<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/36218" type="text/javascript"></script> |
|
ไฟรักกลางใจ
แพรวา..หญิงสาวตัวคนเดียวที่จับพลัดจับพลูมาอยู่ท่ามกลางดงชายหนุ่มห่ามๆนับสิบ..หนึ่งในนั้นคือ..พี่เบิ้มของทุกคน
ผู้ชายดิบเถื่อนที่พร้อมจะตบใครก็ได้ในรัศมีมือเอื้อมถึง และไม่เว้นแม้แต่เธอ (ฝันไปเถอะว่าชีจะยอม)...(อัพตอนที่ 23...OK)
post ครั้งแรก: Fri 11 April 2008, 1:04 am ปรับปรุงล่าสุด: Thu 15 May 2008, 8:42 pm
อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด
|
วาคิมถอนใจเฮือกเมื่อเห็นดวงตากลมเบิกโพลงด้วยความหวาดกลัวของเธอ ก่อนจะเอ่ยเสียงแข็งออกมาเมื่อเห็นเธอทำท่าไม่รอดจริงๆ
ตกลงคุณไม่ไปใช่มั๊ยแพรวา
ค่ะ ค่ะ ชั้นไม่ไปหญิงสาวรับคำเสียงรัวทั้งเช็ดน้ำตาป้อยๆ
คุณสัญญาได้มั๊ยว่าจะไม่พูดเรื่องนี้อีก
ชั้นสัญญาค่ะ ว่าจะไม่พูด ไม่กวนใจคุณ
แน่นะชายหนุ่มเอ่ยเสียงคาดคั้นพลางจ้องตาเธอนิ่ง
แน่คะ
งั้น...สัญญากับผมอีกทีว่าจะไม่ดื้อ แล้วก็จะฟังผมมากกว่าคนอื่นด้วย
ค่ะชั้น... เธอเอ่ยเสียงสั่นก่อนหยุดกึกเมื่อเขาพูดขัดขึ้นมาทั้งตาพราว
สัญญาตรงนี้ ไม่อย่างนั้นผมไม่เชื่อ นิ้วเรียวยาวของเขายกขึ้นแตะริมฝีปากเธอแผ่วจนหญิงสาวมองงงๆและในตอนนี้น้ำตานั่นหยุดไหลไปแล้ว
พูดเหมือนที่ผมพูดเมื่อครู่ แต่ต้องพูดกับปากผมนี่
พูดกับปากคุณ
ใช่
พูดยังไงชั้นไม่เข้าใจ
ชายหนุ่มตีหน้าเฉยแต่ตาคมใต้แสงเดือนนั่นพราวระยับก่อนเอ่ยออกมาเสียงนุ่ม
เอาปากคุณมาชิดกับปากผม
ไม่ เธอเอ่ยเสียงดังพลางส่ายหน้าดิก
งั้นก็ตามใจ ตกลงคุณจะข้ามไปที่หลุมนั่นจริงๆใช่มั๊ย
ไม่ ชั้นไม่ไปเธอปฏิเสธทั้งขืนเร่งแน่นเมื่อเขาทำท่าฉุดไปที่ประตูนั่นอีกครั้ง
งั้นก็พูดเสียดีๆ ต่อไปจะได้หัดกลัวซะมั่ง ถ้าไม่อยากพูดกับปากผมอีกก็อย่าทำอะไรนอกลู่นอกทาง....พูดเร็วๆ
ร่างสูงโน้มลงมาใกล้ในขณะที่เอามือไขว้หลังตัวเองไว้และมองเธอตาพราวระยิบ หญิงสาวอึกอักไปครู่ก่อนจะเหลียวไปมองประตูรั้วและป่ามืดๆนั้นอีกครั้งเหมือนตัดสินใจ.. ในเมื่อความกลัวผีมีมากกว่า เธอก็เอ่ยเสียงแผ่วออกมา
หลับตาก่อนสิ
ดวงตาคมกริบพร่างคู่นั้นหลับพริ้มลงก่อนจะเอ่ยทวนประโยคให้เธอฟังอีกครั้งด้วยเสียงนุ่มนวล
บอกผมว่าจะไม่ดื้อ แล้วก็จะฟังผมมากกว่าคนอื่นด้วย
หญิงสาวมองใบหน้าคมขาวที่ก้มอยู่ใกล้ก่อนหลับตาแน่นและยื่นหน้าเข้าไปจนชิดเขา
แค่ปากอิ่มเต็มของเธอสัมผัสเขาแผ่วเบา ร่างสูงนั้นก็สะท้านเยือกก่อนจะยืนร่างเกร็งแน่น
ชั้นสัญญาว่าจะไม่ดื้อ และจะฟังคุณมากกว่าคนอื่นค่ะ
แพรวาพูดออกไปทั้งอยากจะเป็นลมไปด้วย ริมฝีปากเธอแตะเขาแผ่วเบาทุกครั้งที่เอ่ยออกมาซึ่งมันทำให้เธอทั้งอับอายและหวั่นไหว
เมื่อพูดจบร่างเล็กก็ถอยห่างแต่ก็ไม่เร็วไปกว่าริมฝีปากของเขาที่ตามมาเบียดประทับหนักหน่วงและถอยออกไปทันที แพรวามองเขาตาโตและเห็นใบหน้าคมนั่นยิ้มพร่างก่อนจะเอ่ยออกมาท่าทางไม่รู้ไม่ชี้
ขอโทษที เมื่อครู่ผมสะดุดอะไรไม่รู้หน้าเลยทิ่มไปหาปากคุณเข้าให้
ไม่เป็นไรค่ะ เธอเอ่ยตอบทั้งกัดฟันแน่นและหน้าร้อนผ่าว
กลับบ้านกันเถอะแพรวา คุณคงเหนื่อยแล้วมั๊ง กลับไปอาบน้ำให้สบายจะได้นอนหลับฝันดี เขาเอ่ยชวนด้วยใบหน้าเรียบสนิทแต่ตาพราวระยิบจนเธอไม่แน่ใจว่าไอ้ที่เมื่อครู่ซึ่งเขาว่าสะดุดอะไรนั่นเป็นความจริงหรือว่าหลอกเธอกันแน่ ถ้าจะให้ถามออกไปมันก็กระไรอยู่ ในเมื่อเธอไม่กล้าขนาดนั้น สุดท้ายเธอก็ต้องก้มหน้าเดินตามเขาไป
ร่างเล็กๆนั่นถูกเขาจับขึ้นนั่งหลังม้าอีกครั้ง และขากลับเขากลับให้ม้าพาเดินเล่นเฉยเสียอย่างนั้น และกว่าจะถึงบ้านหญิงสาวก็ใจหายใจคว่ำไม่รู้กี่รอบ ก็จมูกโด่งๆนั่นมีอันต้องโฉบเข้าใกล้แก้มเธอทุกครั้งเวลาเขาขยับตัว เมื่อเธอหันไปมองตาขุ่น ปากเรียวนั่นกลับมียิ้มละมุนติดอยู่ทุกครั้งเช่นกัน
หญิงสาวเข้านอนหลังจากอาบน้ำและได้ของทานเบาๆรองท้องจากเชฟหนุ่มที่รออยู่ในบ้าน เมื่อไตรภพเห็นเธอกลับมาเขาก็มองด้วยท่าทางสงสัยก่อนจะเปลี่ยนเป็นชวนทานอาหารที่เตรียมไว้ให้ แพรวาค่อยโล่งใจเมื่อเห็นร่างสูงใหญ่ของวาคิมเดินเลี่ยงไปที่ห้องตัวเอง
หลังจากล้มตัวลงนอนได้ไม่นานเธอก็เคลิ้มหลับและหลังจากนั้นความฝันอันลางเลือนของคืนก่อนก็เริ่มกลับมาอีกครั้ง
แพรวา.....แพรวา.....
ใคร...ใครเรียกชั้น...ใครหน่ะ
หญิงสาวเหลียวหน้าเหลียวหลังเมื่อได้ยินเสียงหวานเยือกเย็นดังขึ้นไกลๆ นี่เธออยู่ที่ไหนรอบๆตัวเธอมันมีแต่ป่าเต็มไปหมด ยกเว้น ด้านหลังเธอที่เป็นบ้านไม้หลังขนาดย่อมและ
มีสวนสวยอยู่หน้าบ้าน
ในขณะที่เธอยืนมองด้วยความสงสัยร่างๆหนึ่งก็เคลื่อนออกมาจากบ้านหลังนั้น.... ร่างบางระหงในชุดขาวยาวพลิ้วเลื่อนเข้ามาใกล้จนประจันหน้า ก่อนจะมองเธอด้วยสายตาอ่อนเศร้า แพรวาใจหายวาบเมื่อเห็นใบหน้านั้นใกล้ๆ ....เธอพยายามขยับร่างหนีเมื่อรู้ว่าผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงนี้หน้าเป็นใคร
คุ...คุณกฤติกา
แพรวา...ช่วยดาวด้วย....ช่วยชั้นด้วย...
ช่วยอะไร...คุณจะให้ชั้นทำอะไร หญิงสาวเอ่ยเสียงสั่นด้วยความหวาดกลัว
ช่วยชั้นด้วย...แพรวา..มาหาชั้นหน่อย...ช่วยชั้น
เสียงเรียกให้ช่วยยังคงดังเยือกเย็นจนหญิงสาวขนลุกชูชันทั้งร่าง เธอพยายามขยับหนีแต่เท้ากลับเหมือนถูกตรึงกับที่ สุดท้ายเมื่อไม่รู้จะทำอย่างไรหญิงสาวจึงเอ่ยถามเสียงสั่น
ช่วยยังไงละคะ ...ชั้นจะช่วยคุณได้ยังไง
เค้าฆ่าชั้นแพรวา....เค้าฆ่าชั้น..เธอต้องช่วยชั้นนะ ชั้นเจ็บเหลือเกิน...โอ้ย
เสียงเยือกเย็นยังดังมาต่อเนื่องพร้อมๆกับมือทั้งสองข้างที่ยื่นขวักไขว่เข้าหาเธอ......
เมื่อใบหน้าขาวสวยนั้นเปลี่ยนไป ดวงตาทั้งคู่เบิกโพลงจนแทบถลนออกนอกเบ้าในขณะที่ใบหน้าบิดเบี้ยวจนผิดรูปเท่านั้นหญิงสาวก็หวีดร้องดังลั่นด้วยความตกใจสุดขีด
กรี๊ดดดด
แพรวาเปิดประตู เปิดประตูเดี๋ยวนี้
เสียงทุบประตูห้องโครมๆทั้งเสียงเอ็ดตะโรอยู่หน้าห้องทำให้หญิงสาวสะดุ้งเฮือก ร่างเล็กๆผลุดขึ้นนั่งได้ก็เผ่นแนบไปที่ประตูทันควัน
หญิงสาวเปิดประตูมือไม้สั่นเมื่อเห็นคนที่ยืนอยู่หน้าห้องเธอก็กระโดดกอดหมับพลางร้องลั่น
คุณวาคิม ชั้นถูกผีหลอก...เค้ามาหาชั้น เค้าหลอกชั้น
อะไร ใครหลอกคุณ...
คุณกฤติกา เค้ามาหาชั้น ได้ยินมั๊ยว่าเค้ามาหาชั้นเธอเอ่ยเสียงสั่นจนชายหนุ่มต้องเขย่าร่างนั้นแรงๆเหมือนเรียกสติ
นี่เธอบ้าไปหรือไงแพรวา หรือว่ากลัวมากจนเพี้ยน
เสียงห้าวดุๆรวมทั้งมือแข็งที่ดันร่างเธอออกห่างของเขาดูเหมือนจะทำให้หญิงสาวได้สติ
แพรวาถอยหลังกรูดเมื่อเริ่มจำประโยคที่ผู้หญิงคนนั้นพูดได้
หญิงสาวมองหน้าขาวคมที่อยู่เบื้องหน้าด้วยสายตาหวาดกลัวก่อนจะถอยกลับเข้าไปในห้องและเอ่ยเสียงสั่นออกมา
ฆาตกร คุณเป็นฆาตกร
อะไรแพรวา นี่คุณพูดอะไร ใครเป็นฆาตกร แล้วไอ้ผีของคุณมันหายไปไหน
คุณนั่นแหละคุณวาคิมที่เป็นฆาตกร คุณฆ่าคุณกฤติกาใช่มั๊ย
ยายบ้า นี่เธอไปเอาเรื่องเหลวไหลที่ไหนมาพูดอีก
คุณคิม..คุณ.คิมครับ..มีอะไรหรือเปล่า
เสียงเรียกจากด้านล่างทำให้วาคิมดึงร่างบางนั้นไว้แน่นก่อนปิดปากหญิงสาวหมับแล้วตะโกนตอบกลับไป
ไม่มีอะไรเพชร นายไปนอนเถอะ..คุณแพรวาแค่ฝันร้ายน่ะเธอจะนอนแล้ว
ยังงั้นเหรอครับ ผมไปนอนนะ
เสียงงัวเงียนั้นเงียบไปแล้วชายหนุ่มจึงดึงร่างเล็กๆที่ดิ้นปัดๆนั้นไว้แน่นก่อนจะลากไปนั่งที่เตียงแล้วตะคอกเธอเสียงรอดไรฟัน
ฟังนะแพรวา คุณตั้งสติดีๆแล้วเล่าให้ผมฟังว่าคุณเป็นอะไร ผีที่ไหนหลอกคุณ และไอ้ฆาตกรนั่นคืออะไร เล่าเบาๆนะแพรวาถ้าแหกปากร้องขึ้นมาอีกผมตบคุณแน่ ตกลงมั๊ย
ชายหนุ่มพูดจบเมื่อเห็นหญิงสาวพยักหน้ารับเขาจึงค่อยๆปล่อยมือจากปากเธอออก เมื่อร่างเล็กนั่นทำท่าขยับหนีวาคิมจึงรั้งไว้แน่นก่อนพูดย้ำอีกครั้ง
นั่งตรงนี้ เล่าใกล้ๆผมนี่
ชั้น...ชั้นฝันค่ะคุณวาคิม
ฝันเรอะ นี่ไอ้ที่คุณร้องแรกแหกกระเชอกลางดึกเพราะฝันเนี่ยนะ
ใช่ ชั้นฝันแต่มันเหมือนจริงมากเลยนะคะคุณวาคิม...
ฝันก็คือฝันนะแพรวามันจะเหมือนจริงยังไงมันก็แค่ความฝัน เขาเอ่ยเสียงอ่อนใจ
ชั้นฝันเห็นคุณกฤติกาค่ะ เธออยู่ที่บ้านไม้หลังเล็กๆ มีสวนอยู่หน้าบ้านด้วย
สวนอะไร ชายหนุ่มเอ่ยเสียงสงสัยและท่าทางอ่อนอกอ่อนใจของเขาเมื่อครู่หายไปทันทีเมื่อถาม
สวนดอกไม้เล็กๆเป็นรูปหัวใจ ตรงกลางมีบ่อบัวด้วย อ้อแล้วก็ในแปลงดอกไม้เป็นต้นกุหลาบสีขาว
ร่างสูงที่นั่งขัดสมาธิฟังเธอเล่าต้องมีอาการแข็งทื่อขึ้นมาบ้าง ก่อนจะถามเสียงแผ่ว
แล้วคุณกฤติกาพูดอะไรกับคุณยังงั้นเรอะ
เค้าบอกว่าให้ชั้นช่วยเค้าด้วย เค้าถูกฆ่าตายหญิงสาวเอ่ยอึกอักทั้งมองเขาด้วยความระแวง
มันจะเป็นไปได้ยังไง ในเมื่อเธอกินยาฆ่าตัวตายชัดๆใครๆเค้าก็รู้
เธอพูดยังงั้นจริงๆนะคะ เธอเถียงด้วยเสียงโกรธๆจนวาคิมถอนใจแผ่วและตาขุ่น
อ้อ..พอผีพูดว่าถูกฆ่าคุณก็เลยเหมาว่าผมเป็นฆาตกรยังงั้นสิ
ไม่รู้สิ ชั้นก็สงสัยทุกคนนั่นแหละเพียงแต่คุณโผล่มาพอดีเธอตอบเสียงแผ่ว
ยายบ้าเอ้ย..นี่ตกลงกลายเป็นว่าความหวังดีของผมที่ขึ้นมาดูคุณมันทำให้คุณปรักปรำผมเรอะ..ห่าเอ้ยคุณมันน่า... ร่างสูงลุกพรวดขึ้นด้วยท่าทางโมโหก่อนจะหันมาอีกครั้ง
แพรวา นี่คุณเชื่อกับไอ้ความฝันบ้าๆนั่นเรอะ
.......
แพรวา ผมสงสัยว่าที่คุณฝันมันน่าจะมาจากการที่คุณกลัวมากและเอาเรื่องที่ได้ฟังมาวันนี้จากไร่นั่นผสมปนเปกันจนยุ่งไปหมดมากกว่า ผมจะบอกให้ฟังนะแพรวา ผมบอกแค่ครั้งนี้ครั้งเดียวเท่านั้นผมจะไม่พูดอีก ยายผีกฤติกาของคุณน่ะผมไม่ได้รัก และไม่คิดจะรักด้วย ต่อให้อยู่หรือตายผมก็ไม่รัก ส่วนไอ้เรื่องฆ่าอะไรนั่น ถ้ามันจริงขึ้นมาผมรับรองว่าตัวเองไม่ใช่ฆาตกรแน่นอน ถึงผมไม่รักเธอผมก็ไม่เคยคิดฆ่าหรือทำร้ายเธอแม้แต่น้อย อีกอย่างนะแพรวาถ้าผมจะฆ่าจริงๆก็น่าจะผิดตัวเพราะแม้แต่หน้าเธอผมก็ยังจำไม่ได้ด้วยซ้ำ
ใบหน้าจริงจังของเขาขณะเอ่ยเสียงห้วนห้าวผสมปนเปออกมากับความโกรธเกรี้ยวเธอรู้ได้ดีเชียวหละ แต่จะทำยังไงในเมื่อเธอพลาดไปแล้ว...หญิงสาวเอ่ยออกมาเมื่อรู้ตัวว่าชักเลอะเลือนจนโทษเขามั่ว
ชั้นขอโทษคะที่พูดไม่ระวัง แต่ว่า...
ไม่ต้องแต่นะแพรวา แค่วันนี้คุณก็ขอโทษผมไม่รู้กี่ครั้งแล้ว ทำไมไม่หัดคิดก่อนพูด ทำไมไม่หัดจำเรื่องดีๆเอาไปฝันบ้างจะได้ไม่ร้องกรี๊ดขึ้นมาแบบนี้
วันนี้ชั้นมีเรื่องดีๆเอาไปฝันด้วยเรอะ เพราะคุณนั่นแหละที่ลากชั้นไปที่ตรงนั้น ชั้นกลัวชั้นก็ต้องเก็บเอามาคิดมากจนฝันไปนะสิเธอแว้ดขึ้นมาบ้าง
ทำไมไม่มีไอ้เรื่องดีๆน่ะ จำไม่ได้รึไง
ตาคมดุตวัดมองผ่านหน้าเธอปราดก่อนเมินไปที่อื่น เท่านั้นหญิงสาวก็หน้าร้อนวูบ เธอก้มหน้าลงต่ำจนไม่ทันสังเกตร่างสูงที่เดินผ่านออกไปช้าๆก่อนจะเอ่ยลอยๆออกมา
แพรวา ผมไม่รู้ว่าที่คุณฝันมันจริงหรือเปล่า แต่ถ้าคุณฝันอีกครั้งจำที่ผมจะพูดนี้ไปบอกเธอด้วย ถ้าเธอถูกฆ่าจริงผมจะช่วยหาไอ้คนทำให้ แต่ผมขอเธออย่างเดียวเท่านั้น...อย่ามายุ่งกับผู้หญิงที่ผมรู้สึกดีๆด้วยแค่นั้นแหละ
หญิงสาวมองร่างสูงที่เดินออกไปจากห้องและก่อนที่เขาจะปิดประตูให้ ดวงตาคมมองกราดเธอทั่วทั้งตัวอีกครั้งก่อนจะหันหลังจากไป แพรวาอดสงสัยไม่ได้ว่าที่เขามองด้วยสายตาแบบนั้นมันหมายความว่าอะไร หรือเขาเห็นเธอเป็นตัวตลกและตัวยุ่งในบ้านหลังนี้หรือเปล่า
สายตาคมของเขาที่ทิ้งไว้ทำให้เธอคิดอะไรอีกชั่วครู่หลังจากนั้นเมื่อลมเย็นพัดผ่านเข้ามาแพรวาก็คว้าผ้ามาปิดร่างก่อนจะนอนขดอยู่ใต้ผ้าห่มพร้อมสวดมนต์เสียงรัว
.........................................................................................................................................................
หนุกมาก ... มาอัพต่อเร็วๆน๊า ...
หนุกมาก มาอัพต่อเร็วๆ นะ
ขอสมัครเป็นแฟนคลับด้วยอีกคนแล้วกัน เพิ่งเข้ามาอ่านเลยติดหนึบเลย ไม่ยอมไปไหนเลยนะเนี่ย
เยี่ยมมมมม จริงๆๆๆๆๆ นับถือๆๆๆ
ยินดีต้อนรับจ้า..Evelyn ที่ว่าติดหนึบเพราะเป็นตุ๊กแกป่าว..คริคริ
y2k จ๋าเจ๊พยาย้าม พยายาม ที่จะเขียนเรื่อยๆ แต่ว่าบางครั้งคนเราก็คิดสับสนเองซะงั้น
จะตั้งใจอยู่ในร่องในรอย ไม่เที่ยวเตร่ไปวันๆ ข้าน้อยขอสัญญา...อาเมน
หายไปไม่กี่วัน..นั่งอ่านมันเลยทีนี้55+...สนุกจี๊ดจ๊าดเหมือนเดิมค่ะเจ๊..นายไตรภพนี่มาแรงทำคะแนนแซงพี่หมีของเราไปได้ไงเนี้ย..เร่งๆหน่อยนะพี่หมีเดี๋ยวอดกินยายไหมตัวแสบไม่รู้ด้วยนะ..อิอิ..(คิดลึกอยู่คนเดียว55++)
อ่านแล้วสนุกมากๆเลยค่ะ
จนเผยอ่านรวดเดียวจบ
รอลุ้น 3 คู่นี้มากๆเลย
รีบมาต่อเร็วๆนะค้า........
ช่วยด้วยคร่า...ตอนนี้ติดเจ๊มากกว่าแควนซะอีก..ทำไงดีคร้า
รอ ร๊อ รอ
ขอให้เจ๊สมองปลอดโปร่ง คิดไรขอให้ได้แต่เรื่องหนุกๆนะจ๊ะ (ขอร้องห้ามป่วย ห้ามเคลียดนะจ๊ะ)
อัพให้ได้อย่างหนำใจจริง ๆ
อ่านซะสุดยอดไปเลย
มาอัพอีกน่ะคะเจ๊ จา-รอ-อ่านนนนนน
อ้าเจ๊........ขอบคุณสำหรับคำแนะนำนะช่วงนี้ไม่ได้มาอัพเพราะมัวแต่ช่วยหนูบีของเจ๊แหละ ไม่อยากบอกเลยว่ามันใช้งานหนูยังกลับทาส.......เฮ้อแต่ทำไงได้มันเพื่อนหนูนี่นา ยังไงก็ขอบใจสำหรับคำแนะนำนะ.......บาย
ป.ล. สนุกมากเลยเจ๊ รักษาสุขภาพระวังไมเกรนด้วยนะ(หนูก็เป็นเหมือนกัน แต่ไม่ค่อยจะแสดงเท่าไหร่)............บายแล้วนะ
หวาดดีค่ะเจ๊ ยังอ่านไปไม่ถึงไหนเลยอ่ะเจ๊
เนื่องจากวันนั้นกะจะอ่านให้จบ แต่แม่หนูดันบอกให้ไปนอนก่อน
งานนี้เลยไม่จบเลย วันนี้ก้อมีเวลาว่างแล้วเลยมาอ่าน
กำลังลุ้นๆเล็ก งิงิ จะรีบตามอ่านให้ทันนะค่ะเจ๊ ^^
ขอทายแล้วกัน เดามั่วๆว่าชื่อ ทรายใช่ป่าว (ถ้าไม่ใช่ก็ใกล้เคียงละวุ้ย)
ขอบคุณ tamako กับ บาร์บี้ และ y2k และยายพายที่ชอบหายหน้าไปประจำ
โห....คุณวาคิมนี่จีบหญิงเก่งขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย
แค่เจอคนรักเก่าแค่เนี๊ย จำขั้นตอนการจีบขึ้นมาได้ทันทีเลยรึนี่
หวาดดีค่ะเจ๊ หนูอ่านจบแล้วคร้า
กลลวงรักออกวางขายแล้วหรอค่ะเจ๊
เด๊วจะรออ่านนะค่ะ ออกเมื่อไหร่ เด๊วมีเงิน
ซื้อเลย จิงๆแล้ภาค1 หนูเองก้อยังไม่ได้อ่านด้วยซ้ำอ่ะค่ะ
แต่ก้อพอรู้เรื่อง เพราะอ่านมานิดหน่อย เด๊วออกเมื่อไหร่
จะซื้อเก็บมาเป็นสมบัติเลยค่ะเจ๊ มาอัพต่อเร็วๆนะค่ะเจ๊
รออยู่ค่ะ เรื่องนี้หลอนน่ากลัวดีนะค่ะเจ๊ ^^
เจ๊ขา คุกก้า มารายงานตัวค่ะ หลังจากที่ไปนอนดรงบาลมานาน เนื่องจาก
เปนอีสุกอีใส และไป กินยาแอสไพลินเข้า เกือบเเย่ พอกลับมามาตามอ่าน
เรื่องของเจ๊ สนุกมากๆเลยค่ะ รีบๆอัพอีกนะค่ะ
ยินดีด้วยกับกลลวงรักของเจ๊ค่ะ หน้าปกสวยเชียว ไว้วางแผงแล้วเจ๊อย่าลืมแวะมาโฆษณาอีกเน้อ
ส่วนไฟรักกลางใจ กำลังอ่านติดลมเลยจบตอนซะแล้ว รีบมาต่อตอนที่ 25 น๊าค้าเจ๊คนสวย
เจ๊จ๋า..ดีใจด้วยจ้ากับหนังสือ ออกยัง จะติดตามจ้า
ชอบอ่านน่ะ แต่ไม่ชอบเขียน ขอเป็นผู้อ่านที่ดีอย่างเดียวนะคะ


Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |