<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/36218" type="text/javascript"></script> |
|
ไฟรักกลางใจ
แพรวา..หญิงสาวตัวคนเดียวที่จับพลัดจับพลูมาอยู่ท่ามกลางดงชายหนุ่มห่ามๆนับสิบ..หนึ่งในนั้นคือ..พี่เบิ้มของทุกคน
ผู้ชายดิบเถื่อนที่พร้อมจะตบใครก็ได้ในรัศมีมือเอื้อมถึง และไม่เว้นแม้แต่เธอ (ฝันไปเถอะว่าชีจะยอม)...(อัพตอนที่ 23...OK)
post ครั้งแรก: Fri 11 April 2008, 1:04 am ปรับปรุงล่าสุด: Thu 15 May 2008, 8:42 pm
อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด
|
ร่างที่อ่อนลู่ลงพื้นของหญิงสาวทำให้ชายหนุ่มที่จับแขนเธอไว้ร้องกันเอะอะ ในขณะที่วาคิมเหลือบมองร่างชายหนุ่มที่นอนกับพื้นไม่ไหวติงด้วยสายตาห่วงใยและอ่อนล้าโดยไม่มีใครเห็นก่อนเอ่ยเสียงห้วนขึ้นมา
พาไอ้ห่าชาญกลับบ้านไป เดี๋ยวกูจะตามไปดู
ชายหนุ่มตรงเข้าหาหญิงสาวที่ถูกประคองไว้โดยลูกน้องของตัวเองก่อนจะมองใบหน้าซีดเผือดนั้นแวบเดียว ริมฝีปากเรียวเม้มแน่นทั้งกัดกรามตัวเองจนเจ็บหนึบอีกหลายครั้งกว่าจะตัดใจตวัดร่างเล็กนั้นสู่วงแขนกว้างและเดินตรงเข้าบ้านตัวเอง
วาคิมแทบจะโยนเธอลงกับเตียงด้วยซ้ำเพราะความโมโหแต่เมื่อเห็นสภาพขะมุกขะมอมของเธอที่ทั้งเนื้อทั้งตัวเปียกน้ำและเมื่อลงไปคลุกกับฝุ่นมันก็เลยเปรอะเปื้อนเนื้อตัวเธอไปหมดเขาก็ทำเหมือนที่คิดไว้ไม่ลง แขนแข็งแรงด้วยมัดกล้ามค่อยวางร่างเล็กนั้นลงแผ่วเบาก่อนจะถอยไปนั่งมองเธอใกล้ๆด้วยไม่รู้จะทำอย่างไรกับเธอดี อยากจะจับเธออาบน้ำเพื่อล้างคราบสกปรกออกก็ไม่กล้า ไอ้ครั้นจะเปลี่ยนเสื้อผ้าให้มันก็ไม่สมควร วาคิมเริ่มคิดว่าไร่นี้น่าจะมีผู้หญิงสักคนก็คงดีอย่างน้อยก็น่าจะทำหน้าที่ยากๆแบบนี้แทนเขาได้
ร่างสูงนั้นนั่งเฝ้าเธออยู่ครู่ใหญ่หญิงสาวก็ยังไม่มีท่าทีจะรู้สึกตัว ความห่วงลูกน้องคนสนิทและอยากทราบเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นเมื่อเช้านี้ทำให้ชายหนุ่มต้องคิดแก้ไขสถานการณ์ให้เร็วที่สุด เมื่อหาทางออกไม่ได้เขาก็เลือกใช้วิธีที่ตนเองคิดว่าน่าจะดีที่สุด ร่างสูงใหญ่นั้นเดินไปหยิบผ้าขนหนูและเอาไปชุบน้ำจนเปียกโชกก่อนจะเดินกลับมา ยืนข้างๆเตียงอีกครั้งพลางสบถหยาบคายขึ้นด้วยความโมโหตัวเองที่ทำอะไรนุ่มนวลแบบคนอื่นไม่เป็นซักนิด ชายหนุ่มเหลือบมองผ้าในมือสลับกับมองหน้าหญิงสาวก่อนจะบ่นด้วยน้ำเสียงดุดัน
ยายผู้หญิงบ้า ถ้าเธอเป็นลูกน้องชั้นป่านนี้โดนน้ำซักถังก็ฟื้นไปแล้ว
มือหยาบใหญ่นั่นจับผ้าขึงตึงก่อนจะหลับหูหลับตาเช็ดลวกๆไปบนใบหน้าของหญิงสาวสองสามครั้งแล้วโยนผ้าเปียกๆนั้นไว้บนหน้าเธอเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายทำท่ารู้ตัวร่างสูงนั้นก็เผ่นพรวดออกไปจากห้องด้วยความตกใจ
แพรวาฟื้นขึ้นมาเพราะผ้าเย็นๆที่วางอยู่บนใบหน้าตัวเองแท้ๆ หญิงสาวป่ายมือเปะปะก่อนจะดึงผ้าออกและเช็ดหน้าตัวเองแผ่วเบาพลางนึกทบทวนเหตุการณ์ด้วยความมึนงงเป็นครู่ เมื่อรู้สึกตัวเต็มที่และจำเรื่องราวต่างๆได้หญิงสาวก็รีบลุกลนออกจากห้องจนแทบชนกับชายหนุ่มที่เดินเข้ามาพอดี
คุณภพ นายชาญเป็นไงบ้างคะ
ไตรภพซึ่งเพิ่งรู้เรื่องราวเนื่องจากออกไปนอกไร่แต่เช้าและกลับมาก็เจอกับญาติหนุ่มที่เดินพรวดๆผ่านเขาไปพร้อมสั่งไว้ว่าให้ขึ้นมาดูเธอด้วย พอเขาขึ้นมาก็เจอกับคำแรกจากหญิงสาวทันทีเหมือนกัน
ผมไม่ทราบ คงต้องรอสักพักแหละให้นายคิมกลับมาก่อนตอนนี้กำลังไปดูหมอนั่นอยู่ คุณไหมคุณพอจะบอกได้มั๊ยว่ามันเกิดเรื่องอะไรขึ้นที่นี่
ชายหนุ่มมองหญิงสาวที่เลอะไปทั้งตัวก่อนจะถามกลับไปบ้างด้วยความสงสัย ซึ่งคำถามนั้นทำให้แพรวาอึกอักไปเป็นครู่กว่าจะเดินกลับเข้าไปในห้องและเอ่ยขึ้นมาเสียงเบา
คุณภพค่ะ คุณเข้ามานั่งคุยกับไหมหน่อยได้มั๊ยไหมมีเรื่องอยากถามคุณเยอะเลย
ถ้าผมตอบได้ก็จะตอบนะคุณไหม แต่ถ้าตอบไม่ได้ผมก็ไม่ตอบ
ไม่เป็นไรค่ะ
ก่อนที่คุณจะถามผม ๆขอถามคุณก่อนก็แล้วกัน คุณถามหานายชาญทำไม หมอนั่นมันเป็นอะไรรึ
เค้าถูกคุณวาคิมชกเอานะสิ คุณภพค่ะชั้นไม่เข้าใจว่าทำไมเค้าถึงโหดร้ายและไร้เหตุผลขนาดนี้ ทำได้แม้กระทั่งลูกน้องตัวเองที่ไม่มีทางสู้ คุณรู้มั้ยค่ะคุณภพ คุณวาคิมน่ะชกนายชาญจนเลือดเปรอะไปทั้งตัว
เดี๋ยวก่อนคุณไหม คุณบอกมาซิว่าทำไมนายคิมถึงชกวิชาญ
ชายหนุ่มเอ่ยถามด้วยความสงสัย เขารู้ว่าวาคิมนั้นไม่ใช่คนไร้เหตุผลปกติการเตะต่อยก็มีเล่นกันบ้างแต่ถ้าถึงขั้นรุนแรงนี่แสดงว่าต้องมีเหตุผิดปกติแน่นอนยิ่งวิชาญนั้นไม่ต้องพูดถึงเพราะหมอนั่นแทบจะเป็นคนสนิทของวาคิมก็ว่าได้ไอ้การจะชกจนหนักหนาสาหัสขนาดนั้นไม่น่าเป็นไปได้แน่นอน
เอ่อคืองี้คะ เมื่อเช้ามืดชั้นกับชาญข้ามไปไร่โน้น
คุณข้ามไปฝั่งโน้นยังงั้นรึแพรวา ชายหนุ่มอุทานเสียงตกใจ
ค่ะชั้นเป็นคนชวนนายชาญให้ไปส่งเอง แต่ก็ไม่มีอะไรมากนี่ค่ะเค้าไม่น่าจะทำขนาดนี้
ไตรภพได้ยินหญิงสาวพูดก็ต้องอารมณ์ขุ่นขึ้นมาบ้าง เขารู้แล้วว่าทำไมนายคิมถึงได้โมโหขนาดนี้มันก็น่าอยู่หรอกเพราะเขาเองอุตส่าห์ไปแอบได้ยินไอ้พวกไร่โน้นพูดมาว่าจะทำอย่างไรกับพวกตนบ้าง ยิ่งตอนนี้วาคิมซึ่งปกติก็ระวังไม่ให้กระทบกระทั่งกันอยู่แล้วก็ต้องระวังมากขึ้นเป็นเท่าตัว อยู่ๆลูกน้องคนสนิทดันพาผู้หญิงที่จะติดต่อซื้อที่ข้ามไปฝั่งโน้นถ้าไม่ชกเสียบ้างเขาก็ไม่รู้จะพูดอย่างไรเหมือนกันนี่ก็ยังดีอยู่หรอกที่รอดมาได้โดยไม่เป็นอะไรไม่อย่างนั้นทั้งสองไร่คงได้เกิดเรื่องกันเร็วขึ้น
คุณไหม ผมอยากจะรู้จริงๆว่าคุณข้ามไปไร่โน้นทำไม
คุณภพค่ะไหมขอไม่พูดตอนนี้ได้หรือเปล่า ไหมขอเวลาอีกนิดแล้วจะเล่าให้คุณฟัง
ตามใจ คุณอยากจะทำอะไรก็เรื่องของคุณแต่ผมขอบอกไว้ตรงนี้เลยนะว่า ถ้าคุณไม่อยากให้ใครในไร่นี้เดือดร้อนอีกคุณต้องไม่ข้ามไปฝั่งโน้น
หญิงสาวที่นั่งเงียบกริบไม่ตอบรับหรือปฏิเสธใดทั้งสิ้นทำให้ไตรภพต้องถอนใจแผ่วก่อนเอ่ยย้ำอีกครั้ง
ผมพูดไปแล้วนะคุณไหม ถ้าคุณอยากให้นายชาญหรือใครๆในไร่นี้เจ็บตัวหรืออาจจะถึงตายก็เชิญคุณข้ามไปไร่โน้นได้เลย
คุณภพค่ะชั้นอยากถาม
อย่าถามอะไรผมเลยคุณไหม ในเมื่อตัวคุณเองยังไม่ยอมตอบคำถามผมแล้วคุณจะมาหวังอะไรที่จะให้ผมตอบคำถามคนที่ไม่จริงใจด้วย
แพรวาเหลือบมองชายหนุ่มที่ลุกขึ้นยืนก่อนจะเดินออกไปจากห้องเธอด้วยฝีเท้าที่เงียบกริบและใบหน้าเฉยชาด้วยหัวใจที่ว้าวุ่น เธอไม่กล้าเล่าให้เขาฟังหรอกเพราะตอนนี้เธอเองก็รู้เรื่องนิดหน่อยเท่านั้น ยิ่งเขาไม่ยอมตอบคำถามใดๆเธอก็ยิ่งไม่สามารถประติดประต่อเรื่องราวได้ หญิงสาวถอนใจแผ่วยาวก่อนจะเข้าห้องน้ำและทำความสะอาดตัวเองเพื่อเตรียมออกไปติดต่องานอีกครั้ง
วิชาญฟื้นขึ้นมาก็พบหน้าเจ้านายหนุ่มที่ชะโงกมองอยู่ใกล้ๆ เขาสบตาคมกริบนั้นชั่วครู่ก่อนจะเอ่ยเสียงแผ่วออกมา
ผมขอโทษครับพี่เบิ้ม วันหลังผมจะไม่ให้เกิดเรื่องแบบนี้อีก
วาคิมถอนใจแผ่วลึกก่อนจะลูบศรีษะชายหนุ่มที่นอนนิ่งเบาๆ เขามองใบหน้าที่บวมช้ำและแผลที่ปริแยกทั้งหางคิ้วและปากนั้นด้วยสายตาที่ห่วงใย นี่ยังดีที่พวกเพื่อนๆของมันช่วยกันทำทำความสะอาดให้
เจ็บมากมั๊ยชาญ
นิดหน่อยครับพี่เบิ้ม เจ็บแค่นี้ผมไม่ตายหรอกครับ
ก็ดี วันหน้าวันหลังก็ระวังมั่งอย่าหลงเชื่อผู้หญิงง่ายๆ
สงสัยพวกเราไม่มีภูมิคุ้มกันมั่งพี่เบิ้ม พอถูกสาวๆประเหราะเอาหน่อยก็เลยลืมตัว
วิชาญเอ่ยทั้งหน้าตายิ้มๆก่อนนิ่วหน้าเมื่อรู้สึกเจ็บตึงที่ริมฝีปากซึ่งแตกของตนเอง
รู้ตัวก็ดี มึงก็รู้นะชาญที่กูห้ามไม่ให้ไปฝั่งโน้นเพราะอะไร แค่พวกเรานั่นไม่เท่าไหร่แต่เธออยู่กับเราด้วยพวกเราจำเป็นที่จะต้องดูแล จนกว่าเธอจะกลับด้วยความปลอดภัยพวกเราถึงจะหมดหน้าที่
ผมรู้ครับพี่เบิ้มว่าตัวเองผิด ต่อไปผมจะระวัง
ไม่ใช่ระวังแค่ไม่พาเธอไปเท่านั้นนะชาญ มึงต้องดูแลเธอด้วยอย่าให้เธอหนีข้ามไปฝั่งโน้นคนเดียว เท่าที่กูดูแล้วมีความเป็นไปได้สูงมากที่คุณไหมของพวกมึงจะแอบหนีไปเอง
ทำไมพี่เบิ้มมั่นใจยังงั้นละครับ
เธอดื้อไงชาญ ดื้อและอยากรู้ซึ่งมันอันตรายมาก ยิ่งเธอไปเห็นบ้านหลังนั้นเธอจะยิ่งเชื่อว่าไอ้ความฝันนั่นเป็นเรื่องจริง เค้าคงเล่าเรื่องนี้ให้มึงฟังแล้วใช่มั๊ย
เล่าครับผมเลยพาเธอไป แต่ก็แปลกนะครับพี่เบิ้มตอนที่เธอพูดขึ้นมาลอยๆกับคุณกฤติกามันก็เกิดลมพัดแรงมากจนผมต้องพาเธอวิ่งฝ่าป่ากลับมา เรื่องมันเป็นยังไงกันแน่ครับพี่เบิ้ม
วันสองวันก่อนนะกูจะเล่าให้ฟัง ตอนนี้มึงนอนพักไปก็แล้วกัน ว่าแต่มึงรู้ใช่มั๊ยว่าทำไมกูต้องทำแบบนี้กับมึง
รู้ครับพี่เบิ้ม ผมรู้ว่าพี่เบิ้มรักผม รักคนในไร่นี้ด้วยถ้าพี่เบิ้มไม่ชกผมแบบนี้ อาจจะมีคนอื่นข้ามไปไร่โน้นอีก
ใช่ชาญ ถ้ามีคนข้ามไปที่นั่นอีกมันจะเกิดเรื่อง มึงก็รู้ไม่ใช่รึว่าพวกนั้นจ้องเราอยู่ ถ้าเราพลาดหรือเผลอเมื่อไหร่พวกมันเล่นเราแน่ แค่วันนี้ที่กูรู้ว่ามึงข้ามไปกูก็ต้องยกโขยงกันไปรอรับ ดีที่มึงกลับมาได้ทั้งมีชีวิตอยู่ กูคิดว่าจะได้แต่ศพมึงกับเธอด้วยซ้ำ
น้ำเสียงแหบพร่าของคนเป็นเจ้านายทำให้ชายหนุ่มที่นอนฟังอยู่ต้องลุกขึ้น วิชาญสบดวงตาคมคู่นั้นและเขาเห็นแววอะไรมากมายหนึ่งในนั้นคือความห่วงใยและรักใคร่จนเต็มเปี่ยม ร่างสูงสมส่วนก้มลงกราบที่พื้นเตียงก่อนเอ่ยเสียงเครือออกมา
ผมขอโทษอีกครั้งครับพี่เบิ้ม ผมสัญญาว่าต่อไปจะไม่ขัดคำสั่งพี่เบิ้มอีก
ช่างมันเถอะชาญ เรื่องมันจบไปแล้ว ต่อไปก็ดูแลตัวเองดีๆ อ้ออย่าลืมดูคุณไหมของพวกมึงด้วยหละ
ครับพี่เบิ้ม แต่เอทำไมพี่เบิ้มเรียกเธอว่าคุณไหมของพวกผมละครับ
พวกมึงเป็นคนเลือกเธอให้มาทำงานนี้ไม่ใช่เรอะ ถ้าไม่เป็นของพวกมึงๆจะให้เธอเป็นของใคร
ชายหนุ่มเอ่ยเสียงห้วนจัดเมื่อเห็นนัยน์ตาของลูกคนสนิทพราวระยิบขึ้นมา
เป็นของส่วนรวมครับพี่เบิ้ม ถ้าเธอเป็นของส่วนรวมก็ต้องเป็นของพี่เบิ้มด้วย
ไอ้ส้นตีน พอเริ่มจะหายก็แกว่งปากหาตีนอีกแล้วนะมึง นอนลงไปเลยไป๊ห่านี่ พอกูเริ่มทำดีด้วยก็เสือกเลียปากเข้าให้
แทนที่จะกลัววิชาญกลับยิ้มทะลึ่งออกมาเมื่อเห็นสายตาขุ่นเขียวของเจ้านายซึ่งมันขัดกับสีหน้าเก้อเขินนั้นอย่างเห็นๆ ชายหนุ่มมองตามร่างสูงที่เดินย่ำเท้าโครมๆลงไปจากบ้านด้วยความพอใจก่อนจะเอนตัวลงนอนอีกครั้ง พลางอดคิดไม่ได้ว่าต่อไปตนเองคงต้องระวังและดูแลคุณไหมให้มากขึ้น
หญิงสาวเข้าไปติดต่อเรื่องที่เกือบครึ่งวันและสถานการณ์วันนี้กลับเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง อธิวัฒน์ซึ่งคราวก่อนทำท่าคิดหนัก กลับมาพูดง่ายเฉยๆแพรวาเห็นพี่น้องทะเลาะกันได้ครู่เดียวก็ต้องเลี่ยงออกมาเดินเล่นที่ด้านนอกเพื่อเปิดโอกาสให้ทั้งคู่ตกลงกันเอง ครู่ใหญ่ต่อมาชายหนุ่มร่างสูงใบหน้าเรียบสนิทก็เดินตรงมาหาเธอ
ผมตกลงขายที่ให้คุณแล้วนะคุณแพรวา
พูดจริงหรือค่ะ แล้วคุณน้อยเธอว่าอย่างไรบ้างเธอยอมให้คุณขายหรือไง
ยายน้อยน่ะเป็นน้องผมเธอจะมาขวางได้ยังไง เอางี้นะคุณไหมตกลงผมขอขายในราคา เจ็ดแสนก็แล้วกันคุณว่าเป็นไง
ลดได้อีกหรือเปล่าค่ะคุณอธิวัฒน์
นี่ราคากันเองแล้วนะคุณไหม ที่ผมยอมขายเพราะเห็นว่าที่ตรงนั้นไม่ได้ทำอะไรแต่ถ้าคุณไม่พอใจผมก็ต้องบอกเลิก
ก็ได้ค่ะเจ็ดแสน เราตกลงทำสัญญากันเลยดีมั๊ยค่ะ
หญิงสาวรีบรวดรัดขั้นตอนเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยอมตกลงเธอก็ไม่อยากจะให้ยืดเยื้ออีกต่อไปเหมือนกัน
เดี๋ยวสิคุณไหม ผมตกลงขายให้คุณก็จริงแต่ไม่ใช่ตอนนี้ ผมขอเวลาอีกสองอาทิตย์ก็แล้วกัน วันที่ 21 นะคุณไหมคุณมาทำสัญญาซื้อขายกับผมได้เลย
ทำไมต้องวันนั้นด้วยละคะ ไหนๆคุณก็จะขายแล้วคุณไม่รีบรับเงินไปเลยหรือยังไง
ยังหรอกคุณไหม ผมเองก็ไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงินแต่ที่ผมยอมขายเพราะมีเหตุผลส่วนตัว วันที่ 21 นะอย่าลืม คุณมีเวลาเตรียมตัวอีกสองอาทิตย์ถึงตอนนั้นคุณเองอาจจะเปลี่ยนใจก็ได้
แพรวามองใบหน้าเย็นชาที่มีรอยยิ้มนิดๆติดมุมปากนั้นแล้วก็ต้องรู้สึกแปลกๆขึ้นมา ผู้ชายคนนี้มองเธอแปลกพิกลจะว่าเกลียดก็ไม่ใช่ ชอบก็ไม่เชิงมันคล้ายกับเหยียดๆยังไงไม่รู้ได้ แต่สายตานั่นไม่ใช่สายตาที่ผู้ชายมองผู้หญิงจนนิดเดียว หญิงสาวนิ่งงันไปชั่วครู่ก่อนจะเอ่ยขึ้นมาทั้งใบหน้ายิ้มแย้ม
ตกลงตามที่คุณต้องการก็ได้ค่ะคุณอธิวัฒน์ อีกสองอาทิตย์ชั้นจะเตรียมเอกสารมาให้พร้อมแล้วเราจะได้ไปโอนที่กันให้เสร็จ
หญิงสาวโล่งใจไปได้เปราะหนึ่งก่อนจะเตรียมตัวกลับที่พักของตัวเอง ในขณะที่เธอเดินตรงไปที่รถโดยมีชายหนุ่มเดินตามไปส่งนั้นเขาก็เอ่ยถามขึ้นมาลอยๆ
คุณกลัวที่จะอยู่คนเดียวในที่มืดหรือเปล่าคุณไหม
คะ
ผมถามว่าคุณกลัวที่จะอยู่คนเดียวในที่มืดๆหรือเปล่า
บางครั้งค่ะ แต่บางทีก็ไม่กลัวยิ่งถ้าเป็นที่ๆเราคุ้นเคยก็ไม่น่ากลัวไม่ใช่หรือคะ
ถ้าแปลกที่หละคุณไหม คุณจะกลัวมั๊ย
อาจจะกลัวค่ะ คุณถามทำไมเหรอคะ
ชายหนุ่มหยุดยืนข้างๆเธอพลางมองใบหน้าขาวนวลนั้นอย่างเพิ่งพิศเขาแทบไม่เชื่อเลยว่าผู้หญิงตัวเล็กๆคนนี้จะกล้าหาญชาญชัยบุกเข้าไปถึงบ้านเล็กหลังนั้น เมื่อรู้เรื่องคราวแรกเขาเกือบทำแผนพัง แต่เมื่อคิดได้เขาเองกลับได้ความคิดใหม่ เธอดูสู่รู้และเหมาะที่เขาจะใช้เป็นเหยื่อล่อไอ้หมอนั่นไม่น้อย แต่ถ้าจะลงมือเลยก็อาจจะเร็วเกินไปดังนั้นเขาจึงคิดเอาเองว่า ปล่อยให้เวลาผ่านไปสักพักปล่อยให้เธออยู่ที่นั่นยิ่งถ้ามีความสัมพันธ์กับไอ้ผู้ชายใจหินคนนั้นยิ่งดี ไอ้วาคิมจะได้เจ็บปวดมากๆก่อนที่เขาจะส่งมันลงนรก
ใบหน้ายิ้มเย็นเยียบที่หญิงสาวเห็นหายไปทันควันเมื่อชายหนุ่มคล้ายว่าจะรู้ตัวว่าเผลอคิดอะไรอยู่ อธิวัฒน์จึงลูบมือแผ่วไปบนผมสั้นซอยสลวยนั้นก่อนทำตาหวานระยับให้หญิงสาวเพื่อปกปิดความคิดของตนเอง
กลับโรงแรมของคุณเถอะแพรวา ถ้าขืนอยู่นานๆผมอาจจะรักคุณก็ได้น่ะ
พูดเป็นเล่น แต่ยังไงชั้นก็จะกลับอยู่ดีละค่ะ ขอบคุณอีกครั้งนะคะที่คุณแบ่งที่ให้น่ะ
ไม่เป็นไรแพรวา ที่นั้นสมควรเป็นที่อยู่สุดท้ายของใครบางคน
ชายหนุ่มมองตามร่างหญิงสาวที่เดินขึ้นรถไปพร้อมใบหน้างุนงงด้วยความสะใจ ก่อนจะถูมือข้างที่ลูบผมหญิงสาวกับขากางเกงตัวเองทั้งบ่นพึมพำด้วยสีหน้ารังเกียจ
ผู้หญิงน่าขยะแขยงที่สุด
หนุกมาก ... มาอัพต่อเร็วๆน๊า ...
หนุกมาก มาอัพต่อเร็วๆ นะ
ขอสมัครเป็นแฟนคลับด้วยอีกคนแล้วกัน เพิ่งเข้ามาอ่านเลยติดหนึบเลย ไม่ยอมไปไหนเลยนะเนี่ย
เยี่ยมมมมม จริงๆๆๆๆๆ นับถือๆๆๆ
ยินดีต้อนรับจ้า..Evelyn ที่ว่าติดหนึบเพราะเป็นตุ๊กแกป่าว..คริคริ
y2k จ๋าเจ๊พยาย้าม พยายาม ที่จะเขียนเรื่อยๆ แต่ว่าบางครั้งคนเราก็คิดสับสนเองซะงั้น
จะตั้งใจอยู่ในร่องในรอย ไม่เที่ยวเตร่ไปวันๆ ข้าน้อยขอสัญญา...อาเมน
หายไปไม่กี่วัน..นั่งอ่านมันเลยทีนี้55+...สนุกจี๊ดจ๊าดเหมือนเดิมค่ะเจ๊..นายไตรภพนี่มาแรงทำคะแนนแซงพี่หมีของเราไปได้ไงเนี้ย..เร่งๆหน่อยนะพี่หมีเดี๋ยวอดกินยายไหมตัวแสบไม่รู้ด้วยนะ..อิอิ..(คิดลึกอยู่คนเดียว55++)
อ่านแล้วสนุกมากๆเลยค่ะ
จนเผยอ่านรวดเดียวจบ
รอลุ้น 3 คู่นี้มากๆเลย
รีบมาต่อเร็วๆนะค้า........
ช่วยด้วยคร่า...ตอนนี้ติดเจ๊มากกว่าแควนซะอีก..ทำไงดีคร้า
รอ ร๊อ รอ
ขอให้เจ๊สมองปลอดโปร่ง คิดไรขอให้ได้แต่เรื่องหนุกๆนะจ๊ะ (ขอร้องห้ามป่วย ห้ามเคลียดนะจ๊ะ)
อัพให้ได้อย่างหนำใจจริง ๆ
อ่านซะสุดยอดไปเลย
มาอัพอีกน่ะคะเจ๊ จา-รอ-อ่านนนนนน
อ้าเจ๊........ขอบคุณสำหรับคำแนะนำนะช่วงนี้ไม่ได้มาอัพเพราะมัวแต่ช่วยหนูบีของเจ๊แหละ ไม่อยากบอกเลยว่ามันใช้งานหนูยังกลับทาส.......เฮ้อแต่ทำไงได้มันเพื่อนหนูนี่นา ยังไงก็ขอบใจสำหรับคำแนะนำนะ.......บาย
ป.ล. สนุกมากเลยเจ๊ รักษาสุขภาพระวังไมเกรนด้วยนะ(หนูก็เป็นเหมือนกัน แต่ไม่ค่อยจะแสดงเท่าไหร่)............บายแล้วนะ
หวาดดีค่ะเจ๊ ยังอ่านไปไม่ถึงไหนเลยอ่ะเจ๊
เนื่องจากวันนั้นกะจะอ่านให้จบ แต่แม่หนูดันบอกให้ไปนอนก่อน
งานนี้เลยไม่จบเลย วันนี้ก้อมีเวลาว่างแล้วเลยมาอ่าน
กำลังลุ้นๆเล็ก งิงิ จะรีบตามอ่านให้ทันนะค่ะเจ๊ ^^
ขอทายแล้วกัน เดามั่วๆว่าชื่อ ทรายใช่ป่าว (ถ้าไม่ใช่ก็ใกล้เคียงละวุ้ย)
ขอบคุณ tamako กับ บาร์บี้ และ y2k และยายพายที่ชอบหายหน้าไปประจำ
โห....คุณวาคิมนี่จีบหญิงเก่งขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย
แค่เจอคนรักเก่าแค่เนี๊ย จำขั้นตอนการจีบขึ้นมาได้ทันทีเลยรึนี่
หวาดดีค่ะเจ๊ หนูอ่านจบแล้วคร้า
กลลวงรักออกวางขายแล้วหรอค่ะเจ๊
เด๊วจะรออ่านนะค่ะ ออกเมื่อไหร่ เด๊วมีเงิน
ซื้อเลย จิงๆแล้ภาค1 หนูเองก้อยังไม่ได้อ่านด้วยซ้ำอ่ะค่ะ
แต่ก้อพอรู้เรื่อง เพราะอ่านมานิดหน่อย เด๊วออกเมื่อไหร่
จะซื้อเก็บมาเป็นสมบัติเลยค่ะเจ๊ มาอัพต่อเร็วๆนะค่ะเจ๊
รออยู่ค่ะ เรื่องนี้หลอนน่ากลัวดีนะค่ะเจ๊ ^^
เจ๊ขา คุกก้า มารายงานตัวค่ะ หลังจากที่ไปนอนดรงบาลมานาน เนื่องจาก
เปนอีสุกอีใส และไป กินยาแอสไพลินเข้า เกือบเเย่ พอกลับมามาตามอ่าน
เรื่องของเจ๊ สนุกมากๆเลยค่ะ รีบๆอัพอีกนะค่ะ
ยินดีด้วยกับกลลวงรักของเจ๊ค่ะ หน้าปกสวยเชียว ไว้วางแผงแล้วเจ๊อย่าลืมแวะมาโฆษณาอีกเน้อ
ส่วนไฟรักกลางใจ กำลังอ่านติดลมเลยจบตอนซะแล้ว รีบมาต่อตอนที่ 25 น๊าค้าเจ๊คนสวย
เจ๊จ๋า..ดีใจด้วยจ้ากับหนังสือ ออกยัง จะติดตามจ้า
ชอบอ่านน่ะ แต่ไม่ชอบเขียน ขอเป็นผู้อ่านที่ดีอย่างเดียวนะคะ


Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |