แสงจันทร์ยามค่ำคืนสาดส่องกระทบดาบสีเงินในมือของเครัสจนสะท้อนแสงแวววับ ตอนนี้เขากำลังยืนตั้งท่าอยู่กลางกลางสนามหญ้า ดวงตาสีฟ้าไม่อาจข่มให้หลับได้เลยตอนนี้ เรื่องที่คบคิดก็มีแต่วันรุ่งขึ้นที่มีการประลอง ยศศักดิ์และทรัพย์สมบัติเป็นรางวัล แต่สำหรับเครัสแล้วมันเป็นเรื่องความฝันที่จะได้เป็นอัศวินประจำพระองค์ที่ใฝ่ฝันมานานเสียมากกว่า

“ไงเครัส มาทำอะไรที่นี่”เสียงใสทักจากด้านหลัง

“โคซิเนีย”เครัสหันกลับมาด้วยความตกใจ“เธอมาทำอะไรที่นี่”

“เธอนั่นแหละมาทำอะไร ทำไมเธอยังไม่ไปนอน”โคซิเนียถามเสียงหนักเหมือนกับตวาด

“แค่มาซ้อมดาบน่ะ”เครัสตอบห้วนๆพลางตวัดดาบตัดอากาศต่อ

“อ้อ...พรุ่งนี้แล้วซินะ ที่ต้องไปประลอง เห็นติดป้ายประกาศไปทั่วเมืองเลย”หญิงสาวอมยิ้มหน้าระรื่น

“ใช่ ฉันเลยนอนไม่หลับ”

“ฉันก็เลยลงมาดู”โคซิเนียเงยหน้าดขึ้นมองฟ้าฟ้าที่ดาษดาด้วยดวงดาว

“เธอไปนอนได้แล้ว”เครัสพูดโดยไม่เหลียวมามองเธอ

“ขอเป็นคู่ดาบให้นายได้มั้ย”

“จะบ้าหรออย่างเธอนี่นะ เอวบางร่างน้อยแบบนี้เนี่ยนะ” ชายหนุ่มหลุดปากออกมาดังลั่นจนเธอขึงตาใส่ทันที แล้วจ้องเขม็งไปในนัยน์ตาเหมือนดูถูกของเครัส“แล้วเธอรู้ได้ไงว่าฉันทำไม่ได้”

“ดูตัวเธอก่อน ยกดาบไหวหรือเปล่าไม่รู้”เครัสรีบหลบสายตาอันน่ากลัวของเธอ

“โอเค เธอเอาดาบมาเตะฉันนิดหนึ่งฉันก็ขอยอมแพ้และจะไม่ยุ่งแล้วจะกลับไปนอนด้วย”โคซิเนียพูดปนเสียอารมณ์นิดๆ

“เฮ้อ...ว่าไปก็คงไม่ยอม อย่างเธอคงใช้แค่กิ่งไม้ก็พอ”เครัสพูดอย่างเหนื่อยใจพร้อมกับมองเธอที่หน้านิ่วด้วยความเอ็นดู

เครัสปักดาบลงดินแล้วหยิบเศษกิ่งไม้ยาวพอพอกับดาบ เขาคิดอย่างขำขันที่จะใช้แค่กิ่งไม้สัมผัสเธอเบาๆแค่นั้นเธอก็คงจะทำตามข้อตกลง แต่เธอยังยืนนิ่งด้วยสายตาเฉียบคมแฝงความฉกาจ ฝีปากเรียวได้รูปแสดงรอยยิ้มแสยะ เสียเวลามากแล้วเครัสทะยานเข้าหาเธอพร้อมด้วยกิ่งไม้ที่ตวัดแหวกอากาศ พอได้จังหวะฟาดลงบนแขนข้างขวาคู่ประลอง แต่เธอยืนกอดอกและไม่ไหวติงราวกับตุ๊กตาหินผู้หญิง ไม้แหวกอากาศดูแล้วเหมือนออมแรง มันตีผ่านแขนโคซิเนียไปได้โดยที่เครัสจับความเคลื่อนไหวเธอไม่ทันเลย เธอคงจะโชคดีไม่ก็เขาคงจะออมแรงไปหน่อย

