<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/36218" type="text/javascript"></script> |
|
ไฟรักกลางใจ
แพรวา..หญิงสาวตัวคนเดียวที่จับพลัดจับพลูมาอยู่ท่ามกลางดงชายหนุ่มห่ามๆนับสิบ..หนึ่งในนั้นคือ..พี่เบิ้มของทุกคน
ผู้ชายดิบเถื่อนที่พร้อมจะตบใครก็ได้ในรัศมีมือเอื้อมถึง และไม่เว้นแม้แต่เธอ (ฝันไปเถอะว่าชีจะยอม)...(อัพตอนที่ 23...OK)
post ครั้งแรก: Fri 11 April 2008, 1:04 am ปรับปรุงล่าสุด: Thu 15 May 2008, 8:42 pm
อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด
|
หญิงสาวพลิกตัวกระสับกระส่ายจนใกล้สาง ความฝันที่น่ากลัวและคล้ายจริงทำให้เธอไม่สามารถข่มตาให้หลับลงได้ แพรวาอดทนรอเวลาจนท้องฟ้าเริ่มเรื่อเรืองจึงย่องออกจากห้องด้วยความเงียบกริบจุดมุ่งหมายที่เธอจะไปคือบ้านพักคนงาน
ชาญ เธออยู่หรือเปล่า ชาญ
หญิงสาวตะโกนเรียกเสียงแผ่วจากหน้าบ้าน ไม่นานชายหนุ่มก็ออกมายืนหัวยุ่งตาโตเมื่อเห็นเธอ
คุณไหม ทำไมมาหาผมแต่เช้าละครับนี่
ชั้นมีเรื่องขอร้องให้ช่วยหน่อยนะจ้ะ เธอไปล้างหน้าล้างตาก่อนดีมั้ยแล้วจะได้มาคุยกัน
รอผมสักครู่นะครับ
ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเบาเมื่อเห็นเธอกระซิบกระซาบมา ร่างสูงสมส่วนนั้นหายไปชั่วครู่ก่อนจะกลับมาอีกครั้งในชุดเสื้อและกางเกงขายาวสีดำสนิทจนคล้ายจะเป็นฟอร์มของไร่นี้ก็ไม่ปาน แพรวามองร่างสูงที่เดินลงมาหาพลางถามเธอด้วยหน้าตาที่สดชื่นขึ้น
คุณไหมร้อนใจเรื่องอะไรหรือเปล่าครับถึงเผ่นมาหาผมได้
มีจ๊ะชาญ ชั้นมีเรื่องอยากถามเธอเยอะแยะแต่ว่าตอนนี้ชั้นอยากให้เธอพาไปที่ เอ่อ หลุมศพของคุณกฤติกาได้มั๊ย
คุณไหม มันอันตรายมากเลยนะครับนั่น ผมพาคุณไหมไปไม่ได้เด็ดขาดถ้าพี่เบิ้มรู้ผมตายแน่
ทำไมละจ๊ะชาญ เท่าที่ชั้นรู้หลุมศพของเธอก็อยู่ติดกับที่ของคุณวาคิมไม่ใช่เหรอ ไม่น่าจะไปยากนี่
หญิงสาวเหลือบมองชายหนุ่มซึ่งนั่งยองๆบนส้นเท้าอยู่ตรงหน้าเธอด้วยสายตาสงสัยเธอเห็นเขาก้มหน้าลงและนิ่งไปอึดใจกว่าจะเงยหน้าขึ้นและเอ่ยเสียงหนัก
มันอยู่ใกล้กันก็จริงคุณไหม แต่เราก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะไปเดินเล่นบนที่เค้า ที่สำคัญพี่เบิ้มสั่งห้ามเด็ดขาดไม่ให้ใครข้ามไปฟากโน้น
เราแอบไปสิชาญ นะพาชั้นไปนิดเดียวเองชั้นไปไม่นานหรอกแค่อยากเห็นบ้านหลังนั้น
บ้านหลังไหนกันคุณไหม
ชาญชั้นจะเล่าให้ฟังก็ได้ เมื่อคืนชั้นฝัน....คุณกฤติกามาหาชั้นเค้าบอกให้ช่วยเค้าด้วยชั้นเลยอยากจะเห็นว่าที่ชั้นฝันน่ะมันจริงหรือแค่นึกไปเอง
คุณไหมฝันเห็นเธอหรือครับ แล้วในฝันเห็นบ้านหลังนั้นด้วยหรือไง
ใช่ ชั้นเห็นบ้านหลังนั้น ชาญพาชั้นไปหน่อยนะชั้นอยากรู้จริงๆและก็สัญญาด้วยว่าจะไม่บอกใคร เราแอบไปกันสองคนคงไม่มีใครรู้หรอกชาญ ถ้าชั้นไม่เห็นชั้นไม่สบายใจแน่ๆ
แพรวาทั้งออดอ้อนและวิงวอนจนชายหนุ่มเกิดอาการลังเลไม่น้อย วิชาญคิดด้วยความไม่สบายใจเรื่องที่ตัวเองถูกขอร้องจากหญิงสาวจะพาไปก็กลัวจะละเมิดคำสั่งเจ้านายหนุ่มแต่ถ้าไม่พาไปก็อดสงสารหญิงสาวที่นั่งตาละห้อยท่าทางไม่สบายใจคนนี้ไม่ได้ เขาจึงคิดแล้วคิดอีกเป็นครู่กว่าจะเอ่ยออกมาเสียงเบาและลุกขึ้นยืน
ตกลงผมพาคุณไปก็ได้ครับคุณไหม แต่ว่า...
ขอบคุณมากชาญ เธอใจดีทีสุดเล้ย
หญิงสาวกระโดดกอดชายหนุ่มหมับด้วยความดีใจจนลืมตัว การกระทำดังกล่าวทำให้หนุ่มหน้าทะเล้นยิ้มเก้อเขินออกมาก่อนขมวดคิ้วเหมือนจะดุเธอนิดๆ
สัญญาก่อนนะครับว่าคุณไหมจะไม่เผลอพูดเรื่องที่เราไปให้คนอื่นฟัง
ชั้นไม่ทำหรอกน่า ไปเถอะชาญเดี๋ยวสว่างมากกว่านี้คนอื่นจะรู้กัน
ชายหนุ่มพยักหน้ารับเร็วๆครั้งหนึ่งก่อนจะวิ่งไปนำม้าออกมาสองตัว แพรวาเห็นแล้วก็อดกลัวไม่ได้จนต้องถามเสียงสั่นออกไป
ชาญเธอแน่ใจนะว่าจะให้ชั้นขี่ไอ้ตัวนี้จริงๆ ชั้นไม่เคยขี่ม้านะชาญ
ตัวนี้ไม่ซนหรอกครับคุณไหมเดี๋ยวคุณขึ้นไปแล้วผมจะจูงมันคู่กับตัวของผมเอง คุณไหมแค่นั่งจับดีๆเท่านั้นรับรองไม่ตกแน่นอน
หญิงสาวได้ยินเขาพูดก็ค่อยเบาใจก่อนจะรีบขึ้นม้าด้วยการช่วยเหลือจากชายหนุ่ม เธออยากไปและกลับเร็วๆเพราะกลัวว่าถ้ามีใครมาเห็นจะทำให้ผู้ชายคนนี้เดือดร้อน แพรวาขี่ม้ามาได้โดยสวัสดิภาพหลังจากนั้นเธอก็ต้องมุดรั้วตามร่างสูงนั้นเพื่อออกไปและเข้าสู่พื้นที่ไร่ตรงข้าม ซึ่งมีลำธารกั้นเหมือนแนวเขตแบ่งไร่ทั้งสองออกจากกันเมื่อพ้นลำธารมาก็เป็นทางเดินเล็กๆลัดเลาะเข้าไปในป่ารกทึบนั้นทำให้เธออดหวาดกลัวไม่ได้ นี่ขนาดด้านนอกใกล้เช้าแล้วภายในป่านี้ยังมืดสลัวจนมองอะไรแทบไม่เห็น เธอคิดไม่ออกเลยจริงๆว่าถ้าเมื่อคืนนายหมีพาเธอไปจริงๆมันจะน่ากลัวขนาดไหน
เสียงบอกให้ระวังจากคนเดินด้านหน้าทำให้หญิงสาวต้องคอยหลบเลี่ยงกิ่งไม้เป็นระยะ ครู่เดียวก็ได้ยินชายหนุ่มเอ่ยเสียงแผ่วปานกระซิบ
ถึงแล้วครับคุณไหม
แพรวาซึ่งมุดพุ่มไม้ออกมาพอดีเงยหน้าขึ้นก่อนใจหายวาบ สิ่งที่อยู่เบื้องหน้าเธอคือบ้านไม้ปีกหลังขนาดย่อมที่ถูกดูแลและตกแต่งอย่างดีจนคล้ายมีคนอยู่นั่นไม่เท่าไหร่ สภาพบริเวณโดยรอบที่เธอเห็นอยู่ขณะนี้มันใช่และเหมือนกับที่เธอเห็นในฝันไม่ผิดเพี้ยน ร่างที่ยืนแข็งทื่อของเธอทำให้วิชาญต้องเอ่ยเสียงรัวแผ่วออกมา
กลับกันดีกว่านะครับคุณไหม คุณเห็นแล้วคงจะพอคิดอะไรได้ ผมว่าอยู่นานไปก็ไม่ดีเผื่อไอ้พวกไร่โน้นมาจะเป็นเรื่องใหญ่ขึ้นมาอีก
