คุณยังไม่ได้ Log in | สมัครสมาชิก ฟรี
กลับหน้าแรก วิชาการ.คอม
<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/36218" type="text/javascript"></script>
ไฟรักกลางใจ
แพรวา..หญิงสาวตัวคนเดียวที่จับพลัดจับพลูมาอยู่ท่ามกลางดงชายหนุ่มห่ามๆนับสิบ..หนึ่งในนั้นคือ..พี่เบิ้มของทุกคน ผู้ชายดิบเถื่อนที่พร้อมจะตบใครก็ได้ในรัศมีมือเอื้อมถึง และไม่เว้นแม้แต่เธอ (ฝันไปเถอะว่าชีจะยอม)...(อัพตอนที่ 23...OK)
ผู้เขียน: yong soo ชมแล้ว: 31,837 ครั้ง
post ครั้งแรก: Fri 11 April 2008, 1:04 am ปรับปรุงล่าสุด: Thu 15 May 2008, 8:42 pm
อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด
สารบัญ
20 หน้าล่าสุด | แสดงทุกหน้า | 1-20 | 21-24

หน้า : 5 บทที่ 5 เริ่มพบต้นเหตุแปลกๆ
หน้า : 6 บทที่ 6 ความลับที่น่ากลัว
หน้า : 7 บทที่ 7 โดนอีกแล้ว
หน้า : 8 บทที่ 8 ยังมีหนี้ที่ยังไม่ได้ใช้ (ตอนหน้านะกิ้วกิ้ว)
หน้า : 9 บทที่ 9 ทีใครทีมัน
หน้า : 10 บทที่ 10 เจอซะแล้ว
หน้า : 11 บทที่ 11 หาเรื่องอืกจนได้
หน้า : 12 บทที่ 12 ถึงผมจะร้ายแต่ก็เพราะรักนะครับ
หน้า : 13 บทที่ 13 หวั่นไหวซะแล้ว
หน้า : 14 บทที่ 14 รักเขาข้างเดียวอีกคน
หน้า : 15 บทที่ 15 คิดถึงครับผม
หน้า : 16 บทที่ 16 นายตัวร้าย
หน้า : 17 บทที่ 17 นายตัวร้าย 2
หน้า : 18 บทที่ 18 สาวเจ้าเล่ห์
หน้า : 19 บทที่ 19 หนุ่มปากแข็ง
หน้า : 20 บทที่ 20 รักจนได้
หน้า : 21 บทที่ 21 ความในใจของนายตัวร้าย
หน้า : 22 บทที่ 22 ผมจะจีบยายไหมละนะ *-*
หน้า : 23 ขอโฆษณาเรื่องกลลวงรักภาค 1 หน่อยจ้า (just update)
หน้า : 24 บทที่ 23 แผนอะไรของพี่เบิ้ม (just update)

หน้าที่ 12 - บทที่ 12 ถึงผมจะร้ายแต่ก็เพราะรักนะครับ
หน้านี้ต้องการความช่วยเหลือในการแก้ไข ช่วยแก้ไขได้ที่นี่

ร่างที่อ่อนลู่ลงพื้นของหญิงสาวทำให้ชายหนุ่มที่จับแขนเธอไว้ร้องกันเอะอะ ในขณะที่วาคิมเหลือบมองร่างชายหนุ่มที่นอนกับพื้นไม่ไหวติงด้วยสายตาห่วงใยและอ่อนล้าโดยไม่มีใครเห็นก่อนเอ่ยเสียงห้วนขึ้นมา


“พาไอ้ห่าชาญกลับบ้านไป เดี๋ยวกูจะตามไปดู”


ชายหนุ่มตรงเข้าหาหญิงสาวที่ถูกประคองไว้โดยลูกน้องของตัวเองก่อนจะมองใบหน้าซีดเผือดนั้นแวบเดียว ริมฝีปากเรียวเม้มแน่นทั้งกัดกรามตัวเองจนเจ็บหนึบอีกหลายครั้งกว่าจะตัดใจตวัดร่างเล็กนั้นสู่วงแขนกว้างและเดินตรงเข้าบ้านตัวเอง


            วาคิมแทบจะโยนเธอลงกับเตียงด้วยซ้ำเพราะความโมโหแต่เมื่อเห็นสภาพขะมุกขะมอมของเธอที่ทั้งเนื้อทั้งตัวเปียกน้ำและเมื่อลงไปคลุกกับฝุ่นมันก็เลยเปรอะเปื้อนเนื้อตัวเธอไปหมดเขาก็ทำเหมือนที่คิดไว้ไม่ลง แขนแข็งแรงด้วยมัดกล้ามค่อยวางร่างเล็กนั้นลงแผ่วเบาก่อนจะถอยไปนั่งมองเธอใกล้ๆด้วยไม่รู้จะทำอย่างไรกับเธอดี  อยากจะจับเธออาบน้ำเพื่อล้างคราบสกปรกออกก็ไม่กล้า ไอ้ครั้นจะเปลี่ยนเสื้อผ้าให้มันก็ไม่สมควร วาคิมเริ่มคิดว่าไร่นี้น่าจะมีผู้หญิงสักคนก็คงดีอย่างน้อยก็น่าจะทำหน้าที่ยากๆแบบนี้แทนเขาได้


         ร่างสูงนั้นนั่งเฝ้าเธออยู่ครู่ใหญ่หญิงสาวก็ยังไม่มีท่าทีจะรู้สึกตัว ความห่วงลูกน้องคนสนิทและอยากทราบเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นเมื่อเช้านี้ทำให้ชายหนุ่มต้องคิดแก้ไขสถานการณ์ให้เร็วที่สุด เมื่อหาทางออกไม่ได้เขาก็เลือกใช้วิธีที่ตนเองคิดว่าน่าจะดีที่สุด ร่างสูงใหญ่นั้นเดินไปหยิบผ้าขนหนูและเอาไปชุบน้ำจนเปียกโชกก่อนจะเดินกลับมา ยืนข้างๆเตียงอีกครั้งพลางสบถหยาบคายขึ้นด้วยความโมโหตัวเองที่ทำอะไรนุ่มนวลแบบคนอื่นไม่เป็นซักนิด ชายหนุ่มเหลือบมองผ้าในมือสลับกับมองหน้าหญิงสาวก่อนจะบ่นด้วยน้ำเสียงดุดัน


“ยายผู้หญิงบ้า ถ้าเธอเป็นลูกน้องชั้นป่านนี้โดนน้ำซักถังก็ฟื้นไปแล้ว”


มือหยาบใหญ่นั่นจับผ้าขึงตึงก่อนจะหลับหูหลับตาเช็ดลวกๆไปบนใบหน้าของหญิงสาวสองสามครั้งแล้วโยนผ้าเปียกๆนั้นไว้บนหน้าเธอเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายทำท่ารู้ตัวร่างสูงนั้นก็เผ่นพรวดออกไปจากห้องด้วยความตกใจ


 


แพรวาฟื้นขึ้นมาเพราะผ้าเย็นๆที่วางอยู่บนใบหน้าตัวเองแท้ๆ หญิงสาวป่ายมือเปะปะก่อนจะดึงผ้าออกและเช็ดหน้าตัวเองแผ่วเบาพลางนึกทบทวนเหตุการณ์ด้วยความมึนงงเป็นครู่ เมื่อรู้สึกตัวเต็มที่และจำเรื่องราวต่างๆได้หญิงสาวก็รีบลุกลนออกจากห้องจนแทบชนกับชายหนุ่มที่เดินเข้ามาพอดี


“คุณภพ นายชาญเป็นไงบ้างคะ”


ไตรภพซึ่งเพิ่งรู้เรื่องราวเนื่องจากออกไปนอกไร่แต่เช้าและกลับมาก็เจอกับญาติหนุ่มที่เดินพรวดๆผ่านเขาไปพร้อมสั่งไว้ว่าให้ขึ้นมาดูเธอด้วย พอเขาขึ้นมาก็เจอกับคำแรกจากหญิงสาวทันทีเหมือนกัน


“ผมไม่ทราบ คงต้องรอสักพักแหละให้นายคิมกลับมาก่อนตอนนี้กำลังไปดูหมอนั่นอยู่ คุณไหมคุณพอจะบอกได้มั๊ยว่ามันเกิดเรื่องอะไรขึ้นที่นี่”


ชายหนุ่มมองหญิงสาวที่เลอะไปทั้งตัวก่อนจะถามกลับไปบ้างด้วยความสงสัย ซึ่งคำถามนั้นทำให้แพรวาอึกอักไปเป็นครู่กว่าจะเดินกลับเข้าไปในห้องและเอ่ยขึ้นมาเสียงเบา


“คุณภพค่ะ  คุณเข้ามานั่งคุยกับไหมหน่อยได้มั๊ยไหมมีเรื่องอยากถามคุณเยอะเลย”


“ถ้าผมตอบได้ก็จะตอบนะคุณไหม แต่ถ้าตอบไม่ได้ผมก็ไม่ตอบ”


“ไม่เป็นไรค่ะ”


“ก่อนที่คุณจะถามผม ๆขอถามคุณก่อนก็แล้วกัน คุณถามหานายชาญทำไม หมอนั่นมันเป็นอะไรรึ”


“เค้าถูกคุณวาคิมชกเอานะสิ  คุณภพค่ะชั้นไม่เข้าใจว่าทำไมเค้าถึงโหดร้ายและไร้เหตุผลขนาดนี้ ทำได้แม้กระทั่งลูกน้องตัวเองที่ไม่มีทางสู้ คุณรู้มั้ยค่ะคุณภพ คุณวาคิมน่ะชกนายชาญจนเลือดเปรอะไปทั้งตัว”


“เดี๋ยวก่อนคุณไหม  คุณบอกมาซิว่าทำไมนายคิมถึงชกวิชาญ”


ชายหนุ่มเอ่ยถามด้วยความสงสัย เขารู้ว่าวาคิมนั้นไม่ใช่คนไร้เหตุผลปกติการเตะต่อยก็มีเล่นกันบ้างแต่ถ้าถึงขั้นรุนแรงนี่แสดงว่าต้องมีเหตุผิดปกติแน่นอนยิ่งวิชาญนั้นไม่ต้องพูดถึงเพราะหมอนั่นแทบจะเป็นคนสนิทของวาคิมก็ว่าได้ไอ้การจะชกจนหนักหนาสาหัสขนาดนั้นไม่น่าเป็นไปได้แน่นอน


“เอ่อคืองี้คะ เมื่อเช้ามืดชั้นกับชาญข้ามไปไร่โน้น”


“คุณข้ามไปฝั่งโน้นยังงั้นรึแพรวา” ชายหนุ่มอุทานเสียงตกใจ


“ค่ะชั้นเป็นคนชวนนายชาญให้ไปส่งเอง แต่ก็ไม่มีอะไรมากนี่ค่ะเค้าไม่น่าจะทำขนาดนี้”


ไตรภพได้ยินหญิงสาวพูดก็ต้องอารมณ์ขุ่นขึ้นมาบ้าง เขารู้แล้วว่าทำไมนายคิมถึงได้โมโหขนาดนี้มันก็น่าอยู่หรอกเพราะเขาเองอุตส่าห์ไปแอบได้ยินไอ้พวกไร่โน้นพูดมาว่าจะทำอย่างไรกับพวกตนบ้าง ยิ่งตอนนี้วาคิมซึ่งปกติก็ระวังไม่ให้กระทบกระทั่งกันอยู่แล้วก็ต้องระวังมากขึ้นเป็นเท่าตัว อยู่ๆลูกน้องคนสนิทดันพาผู้หญิงที่จะติดต่อซื้อที่ข้ามไปฝั่งโน้นถ้าไม่ชกเสียบ้างเขาก็ไม่รู้จะพูดอย่างไรเหมือนกันนี่ก็ยังดีอยู่หรอกที่รอดมาได้โดยไม่เป็นอะไรไม่อย่างนั้นทั้งสองไร่คงได้เกิดเรื่องกันเร็วขึ้น


“คุณไหม ผมอยากจะรู้จริงๆว่าคุณข้ามไปไร่โน้นทำไม”


“คุณภพค่ะไหมขอไม่พูดตอนนี้ได้หรือเปล่า ไหมขอเวลาอีกนิดแล้วจะเล่าให้คุณฟัง”


“ตามใจ คุณอยากจะทำอะไรก็เรื่องของคุณแต่ผมขอบอกไว้ตรงนี้เลยนะว่า ถ้าคุณไม่อยากให้ใครในไร่นี้เดือดร้อนอีกคุณต้องไม่ข้ามไปฝั่งโน้น”


หญิงสาวที่นั่งเงียบกริบไม่ตอบรับหรือปฏิเสธใดทั้งสิ้นทำให้ไตรภพต้องถอนใจแผ่วก่อนเอ่ยย้ำอีกครั้ง


“ผมพูดไปแล้วนะคุณไหม ถ้าคุณอยากให้นายชาญหรือใครๆในไร่นี้เจ็บตัวหรืออาจจะถึงตายก็เชิญคุณข้ามไปไร่โน้นได้เลย”


“คุณภพค่ะชั้นอยากถาม”


“อย่าถามอะไรผมเลยคุณไหม ในเมื่อตัวคุณเองยังไม่ยอมตอบคำถามผมแล้วคุณจะมาหวังอะไรที่จะให้ผมตอบคำถามคนที่ไม่จริงใจด้วย”


แพรวาเหลือบมองชายหนุ่มที่ลุกขึ้นยืนก่อนจะเดินออกไปจากห้องเธอด้วยฝีเท้าที่เงียบกริบและใบหน้าเฉยชาด้วยหัวใจที่ว้าวุ่น เธอไม่กล้าเล่าให้เขาฟังหรอกเพราะตอนนี้เธอเองก็รู้เรื่องนิดหน่อยเท่านั้น ยิ่งเขาไม่ยอมตอบคำถามใดๆเธอก็ยิ่งไม่สามารถประติดประต่อเรื่องราวได้ หญิงสาวถอนใจแผ่วยาวก่อนจะเข้าห้องน้ำและทำความสะอาดตัวเองเพื่อเตรียมออกไปติดต่องานอีกครั้ง


 


วิชาญฟื้นขึ้นมาก็พบหน้าเจ้านายหนุ่มที่ชะโงกมองอยู่ใกล้ๆ เขาสบตาคมกริบนั้นชั่วครู่ก่อนจะเอ่ยเสียงแผ่วออกมา


“ผมขอโทษครับพี่เบิ้ม วันหลังผมจะไม่ให้เกิดเรื่องแบบนี้อีก”


วาคิมถอนใจแผ่วลึกก่อนจะลูบศรีษะชายหนุ่มที่นอนนิ่งเบาๆ เขามองใบหน้าที่บวมช้ำและแผลที่ปริแยกทั้งหางคิ้วและปากนั้นด้วยสายตาที่ห่วงใย นี่ยังดีที่พวกเพื่อนๆของมันช่วยกันทำทำความสะอาดให้


“เจ็บมากมั๊ยชาญ”


“นิดหน่อยครับพี่เบิ้ม  เจ็บแค่นี้ผมไม่ตายหรอกครับ”


“ก็ดี วันหน้าวันหลังก็ระวังมั่งอย่าหลงเชื่อผู้หญิงง่ายๆ”


“สงสัยพวกเราไม่มีภูมิคุ้มกันมั่งพี่เบิ้ม พอถูกสาวๆประเหราะเอาหน่อยก็เลยลืมตัว”


วิชาญเอ่ยทั้งหน้าตายิ้มๆก่อนนิ่วหน้าเมื่อรู้สึกเจ็บตึงที่ริมฝีปากซึ่งแตกของตนเอง


“รู้ตัวก็ดี มึงก็รู้นะชาญที่กูห้ามไม่ให้ไปฝั่งโน้นเพราะอะไร แค่พวกเรานั่นไม่เท่าไหร่แต่เธออยู่กับเราด้วยพวกเราจำเป็นที่จะต้องดูแล จนกว่าเธอจะกลับด้วยความปลอดภัยพวกเราถึงจะหมดหน้าที่”


“ผมรู้ครับพี่เบิ้มว่าตัวเองผิด ต่อไปผมจะระวัง”


“ไม่ใช่ระวังแค่ไม่พาเธอไปเท่านั้นนะชาญ มึงต้องดูแลเธอด้วยอย่าให้เธอหนีข้ามไปฝั่งโน้นคนเดียว เท่าที่กูดูแล้วมีความเป็นไปได้สูงมากที่คุณไหมของพวกมึงจะแอบหนีไปเอง”


“ทำไมพี่เบิ้มมั่นใจยังงั้นละครับ”


“เธอดื้อไงชาญ ดื้อและอยากรู้ซึ่งมันอันตรายมาก ยิ่งเธอไปเห็นบ้านหลังนั้นเธอจะยิ่งเชื่อว่าไอ้ความฝันนั่นเป็นเรื่องจริง เค้าคงเล่าเรื่องนี้ให้มึงฟังแล้วใช่มั๊ย”


“เล่าครับผมเลยพาเธอไป แต่ก็แปลกนะครับพี่เบิ้มตอนที่เธอพูดขึ้นมาลอยๆกับคุณกฤติกามันก็เกิดลมพัดแรงมากจนผมต้องพาเธอวิ่งฝ่าป่ากลับมา  เรื่องมันเป็นยังไงกันแน่ครับพี่เบิ้ม”


“วันสองวันก่อนนะกูจะเล่าให้ฟัง ตอนนี้มึงนอนพักไปก็แล้วกัน ว่าแต่มึงรู้ใช่มั๊ยว่าทำไมกูต้องทำแบบนี้กับมึง”


“รู้ครับพี่เบิ้ม ผมรู้ว่าพี่เบิ้มรักผม รักคนในไร่นี้ด้วยถ้าพี่เบิ้มไม่ชกผมแบบนี้ อาจจะมีคนอื่นข้ามไปไร่โน้นอีก”


“ใช่ชาญ  ถ้ามีคนข้ามไปที่นั่นอีกมันจะเกิดเรื่อง มึงก็รู้ไม่ใช่รึว่าพวกนั้นจ้องเราอยู่ ถ้าเราพลาดหรือเผลอเมื่อไหร่พวกมันเล่นเราแน่ แค่วันนี้ที่กูรู้ว่ามึงข้ามไปกูก็ต้องยกโขยงกันไปรอรับ ดีที่มึงกลับมาได้ทั้งมีชีวิตอยู่ กูคิดว่าจะได้แต่ศพมึงกับเธอด้วยซ้ำ”


น้ำเสียงแหบพร่าของคนเป็นเจ้านายทำให้ชายหนุ่มที่นอนฟังอยู่ต้องลุกขึ้น วิชาญสบดวงตาคมคู่นั้นและเขาเห็นแววอะไรมากมายหนึ่งในนั้นคือความห่วงใยและรักใคร่จนเต็มเปี่ยม ร่างสูงสมส่วนก้มลงกราบที่พื้นเตียงก่อนเอ่ยเสียงเครือออกมา


“ผมขอโทษอีกครั้งครับพี่เบิ้ม ผมสัญญาว่าต่อไปจะไม่ขัดคำสั่งพี่เบิ้มอีก”


“ช่างมันเถอะชาญ เรื่องมันจบไปแล้ว ต่อไปก็ดูแลตัวเองดีๆ อ้ออย่าลืมดูคุณไหมของพวกมึงด้วยหละ”


“ครับพี่เบิ้ม แต่เอทำไมพี่เบิ้มเรียกเธอว่าคุณไหมของพวกผมละครับ”


“พวกมึงเป็นคนเลือกเธอให้มาทำงานนี้ไม่ใช่เรอะ ถ้าไม่เป็นของพวกมึงๆจะให้เธอเป็นของใคร”


ชายหนุ่มเอ่ยเสียงห้วนจัดเมื่อเห็นนัยน์ตาของลูกคนสนิทพราวระยิบขึ้นมา


“เป็นของส่วนรวมครับพี่เบิ้ม ถ้าเธอเป็นของส่วนรวมก็ต้องเป็นของพี่เบิ้มด้วย”


“ไอ้ส้นตีน พอเริ่มจะหายก็แกว่งปากหาตีนอีกแล้วนะมึง นอนลงไปเลยไป๊ห่านี่ พอกูเริ่มทำดีด้วยก็เสือกเลียปากเข้าให้”


แทนที่จะกลัววิชาญกลับยิ้มทะลึ่งออกมาเมื่อเห็นสายตาขุ่นเขียวของเจ้านายซึ่งมันขัดกับสีหน้าเก้อเขินนั้นอย่างเห็นๆ ชายหนุ่มมองตามร่างสูงที่เดินย่ำเท้าโครมๆลงไปจากบ้านด้วยความพอใจก่อนจะเอนตัวลงนอนอีกครั้ง พลางอดคิดไม่ได้ว่าต่อไปตนเองคงต้องระวังและดูแลคุณไหมให้มากขึ้น


 


 


หญิงสาวเข้าไปติดต่อเรื่องที่เกือบครึ่งวันและสถานการณ์วันนี้กลับเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง อธิวัฒน์ซึ่งคราวก่อนทำท่าคิดหนัก กลับมาพูดง่ายเฉยๆแพรวาเห็นพี่น้องทะเลาะกันได้ครู่เดียวก็ต้องเลี่ยงออกมาเดินเล่นที่ด้านนอกเพื่อเปิดโอกาสให้ทั้งคู่ตกลงกันเอง ครู่ใหญ่ต่อมาชายหนุ่มร่างสูงใบหน้าเรียบสนิทก็เดินตรงมาหาเธอ


“ผมตกลงขายที่ให้คุณแล้วนะคุณแพรวา”


“พูดจริงหรือค่ะ แล้วคุณน้อยเธอว่าอย่างไรบ้างเธอยอมให้คุณขายหรือไง”


“ยายน้อยน่ะเป็นน้องผมเธอจะมาขวางได้ยังไง เอางี้นะคุณไหมตกลงผมขอขายในราคา เจ็ดแสนก็แล้วกันคุณว่าเป็นไง”


“ลดได้อีกหรือเปล่าค่ะคุณอธิวัฒน์”


“นี่ราคากันเองแล้วนะคุณไหม ที่ผมยอมขายเพราะเห็นว่าที่ตรงนั้นไม่ได้ทำอะไรแต่ถ้าคุณไม่พอใจผมก็ต้องบอกเลิก”


“ก็ได้ค่ะเจ็ดแสน เราตกลงทำสัญญากันเลยดีมั๊ยค่ะ”


หญิงสาวรีบรวดรัดขั้นตอนเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยอมตกลงเธอก็ไม่อยากจะให้ยืดเยื้ออีกต่อไปเหมือนกัน


“เดี๋ยวสิคุณไหม ผมตกลงขายให้คุณก็จริงแต่ไม่ใช่ตอนนี้ ผมขอเวลาอีกสองอาทิตย์ก็แล้วกัน วันที่ 21 นะคุณไหมคุณมาทำสัญญาซื้อขายกับผมได้เลย”


“ทำไมต้องวันนั้นด้วยละคะ ไหนๆคุณก็จะขายแล้วคุณไม่รีบรับเงินไปเลยหรือยังไง”


“ยังหรอกคุณไหม ผมเองก็ไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงินแต่ที่ผมยอมขายเพราะมีเหตุผลส่วนตัว วันที่ 21 นะอย่าลืม คุณมีเวลาเตรียมตัวอีกสองอาทิตย์ถึงตอนนั้นคุณเองอาจจะเปลี่ยนใจก็ได้”


 


แพรวามองใบหน้าเย็นชาที่มีรอยยิ้มนิดๆติดมุมปากนั้นแล้วก็ต้องรู้สึกแปลกๆขึ้นมา ผู้ชายคนนี้มองเธอแปลกพิกลจะว่าเกลียดก็ไม่ใช่ ชอบก็ไม่เชิงมันคล้ายกับเหยียดๆยังไงไม่รู้ได้ แต่สายตานั่นไม่ใช่สายตาที่ผู้ชายมองผู้หญิงจนนิดเดียว หญิงสาวนิ่งงันไปชั่วครู่ก่อนจะเอ่ยขึ้นมาทั้งใบหน้ายิ้มแย้ม


“ตกลงตามที่คุณต้องการก็ได้ค่ะคุณอธิวัฒน์  อีกสองอาทิตย์ชั้นจะเตรียมเอกสารมาให้พร้อมแล้วเราจะได้ไปโอนที่กันให้เสร็จ”


หญิงสาวโล่งใจไปได้เปราะหนึ่งก่อนจะเตรียมตัวกลับที่พักของตัวเอง ในขณะที่เธอเดินตรงไปที่รถโดยมีชายหนุ่มเดินตามไปส่งนั้นเขาก็เอ่ยถามขึ้นมาลอยๆ


“คุณกลัวที่จะอยู่คนเดียวในที่มืดหรือเปล่าคุณไหม”


“คะ”


“ผมถามว่าคุณกลัวที่จะอยู่คนเดียวในที่มืดๆหรือเปล่า”


“บางครั้งค่ะ แต่บางทีก็ไม่กลัวยิ่งถ้าเป็นที่ๆเราคุ้นเคยก็ไม่น่ากลัวไม่ใช่หรือคะ”


“ถ้าแปลกที่หละคุณไหม คุณจะกลัวมั๊ย”


“อาจจะกลัวค่ะ คุณถามทำไมเหรอคะ”


ชายหนุ่มหยุดยืนข้างๆเธอพลางมองใบหน้าขาวนวลนั้นอย่างเพิ่งพิศเขาแทบไม่เชื่อเลยว่าผู้หญิงตัวเล็กๆคนนี้จะกล้าหาญชาญชัยบุกเข้าไปถึงบ้านเล็กหลังนั้น เมื่อรู้เรื่องคราวแรกเขาเกือบทำแผนพัง แต่เมื่อคิดได้เขาเองกลับได้ความคิดใหม่ เธอดูสู่รู้และเหมาะที่เขาจะใช้เป็นเหยื่อล่อไอ้หมอนั่นไม่น้อย แต่ถ้าจะลงมือเลยก็อาจจะเร็วเกินไปดังนั้นเขาจึงคิดเอาเองว่า ปล่อยให้เวลาผ่านไปสักพักปล่อยให้เธออยู่ที่นั่นยิ่งถ้ามีความสัมพันธ์กับไอ้ผู้ชายใจหินคนนั้นยิ่งดี ไอ้วาคิมจะได้เจ็บปวดมากๆก่อนที่เขาจะส่งมันลงนรก


 


        ใบหน้ายิ้มเย็นเยียบที่หญิงสาวเห็นหายไปทันควันเมื่อชายหนุ่มคล้ายว่าจะรู้ตัวว่าเผลอคิดอะไรอยู่ อธิวัฒน์จึงลูบมือแผ่วไปบนผมสั้นซอยสลวยนั้นก่อนทำตาหวานระยับให้หญิงสาวเพื่อปกปิดความคิดของตนเอง


“กลับโรงแรมของคุณเถอะแพรวา ถ้าขืนอยู่นานๆผมอาจจะรักคุณก็ได้น่ะ”


“พูดเป็นเล่น  แต่ยังไงชั้นก็จะกลับอยู่ดีละค่ะ ขอบคุณอีกครั้งนะคะที่คุณแบ่งที่ให้น่ะ”


“ไม่เป็นไรแพรวา ที่นั้นสมควรเป็นที่อยู่สุดท้ายของใครบางคน”


ชายหนุ่มมองตามร่างหญิงสาวที่เดินขึ้นรถไปพร้อมใบหน้างุนงงด้วยความสะใจ ก่อนจะถูมือข้างที่ลูบผมหญิงสาวกับขากางเกงตัวเองทั้งบ่นพึมพำด้วยสีหน้ารังเกียจ


“ผู้หญิงน่าขยะแขยงที่สุด”


 .........................................................................................................................................................


 


 




<<< หน้าก่อนนี้ (หน้า 11) หน้าถัดไป (หน้า 13) >>>
*หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา



จำนวน 151 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| 3| 4| 5| 6| 7| -8-
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 134 11 พ.ค. 2551 (15:15)

หนุกมาก ... มาอัพต่อเร็วๆน๊า ...


winterseason เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 14 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 69 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 135 12 พ.ค. 2551 (01:02)
แหม..ยังไม่สะใจเลยคร่า.. เก่งมากเลย หนุกๆๆ มาอีกนะคร้า รออยู่จร้า...
y2k_kw เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 4 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 50 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 136 12 พ.ค. 2551 (10:35)

หนุกมาก มาอัพต่อเร็วๆ นะ


ขอสมัครเป็นแฟนคลับด้วยอีกคนแล้วกัน เพิ่งเข้ามาอ่านเลยติดหนึบเลย ไม่ยอมไปไหนเลยนะเนี่ย


เยี่ยมมมมม จริงๆๆๆๆๆ นับถือๆๆๆ


Evelyn เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 5 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 51 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 137 12 พ.ค. 2551 (16:27)

ยินดีต้อนรับจ้า..Evelyn  ที่ว่าติดหนึบเพราะเป็นตุ๊กแกป่าว..คริคริ


y2k จ๋าเจ๊พยาย้าม พยายาม ที่จะเขียนเรื่อยๆ แต่ว่าบางครั้งคนเราก็คิดสับสนเองซะงั้น


จะตั้งใจอยู่ในร่องในรอย ไม่เที่ยวเตร่ไปวันๆ ข้าน้อยขอสัญญา...อาเมน


 


yong soo เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 187 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 177 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 138 12 พ.ค. 2551 (19:43)

หายไปไม่กี่วัน..นั่งอ่านมันเลยทีนี้55+...สนุกจี๊ดจ๊าดเหมือนเดิมค่ะเจ๊..นายไตรภพนี่มาแรงทำคะแนนแซงพี่หมีของเราไปได้ไงเนี้ย..เร่งๆหน่อยนะพี่หมีเดี๋ยวอดกินยายไหมตัวแสบไม่รู้ด้วยนะ..อิอิ..(คิดลึกอยู่คนเดียว55++)


baraga เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 142 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 149 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 139 12 พ.ค. 2551 (22:49)

อ่านแล้วสนุกมากๆเลยค่ะ


จนเผยอ่านรวดเดียวจบ


รอลุ้น 3 คู่นี้มากๆเลย


รีบมาต่อเร็วๆนะค้า........


tomako เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 2 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 50 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 140 13 พ.ค. 2551 (00:54)
เมามันส์มากเลยเจ้ อ่านทีเดียวห้าตอนรวด ตาแฉะเลย 55+
PieR2 เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 707 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 160 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 141 13 พ.ค. 2551 (00:59)

ช่วยด้วยคร่า...ตอนนี้ติดเจ๊มากกว่าแควนซะอีก..ทำไงดีคร้า


รอ ร๊อ รอ


ขอให้เจ๊สมองปลอดโปร่ง คิดไรขอให้ได้แต่เรื่องหนุกๆนะจ๊ะ (ขอร้องห้ามป่วย ห้ามเคลียดนะจ๊ะ)


y2k_kw เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 4 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 50 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 142 13 พ.ค. 2551 (08:48)

อัพให้ได้อย่างหนำใจจริง ๆ


อ่านซะสุดยอดไปเลย


มาอัพอีกน่ะคะเจ๊ จา-รอ-อ่านนนนนน


barbie14@rcharkarn.com เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 679 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 170 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 143 13 พ.ค. 2551 (11:33)

อ้าเจ๊........ขอบคุณสำหรับคำแนะนำนะช่วงนี้ไม่ได้มาอัพเพราะมัวแต่ช่วยหนูบีของเจ๊แหละ  ไม่อยากบอกเลยว่ามันใช้งานหนูยังกลับทาส.......เฮ้อแต่ทำไงได้มันเพื่อนหนูนี่นา  ยังไงก็ขอบใจสำหรับคำแนะนำนะ.......บาย


ป.ล.  สนุกมากเลยเจ๊  รักษาสุขภาพระวังไมเกรนด้วยนะ(หนูก็เป็นเหมือนกัน  แต่ไม่ค่อยจะแสดงเท่าไหร่)............บายแล้วนะ


ทะเลทราย เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 43 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 42 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 144 13 พ.ค. 2551 (19:46)

หวาดดีค่ะเจ๊ ยังอ่านไปไม่ถึงไหนเลยอ่ะเจ๊


เนื่องจากวันนั้นกะจะอ่านให้จบ แต่แม่หนูดันบอกให้ไปนอนก่อน


งานนี้เลยไม่จบเลย วันนี้ก้อมีเวลาว่างแล้วเลยมาอ่าน


กำลังลุ้นๆเล็ก งิงิ จะรีบตามอ่านให้ทันนะค่ะเจ๊ ^^


king-dom เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 40 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 130 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 145 14 พ.ค. 2551 (09:56)
เจ๊ดีจ้า.......หนูบีของเจ๊ยังคิดไม่ได้เลย  นี่เจ๊ว่าทะเลทรายชื่อเล่นจิงๆๆๆอะชื่อว่าอะไร  ถ้าตอบถูกทะเลทรายรักตายเลย.......อะไรน้า...ทะเลทรายว่าเจ๊ตอบไม่ได้แหง่เลย
ทะเลทราย เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 43 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 42 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 146 15 พ.ค. 2551 (11:35)

ขอทายแล้วกัน เดามั่วๆว่าชื่อ ทรายใช่ป่าว (ถ้าไม่ใช่ก็ใกล้เคียงละวุ้ย)


ขอบคุณ tamako กับ บาร์บี้ และ y2k และยายพายที่ชอบหายหน้าไปประจำ


yong soo เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 187 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 177 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 147 15 พ.ค. 2551 (13:01)
เดาผิดแล้วเจ๊   บอกก็ได้ว่าเพื่อนเรียกว่า Honey  พอเดาได้ยังเจ๊.....ยังไงก็ดีใจมากเลยที่เจ๊มาอัพต่อ.ขอบใจมากเจ๊.......บาย
ทะเลทราย เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 43 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 42 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 148 15 พ.ค. 2551 (18:13)

โห....คุณวาคิมนี่จีบหญิงเก่งขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย


แค่เจอคนรักเก่าแค่เนี๊ย จำขั้นตอนการจีบขึ้นมาได้ทันทีเลยรึนี่


tomako เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 2 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 50 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 149 15 พ.ค. 2551 (18:36)

หวาดดีค่ะเจ๊ หนูอ่านจบแล้วคร้า


กลลวงรักออกวางขายแล้วหรอค่ะเจ๊


เด๊วจะรออ่านนะค่ะ ออกเมื่อไหร่ เด๊วมีเงิน


ซื้อเลย จิงๆแล้ภาค1 หนูเองก้อยังไม่ได้อ่านด้วยซ้ำอ่ะค่ะ


แต่ก้อพอรู้เรื่อง เพราะอ่านมานิดหน่อย เด๊วออกเมื่อไหร่


จะซื้อเก็บมาเป็นสมบัติเลยค่ะเจ๊ มาอัพต่อเร็วๆนะค่ะเจ๊


รออยู่ค่ะ เรื่องนี้หลอนน่ากลัวดีนะค่ะเจ๊ ^^


king-dom เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 40 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 130 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 150 15 พ.ค. 2551 (19:09)

เจ๊ขา คุกก้า มารายงานตัวค่ะ  หลังจากที่ไปนอนดรงบาลมานาน เนื่องจาก


เปนอีสุกอีใส และไป กินยาแอสไพลินเข้า เกือบเเย่   พอกลับมามาตามอ่าน


เรื่องของเจ๊  สนุกมากๆเลยค่ะ  รีบๆอัพอีกนะค่ะ


cookka เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 218 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 185 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 151 15 พ.ค. 2551 (20:38)
คิดถึงคุกก้าจังไม่เห็นตั้งนาน หายดีแล้วน้า รักษาัตัวด้วยนะจ๊ะเจ๊เป็นห่วง

ตอบคุณหนู tomako...55555+ อย่าเพิ่งวางใจเพราะหนุ่มบ้านนี้

มันผีเข้าผีออก..ช่วงนี้โปรดระวังให้จงหนักเพราะคุณคิมกำลังเริ่มชอบแต่ยังไม่แน่ใจ

อะไรก็เกิดขึ้นได้นะจ๊ะ..อย่าฝันหวาน คริคริ
yong soo เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 187 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 177 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 152 15 พ.ค. 2551 (20:59)

ยินดีด้วยกับกลลวงรักของเจ๊ค่ะ หน้าปกสวยเชียว ไว้วางแผงแล้วเจ๊อย่าลืมแวะมาโฆษณาอีกเน้อ


ส่วนไฟรักกลางใจ กำลังอ่านติดลมเลยจบตอนซะแล้ว รีบมาต่อตอนที่ 25 น๊าค้าเจ๊คนสวย


Jib32 เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 22 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 148 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 153 16 พ.ค. 2551 (12:47)

เจ๊จ๋า..ดีใจด้วยจ้ากับหนังสือ ออกยัง จะติดตามจ้า


ชอบอ่านน่ะ แต่ไม่ชอบเขียน ขอเป็นผู้อ่านที่ดีอย่างเดียวนะคะ


 


 


y2k_kw เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 4 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 50 ดวง - โหวตเพิ่มดาว


กรุณา login เพื่อ comment งานเขียนนี้

???? สมัครสมาชิก ฟรี ตลอดชีพ


yong soo
(yong soo)

ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 1,364 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 4 เดือน
แบ่งปันความรู้ 187 ครั้ง
ได้รับดาว 177 ดวง

โหวตเพิ่มดาว


บทความอื่น

ไฟรักกลางใจ [31,838]
?????? 0 ?????? ?? ??????????????????

บทความแนะนำ

การเกิด สึนามิ [520,224]
GMO พันธุวิศวกรรมศาสตร์ นางฟ้า หรือ ซาตาน [371,402]

Blog แนะนำ

วิชาการ.คอม ขอแนะนำงานเขียนชิ้นนี้ นำชัย ชวนคิด ฝัน และสรรค์สร้างสังคมไทย ด้วยวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และธรรม [279,042]
Global Warming { English } [115,841]

Hot Links

คลังข้อสอบ | ข่าววิชาการ
เล่นกล/เกม | อ่านนิยาย
ข่าวทุนการศึกษา | ลิงค์

ขอบคุณผู้สนับสนุน

Google
 
ติดต่อลงโฆษณา :   คุณอันนา 081 4965363
สำนักงาน :   02 2015735
อีเมล์ :   
Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ
รับรองและสนับสนุนโดย

สสวท.

มูลนิธิ พสวท.

พสวท.