เครัสเร่งความเร็วขึ้นแต่เธอก็หลบหลีกอย่างช่ำชองและกิ่งไม้ไม่อาจแตะแม่แต่ปลายเสื้อนอนสีชมพูอ่อนของเธอได้เลย เขาเพิ่มความเร็วขึ้นเรื่อยๆด้วยความรำคาญพร้อมกับใส่กระบวนท่ามากอนุภาพอย่างไม่รู้ตัว ดูโคซิเนียก็ไม่มีทีท่าว่าถูกกระทบกระเทือนแม้แต่น้อย ดวงตาของเครัสเบิกกว้างพลางจ้องเขม็งใส่เธอ ก่อนจะเขวี้ยงดาบกิ่งไม้ทิ้งไป

“เธอทำได้ไง”เครัสถามปนหอบ แต่สายตาสงสัยยังคงจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าระรื่นอย่างมีชัยของเธอ

“ก็...เคยฝึกมา”โคซิเนียผายอกขึ้นอย่างภาคภูมิ

“นี่ฉันแพ้ผู้หญิงหรอนี่”เครัสสบถ

“อยากชนะ มั้ยล่ะ”เธอพูดแบบซ่อนความนัย แล้วหรี่ตาให้เขา

“นี่ ไม่ต้องมาซ้ำเติมเลย”เครัสพูดด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์

“ไม่ได้ซ้ำเติม”โคซิเนียพูดเสียงอ่อนขณะมือจับข้อแขนของเครัสที่กำลังเดินหนีอย่างไม่รู้ตัว เขาชะงักกับสัมผัสจากมืออันอ่อนหนุ่มของเธอ ตอนนี้ร่างกายของเครัสรู้สึกร้อนรุ่มอย่างบอกไม่ถูก “งั้นถ้าไม่ลงเกลียด ฉันจะสอนท่าวิหคร่ายรำให้เธอนะ”

เครัสจ้องเขม็งใบหน้าเปรี่ยมความร้อนวิชาของเธออีกครั้ง ความรู้สึกบางอย่างอาจเป็นความต้องการที่จะเก่งกล้าก็ได้ทำให้เขาตอบตกลงโดยไม่ต้องกลั่นกรองจากสมองเลย เครัสดึงดาบที่ปักดินขึ้นมาอีกครั้ง เธอยังไหว้วานให้ไปเอาดาบมาให้ด้วย เขาวิ่งห้อเข้าไปทางประตูหลังบ้านและเหวี่ยงออกอย่างเร็ว ก่อนจะออกมาพร้อมกับดาบเล่มหนึ่งคงพอๆกับของเขานั่นแหละแล้วก็ยื่นมันให้ เธอรับแท่งโลหะเหมือนกำกิ่งไม้ ดาบในมือเธอถูกชูขึ้นราวกับแสดงความแกร่งของเธอ เงาดาบสะท้อนแสงเหลืองนวลให้ดาบเปล่งประกายแวววับ สายตาโคซิเนียเฉียบคมซ่อนเล่ห์อีกครั้ง แล้วเริ่มการร่ายรำเพลงดาบกลางแสงจันทร์สอดส่อง เครัสถึงกับอึ้งกิมกี่เมื่อเธอตวัดดาบไปมาอย่างช่ำชอง

เธอช่างเหมือนนกน้อยที่กำลังร่ายรำสมดังชื่อเพลงดาบ เครัสใช้สายตาจับท่วงท่าแล้วพยายามจดจำตั้งแต่ตันจนจบ เมื่อมันการแสดงจบลงก็ทำให้เขาอดที่จะปรบมือให้เธอเสียไม่ได้

“หยิบดาบขึ้นมาเครัส”เธอบอกเสียงหนักแน่น

เครัสไมพูดอะไรนอกจากหยิบดาบขึ้นมาแล้วทำตามกลวิธีต่างๆตามเธอ เพียงรอบเดียวก็จำทุกท่วงท่าได้ขึ้นใจ จากนั้นก็ต้องลองแสดงความสามารถให้โคซิเนียดูบ้าง เมื่อสิ้นสุดท่าสุดท้ายและเธออมยิ้มให้ก่อนมีคำพูดออกปากเธอว่า“เยี่ยมยอด”

เที่ยงคืนกว่าๆแล้ว คราวนี้เป็นการต่อสู้ที่จริงจังขึ้นหน่อย เมื่อเครัสกับโคซิเนียต้องประลองกัน ทั้งสองชูดาบขึ้นเย้ยจันทราแสงวาววับของเงาดาบสะท้อนไปอยู่บนหน้าของฝ่ายตรงข้าม เครัสเป็นฝ่ายวิ่งฉิวเข้าจู่โจม ตวัดดาบของเขาพุ่งไปด้านหน้า โคซิเนียปัดดาบของเครัสออกไปข้างๆแล้วประทับฝ่าเท้าลงหน้าท้องของเครัส  เขาร้องเสียงหลงอุบออกมาทันทีพร้อมกับล้มไปนั่งกองกับพื้น  

เครัสลุกขึ้นมาอีกครั้งคว้าดาบอย่างเร็วแล้วแทงไปหาโคซิเนีย ตอนนี้สิ่งที่เครัสเห็นอยู่ตรงหน้าคือคู่ต่อสู้ตัวฉกาจ เธอตั้งรับได้อีกเช่นเคย ชายหนุ่มบรรเลงเพลงดาบไปข้อเท้าของเธอบ้าง  โคซิเนียก็กระโดดขึ้นกลางอากาศแล้วโฉบลงมา โดยแทงปลายดาบแหลมกริบลงมาจากด้านบน เท้าทั้งคู่ชูขึ้นฟ้า แขนอีกข้างกางออกสุดเตอนนี้เธอเหมือนกับเหยี่ยวที่กำลังจะบินโฉบเหยื่อ ปลายดาบพุ่งลงมาเฉียดปลายเท้าของเครัสอย่างหวุดหวิด  อาจเป็นเพราะเขาออกมาจากจุดตายได้ทันหรือเธอไม่แทงลงมาให้ถูกเอง เครัสเหงื่อแตกพลั่กจนไหลย้อยตามใบหน้าเป็นสาย

“คงจะชนะหรอก”โคซิเนียทำเสียงประชด

เครัสถึงกับพูดไม่ออก

เครัสคว้าดาบอีกครั้ง แล้วชูขึ้นเช่นเดียวกับหญิงสาว คราวนี้เธอเป็นฝ่ายบุกบ้าง ความเร็วในการพุ่งตัวของเธอเร็วจนจับการเคลื่อนไหวแทบไม่ทัน แม้แต่ดาบของเธอยังตวัดไปมาในความสลัวเหมือนกับกิ่งไม้ธรรมดา เธอแทงดาบใส่เขาเร็วมากจนแทบมองไม่เห็นว่าเธอกำลังตวัดดาบ เครัสยกดาบปัดปลายดาบที่พุ่งเข้าหาจนเกือบไม่ทัน ไม่ทันไรมันก็ไปอยู่บนหัวแล้ว

เครัสกระโดดหลบคมดาบด้วยใจหล่นวูบ เขาหลับตาแล้วพยายามตั้งสมาธิให้มั่นคงและหาจุดโจมตีให้ได้ เธอพุ่งเข้ามาด้วยปลายดาบอีกครั้ง ครัสลืมตาขึ้นมาด้วยสมาธิที่แน่วแน่ พร้อมกับก้มหลบคมดาบของอย่างมั่นใจและก่อนที่โคซิเนียจะได้หลบไปข้างๆ ปลายดาบของเครัสก็จ่ออยู่ที่ต้นคอของเธอพอดิบพอดี เธอลดดาบลงและยิ้มกลับด้วยความดีใจ

เสียงปรบมือดังขึ้น เมื่อเครัสหันไปดูเห็นพ่อแม่และพี่ชายกำลังยืนส่งยิ้มด้วยความภาคภูมิใจ

“มาตั้งแต่เมื่อไหร่พ่อ”เครัสถามด้วยความเขินอาย

“นานพอสมควร เผอิญได้ยินเสียงดาบก็เลยลงมาดู”พ่อพูดด้วยรอยยิ้ม

“ไม่รู้เลยนะว่าเธอใช้ดาบเป็นด้วย”คิวถามและจับจ้อง

“เออ...”เธอหยุดพูดเพราะมีเสียงแทรกขึ้นก่อน

“เธอเคยเรียน ครับพี่”เครัสพูดขึ้นแทน

“ไปนอนได้แล้วนะทุกคน”เคมีเรียบอก พร้อมด้วยปิดปากอย่างง่วงหงาว

“งั้นเราไปนอนกันเถอะ”คิวสะบัดก้นเดินไปก่อน

“ฮ้าว...ไปนอนแล้วนะ”เธอพูดออกมาด้วยความง่วง

“เดี๋ยว”ชายหนุ่มบอกให้เธอหยุด เสียงเหมือนสั่งทำให้เธอถึงกับชะงัก

“มีอะไร”หญิงสาวถาม

“ฉันอยากรู้จริงๆเธอเป็นใครกันแน่”ชายหนุ่มพยายามจะถามเรื่องของเธอให้ได้

“ฉันเป็น.....”

“โคซิเนียสาวจรจัดไง”เธอตอบพร้อมกับหัวเราะคิกๆแล้วเดินต่อไป

“เดี๋ยวก่อน”เครัสบอกให้หยุดอีกครั้งแต่คราวนี้เสียงอ่อนโนหน่อย

“มีอะไรอีกล่ะ”โคซิเนียเริ่มหน้านิ่ว

“ขอบใจนะ”ชายหนุ่มกล่าวเสียงนุ่ม

“ไม่เป็นไร...ไปนอนกันเถอะ”เธอกระวีกระวาดกลับห้อง มือของเธอผสานกันและบิดม้วนกันไปมา

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1 12 เม.ย. 2551 (13:37)
ง่าดีใจจังในที่สุดพี่ก็มา ขอกอดหน่อยมามะ

bass4049
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 81 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 69 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2 26 เม.ย. 2551 (20:26)

อีกเรื่องหนึ่งที่อยากบอก อีกเว็บหนึ่งลงไว้ตั้ง26 ตอนแล้วนะครับ ไปอ่านก่อนได้เลย

http://www.comeon-book.com/comeonv3/story.php?SID=5939

แล้วรู้สึกว่าตอนที่27 นี้ พวกเขาจะลงไปใต้บาดาลกันแล้ว

Zaizerrin
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 8 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 70 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 3 2 พ.ค. 2551 (18:49)
อ้าว เข้าไม่ได้อ่ะ

legolas
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 85 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 150 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 4 3 พ.ค. 2551 (14:56)
เว็บคัมออน กำลังปรับปรุงงั้นเดี๋ยวเอามาลงให้นะครับ

Zaizerrin
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 8 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 70 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 5 16 พ.ค. 2551 (21:23)

ต้นฉบับเรื่องนี้ได้ผ่านการพิจารณาของ สำนักพิมพ์สนุกอ่านแล้วครับ

ขอขอบคุณทุกการอ่าน และให้กำลังใจนะครับ

หวังว่าคงจะได้รับการตอบรับที่ดีจากผู้อ่านในอนาคตนะครับ

Zaizerrin
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 8 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 70 ดวง - โหวตเพิ่มดาว