เดี๋ยวนะชาญ ที่ฝังศพของคุณกฤติกาอยู่ตรงไหน
ผมไม่ทราบครับ กลับกันดีกว่านะครับคุณไหม
เขาเอ่ยเร่งเธอด้วยท่าทางลุกลนแพรวาละล้าละลังอยู่เป็นครู่เมื่อไม่รู้จะทำอย่างไรเธอจึงเอ่ยเสียงแผ่วขึ้นมา
คุณกฤติกาค่ะ ชั้นแพรวานะ ชั้นมาแล้วถ้าคุณมีอะไรค่อยไปบอกชั้นอีกทีก็แล้วกันชั้นต้องกลับแล้วละคะ
สิ้นเสียงแผ่วของหญิงสาวป่าที่เซ็งแซ่ไปด้วยเสียงแมลงเงียบสงัดลงทันที ป่าที่สงบนิ่งเริ่มมีลมเย็นพัดผ่านแผ่วเบาในทีแรกทำให้แพรวาเบือนหน้าไปมองชายหนุ่มด้านข้างซึ่งกำลังยืนนิ่งและมีท่าทีระแวดระวังขึ้นมากะทันหัน ครู่เดียววิชาญก็จับมือหญิงสาวแน่นก่อนเอ่ยเสียงหนัก
คุณไหมวิ่ง
แทบไม่ทันขาดคำร่างเล็กนั้นก็ปลิวหวือตามแรงฉุดรั้งของอีกฝ่ายแพรวาวิ่งเร็วเต็มฝีเท้าเมื่อลมเริ่มกรรโชกแรงขึ้นเรื่อยๆเสียงต้นไม้ที่ไหวเอนเสียดสีกันดังไล่หลังคนทั้งคู่ฟังคล้ายคนร้องครวญครางจนหญิงสาวขนลุกชูชัน แพรวาวิ่งเต็มฝีเท้าโดยด้วยความกลัวจนลืมหนามไหน่ที่เกี่ยวรั้งเสื้อไว้จนขาดวิ่นทั้งๆที่ชายหนุ่มด้านหน้าแหวกทางให้ด้วยมือเปล่าก่อนแล้ว ร่างเล็กกระโดดเหยียบก้อนหินเพื่อข้ามลำธารเป็นจังหวะก่อนพลัดตกลงไป หญิงสาวอุทานเสียงแหลมก่อนรีบลุกขึ้นและคว้ามือชายหนุ่มไว้แน่นก่อนพากันวิ่งข้ามลำธารมาจนได้ แพรวาคลานมุดรั้วเข้าไปตามที่อยู่ด้านหน้าเมื่อลุกขึ้นยืนเต็มตัวเธอก็ต้องเบิกตาโพลง
ร่างสูงตระหง่านในชุดดำสนิดซึ่งยืนเท้าเอวหน้าตาโกรธเกรี้ยวจนเห็นได้ชัดนั่นทำให้เธอตกใจยิ่งกว่าเห็นผีเสียอีก เขาดูคล้ายรีบเร่งมา จนไม่มีเวลาพอที่จะติดกระดุมเสื้อด้วยซ้ำ ไม่พอด้านหลังเขายังมีคนงานอีกโขยงที่ยืนถือปืนเรียงรายด้วยใบหน้าเคร่งเครียดพอๆกันกับเจ้านายหนุ่ม หญิงสาวเห็นท่าไม่ดีจึงรีบเข้าไปยืนด้านหน้าของวิชาญทันทีก่อนรีบเอ่ยขึ้นมาก่อน
ชั้นชวนนายชาญไปเอง เค้าไม่เกี่ยวอะไรด้วยนะ
กลับบ้านแล้วค่อยพูดกัน
ชายหนุ่มเอ่ยเสียงรอดไรฟันที่ขบกันไว้แน่น ดวงตาวาวโรจน์ตวัดมองลูกน้องคนสนิทปราดแต่ฝ่ายนั้นก็ยืนนิ่งทั้งไม่หลบสายตาคมกริบที่แทบจะเชือดให้เขาขาดเป็นริ้วๆนั่นเหมือนยอมรับผิดเต็มที่ แต่สิ่งที่ขัดตาวาคิมมากที่สุดกลับเป็นหญิงสาวที่ยืนกำมือชายหนุ่มด้านข้างไว้แน่นเหมือนปกป้องนั้นยิ่งทำให้เขาโมโหจนเดือดพล่าน
วาคิมกระชากแขนหญิงสาวอย่างรุนแรงก่อนแทบจะโยนเธอขึ้นหลังม้าตัวเขื่องของเขา ร่างสูงที่ขึ้นมานั่งประกบหลังเกร็งแน่นจนเธอรู้สึกถึงความโกรธจัดที่แทบจะแผ่ออกมาจากตัวเขาเข้ามาสู่ตัวเธอให้รับรู้ แพรวานั่งนิ่งไม่บ่นสักคำทั้งๆที่มือแข็งข้างหนึ่งของเขาบีบไหล่เธอและตรึงไว้จนเจ็บร้าว กว่าขบวนม้าจะถึงบ้านหญิงสาวก็รู้สึกเหมือนนานชั่วกัปชั่วกัลป์
เมื่อมาถึงลานกว้างหน้าบ้านไม้ปีกหลังใหญ่ชายหนุ่มก็กดมือลงหนักๆบนไหล่เธออีกครั้งก่อนจะเอ่ยเสียงเย็นเฉียบ
นั่งตรงนี้ ถ้าผมไม่ถามคุณไม่ต้องตอบ
แพรวานั่งนิ่งแข็งทื่ออยู่บนหลังม้าตัวนั้นก่อนจะหวีดร้องเสียงดังเมื่อเห็นร่างสูงนั้นเดินเข้าหาลูกน้องและตวัดฝ่ามือเข้าเต็มหน้าจนวิชาญล้มลงไปนอนคลุกฝุ่น หญิงสาวอุทานเสียงดังทั้งพยายามจะปีนลงมาเพื่อช่วยเหลือคนที่เป็นเหมือนเพื่อนของตัวเอง
หยุดตรงนั้น ผมสั่งให้นั่งอยู่เฉยๆ
เสียงตะคอกของเขาดังลั่นเมื่อหันมาทางเธอ ในขณะที่หญิงสาวหยุดชะงักไปเพราะตกใจ ร่างสูงนั้นก็ปรี่เข้าหาชายหนุ่มที่นอนอยู่ที่พื้นก่อนกระชากคอเสื้อขึ้นมาโดยไม่ถามไถ่และพูดอะไรเขาก็ตบซ้ำลงไปอีกหน
ใบหน้าที่เปรอะเลือดที่ออกมาทั้งปากและจมูกของวิชาญทำให้ให้หญิงสาวกรีดร้องเสียงดังก่อนไถลร่างลงมาจากหลังม้าจนได้ แพรวาวิ่งเข้าหาร่างนั้นก่อนกระชากมือชายหนุ่มออกทั้งร้องไห้ไปด้วย
คุณวาคิม นายชาญเค้าไม่ผิดนะ คุณไปทำเค้าทำไม ชั้นต่างหากที่ผิดชั้นเป็นคนชวนเค้าไปเอง
ออกไป๊ คุณไม่เกี่ยวผมจะจัดการกับลูกน้องของผม
วาคิมตวาดเสียงดังทั้งจับหญิงสาวไว้แน่นและเหวี่ยงออกไปจนพ้นทาง ฝ่ามือแข็งๆตวัดซ้ำลงไปบนใบหน้าลูกน้องของตัวเองไม่รู้อีกกี่ครั้งจนแพรวาที่ล้มอยู่ต้องรีบลุกขึ้น หญิงสาวทนเห็นความป่าเถื่อนของเขาไม่ได้อีกต่อไปเธอตรงรี่เข้าหาก่อนตวัดฝ่ามือลงไปบนใบหน้าคมขาวนั้นเต็มแรง
ชายหนุ่มงงไปชั่วครู่กับการกระทำของเธอความจริงเขาไม่ได้เจ็บมากมายเท่าไหร่แต่ที่งงเพราะคิดไม่ถึงมากกว่าว่าเธอจะกล้า เมื่อหันกลับมาอีกครั้งเขาก็เห็นหญิงสาวนั่งกอดร่างที่ใบหน้าเปรอะเลือดนั้นไว้แน่นทั้งน้ำตา
อย่าคิดจะทำเค้าได้อีก ถ้าคุณทำเค้าชั้นจะแจ้งตำรวจจับคุณ
มันเป็นพ่อหรือผัวของคุณไม่ทราบถึงเอาตัวปกป้องซะขนาดนั้น
เค้าเป็นเพื่อนของชั้น คุณเข้าใจมั๊ยว่าเค้าเป็นเพื่อน
แพรวาเถียงเขาดุเดือดไม่แพ้กันทั้งพยายามเอาตัวเองเข้ากั้นเต็มที่ ร่างชายหนุ่มที่อยู่ในอ้อมแขนเธอผงกลุกขึ้นนั้นทำให้เธอต้องหันกลับไปมองแต่แล้วเธอก็ต้องตกใจชายหนุ่มผลักร่างเธอออกห่างและเอ่ยเสียงแหบเครือ
ปล่อยผมคุณไหม ผมยอมให้พี่เบิ้มทำ
สิ้นเสียงของวิชาญแพรวาก็ถูกดึงแขนโดยชายหนุ่มที่ยืนล้อมวงอยู่ใกล้ๆ หลังจากนั้นหญิงสาวก็ดิ้นเร่าๆทั้งร้องไห้โฮเมื่อเห็นชายหนุ่มที่เพิ่งผลักเธอออกเมื่อครู่หงายหลังลงไปเพราะกำปั้นสุดท้ายที่วาคิมตวัดเข้าหาใบหน้านั้น
แพรวามองภาพใบหน้าที่มีเลือดสดๆเต็มไปหมดนั้นได้ครู่เดียวหญิงสาวก็หน้ามืดก่อนจะสิ้นสติไปพร้อมๆกับชายหนุ่มที่นอนนิ่งอยู่บนพื้นดินโดยไม่รู้ตัว
...............................................................................................................................................
หนุกมาก ... มาอัพต่อเร็วๆน๊า ...
หนุกมาก มาอัพต่อเร็วๆ นะ
ขอสมัครเป็นแฟนคลับด้วยอีกคนแล้วกัน เพิ่งเข้ามาอ่านเลยติดหนึบเลย ไม่ยอมไปไหนเลยนะเนี่ย
เยี่ยมมมมม จริงๆๆๆๆๆ นับถือๆๆๆ
ยินดีต้อนรับจ้า..Evelyn ที่ว่าติดหนึบเพราะเป็นตุ๊กแกป่าว..คริคริ
y2k จ๋าเจ๊พยาย้าม พยายาม ที่จะเขียนเรื่อยๆ แต่ว่าบางครั้งคนเราก็คิดสับสนเองซะงั้น
จะตั้งใจอยู่ในร่องในรอย ไม่เที่ยวเตร่ไปวันๆ ข้าน้อยขอสัญญา...อาเมน
หายไปไม่กี่วัน..นั่งอ่านมันเลยทีนี้55+...สนุกจี๊ดจ๊าดเหมือนเดิมค่ะเจ๊..นายไตรภพนี่มาแรงทำคะแนนแซงพี่หมีของเราไปได้ไงเนี้ย..เร่งๆหน่อยนะพี่หมีเดี๋ยวอดกินยายไหมตัวแสบไม่รู้ด้วยนะ..อิอิ..(คิดลึกอยู่คนเดียว55++)
อ่านแล้วสนุกมากๆเลยค่ะ
จนเผยอ่านรวดเดียวจบ
รอลุ้น 3 คู่นี้มากๆเลย
รีบมาต่อเร็วๆนะค้า........
ช่วยด้วยคร่า...ตอนนี้ติดเจ๊มากกว่าแควนซะอีก..ทำไงดีคร้า
รอ ร๊อ รอ
ขอให้เจ๊สมองปลอดโปร่ง คิดไรขอให้ได้แต่เรื่องหนุกๆนะจ๊ะ (ขอร้องห้ามป่วย ห้ามเคลียดนะจ๊ะ)
อัพให้ได้อย่างหนำใจจริง ๆ
อ่านซะสุดยอดไปเลย
มาอัพอีกน่ะคะเจ๊ จา-รอ-อ่านนนนนน
อ้าเจ๊........ขอบคุณสำหรับคำแนะนำนะช่วงนี้ไม่ได้มาอัพเพราะมัวแต่ช่วยหนูบีของเจ๊แหละ ไม่อยากบอกเลยว่ามันใช้งานหนูยังกลับทาส.......เฮ้อแต่ทำไงได้มันเพื่อนหนูนี่นา ยังไงก็ขอบใจสำหรับคำแนะนำนะ.......บาย
ป.ล. สนุกมากเลยเจ๊ รักษาสุขภาพระวังไมเกรนด้วยนะ(หนูก็เป็นเหมือนกัน แต่ไม่ค่อยจะแสดงเท่าไหร่)............บายแล้วนะ
หวาดดีค่ะเจ๊ ยังอ่านไปไม่ถึงไหนเลยอ่ะเจ๊
เนื่องจากวันนั้นกะจะอ่านให้จบ แต่แม่หนูดันบอกให้ไปนอนก่อน
งานนี้เลยไม่จบเลย วันนี้ก้อมีเวลาว่างแล้วเลยมาอ่าน
กำลังลุ้นๆเล็ก งิงิ จะรีบตามอ่านให้ทันนะค่ะเจ๊ ^^
ขอทายแล้วกัน เดามั่วๆว่าชื่อ ทรายใช่ป่าว (ถ้าไม่ใช่ก็ใกล้เคียงละวุ้ย)
ขอบคุณ tamako กับ บาร์บี้ และ y2k และยายพายที่ชอบหายหน้าไปประจำ
โห....คุณวาคิมนี่จีบหญิงเก่งขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย
แค่เจอคนรักเก่าแค่เนี๊ย จำขั้นตอนการจีบขึ้นมาได้ทันทีเลยรึนี่
หวาดดีค่ะเจ๊ หนูอ่านจบแล้วคร้า
กลลวงรักออกวางขายแล้วหรอค่ะเจ๊
เด๊วจะรออ่านนะค่ะ ออกเมื่อไหร่ เด๊วมีเงิน
ซื้อเลย จิงๆแล้ภาค1 หนูเองก้อยังไม่ได้อ่านด้วยซ้ำอ่ะค่ะ
แต่ก้อพอรู้เรื่อง เพราะอ่านมานิดหน่อย เด๊วออกเมื่อไหร่
จะซื้อเก็บมาเป็นสมบัติเลยค่ะเจ๊ มาอัพต่อเร็วๆนะค่ะเจ๊
รออยู่ค่ะ เรื่องนี้หลอนน่ากลัวดีนะค่ะเจ๊ ^^
เจ๊ขา คุกก้า มารายงานตัวค่ะ หลังจากที่ไปนอนดรงบาลมานาน เนื่องจาก
เปนอีสุกอีใส และไป กินยาแอสไพลินเข้า เกือบเเย่ พอกลับมามาตามอ่าน
เรื่องของเจ๊ สนุกมากๆเลยค่ะ รีบๆอัพอีกนะค่ะ
ยินดีด้วยกับกลลวงรักของเจ๊ค่ะ หน้าปกสวยเชียว ไว้วางแผงแล้วเจ๊อย่าลืมแวะมาโฆษณาอีกเน้อ
ส่วนไฟรักกลางใจ กำลังอ่านติดลมเลยจบตอนซะแล้ว รีบมาต่อตอนที่ 25 น๊าค้าเจ๊คนสวย
เจ๊จ๋า..ดีใจด้วยจ้ากับหนังสือ ออกยัง จะติดตามจ้า
ชอบอ่านน่ะ แต่ไม่ชอบเขียน ขอเป็นผู้อ่านที่ดีอย่างเดียวนะคะ


Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |