<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/36218" type="text/javascript"></script> |
|
ไฟรักกลางใจ
แพรวา..หญิงสาวตัวคนเดียวที่จับพลัดจับพลูมาอยู่ท่ามกลางดงชายหนุ่มห่ามๆนับสิบ..หนึ่งในนั้นคือ..พี่เบิ้มของทุกคน
ผู้ชายดิบเถื่อนที่พร้อมจะตบใครก็ได้ในรัศมีมือเอื้อมถึง และไม่เว้นแม้แต่เธอ (ฝันไปเถอะว่าชีจะยอม)...(อัพตอนที่ 23...OK)
post ครั้งแรก: Fri 11 April 2008, 1:04 am ปรับปรุงล่าสุด: Thu 15 May 2008, 8:42 pm
อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด
|
ใกล้รุ่งสางชายหนุ่มร่างสูงคนหนึ่งเดินเชื่องช้าออกจากบ้านไม้ปีกหลังใหญ่ เงาตะคุ่มนั้นตรงไปที่คอกม้าก่อนจะนำออกมาและขี่หายลับไปท้ายไร่ท่ามกลางความสลัวราง
เสียงสวบสาบจากการแหวกป่าเข้ามาทำให้ณัฏธิกานต์ซึ่งกำลังปัดกวาดสุสานเล็กๆอยู่ต้องหยุดงานที่ทำกระทันก่อนจะวิ่งเข้าไปแอบซุ่มอยู่ในบ้านพลางจ้องเขม็งไปที่ต้นเสียงนั้นด้วยความสงสัย เธอเห็นชายหนุ่มในชุดดำสนิทคนหนึ่งเดินตรงไปที่สุสานของพี่สาวและนั่งคุกเข่าลง ก่อนจะนำดอกกุหลาบสีขาวช่อเล็กวางลงเบื้องหน้า เสียงสั่นพริ้วที่เอ่ยขึ้นมาทำให้หญิงสาวตาเบิกโพลงเมื่อจำได้ว่าเป็นใคร
คุณดาว ผมเอาดอกกุหลาบมาฝากผมรู้ว่าคุณชอบ ถึงแม้ผมจะไม่ใช่คนที่คุณรักก็ตามแต่ผมก็อยากจะให้คุณ เสียงแผ่วเครือนั้นหายไปชั่วครู่ก่อนจะเริ่มพูดขึ้นอีกครั้ง
ผมไม่เข้าใจจนเดี๋ยวนี้ว่าทำไมคุณต้องฆ่าตัวตายด้วยกับการที่ผู้ชายคนหนึ่งไม่รัก ถ้าคุณถอยหลังมาสักก้าวคุณก็คงมองเห็นคนอื่นบ้าง ว่าไม่ใช่มีแต่คุณเท่านั้นที่รักคนอื่นข้างเดียวผมเองก็เป็นเหมือนคุณนะคุณดาว ผมรักคุณและยังรักเสมอ
น้ำเสียงเครือสะท้านของชายหนุ่มทำให้หญิงสาวที่ยืนอยู่ในบ้านสะอื้นฮัก ณัฏธิกานต์ปิดปากตัวเองไว้แน่นทั้งน้ำตาไหลพรู เธอรู้ทั้งรู้ว่าผู้ชายคนนี้รักพี่สาว แต่เธอเองจนแล้วจนรอดก็ยังตัดใจจากเขาไม่ได้ นี่มันเป็นเวรกรรมอะไรของเธอก็ไม่รู้ที่ดันไปรักผู้ชายที่ไม่มีสายตาจะมองใครๆได้อีกนอกจากพี่สาวที่แม้จะตายแล้วเขาก็ยังออกปากว่ารักเธออยู่
เสียงสะอื้นแผ่วครั้งหนึ่งทำให้กริชเพชรต้องลุกขึ้นชายหนุ่มหมุนตัวไปมาก่อนจะเอ่ยขึ้นเสียงห้วน
ใคร
หญิงสาวปิดปากตัวเองแน่นพลางเบียดตัวแนบกับผนังบ้านในขณะที่ยืนนิ่งด้วยใจระทึก
ผมถามว่าใคร ถ้าไม่ออกมาผมยิงจริงๆ
เสียงขึ้นไกรปืนดังคลิ๊กนั่นทำให้ณัฏธิกานต์สะดุ้งเฮือกก่อนละล้าละลังชั่วครู่หลังเช็ดน้ำตาเธอก็ตัดสินใจเดินออกมาจากบ้านหลังนั้นจนได้ กริชเพชรใจหายในครั้งแรกเมื่อเห็นประตูบ้านเปิดกว้างเขาคิดว่าตัวเองจะโดนผีคุณดาวหลอกเสียแล้วก็ไม่รู้ ร่างบอบบางตะคุ่มที่ยืนอยู่ห่างๆทำให้ชายหนุ่มต้องจุดไฟแช็คขึ้นก่อนถอนใจเฮือกเมื่อเห็นใบหน้านั้นชัดๆ
เล่นอะไรพิเรนทร์ไม่เข้าเรื่อง นี่เธอเข้าไปทำอะไรในบ้านนั่นนะ
น้อยเอ่อชั้นเข้าไปทำความสะอาด
แล้วทำมืดๆแบบนั้นนะรึ เธอเพี้ยนไปหรือเปล่าทำไมไม่รู้จักหาฟืนหาไฟมาด้วย ไม่กลัวงูบ้างเลยเรอะ
ไม่มีหรอกค่ะงูหนะเพราะชั้นมาทุกวัน ทำเสร็จแล้วก็ปิดประตูไว้อย่างดี
หญิงสาวตอบเขาเสียงเบาทั้งยืนก้มหน้านิ่ง เธอรู้ตัวดีหรอกว่าแค่เห็นเขาไกลๆตัวเองก็ใจสั่นตัวสั่นจนทำอะไรแทบไม่ถูก ยิ่งมายืนคุยกันสองต่อสองใกล้ๆแบบนี้อย่าหวังเลยว่าเธอจะกล้ามองหน้าเขา
กริชเพชรได้ยินคำตอบจากร่างที่ยืนก้มหน้านิ่งก็ต้องทำหน้าสงสัยก่อนจะเอ่ยถามน้ำเสียงแครงใจ
เธอมาทุกวันเลยรึ ทำไมผมไม่เคยเจอ
ก็คุณไม่เคยสังเกตเอง
เธอตอบอุบอิบทั้งอยากจะบอกเขาเหลือเกินว่าเธอเองเห็นเขาเกือบทุกครั้งเพียงแต่ไม่เคยเจอกันจังๆเท่านั้น
เธอชื่อน้อยใช่มั้ย ว่างพอจะคุยกับผมสักครู่ได้หรือเปล่า
ว่างค่ะ
มานั่งตรงนี้ดีกว่ามั้ย ยืนเสียห่างขนาดนั้นผมขี้เกียจตะโกน
ชายหนุ่มเดินเข้าไปใกล้ก่อนจะทรุดร่างลงนั่งง่ายๆบนเนินหญ้าซึ่งตกแต่งเป็นสวนขนาดเล็กที่หน้าบ้านหลังนั้น หญิงสาวค่อยเดินเข้าไปหาและนั่งพับเพียบลงห่างจากเขาไกลพอสมควรจนกริชเพชรต้องหันมามอง
กลัวผมรึไงนั่งเสียห่างขนาดนั้น ผมไม่ทำอะไรหรอกน่าถ้ากลัวก็เอาปืนนี่ไปถือไว้ไป๊
เขาโยนปืนให้เธอง่ายๆก่อนเขยิบเข้าไปนั่งใกล้เสียเองก่อนจะถามขึ้นมาโดยไม่รู้เลยว่าหญิงสาวที่อยู่ข้างๆนั่งเกร็งตัวแน่น
ผมอยากรู้จริงๆว่าคุณดาวเธอเป็นอย่างไรบ้างก่อนฆ่าตัวตาย
ณัฏธิกานต์พยายามตั้งใจฟังคำถามเขาทั้งๆตัวเองตอนนี้ใจสั่นจนแทบทำอะไรไม่ถูก ก็คนที่เธอรักมานั่งจนเกือบจะชิดกันเสียขนาดนี้
ก็แปลกๆไปน่ะค่ะ ร้องไห้ทุกวันพูดแต่ว่าเค้าเป็นคนไม่ดี ไม่เหมาะสมกับคุณวาคิม
ไม่เหมาะสมยังงั้นหรือ ไม่เหมาะตรงไหนคุณดาวก็ออกจะเพียบพร้อม
คุณเพชรค่ะ ชั้นไม่ทราบว่าจะเล่าเรื่องนี้ให้คุณฟังดีหรือเปล่า มันเป็นเรื่องที่พวกเราปิดกันไว้เพราะไม่อยากให้ใครรู้
เรื่องอะไร นี่ยังมีเรื่องที่ใครๆยังไม่รู้อีกอย่างนั้นรึ
เดี๋ยวนะคะคุณเพชร ก่อนที่ชั้นจะเล่าให้คุณฟังคุณต้องบอกมาก่อนว่าวันที่พี่ดาวนัดเจอกับคุณวาคิมวันนั้นคุณวาคิมเค้ามาหาหรือเปล่า
ไม่ได้มา เพราะวันนั้นและตลอดทั้งอาทิตย์คุณคิมเข้ากรุงเทพเค้าอยู่ที่บริษัทตลอดเวลา ชายหนุ่มตอบเสียงหนักก่อนจะเมินไปทางอื่น
ไม่ได้มาหรือคะ..มิน่าพอพี่ดาวกลับบ้านถึงร้องไห้เสียขนาดนั้นร้องตั้งแต่มืดจนเช้า
ร้องตั้งแต่มืด..นี่หมายความว่าคุณดาวกลับบ้านจนมืดเลยยังงั้นรึ
ค่ะพี่ดาวกลับถึงบ้านประมาณเกือบๆสามทุ่ม
เมื่อได้ยินหญิงสาวตอบชายหนุ่มต้องขมวดคิ้วแน่นด้วยความสงสัย เธอกลับบ้านเอาสามทุ่ม แล้วเวลาที่เหลือเธออยู่ที่บ้านหลังนั้นหรือไปที่ไหน เพราะตัวเขาเองเมื่อไปพบเธอและพูดคุยเกี่ยวกับเหตุผลที่วาคิมมาไม่ได้ หลังจากนั้นเขาก็คิดจะสารภาพรักด้วยซ้ำแต่เมื่อเห็นเธอทำท่าผิดหวังเขาก็ไม่กล้าที่พูด ทำไปทำมาก็เลยพูดคุยได้แค่ครู่เดียวซึ่งเขาเองกลับถึงบ้านเอาตอนเที่ยงวัน เวลาที่เหลืออีกนับสิบชั่วโมงเธอไปทำอะไร
แล้วตกลงเรื่องอะไรที่เธอบอกว่าจะเล่าให้ผมฟัง
พี่ดาวท้องค่ะ
ท้อง...เธอท้องกับใครชายหนุ่มถามทั้งสีหน้าตกตะลึงพรึงเพริด
ไม่รู้สิคะเรามารู้เรื่องเอาตอนหลัง รู้ก่อนที่พี่ดาวจะฆ่าตัวตายแค่สองวันน้อยกับพี่วัฒน์พยายามถาม แต่เค้าก็ไม่ยอมพูดเอาแต่ร้องไห้อย่างเดียวอีกสองวันถัดมาพี่ดาวก็มาที่บ้านหลังนี้พวกเราไม่มีใครรู้หรอกค่ะว่าเธอมาทำไม มารู้อีกทีเพราะเห็นหายไปทั้งวันก็เลยออกตามหาแล้วเราก็พบศพเธอที่นี่
พวกคุณก็เลยสงสัยว่าจะเป็นคุณคิมงั้นสิที่ทำให้คุณดาวท้อง
พี่วัฒน์คิดอย่างนั้นค่ะแต่ชั้นเองไม่แน่ใจ พอดีคุณมาพูดว่าวันนั้นคุณวาคิมไม่ได้มาด้วยชั้นก็เลยมั่นใจว่าไม่น่าจะใช่เค้า
กริชเพชรเริ่มประมวลเหตุการณ์ต่างๆเข้าด้วยกันที่สุดเขาก็รู้สึกว่าสาเหตุที่หญิงสาวตายไม่ชอบมาพากลเสียแล้ว ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนเมื่อเห็นท้องฟ้าใกล้สว่างก่อนจะเอ่ยขึ้นมา
เธอกลับบ้านเถอะผมก็จะกลับเหมือนกันไม่อยากให้ใครมาเห็น เดี๋ยวจะเกิดเรื่องขึ้นมาอีกไร่เรายิ่งไม่ค่อยถูกกันเสียด้วย
ชายหนุ่มเอ่ยยิ้มๆก่อนยื่นมือให้หญิงสาวเพื่อช่วยพยุงลุกขึ้น ณัฏธิกานต์นั้นเมื่อเห็นเขายื่นมือมาก็ไม่กล้าจับเธอลุกขึ้นยืนเองก่อนจะเซไปเนื่องจากนั่งนานจนเป็นเหน็บ ร่างสูงที่อยู่ใกล้ตวัดร่างบางผอมบางนั้นไว้และดึงมาชิดอกกว้างด้วยความตกใจก่อนจะเอ็ดเธอเสียงดุ
ดื้อไม่เข้าเรื่อง ถ้าจับมือผมเสียก็สิ้นเรื่อง เป็นอะไรมากหรือเปล่าพอจะเดินได้มั้ย
เดินได้ค่ะ เธอตอบเสียงเบาทั้งหน้าร้อนผ่าวก่อนถอยห่างเขาทันควัน
วันหลังถ้ามาอีกแล้วเจอผมก็ทักกันบ้างนะอย่าเอาแต่หลบอยู่ในบ้าน ผมขี้เกียจนั่งคุยคนเดียว
ค่ะ
เสียงแผ่วและสั่นของเธอทำให้กริชเพชรต้องจุดไฟขึ้นอีกครั้งก่อนชะโงกเข้าไปมองใกล้
เธอเป็นอะไรทำไมสั่นเสียขนาดนั้น อย่าบอกนะว่ากลัวผมหนะ
หญิงสาวเบนร่างหนีก่อนจะด่าเขาเอ็ดอึงในใจด้วยความอาย อีตาบ้านี่เค้าไม่รู้หรือยังไงว่าที่เธอสั่นเสียขนาดนี้ก็เพราะรักเค้านั่นแหละ แต่ใครจะไปกล้าพูดเมื่อไม่รู้จะทำอย่างไรหญิงสาวก็หมุนตัวกลับและเดินหนีเอาดื้อๆ
ระวังด้วยหละ อ้อมาคราวหน้าอย่าลืมมาคุยกันอีกนะ
เสียงนุ่มๆด้านหลังทำให้หญิงสาวแทบจะเดินตัวลอยกลับบ้าน ใบหน้าเปล่งปลั่งยิ้มออกมาได้เต็มที่ในรอบหลายเดือนพลางคิดว่านี่ก็ยังดีละน่า ถึงเค้าจะไม่รักเธอแต่ได้คุยกันบ้างก็ยังดี
หญิงสาวรอเจ้าของไร่หนุ่มด้วยความกระวนกระวายมาตั้งแต่เช้า สาเหตุก็มาจากอยากจะพูดกับเขาเรื่องซื้อขายที่ซึ่งทำท่าจะจบด้วยดีเกินคาด หลังจากตัดสินใจเก็บเสื้อผ้าลงกระเป๋าและคิดว่าจะกลับสำนักงานไปก่อนเพื่อจะกลับมาโอนที่ในอีกสองอาทิตย์ถัดไป
แต่หลังจากที่รอแล้วรอเล่าเธอก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของเขา ร่างเล็กซึ่งเดินเข้าเดินออกประตูบ้านบ่อยๆมาตั้งแต่เช้าทำให้ไตรภพอดถามไม่ได้
คุณเป็นอะไรไม่ทราบ คิดจะสวนสนามหรือไง
แพรวาได้ยินเสียงเอ่ยประชดนั่นก็ต้องถอนใจเฮือกก่อนจะหันไปมองชายหนุ่มที่อยู่ในชุดดำและมีผ้ากันเปื้อนสีขาวสวมทับอยู่ด้วยความขัดใจ
คุณภพคะชั้นไม่คิดจะสวนสนามสักนิด แต่ที่เดินอยู่เนี่ยเพราะรอคุณวาคิม
ไปรอนายคิมทำไม มีเรื่องอะไรกับเค้ายังงั้นเรอะ
ชั้นจะกลับสำนักงานแล้วค่ะเลยอยากจะคุยกับเขาเสียหน่อย เมื่อวานไปติดต่อเรียบร้อยแล้วคุณอธิวัฒน์บอกว่าอีกสองอาทิตย์ให้โอนกันได้
จริงน่ะ ทำไมมันยอมง่ายๆยังงั้น ชายหนุ่มหยุดจัดเรียงอาหารไปชั่วครู่ก่อนจะถามด้วยความสงสัย
ไม่ทราบสิคะ ชั้นทำเสร็จก็อยากจะกลับคิดว่าจะมาอีกทีก็อีกสองอาทิตย์นั่นแหละค่ะ
คุณภพไม่ทราบหรือค่ะว่าคุณวาคิมอยู่ที่ไหน
ไม่รู้สิเมื่อคืนก็ไม่ได้กลับมา ลองไปถามนายชาญสิรายนั้นน่าจะรู้
หญิงสาวชักเห็นด้วยกับคำแนะนำนั้นเธอจึงเตรียมเดินออกจากบ้านเพื่อไปหาชายหนุ่มคนที่ไตรภพเอ่ยถึง แพรวาเดินมาได้ครึ่งทางก็พบกับคนที่ต้องการเจอตัวพอดีความดีใจทำให้รีบจับแขนชายหนุ่มไว้แน่นก่อนถามเสียงรัว
ชาญ เธอเห็นคุณวาคิมมั้ยชั้นมีธุระจะพูดด้วย
พี่เบิ้มไม่ได้อยู่ที่บ้านหรือครับคุณไหม
เปล่านี่เมื่อคืนเค้าก็ไม่กลับ เธอไม่เห็นเค้าบ้างเลยรึไง
เอผมก็ไม่เห็นนะครับ เรารอสักครู่ก็แล้วกันเดี๋ยวน่าจะมาทานอาหาร รายนี้เนี่ยขาดข้าวไม่ได้ถ้าออกไปดูไร่แต่เช้าเดี๋ยวก็คงจะมา
หญิงสาวจำใจต้องเห็นด้วยกับความคิดของอีกฝ่ายเพราะไม่รู้จะทำอย่างไรเหมือนกัน แต่เมื่อเริ่มทานอาหารที่โต๊ะยาวหน้าบ้านจนเรียบร้อยชายหนุ่มก็ยังไม่ปรากฎตัวให้เห็น จากเช้ากลายเป็นสายและตกบ่ายไปเรื่อยๆแพรวาก็ต้องรอแล้วรอเล่าจนใกล้ค่ำเข้ามาทุกขณะ
แผนการจะกลับบ้านของเธอก็ต้องกลายเป็นหมันไปโดยปริยาย
ร่างเล็กในชุดนอนแบบปิจามาเดินออกมาหน้าบ้านเป็นครั้งสุดท้ายเมื่อเวลาเกือบเที่ยงคืนพลางสอดส่ายสายตาหาชายหนุ่มเมื่อไม่พบเธอก็ต้องถอนใจก่อนจะปิดบ้านโดยล็อคด้านในไว้เผื่อเขากลับมา
ชายหนุ่มร่างสูงที่ยืนพิงต้นไม้อยู่ห่างๆใช้สายตาคมกริบสำรวจร่างเล็กนั้นอยู่เนิ่นนานจนประตูบ้านปิดลง เขาถอนใจแผ่วยาวก่อนจะยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นอีกชั่วครู่จนไฟในห้องหญิงสาวดับลงจึงเดินย้อนกลับไปที่บ้านพักคนงานเหมือนเดิม
วาคิมเปิดประตูห้องคนงานหนุ่มแผ่วเบาก่อนจะก้มลงมองร่างที่นอนนิ่งบนพื้นแล้วยิ้มออกมานี่แสดงว่ามันรู้ว่าเขาจะกลับมานอนที่นี่จึงทิ้งเตียงไว้ให้ ร่างสูงเดินอ้อมไปก่อนจะเหยียดกายลงบนที่นอนแคบๆนั่นและนอนตาค้างอยู่แบบนั้นจนคนที่นอนกับพื้นต้องเอ่ยเปรยๆขึ้นมา
นอนไม่หลับหรือพี่เบิ้ม
อือ
ทำมันวันนี้ไม่เข้าบ้าน
กูไม่อยากเข้ามึงจะทำไม
ผมจะไปทำอะไรได้ ว่าแต่วันนี้พี่เบิ้มหายไปไหนมาทั้งวันรู้หรือเปล่าว่ามีคนรอ
มึงจะรอกูทำไมไอ้ชาญ คิดถึงกูยังงั้นเรอะ
เปล่าผมไม่ได้รอ แต่คุณไหมต่างหากที่รอ
ปากหมา มึงไม่ต้องมาอำกู
เปล่าอำพี่เบิ้ม คือยังงี้นะผมได้ยินมาจากคุณภพอีกทีว่าคุณไหมมีธุระจะคุยกับพี่เบิ้มน่ะเห็นว่าซื้อที่ได้แล้วเลยจะขออนุญาตกลับแล้วก็ค่อยมาอีกทีหลังสองอาทิตย์ละมั้ง
ร่างสูงลุกพรวดจากที่นอนก่อนจะถามน้ำเสียงตกใจ
ซื้อที่ได้แล้ว..ทำไมมันง่ายยังงั้นวะ
นั่นสิพี่ผมก็งงๆเหมือนกัน ไม่รู้ว่าเพราะคุณไหมเก่งหรือเพราะว่าไร่โน้นมีแผนอะไร
มึงคิดว่าไอ้วัฒน์จะรู้เรื่องที่เราจะซื้อที่เรอะไอ้ชาญ
ไม่รู้สิพี่ผมเองก็ไม่แน่ใจ ตอนนี้ผมก็สืบๆข่าวอยู่เหมือนกัน ตอนคุณไหมออกไปไร่โน้นผมก็ให้คนคอยตามห่างๆกลัวว่าพวกนั้นจะรู้ว่าเธออยู่ที่นี่
แล้วเป็นไง ได้เรื่องอะไรมั้ย
มันก้ำกึ่งกันพี่เบิ้ม จะว่าไม่รู้ก็แปลกๆอยู่ ถ้ารู้ทำไมมันเงียบและที่สำคัญถ้ามันรู้จริงทำไมมันถึงยอมขายที่ให้เรา
ชาญกูว่างานนี้มึงต้องระวังแล้วนะ บอกคนงานในไร่เตรียมตัวไว้ด้วยพรุ่งนี้กูจะไปคุยกับเธอเองน่าจะรู้เรื่องมากกว่านี้
ผมก็ว่างั้น แต่เรื่องที่ผมสงสัยมากที่สุดมันไม่ใช่เรื่องนี้นาพี่เบิ้ม
มึงสงสัยเรื่องอะไรอีก
ผมสงสัยว่าทำไมพี่เบิ้มต้องมานอนที่นี่ มาแย่งเตียงผม
อ้าวไอ้ห่าชาญนี่มึงจะเริ่มอีกแล้วใช่มั้ย
พี่เบิ้มคร้าบ ผมขอร้องหละกลับไปนอนบ้านเหอะถึงจะหนีไปที่ไหนพี่เบิ้มก็หนีไม่พ้น
เธอไม่ได้นอนที่บ้านนะครับพี่ แต่เธออยู่ในใจพี่เบิ้มต่างหาก
หนุกมาก ... มาอัพต่อเร็วๆน๊า ...
หนุกมาก มาอัพต่อเร็วๆ นะ
ขอสมัครเป็นแฟนคลับด้วยอีกคนแล้วกัน เพิ่งเข้ามาอ่านเลยติดหนึบเลย ไม่ยอมไปไหนเลยนะเนี่ย
เยี่ยมมมมม จริงๆๆๆๆๆ นับถือๆๆๆ
ยินดีต้อนรับจ้า..Evelyn ที่ว่าติดหนึบเพราะเป็นตุ๊กแกป่าว..คริคริ
y2k จ๋าเจ๊พยาย้าม พยายาม ที่จะเขียนเรื่อยๆ แต่ว่าบางครั้งคนเราก็คิดสับสนเองซะงั้น
จะตั้งใจอยู่ในร่องในรอย ไม่เที่ยวเตร่ไปวันๆ ข้าน้อยขอสัญญา...อาเมน
หายไปไม่กี่วัน..นั่งอ่านมันเลยทีนี้55+...สนุกจี๊ดจ๊าดเหมือนเดิมค่ะเจ๊..นายไตรภพนี่มาแรงทำคะแนนแซงพี่หมีของเราไปได้ไงเนี้ย..เร่งๆหน่อยนะพี่หมีเดี๋ยวอดกินยายไหมตัวแสบไม่รู้ด้วยนะ..อิอิ..(คิดลึกอยู่คนเดียว55++)
อ่านแล้วสนุกมากๆเลยค่ะ
จนเผยอ่านรวดเดียวจบ
รอลุ้น 3 คู่นี้มากๆเลย
รีบมาต่อเร็วๆนะค้า........
ช่วยด้วยคร่า...ตอนนี้ติดเจ๊มากกว่าแควนซะอีก..ทำไงดีคร้า
รอ ร๊อ รอ
ขอให้เจ๊สมองปลอดโปร่ง คิดไรขอให้ได้แต่เรื่องหนุกๆนะจ๊ะ (ขอร้องห้ามป่วย ห้ามเคลียดนะจ๊ะ)
อัพให้ได้อย่างหนำใจจริง ๆ
อ่านซะสุดยอดไปเลย
มาอัพอีกน่ะคะเจ๊ จา-รอ-อ่านนนนนน
อ้าเจ๊........ขอบคุณสำหรับคำแนะนำนะช่วงนี้ไม่ได้มาอัพเพราะมัวแต่ช่วยหนูบีของเจ๊แหละ ไม่อยากบอกเลยว่ามันใช้งานหนูยังกลับทาส.......เฮ้อแต่ทำไงได้มันเพื่อนหนูนี่นา ยังไงก็ขอบใจสำหรับคำแนะนำนะ.......บาย
ป.ล. สนุกมากเลยเจ๊ รักษาสุขภาพระวังไมเกรนด้วยนะ(หนูก็เป็นเหมือนกัน แต่ไม่ค่อยจะแสดงเท่าไหร่)............บายแล้วนะ
หวาดดีค่ะเจ๊ ยังอ่านไปไม่ถึงไหนเลยอ่ะเจ๊
เนื่องจากวันนั้นกะจะอ่านให้จบ แต่แม่หนูดันบอกให้ไปนอนก่อน
งานนี้เลยไม่จบเลย วันนี้ก้อมีเวลาว่างแล้วเลยมาอ่าน
กำลังลุ้นๆเล็ก งิงิ จะรีบตามอ่านให้ทันนะค่ะเจ๊ ^^
ขอทายแล้วกัน เดามั่วๆว่าชื่อ ทรายใช่ป่าว (ถ้าไม่ใช่ก็ใกล้เคียงละวุ้ย)
ขอบคุณ tamako กับ บาร์บี้ และ y2k และยายพายที่ชอบหายหน้าไปประจำ
โห....คุณวาคิมนี่จีบหญิงเก่งขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย
แค่เจอคนรักเก่าแค่เนี๊ย จำขั้นตอนการจีบขึ้นมาได้ทันทีเลยรึนี่
หวาดดีค่ะเจ๊ หนูอ่านจบแล้วคร้า
กลลวงรักออกวางขายแล้วหรอค่ะเจ๊
เด๊วจะรออ่านนะค่ะ ออกเมื่อไหร่ เด๊วมีเงิน
ซื้อเลย จิงๆแล้ภาค1 หนูเองก้อยังไม่ได้อ่านด้วยซ้ำอ่ะค่ะ
แต่ก้อพอรู้เรื่อง เพราะอ่านมานิดหน่อย เด๊วออกเมื่อไหร่
จะซื้อเก็บมาเป็นสมบัติเลยค่ะเจ๊ มาอัพต่อเร็วๆนะค่ะเจ๊
รออยู่ค่ะ เรื่องนี้หลอนน่ากลัวดีนะค่ะเจ๊ ^^
เจ๊ขา คุกก้า มารายงานตัวค่ะ หลังจากที่ไปนอนดรงบาลมานาน เนื่องจาก
เปนอีสุกอีใส และไป กินยาแอสไพลินเข้า เกือบเเย่ พอกลับมามาตามอ่าน
เรื่องของเจ๊ สนุกมากๆเลยค่ะ รีบๆอัพอีกนะค่ะ
ยินดีด้วยกับกลลวงรักของเจ๊ค่ะ หน้าปกสวยเชียว ไว้วางแผงแล้วเจ๊อย่าลืมแวะมาโฆษณาอีกเน้อ
ส่วนไฟรักกลางใจ กำลังอ่านติดลมเลยจบตอนซะแล้ว รีบมาต่อตอนที่ 25 น๊าค้าเจ๊คนสวย
เจ๊จ๋า..ดีใจด้วยจ้ากับหนังสือ ออกยัง จะติดตามจ้า
ชอบอ่านน่ะ แต่ไม่ชอบเขียน ขอเป็นผู้อ่านที่ดีอย่างเดียวนะคะ


Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |