คุณยังไม่ได้ Log in | สมัครสมาชิก ฟรี
กลับหน้าแรก วิชาการ.คอม
<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/36218" type="text/javascript"></script>
ไฟรักกลางใจ
แพรวา..หญิงสาวตัวคนเดียวที่จับพลัดจับพลูมาอยู่ท่ามกลางดงชายหนุ่มห่ามๆนับสิบ..หนึ่งในนั้นคือ..พี่เบิ้มของทุกคน ผู้ชายดิบเถื่อนที่พร้อมจะตบใครก็ได้ในรัศมีมือเอื้อมถึง และไม่เว้นแม้แต่เธอ (ฝันไปเถอะว่าชีจะยอม)...(อัพตอนที่ 23...OK)
ผู้เขียน: yong soo ชมแล้ว: 31,804 ครั้ง
post ครั้งแรก: Fri 11 April 2008, 1:04 am ปรับปรุงล่าสุด: Thu 15 May 2008, 8:42 pm
อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด
สารบัญ
20 หน้าล่าสุด | แสดงทุกหน้า | 1-20 | 21-24

หน้า : 5 บทที่ 5 เริ่มพบต้นเหตุแปลกๆ
หน้า : 6 บทที่ 6 ความลับที่น่ากลัว
หน้า : 7 บทที่ 7 โดนอีกแล้ว
หน้า : 8 บทที่ 8 ยังมีหนี้ที่ยังไม่ได้ใช้ (ตอนหน้านะกิ้วกิ้ว)
หน้า : 9 บทที่ 9 ทีใครทีมัน
หน้า : 10 บทที่ 10 เจอซะแล้ว
หน้า : 11 บทที่ 11 หาเรื่องอืกจนได้
หน้า : 12 บทที่ 12 ถึงผมจะร้ายแต่ก็เพราะรักนะครับ
หน้า : 13 บทที่ 13 หวั่นไหวซะแล้ว
หน้า : 14 บทที่ 14 รักเขาข้างเดียวอีกคน
หน้า : 15 บทที่ 15 คิดถึงครับผม
หน้า : 16 บทที่ 16 นายตัวร้าย
หน้า : 17 บทที่ 17 นายตัวร้าย 2
หน้า : 18 บทที่ 18 สาวเจ้าเล่ห์
หน้า : 19 บทที่ 19 หนุ่มปากแข็ง
หน้า : 20 บทที่ 20 รักจนได้
หน้า : 21 บทที่ 21 ความในใจของนายตัวร้าย
หน้า : 22 บทที่ 22 ผมจะจีบยายไหมละนะ *-*
หน้า : 23 ขอโฆษณาเรื่องกลลวงรักภาค 1 หน่อยจ้า (just update)
หน้า : 24 บทที่ 23 แผนอะไรของพี่เบิ้ม (just update)

หน้าที่ 13 - บทที่ 13 หวั่นไหวซะแล้ว
หน้านี้ต้องการความช่วยเหลือในการแก้ไข ช่วยแก้ไขได้ที่นี่

แพรวากลับถึงไร่เอาใกล้มืดเหมือนเดิมเนื่องจากเมื่อออกมาจากไร่แห่งนั้นเธอก็ขับรถเลยเข้าไปในตัวจังหวัด หญิงสาวซื้อของใช้ส่วนตัวหลายอย่างรวมทั้งของฝากชายหนุ่มที่ยอมเสี่ยงกับกำปั้นนายจอมโหดเพื่อพาเธอข้ามไปฝั่งตรงข้าม เมื่อเลี้ยวรถเข้าไปจอดใต้ต้นไม้เรียบร้อยหญิงสาวก็รีบแล่นถลาออกไปเพราะเห็นร่างสูงที่ยืนยิ้มให้ทั้งหน้าบวมช้ำ


“ชาญเธอเป็นไงบ้าง นี่หายดีแล้วเหรอถึงออกมาเดินเล่นน่ะ”


วิชาญปลดมือหญิงสาวที่กอดตัวเองไว้เป็นระวิงก่อนบ่นเสียงดุทั้งเหลียวซ้ายแลขวาไปด้วยในเวลาเดียวกัน


“อย่ากอดผมสิคุณไหม เดี๋ยวก็เป็นเรื่องอีก”


“ทำไมจะกอดไม่ได้เธอเป็นเพื่อนชั้นไม่ใช่เหรอ ไหนขอดูแผลหน่อยซิ”


“เอ๊าประคบประหงมกันเข้าไป นี่ตกลงไอ้ชาญเป็นลูกคุณยังงั้นรึ”


เสียงเกรี้ยวกราดนั่นทำให้แพรวาชะงักมือที่จับใบหน้าบวมช้ำพลิกไปมาเพื่อหาร่องรอยบาดแผลทันควัน วิชาญผลักเธอออกก่อนจะถอยหลังไปก้าวพลางทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้เมื่อเห็นเจ้านายหนุ่มเดินหน้าตึงเข้ามาหา


“ผมป่าวนาพี่เบิ้ม คุณไหมเธอกอดผมเอง”


“มึงไม่ต้องเสือก ป่วยก็ไปนอนไป๊ไม่ต้องมาเสนอหน้าแถวนี้”


“เดี๋ยวสิชาญอย่าเพิ่งไป ชั้นซื้อของมาฝากเธอด้วยรอเดี๋ยวนะ”


หญิงสาวถลึงตาให้คู่กรณีก่อนค้อนขวับและเดินลิ่วไปที่รถตัวเองทันที ตลอดเวลาที่เธอค้นของกุกกักอยู่ในรถวาคิมก็เดินเกร่เข้าไปหาลูกน้องคนสนิทก่อนเอ่ยเสียงเข่นฟันใกล้ๆ


“มึงไปไกลๆตีนกูเลยไอ้ชาญ”


“เดี๋ยวสิครับพี่เบิ้ม คุณไหมจะเอาของฝากให้ผมนี่นา ถ้าไม่รอเดี๋ยวเธอโกรธผมจะทำไง”


“อ้อเดี๋ยวนี้มึงกลัวเค้ามากกว่ากลัวกูเรอะ”วาคิมเอ่ยเสียงดุทั้งส่งสายตาพิฆาตให้


“เปล่าเสียหน่อย พี่เบิ้มน่ะผมรัก แต่คุณไหมผมเกรงใจ”


“เค้าเป็นแม่มึงรึไงถึงได้เกรงใจ”


“แม่ผมมีคนเดียวครับพี่เบิ้ม แต่สำหรับคุณไหมนี่ ..ผมไม่แน่ใจว่าต่อไปเธออาจจะเป็นยิ่งกว่าแม่ผมเสียอีก”


สายตาล้อเลียนและเต้นระริกของอีกฝ่ายทำให้วาคิมทั้งอายทั้งขุ่นมัวเมื่ออดรนทนไม่ไหวกับคำพูดทะลึ่งแฝงนัยน์นั่นชายหนุ่มจึงยกมือขึ้นหวังจะซัดเข้าที่หลังไอ้ปากมากนี่สักที


วิชาญเห็นฝ่ามือกว้างยกหราก็ร้องลั่นขึ้นทันควันเหมือนกัน


“โอ้ย...คุณไหมคร้าบ”


“อะไรชาญ”


แพรวาหันขวับตามเสียงเรียกและเธอก็เห็นชายหนุ่มร่างสูงตระหง่านที่ยืนหน้าบูดทั้งยกมือยกไม้เหมือนจะทำอะไรสักอย่างกับผู้ชายที่ยืนหลับตาปี๋อยู่ด้านหน้า หญิงสาวตะโกนพลางวิ่งกลับมาทั้งตาเขียวปัด


“คุณจะทำอะไรเค้าอีก  นี่คุณกะจะเอาเค้าให้ตายคามือให้ได้ใช้มั๊ย”


“ไอ้เหี้ยชาญกูยังไม่ได้แตะมึงซักนิด เสือกร้องขึ้นมาทำไมวะ” วาคิมเอ่ยเสียงดุก่อนลดมือลงและหันไปเล่นงานหญิงสาวตัวเล็กที่เข้ามายืนขวางกลางหน้าตาเฉย


“หลีกไปไกลๆเลยแพรวา ผมจะตบไอ้ปากหมานี่สักที”


“ชั้นไม่ไป คุณนั่นแหละไปไกลๆเลยไป๊”


“ มึงออกมานี่เลยไอ้ชาญ มาให้กูตบปากสักทีแล้วค่อยกลับบ้าน”


“ไม่นะครับพี่เบิ้ม  คุณไหมช่วยผมด้วย”


วิชาญเกาะหลังหญิงสาวแน่นทั้งหลบเลี่ยงมือใหญ่ที่ไล่ไขว่คว้าเป็นพัลวัน แพรวาไม่รู้เลยว่าขณะที่ตัวเองกำลังพยายามช่วยเหลือชายหนุ่มที่อยู่ด้านหลังนั้นวิชาญจะยังหาเรื่องไม่หยุด วาคิมทั้งโมโหทั้งอายสายตาลูกน้องตัวดีที่ยิ้มล้อเลียนตลอดเวลา ไม่พอยังยักคิ้วให้เขาเสียอีก ชายหนุ่มพยายามปัดมือหญิงสาวออกห่างเพื่อกระชากร่างด้านหลังนั้นออกมาแต่ไอ้ตัวดีกลับรู้ทัน เพราะมันเกาะเธอจนติดหนึบ


       จังหวะหนึ่งชายหนุ่มอาศัยที่ตัวเองสูงกว่าตะปบมือลงบนไหล่ลูกน้องแน่น เขาเพิ่งยิ้มออกได้แท้ๆก็ต้องรีบปล่อยมือออกเพื่อมาคว้าร่างหญิงสาวไว้แทน วิชาญอาศัยช่วงที่ชุลมุนผลักหญิงสาวเข้าหาร่างเจ้านายหนุ่มก่อนถอยหลังไปหลายก้าว เมื่อเห็นวาคิมยืนกอดหญิงสาวไว้แน่นทั้งหน้าตาตกใจเขาก็แผ่นแนบทันที


 


แพรวาตกใจไปเป็นครู่เมื่อรู้ตัวเธอก็ผลักอกกว้างนั้นแรงๆพลางเอ่ยเสียงสั่นออกมาทั้งหน้าตาแดงเรื่อ


“ปล่อยชั้นนะ หมดเรื่องกันแล้วชั้นจะเข้าบ้าน”


“ผมขอโทษ แต่มือมันเกร็งนี่ผมปล่อยไม่ได้น่ะ”


“มันจะยากอะไรนักหนากะแค่คุณปล่อยมือออกเท่านั้น”


หญิงสาวบ่นพึมพำทั้งดึงแขนแข็งแรงนั้นเพื่อให้หลุดจากร่างตัวเอง เธอเห็นเขายืนนิ่งเกร็งไปทั้งตัวจึงเงยหน้าขึ้นมอง ชายหนุ่มร่างสูงที่เธอแทบจะมองเห็นเฉพาะคางที่มีไรเคราเขียวครึ้มและริมฝีปากที่เม้มไว้แน่นเพราะเขาเงยหน้าอยู่นั้นยืนนิ่งไม่ไหวติงไปชั่วครู่ ร่างสูงที่เบียดแนบถอนหายใจหนักหน่วงหลายครั้งกว่าจะก้มลงมองเธอ ดวงตาคมกริบนั้นหรี่ลงนิดๆเมื่อเอ่ยออกมาเสียงแผ่วพร่า


“ผมขอโทษ”


วงแขนนั้นรัดร่างเธอแน่นอีกครั้งก่อนจะปัดริมฝีปากเรียวผ่านปากเธออีกหนร่างสูงนั้นก็เดินลิ่วหายไปทางบ้านพักคนงาน แพรวายืนนิ่งอยู่ที่เดิมอีกนานกว่าจะเดินเหม่อเข้าบ้านโดยลืมของที่ซื้อมารวมทั้งของฝากไว้ในรถเหมือนเดิม


 


คืนนั้นหญิงสาวทานข้าวกับหนุ่มอีกสองคนส่วนวาคิมนั้นหายหน้าไปตั้งแต่ที่เธอเห็นครั้งสุดท้ายเธออดสงสัยไม่ได้ว่าเขาหายไปไหน และไปทำอะไรเมื่อคิดจะถามไตรภพ


พอสบดวงตาหมางเมินคู่นั้นเธอก็ต้องหยุดชะงักและหันไปหาอีกคนที่นั่งอมยิ้มอยู่


“คุณเพชรค่ะเค้าหายไปไหนเนี่ย”


“ใครกันที่คุณว่าหาย” ชายหนุ่มถามกลับทั้งยิ้มกว้างขึ้นจนเธอชักอายขึ้นมาเพราะความร้อนตัว


“ก็คุณวาคิม”


“อย่าไปสนใจเค้าเลยคุณไหม คุณคิมก็เป็นแบบนี้ประจำอยากจะไปก็ไปอยากจะมาก็มา


ถ้าเค้ากลับ เราก็เห็นเค้าเองนั่นแหละ”


“แล้วคุณไม่ห่วงเค้าเลยหรือค่ะ”


“ที่คุณถามเพราะห่วงเค้ารึแพรวา หรือว่าถามเพราะเหตุผลอื่น”


ไตรภพที่นั่งฟังเงียบอยู่นานเอ่ยแทรกขึ้นหลังจากเพ่งมองหญิงสาวอยู่นาน


“คนอยู่บ้านเดียวกันนี่ค่ะ เคยทานข้าวด้วยกันทุกวันพอไม่เห็นก็ต้องถามกันบ้าง”


“อ้อสรุปว่าอยากหาเพื่อนทานข้าวงั้นเถอะ”


แพรวาได้ยินน้ำเสียงคล้ายประชดจากชายหนุ่มที่นั่งหน้าตึงอยู่ก็ต้องถอนใจออกมาและพาลอิ่มเอาดื้อๆ อดคิดด้วยความเหนื่อยใจไม่ได้ว่าผู้ชายที่นี่แปลกพิกลทั้งชอบประชดประชัน ทั้งทำอะไรบ้าๆบอๆได้สารพัดแต่กลับคุยดีๆกับผู้หญิงไม่เป็น หญิงสาวรวบช้อนเรียบร้อยก็ขอตัวเสียงเบาก่อนเดินหายออกไปจากห้องทานอาหาร


กริชเพชรหัวเราะขึ้นมาเมื่อเห็นว่าอยู่กันแค่สองคนก่อนจะเอ่ยเหมือนชวนคุยกับคนข้างๆ


“คุณภพคิดว่าคุณคิมหายไปไหน”


“ไปนอนใจสั่นอยู่ในป่าละมั๊ง  คนบ้าอะไรก็ไม่รู้อายุก็ตั้งเยอะกอดผู้หญิงแค่นี้ทำเป็นใจแตก ถ้าเป็นเราละก็ยายนี่ไม่โดนแค่นี้หรอกอย่างน้อยก็ต้องขยี้ปากกันหน่อย”


“คุณภพก็ว่าเกินไป ใครเค้าจะกล้าทำขนาดนั้นคนเพิ่งรู้จักกัน”


“เพิ่งรู้จักก็ทำได้ ถ้าอยากจะทำเสียอย่างใครจะทำไม”


ไตรภพเอ่ยเสียงดุเพราะชักรำคาญขึ้นมากับความไม่ได้เรื่องของญาติหนุ่ม เขาเองก็เห็นกับตาหรอกว่าเมื่อตอนหัวค่ำคู่นี้ทำอะไรกันบ้าง เสียงทะเลาะกันดังขนาดนั้นจะไม่เยี่ยมหน้าออกไปดูก็กระไรอยู่ ภาพที่เขาเห็นทำให้อดขัดใจไม่ได้  เพราะรู้สึกว่าวาคิมไม่ได้ดั่งใจตัวเองแต่ตอนนี้เขากลับนึกสมน้ำหน้าไอ้หมอนั่นไม่น้อยเพราะป่านนี้น่าจะนอนไม่หลับอยู่ที่ไหนสักที่


 


 


ไตรภพคิดไม่ผิดความจริงแม้แต่น้อยเพราะตอนนี้วาคิมกำลังหาเรื่องทะเลาะกับคนสนิทถึงที่บ้านพักคนงาน เสียงเอะอะของเขาทำให้บ้านพักหลังอื่นๆนอนเงียบกริบฟังกันด้วยใจระทึกเพราะความอยากรู้


“เพราะมึงนั่นแหละไอ้เหี้ยชาญ กูถึงต้องระเห็จมาที่นี่ มึงลงไปนอนข้างล่างเลยไป๊กูจะนอนบนเตียง”


“ไม่ได้นาพี่เบิ้ม นี่มันบ้านผมและเตียงของผม ทำไมพี่เบิ้มไม่ไปนอนบ้านตัวเองหละห้องก็ใหญ่เตียงก็กว้าง”


“กูไม่ไปโว้ย กูจะนอนที่นี่มึงไสหัวลงไปนอนที่พื้นเลยไป๊”


“ผมไม่ยอมหรอก ถึงจะเป็นพี่เบิ้มก็เหอะงานนี้ไม่ยอมเด็ดถ้าไม่บอกเหตุผลมาก่อนว่าทำไมถึงมาแย่งที่นอนผม”


วิชาญเถียงเสียงดังทั้งหัวเราะร่วนพลางกระโดดขึ้นเตียงแล้วผลักชายหนุ่มลงกับพื้นอย่างไม่เกรงกลัว เขารู้หรอกน่าว่าเพราะอะไรลูกพี่ถึงมาแย่งที่แย่งทาง แต่ไอ้ครั้นจะยอมง่ายๆมันก็ไม่สนุกเท่านั้น


      วาคิมลุกขึ้นจากพื้นก่อนจะกระชากขาอีกฝ่ายจนตกลงมาบ้างแล้วขึ้นไปนอนบนเตียงแคบๆนั้นแทนก่อนเอ่ยเสียงดุดัน


“มึงไม่ต้องสะเออะขึ้นมานอนกับกูเชียว นอนตรงนั้นแหละแล้วก็ไม่ต้องถามเหตุผลอะไรทั้งสิ้น เพราะกูไม่มีคำตอบให้มึง”


“พี่เบิ้มผมไหว้ละเอ้า บอกกันหน่อยน่านี่ไม่ไว้ใจกันหรือยังไง วันนี้ก็อุตส่าห์ยอมเป็นกระสอบทรายให้ นี่จะใจดำไม่ยอมพูดให้ฟังอีกเหรอ”


วิชาญเข้าไปนั่งข้างๆเตียงก่อนจะลงมือบีบนวดไปตามขาแข็งๆนั้นทั้งเอ่ยเสียงวิงวอน


ชายหนุ่มเหลือบมองคนสนิทพอเห็นแววตาเต้นระยิบก็อดไม่ได้ที่จะยันขาเข้าให้ที่ไหล่กว้างนั่นก่อนกระชากเสียงโกรธๆ


“มึงไม่ต้องมาลูกเล่น ถึงยังไงกูก็ไม่บอก”


“ถึงพี่เบิ้มไม่บอกผมก็พอจะรู้หรอกน่า  นี่พี่เบิ้มผมถามจริงชอบคุณไหมรึเปล่า”


วาคิมใจเต้นผิดจังหวะไปครั้งหนึ่งเมื่อได้ยินคำถามนั้น ก่อนจะตีหน้าเคร่งและตอบเสียงห้วนสั้นกุด


“ไม่ชอบ”


“อ้าว ไม่ชอบแล้วพี่เบิ้มไปจูบเค้าทำไม”


“กูไม่ได้จูบโว้ย”


“แต่ผมเห็นกับตา”


“กูบอกว่าไม่ก็ไม่ซีวะนี่มึงจะเซ้าซี้กูทำไม”


“ถ้าไม่ได้จูบแล้วไอ้ที่พี่เบิ้มทำน่ะเค้าเรียกว่าอะไร”


ชายหนุ่มเงียบกริบเพราะให้คำตอบไม่ได้ เมื่อห้องที่ทั้งคู่ส่งเสียงเถียงกันลั่นเมื่อครู่เงียบลงวาคิมก็เริ่มได้ยินเสียงผิดปกติ ร่างสูงค่อยลุกขึ้นก่อนใช้นิ้วแตะปากตัวเองให้อีกฝ่ายดู


วิชาญรับรู้สัญญาในทันทีเมื่อเห็นลูกพี่ลุกขึ้น เขาก็ค่อยๆคลานตามหลัง


       วาคิมเดินด้วยฝีเท้าแผ่วเบาตรงไปที่ประตูก่อนจับลูกบิดแน่นและกระชากเปิดทันควัน....ร่างชายหนุ่มนับสิบพุ่งพรวดเข้ามาในห้องก่อนล้มระเนระนาดทับกันวุ่นวาย เท่านั้นเสียงของเจ้านายหนุ่มก็แผดลั่นขึ้นมากลางความมืด


“ไอ้สัตว์ พวกมึงไม่หลับไม่นอนกันหรือยังไง ใสหัวไปไกลๆตีนเลยไป๊”


พริบตาเดียวกลุ่มหนุ่มๆก็แตกฮือคนละทิศละทาง เสียงวิ่งเกรียวในความมืดหายไปพร้อมๆกับเสียงหัวเราะครึกครื้น วาคิมยืนถอนหายใจเฮือกอยู่หลายครั้งก่อนจะบ่น


อุบอิบขึ้นมา


“ห่าเอ้ย สงสัยพรุ่งนี้เรื่องที่มึงปากหมาได้กระจายกันทั้งไร่”


“ทำใจเถอะน่าพี่เบิ้ม มันไม่มีใครกล้าล้อพี่เบิ้มแน่นอน”


“กูรู้ว่าไม่มี แต่มึงแน่ใจเรอะว่าไอ้พวกนั้นจะไม่แอบนินทากูข้างหลัง”


“ห้ามกันไม่ได้นี่พี่เบิ้ม ยิ่งเรื่องฮอทแบบนี้ยิ่งเร็วเป็นพิเศษ”


“เพราะมึงนั่นแหละไอ้ตัวดี เสือกแหกปากพูดขึ้นมาได้ ไม่งั้นก็ไม่เป็นเรื่อง”


“โธ่พี่เบิ้มคร้าบ ทำไมไม่โทษตัวเองบ้างถ้าพี่เบิ้มไม่ทำผมจะเอาที่ไหนมาพูด ยอมรับมาเถอะน่าไหนๆก็ถึงขั้นนี้แล้ว”


“กูไม่รับ”ชายหนุ่มตอบเสียงเขียวก่อนจะเดินไปนอนลงบนเตียงอีกครั้ง


“ตามใจ ขอให้ใจแข็งได้ตลอดก็แล้วกัน แต่ก็แปลกนาถ้าพี่เบิ้มไม่ได้ชอบคุณไหม พี่เบิ้มจะหนีมานอนที่นี่ทำไม หรือว่า”


“ว่าอะไรมึงพูดมาให้จบๆนะไอ้ชาญ”


“หรือว่าทนนอนที่บ้านตัวเองไม่ได้เพราะกลัวจะย่องเข้าหาคุณไหมใช่มั๊ยล่า”


“ไอ้ปากหมา กินตีนกูซักทีเหอะมึง”


ชายหนุ่มพูดเสียงดุก่อนตวัดเท้าเข้าใส่หนุ่มที่นั่งด้านข้างและวิชาญก็นกรู้เพราะหลบ


แผล็วอย่างว่องไวจนรอดตัวไปได้ วาคิมส่งสายตาด่าลูกน้องอย่างดุเดือดก่อนจะพลิกร่างหันหลังให้และเปลี่ยนเรื่องบ่นไปด้วย


“มึงนอนได้ยังไงนี่ชาญ เตียงแคบขนาดนี้นี่มันขนาดเท่ากันทุกหลังหรือเปล่า”


“เท่าพี่ มันไม่แคบนาพี่เบิ้ม เตียงนี้ถึงจะเล็กไปหน่อยแต่ความยาวน่ะได้มาตรฐานนา”


“ได้มาตรฐานบ้านเตี่ยมึงนะสิ ขากูยาวเลยเตียงไปตั้งสองคืบได้มั๊ง”


“อย่าโทษคนอื่นเลยน่า โทษตัวเองซะเถอะที่เกิดมาตัวโตเกินชาวบ้านชาวเมืองน่ะ นี่มันเตียงยาวหกฟุตน่ะพี่เบิ้มผมกำลังนอนสบายเลย”


“เออสบายก็เรื่องของมึง คืนนี้กูขอนอนที่นี่แล้วกันมึงนอนกับพื้นนั้นไปก่อนนะ”


“ครับพี่เบิ้ม”


เสียงลูกน้องเอนร่างลงกับพื้นที่ข้างๆเตียงทำให้ชายหนุ่มผ่อนลมหายใจออกมาเบาๆ เขาข่มตาลงไม่ได้แม้จะใช้เวลาผ่านไปครู่ใหญ่ ร่างสูงที่พลิกไปมารวมทั้งเสียงถอนใจอยู่หลายครั้งทำให้คนที่นอนด้านล่างต้องเอ่ยเสียงง่วงงุนขึ้นมาเบาๆทั้งอมยิ้มนิดๆ


“อย่าคิดมากเลยพี่เบิ้มจูบผ่านๆแค่นี้มันไม่ตายหรอกน่า ถ้าอยากให้หายคิดถึงต้องกลับไปจูบใหม่เอาให้หนำใจไปเลยคราวนี้พี่เบิ้มหลับแน่”


วาคิมอยากจะซัดไอ้คนช่างรู้สักทีสองที แต่เขาก็ต้องนอนเกร็งตัวแน่นทำเหมือนหลับ


ด้วยไม่อยากต่อล้อต่อเถียงกับอีกฝ่ายเพราะแค่ที่เป็นอยู่ในตอนนี้เขาก็แทบจะบ้าตายอยู่แล้ว นิ้วหยาบกร้านด้วยงานหนักยกขึ้นแตะริมฝีปากตัวเองเบาๆก่อนจะหลับตาลง ชายหนุ่มรู้สึกเกลียดตัวเองที่สุดในตอนนี้เพราะดันไปคิดถึงริมฝีปากนุ่มละมุนนั่นซึ่งมันมีผลให้เขาร้อนผ่าวไปทั้งร่างอย่างผิดปกติ


............................................................................................................................................................




<<< หน้าก่อนนี้ (หน้า 12) หน้าถัดไป (หน้า 14) >>>
*หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา



จำนวน 151 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| 3| 4| 5| 6| 7| -8-
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 134 11 พ.ค. 2551 (15:15)

หนุกมาก ... มาอัพต่อเร็วๆน๊า ...


winterseason เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 14 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 69 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 135 12 พ.ค. 2551 (01:02)
แหม..ยังไม่สะใจเลยคร่า.. เก่งมากเลย หนุกๆๆ มาอีกนะคร้า รออยู่จร้า...
y2k_kw เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 4 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 50 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 136 12 พ.ค. 2551 (10:35)

หนุกมาก มาอัพต่อเร็วๆ นะ


ขอสมัครเป็นแฟนคลับด้วยอีกคนแล้วกัน เพิ่งเข้ามาอ่านเลยติดหนึบเลย ไม่ยอมไปไหนเลยนะเนี่ย


เยี่ยมมมมม จริงๆๆๆๆๆ นับถือๆๆๆ


Evelyn เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 5 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 51 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 137 12 พ.ค. 2551 (16:27)

ยินดีต้อนรับจ้า..Evelyn  ที่ว่าติดหนึบเพราะเป็นตุ๊กแกป่าว..คริคริ


y2k จ๋าเจ๊พยาย้าม พยายาม ที่จะเขียนเรื่อยๆ แต่ว่าบางครั้งคนเราก็คิดสับสนเองซะงั้น


จะตั้งใจอยู่ในร่องในรอย ไม่เที่ยวเตร่ไปวันๆ ข้าน้อยขอสัญญา...อาเมน


 


yong soo เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 187 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 177 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 138 12 พ.ค. 2551 (19:43)

หายไปไม่กี่วัน..นั่งอ่านมันเลยทีนี้55+...สนุกจี๊ดจ๊าดเหมือนเดิมค่ะเจ๊..นายไตรภพนี่มาแรงทำคะแนนแซงพี่หมีของเราไปได้ไงเนี้ย..เร่งๆหน่อยนะพี่หมีเดี๋ยวอดกินยายไหมตัวแสบไม่รู้ด้วยนะ..อิอิ..(คิดลึกอยู่คนเดียว55++)


baraga เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 142 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 149 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 139 12 พ.ค. 2551 (22:49)

อ่านแล้วสนุกมากๆเลยค่ะ


จนเผยอ่านรวดเดียวจบ


รอลุ้น 3 คู่นี้มากๆเลย


รีบมาต่อเร็วๆนะค้า........


tomako เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 2 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 50 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 140 13 พ.ค. 2551 (00:54)
เมามันส์มากเลยเจ้ อ่านทีเดียวห้าตอนรวด ตาแฉะเลย 55+
PieR2 เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 707 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 160 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 141 13 พ.ค. 2551 (00:59)

ช่วยด้วยคร่า...ตอนนี้ติดเจ๊มากกว่าแควนซะอีก..ทำไงดีคร้า


รอ ร๊อ รอ


ขอให้เจ๊สมองปลอดโปร่ง คิดไรขอให้ได้แต่เรื่องหนุกๆนะจ๊ะ (ขอร้องห้ามป่วย ห้ามเคลียดนะจ๊ะ)


y2k_kw เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 4 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 50 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 142 13 พ.ค. 2551 (08:48)

อัพให้ได้อย่างหนำใจจริง ๆ


อ่านซะสุดยอดไปเลย


มาอัพอีกน่ะคะเจ๊ จา-รอ-อ่านนนนนน


barbie14@rcharkarn.com เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 679 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 170 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 143 13 พ.ค. 2551 (11:33)

อ้าเจ๊........ขอบคุณสำหรับคำแนะนำนะช่วงนี้ไม่ได้มาอัพเพราะมัวแต่ช่วยหนูบีของเจ๊แหละ  ไม่อยากบอกเลยว่ามันใช้งานหนูยังกลับทาส.......เฮ้อแต่ทำไงได้มันเพื่อนหนูนี่นา  ยังไงก็ขอบใจสำหรับคำแนะนำนะ.......บาย


ป.ล.  สนุกมากเลยเจ๊  รักษาสุขภาพระวังไมเกรนด้วยนะ(หนูก็เป็นเหมือนกัน  แต่ไม่ค่อยจะแสดงเท่าไหร่)............บายแล้วนะ


ทะเลทราย เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 43 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 42 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 144 13 พ.ค. 2551 (19:46)

หวาดดีค่ะเจ๊ ยังอ่านไปไม่ถึงไหนเลยอ่ะเจ๊


เนื่องจากวันนั้นกะจะอ่านให้จบ แต่แม่หนูดันบอกให้ไปนอนก่อน


งานนี้เลยไม่จบเลย วันนี้ก้อมีเวลาว่างแล้วเลยมาอ่าน


กำลังลุ้นๆเล็ก งิงิ จะรีบตามอ่านให้ทันนะค่ะเจ๊ ^^


king-dom เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 40 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 130 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 145 14 พ.ค. 2551 (09:56)
เจ๊ดีจ้า.......หนูบีของเจ๊ยังคิดไม่ได้เลย  นี่เจ๊ว่าทะเลทรายชื่อเล่นจิงๆๆๆอะชื่อว่าอะไร  ถ้าตอบถูกทะเลทรายรักตายเลย.......อะไรน้า...ทะเลทรายว่าเจ๊ตอบไม่ได้แหง่เลย
ทะเลทราย เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 43 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 42 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 146 15 พ.ค. 2551 (11:35)

ขอทายแล้วกัน เดามั่วๆว่าชื่อ ทรายใช่ป่าว (ถ้าไม่ใช่ก็ใกล้เคียงละวุ้ย)


ขอบคุณ tamako กับ บาร์บี้ และ y2k และยายพายที่ชอบหายหน้าไปประจำ


yong soo เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 187 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 177 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 147 15 พ.ค. 2551 (13:01)
เดาผิดแล้วเจ๊   บอกก็ได้ว่าเพื่อนเรียกว่า Honey  พอเดาได้ยังเจ๊.....ยังไงก็ดีใจมากเลยที่เจ๊มาอัพต่อ.ขอบใจมากเจ๊.......บาย
ทะเลทราย เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 43 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 42 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 148 15 พ.ค. 2551 (18:13)

โห....คุณวาคิมนี่จีบหญิงเก่งขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย


แค่เจอคนรักเก่าแค่เนี๊ย จำขั้นตอนการจีบขึ้นมาได้ทันทีเลยรึนี่


tomako เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 2 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 50 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 149 15 พ.ค. 2551 (18:36)

หวาดดีค่ะเจ๊ หนูอ่านจบแล้วคร้า


กลลวงรักออกวางขายแล้วหรอค่ะเจ๊


เด๊วจะรออ่านนะค่ะ ออกเมื่อไหร่ เด๊วมีเงิน


ซื้อเลย จิงๆแล้ภาค1 หนูเองก้อยังไม่ได้อ่านด้วยซ้ำอ่ะค่ะ


แต่ก้อพอรู้เรื่อง เพราะอ่านมานิดหน่อย เด๊วออกเมื่อไหร่


จะซื้อเก็บมาเป็นสมบัติเลยค่ะเจ๊ มาอัพต่อเร็วๆนะค่ะเจ๊


รออยู่ค่ะ เรื่องนี้หลอนน่ากลัวดีนะค่ะเจ๊ ^^


king-dom เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 40 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 130 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 150 15 พ.ค. 2551 (19:09)

เจ๊ขา คุกก้า มารายงานตัวค่ะ  หลังจากที่ไปนอนดรงบาลมานาน เนื่องจาก


เปนอีสุกอีใส และไป กินยาแอสไพลินเข้า เกือบเเย่   พอกลับมามาตามอ่าน


เรื่องของเจ๊  สนุกมากๆเลยค่ะ  รีบๆอัพอีกนะค่ะ


cookka เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 218 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 185 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 151 15 พ.ค. 2551 (20:38)
คิดถึงคุกก้าจังไม่เห็นตั้งนาน หายดีแล้วน้า รักษาัตัวด้วยนะจ๊ะเจ๊เป็นห่วง

ตอบคุณหนู tomako...55555+ อย่าเพิ่งวางใจเพราะหนุ่มบ้านนี้

มันผีเข้าผีออก..ช่วงนี้โปรดระวังให้จงหนักเพราะคุณคิมกำลังเริ่มชอบแต่ยังไม่แน่ใจ

อะไรก็เกิดขึ้นได้นะจ๊ะ..อย่าฝันหวาน คริคริ
yong soo เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 187 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 177 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 152 15 พ.ค. 2551 (20:59)

ยินดีด้วยกับกลลวงรักของเจ๊ค่ะ หน้าปกสวยเชียว ไว้วางแผงแล้วเจ๊อย่าลืมแวะมาโฆษณาอีกเน้อ


ส่วนไฟรักกลางใจ กำลังอ่านติดลมเลยจบตอนซะแล้ว รีบมาต่อตอนที่ 25 น๊าค้าเจ๊คนสวย


Jib32 เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 22 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 148 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 153 16 พ.ค. 2551 (12:47)

เจ๊จ๋า..ดีใจด้วยจ้ากับหนังสือ ออกยัง จะติดตามจ้า


ชอบอ่านน่ะ แต่ไม่ชอบเขียน ขอเป็นผู้อ่านที่ดีอย่างเดียวนะคะ


 


 


y2k_kw เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 4 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 50 ดวง - โหวตเพิ่มดาว


กรุณา login เพื่อ comment งานเขียนนี้

???? สมัครสมาชิก ฟรี ตลอดชีพ


yong soo
(yong soo)

ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 1,364 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 4 เดือน
แบ่งปันความรู้ 187 ครั้ง
ได้รับดาว 177 ดวง

โหวตเพิ่มดาว


บทความอื่น

ไฟรักกลางใจ [31,805]
?????? 0 ?????? ?? ??????????????????

บทความแนะนำ

การเกิด สึนามิ [520,211]
GMO พันธุวิศวกรรมศาสตร์ นางฟ้า หรือ ซาตาน [371,402]

Blog แนะนำ

วิชาการ.คอม ขอแนะนำงานเขียนชิ้นนี้ นำชัย ชวนคิด ฝัน และสรรค์สร้างสังคมไทย ด้วยวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และธรรม [279,025]
Global Warming { English } [115,827]

Hot Links

คลังข้อสอบ | ข่าววิชาการ
เล่นกล/เกม | อ่านนิยาย
ข่าวทุนการศึกษา | ลิงค์

ขอบคุณผู้สนับสนุน

Google
 
ติดต่อลงโฆษณา :   คุณอันนา 081 4965363
สำนักงาน :   02 2015735
อีเมล์ :   
Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ
รับรองและสนับสนุนโดย

สสวท.

มูลนิธิ พสวท.

พสวท.