมื่อไหร่พลังก็จะถูกปลดปล่อยออกมา”โดเอสโตหยุดพักหายใจแล้วพูดต่อ

“นี่แหละความสามารถวิเศษของแหวนวงนี้ล่ะ สามารถทำลายเวทมนต์คาถา ส่วนพี่ชายเธอก็เป็นมังกรเหมือนกัน แต่เขาปิดผลึกพลังของตัวเองไว้ เขาคงอยากจะให้เธอได้ใช้ชีวิตใหม่ที่ดีนะ และสุดท้ายพ่อแม่ของเธอนั้นเป็นถึงราชาและราชินีแห่งดินแดนมังกรเชียวนะ”ชายชราหรี่ตาลงมามองเปลวเทียน

“อะไรนะ”โคซิเนียกับเครัสต่างพากันตกใจอย่างมาก

“นี่ก็หมายความว่าเครัสเป็นเจ้าชายของดินแดนมังกรหรอเนี่ย”โคซิเนียถึงกับเอามืออุบปาก “เห็นเขาเล่ากันว่า ตอนเกิดสงครามมีเกราะเวทที่กันคนหนีไม่ใช่หรอคะ”

“ใช่ อาจเป็นเพราะแหวนไงล่ะ พวกเขาถึงฝ่าเกราะเวทออกมาได้”โดเอสโตตอบ

หัวใจของเครัสตอนนี้มันเต้นอย่างแรงและเร็วเสมือนกับเลือดที่สูบฉีดหัวใจกำลังจะทะลักออกมา

“โถ่...พี่คิว”เครัสเริ่มหน้านิ่วคิ้วขมวด

“เอาเถอะน่าเครัส”โคซิเนียเอามือมาตบไหล่ปลอบใจชายหนุ่ม

“เป็นไงบ้านพ่อหนุ่ม จะฟังต่อได้มั้ย”

“ครับ”เครัสตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

“แหวนทั้งหกเกิดขึ้นจากฝีมือของพ่อมดผู้ยิ่งใหญ่แห่งเคโดร่าฟินส์ นามว่า มากาเรส มันถูกสร้างเพื่อถวายให้ราชาโกมี นาร์ต เมื่อ สามร้อยปีก่อน ครั้นดินแดนทั้งหมดยังคงเป็นแผ่นดินเดียวกัน เมื่อราชาสวรรคตลง พ่อมดคนนี้ได้นำแหวนไปเก็บซ่อนไว้ในที่ต่างๆและมีการรักษาอย่างคุมเข้ม เพื่อไม่ให้ใครเอาไปได้ และหนึ่งวงในนั้นก็อยู่ที่เธอ”

“แล้วมาอยู่ที่เครัสได้ไงล่ะคะ”โคซิเนียตวัดนัยน์ตาสีน้ำตาลไปที่เครัส ซึงเขากำลังหน้าซีดเผือด

“เรื่องนี้ฉันไม่รู้หรอก”โดเอสโตตอบพลางสะบัดมือไปมา “แต่ชั้นรู้ว่า เดมอน มันต้องการแหวนวงนี้มากที่สุด เพราะมันสามารถใช้สลายเกราะเวทอันแข็งแกร่งของมากาเรสได้”

“ด้วยเหตุนี้เอง ที่ทำให้มันบุกดินแดนมังกร เพื่อใช้พลังแหวนของเครัสในการสลายเกราะเวทในอาณาเขตที่ซ่อนแหวนอีกห้าวง”โคซิเนียถาม

“ถูกต้อง โคซิเนีย เธอฉลาดมาก”โดเอสโตชม

“ตลอดเวลายี่สิบห้าปีนี้มันหาสถานที่ที่ซ่อนแหวนเจอมั้ยคะ”โคซิเนียถาม

“คงไม่หรอก เพราะมันไม่ได้หากันง่ายๆซะเมื่อไหร่ สถานพวกนี้ถูกสร้างขึนด้วยเวทมนต์ระดับสูง และอีกอย่างถึงมันหาเจอ ถ้าไม่มีแหวนในการสลายเกราะเวทเพื่อเข้าไป”โดเอสโตตอบด้วยสีหน้าเย็นชา“เอาละพรุ่งนี้เช้า พวกเธอทั้งสองจะต้องออกเดินทางกันแล้ว ซึ่งงานที่ฉันจะให้พวกเธอทำคือการเดินทางย้อนเวลาไปรวบรวมแหวนก่อนที่เอลฟ์จะบุกโจมตีดินแดนมังกรและจัดการเดมอนซะ”ชายชราพูดผ่านมือที่ประสานกัน

“อออะ...อะไรนะย้อนเวลาไปอดีตหรอ แต่เวทมนต์ระดับท่านคงใช้เวทย้อนเวลาไม่ได้หรอก”โคซิเนียพูดอย่างตกใจ

“มันก็จริงแต่เราจะใช้เสากาลเวลาโบราณนั่นย้อนเวลาไป ซึ่งเสามันปิดผนึกอยู่แต่ถ้าใช้พลังของแหวนเครัสละก็มันต้องกลับมาใช้งานได้แน่ๆ” โดเอสโตพูดพลางยิ้มระรื่น

เครัสเงยหน้าขึ้นมา แล้วนึกคิดว่าการย้อนเวลาอาจจะได้รู้เรื่องอะไรอื่นๆอีกก็เป็นได้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องพ่อ แม่หรือชาติกำเนิดของตัวเอง และอาจจะได้รู้เรื่องการทำลายล้างเผ่าพันธุ์มังกรด้วยก็เป็นได้ สายตาของเขาเเบิกกว้างขึ้นด้วยตระหนก โคซิเนียมองหน้าชายหนุ่มอย่างสงสาร

เครัสเพิ่งรู้ว่าแหวนวงนี้มีค่ามหาศาลและมันอาจจะเปลี่ยนแปลงชีวิตของเขาเลยก็เป็นได้

“คืนนี้พวกเธอต้องพักผ่อนให้เต็มที่ แล้วนี่เธอเก็บไว้แม่สาว แผนที่ของอาณาจักรเคโดร่าฟินส์ มันจะระบุตำแหน่งแหวนเองเมื่อถึงที่หมาย”ชายชราพูดพร้อมยื่นลูกแก้วสีฟ้าใสให้หญิงสาว

“แผนที่หรอเนี่ย แล้วใช้ยังล่ะ”โคซิเนียบ่นขึ้นมาพร้อมกับหมุนลูกแก้วนั่นไปมา

“เดี๋ยวจะบอก”ชายชราส่ายหัว

“งั้นผมต้องไปบอกพ่อแม่และพี่ชายก่อนได้มั้ยครับ”เครัสเกิดห่วงเรื่องที่บ้านขึ้นมาทันที

“ไม่จำเป็นหรอก เราย้อนเวลาไปในอดีตพอกลับมาก็กลับมาเวลาเดิมนั่นแหละ พวกเขาไม่เป็นห่วงหรอกนะ”โดเอสโตอมยิ้ม

“แล้วดาบเธอเอามาให้ฉัน เธอด้วยโคซิเนียไม้เท้าประจำกาย ฉันจะไป...เถอะน่าพรุ่งนี้พวกเธอจะะรู้เอง”โดเอสโตมองหน้าทั้งสอง

“นี่ครับ”เครัสยื่นให้

โคซิเนียวนมือกลางอากาศสามรอบแล้วปรากฏเป็นหมอกควันสีขาวผุดขึ้นหลอมรวมกันเป็นไม้เท้าหัวกลมมาอยู่ในมือเธอ

“นี่ค่ะ รักษาดีด้วยนะคะ”โคซิเนียบอกอย่างหวงแหน

“อืม...ไม่ต้องห่วง ไปนอนได้ล่ะ”ชายชราตอบรับด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะก้าวอาดๆออกบ้านไปโดยมีศาตราวุธทั้งสองอยู่ในมือ

“เดี๋ยว โคซิเนีย”เครัสเรียก ขณะที่เธอกำลังกระวีกระวาดไปที่ประตูห้อง เธอหยุดชะงักแล้วหันกลับมา

“มีอะไรเครัส”

“เออ...คือ เรื่องนี้มันไม่เกี่ยวกับเธอเลยนะ ฉันไม่อยากให้เธอไปเสี่ยงด้วย”เครัสพูดด้วยสีหน้าหวาดวิตก

“ไม่หรอก ฉันจะไป เพราะยังไงเราก็เป็นเพื่อนกัน”เธออมยิ้มให้หน่อยหนึ่ง “แล้วอีกอย่างฉันก็เป็นคนพเนจรอยู่แล้ว ไม่มีไรทำหรอก”ว่าแล้วเธอก็วิ่งห้อเข้าห้องไปโดยไม่รอฟังคำพูดของเครัสเลย

เอาไปอีกตอน ที่จริงผมอยากจะลงพรวดเดียวยี่สิบกว่าตอนเลย แต่ถ้าสนใจจะอ่านตอนต่อไปก็ตามลิงคที่ให้ไว้ได้เลยครับ

<<< หน้าก่อนนี้ (หน้า 10)

หน้าถัดไป (หน้า 12) >>>

^*หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา

จำนวน 5 ความเห็น, หน้า่ | -1-

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1 12 เม.ย. 2551 (13:37)
ง่าดีใจจังในที่สุดพี่ก็มา ขอกอดหน่อยมามะ

bass4049