<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/36218" type="text/javascript"></script> |
|
ไฟรักกลางใจ
แพรวา..หญิงสาวตัวคนเดียวที่จับพลัดจับพลูมาอยู่ท่ามกลางดงชายหนุ่มห่ามๆนับสิบ..หนึ่งในนั้นคือ..พี่เบิ้มของทุกคน
ผู้ชายดิบเถื่อนที่พร้อมจะตบใครก็ได้ในรัศมีมือเอื้อมถึง และไม่เว้นแม้แต่เธอ (ฝันไปเถอะว่าชีจะยอม)...(อัพตอนที่ 23...OK)
post ครั้งแรก: Fri 11 April 2008, 1:04 am ปรับปรุงล่าสุด: Thu 15 May 2008, 8:42 pm
อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด
|
หลังอาหารค่ำหญิงสาวก็รอชายหนุ่มเหมือนเดิม แต่รอแล้วรอเล่าเขากลับทำตัวคล้ายเข้ากลีบเมฆไปเสียเฉยๆ เมื่อเห็นว่าคงไม่ได้เรื่องเหมือนเดิมหญิงสาวจึงตัดอกตัดใจอยู่ที่ไร่ใจดีต่อไปเพราะคิดว่าอย่างไรพรุ่งนี้เธอต้องคาดคั้นเอาความจริงออกจากปากเขาให้ได้เรื่องหญิงสาวที่ตายไปแล้ว แพรวาเดินไปมาอยู่ชั่วครู่ก่อนจะตัดสินใจโทรศัพท์หาน้องสาวเพื่อขอความช่วยเหลือในทันที
แพรใช่ป่าว พี่มีเรื่องให้แกช่วยหน่อย
พี่ไหมหรือคะ พี่จะกลับเมื่อไหร่เนี่ยแพรคิดถึงจะแย่แล้วนะเรานัดไปดูหนังกันไม่ใช่หรือค่ะเสาร์นี้เสียงแจ๋วๆตอบกลับมาทำให้เธอยิ้มออกมาได้
พี่รู้จ๊ะ แต่สงสัยพี่จะไปไม่ได้ นอกจากไปไม่ได้แล้วพี่ยังมีเรื่องรบกวนแพรด้วย พี่อยากให้แพรเอาเสื้อผ้าของพี่มาให้เพิ่มนะจ๊ะ
เอาไปเพิ่มหรือค่ะ นี่พี่ไหมจะอยู่ยาวหรือยังไงกัน
ถูกต้อง อย่าเพิ่งถามเลยนะพรุ่งนี้มาหาพี่ๆจะเล่าอะไรให้ฟังว่าแต่แพรว่างหรือเปล่า
ว่างเสมอค่ะสำหรับพี่ไหม นี่เรื่องด่วนใช่หรือเปล่า
ด่วนที่ซู้ดเลย มาได้ใช่มั้ย
ค่ะเดี๋ยวแพรจะโทรหาพี่ไหมก็แล้วกันถ้ามีปัญหาอะไร
แพรพลอยลงรถโดยสารที่ท่ารถตั้งแต่เช้ามืดหลังจากนั้นหญิงสาวก็เหมารถรับจ้างต่อไปที่ไร่และถึงเอาตอนเช้าพอดี ไร่ที่เงียบสงบและดูอบอุ่นในสายตาเธอทำให้อดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจลึกด้วยความสดชื่น ร่างเล็กๆที่หิ้วของพะรุงพะรังเดินตรงไปยังบ้านไม้ปีกหลังใหญ่ที่เห็นอยู่ไม่ไกล
หญิงสาวเริ่มละล้าละลังเพราะไม่รู้จะถามใครดีเนื่องจากไม่มีคนให้เธอเห็นและถามได้สักคนเดียว แพรพลอยวางกระเป๋าเสื้อผ้าของพี่สาวไว้บนโต๊ะยาวและใหญ่นั่นก่อนเดินท่อมๆไปเรื่อยๆเพื่อหาใครสักคน เสียงแว่วๆมาจากบ้านหลังเล็กทำให้เธอรู้สึกดีใจขึ้นมาบ้างและเดินตรงดิ่งไปทันที
จ๊ะเอ๋ มีใครอยู่บ้าง
ไตรภพสะดุ้งโหยงเพราะกำลังทำอาหารเพลินๆอยู่ร่างสูงนั้นหันขวับก่อนจะอ้าปากเตรียมด่าใครก็ตามที่เข้ามายุ่งกับเขาในเวลานี้ ดวงตาดำกริบที่ทอแววกรุ่นโกรธกลายเป็นความพิศวงในทันทีเมื่อเห็นหญิงสาวที่ยืนเกาะประตูอยู่เบื้องหน้า
เขาไม่รู้ว่าเพราะตัวเองอยู่ที่ในห้องสลัวๆนี้มากเกินไปหรือเพราะแสงแดดอ่อนๆในยามเช้าที่หลอกตาเขาได้ขนาดนี้ มันจึงทำให้ผู้หญิงที่เขาเห็นนี่ถึงดู...น่ากินเป็นบ้า
เรือนร่างโปร่งบางระเหิดระหงในชุดกางเกงขายาวสีดำและเสื้อเชิ้ตแขนยาวเข้ารูปสีขาวนั่นมันดูอวบอัดกลมกลึงไปทั้งตัว และใบหน้านั่นที่ดึงดูดใจเขาที่สุด ดวงตากลมโตประดับอยู่ใต้คิ้วโก่งเรียวรับกับจมูกโด่งแหลมเล็กๆรวมทั้งริมฝีปากอิ่มเต็ม ที่เขาชอบมากอีกอย่างก็คือผมยาวสลวยเป็นคลื่นน้อยๆของเธอต่างหาก พอดูรวมๆแล้วผู้หญิงคนนี้เหมือนตุ๊กตายังไงยังงั้น เมื่อนึกถึงตอนนี้ชายหนุ่มก็มองเธอเหมือนจะกลืนกินไปทั้งตัว
ด้วยความเดียงสากระมังทำให้หญิงสาวไม่เข้าใจสายตาที่ชายหนุ่มมองเธอสักนิดเมื่อเห็นว่าผู้ชายตัวสูงแต่งตัวเนี้ยบแต่สวมผ้ากันเปื้อนคนนี้เธอก็ปรี่เข้าไปหาทั้งถามด้วยเสียงรื่นเริง
ให้แพรช่วยมั้ยค่ะ คุณคงลำบากแย่เป็นผู้ชายต้องมาทำอาหารอยู่คนเดียว
เขายังไม่ทันตอบรับหรือปฏิเสธหญิงสาวก็คว้าตะหลิวไปจากมือเขาทันควัน
คุณทำอะไรทานค่ะ แล้วเค้าหายไปไหนกันหมด พี่ไหมอยู่ที่ไหนละคะชั้นชื่อแพรค่ะเป็นน้องสาวของพี่ไหม เมื่อวานพี่ไหมบอกให้เอาเสื้อผ้ามาเค้าน่ะแต่มาถึงเร็วไปหน่อยมั้งเลยไม่เห็นใครสักคน
เธอพูดจ๋อยๆไปเรื่อยทั้งมือก็ผัดผักในกระทะเป็นระวิง โดยไม่รู้เลยว่าผู้ชายที่ยืนอยู่ใกล้ๆ
กำลังจับผมยาวของตัวเองขึ้นดูเหมือนเผลอไผล
ย้อมผมหรือเปล่า
เปล่าหรอกค่ะมันเป็นสีนี้เอง ผมชั้นไม่ดำเหมือนพี่ไหมหรอก รายนั้นน่ะดำสนิทติดทนนานแต่ของชั้นน่ะมันแดงมาตั้งแต่เกิดไม่พอยังหยิกอีกต่างหาก อุ๊บ
แพรพลอยอุทานเสียงเบาด้วยความตกใจเมื่อจู่ๆร่างตัวเองก็หมุนขวับ เธอเพิ่งรู้ว่าผู้ชายที่ยืนอยู่เบื้องหลังจับเอวเธอไว้แน่นก่อนจะหมุนกลับและดึงเข้าปะทะอกกว้าง หญิงสาวเพิ่งเงยหน้ามองเขาเพราะตกใจแท้ๆยังไม่ทันที่เธอจะพูดอะไรด้วยซ้ำปากเธอก็ถูกเขาปิดสนิท
แพรพลอยไม่รู้หรอกว่าตัวเองยืนนิ่งให้ผู้ชายแปลกหน้าคนนี้จูบนานเท่าไหร่ กว่าจะเริ่มรู้ตัวก็ต่อเมื่อเรียวลิ้นร้อนผ่าวนั่นแทรกลึกเข้ามาในปากเธอแล้วร่างบางสั่นเทิ้มทั้งตัวก่อนหลับหูหลับตาผลักร่างนั้นออกเต็มแรง เขาถอยหลังไปก้าวทั้งดวงตายังจับที่ใบหน้าเธอเขม็งในขณะที่ร่างบางนั่นวิ่งลิ่วออกจากห้องครัวทันควันด้วยความตกใจพร้อมๆเสียงห้าวที่ดังตามหลังมา
ผมจองคุณแล้วนะ
ไตรภพก้มลงหยิบตะหลิวที่ตกอยู่กับพื้นเพราะฝีมือหญิงสาวแต่แปลกที่เขาไม่ยักโกรธเธอสักนิดชายหนุ่มยิ้มกริ่มก่อนไล้ลิ้นเล่นบนริมฝีปากตัวเองเบาๆเหมือนซับความหวานที่ยังตกค้างจากริมฝีปากของเธอไม่หาย แค่เขาเห็นท่าทางของเธอเขาก็รู้ นี่เป็นจูบแรกของผู้หญิงคนนี้ชัวร์ มันน่าปลื้มใจน้อยอยู่เหรอที่ได้ประทับรอยจูบนั่นบนริมฝีปากอิ่มตึงของเธอเป็นคนแรก ใบหน้าคมที่เคยเฉยชาปรากฏรอยยิ้มแต้มระยับเมื่อนึกว่าต่อไปนี้ชีวิตตัวเองคงน่าสนุกขึ้นอีกเยอะ
ในขณะที่แพรพลอยยืนหัวใจเต้นระทึกอยู่หน้าบ้านไม้ปีกนั่นเธอก็สะดุ้งอีกรอบเมื่อประตูบ้านเปิดกว้างออก แค่เห็นหน้าคนที่มาเปิดร่างเล็กนั้นก็โผเข้ากอดไว้แน่นทั้งหน้าแดงก่ำ
แพรต๊ายแกมาเร็วจัง นี่มายังไงกันแล้วทำไมไม่เรียก
พี่ไหมเข้าในบ้านก่อนได้มั้ย หญิงสาวรีบพูดเสียงรัวทั้งหันหน้าหันหลังไปด้วย
มีอะไรแพร ทำไมทำท่ายังกับเห็นผี
เถอะน่าเข้าไปก่อนเดี๋ยวค่อยพูดกันแพรไม่อยากอยู่ตรงนี้
แพรวาถูกน้องสาวดันเข้าบ้านจึงพาไปที่ห้องตัวเองเสียเลย หลังจากดึงกระเป๋าไปจากมือน้องสาวที่กำไว้แน่นทำให้แพรวาต้องเอ่ยถามอีกครั้งด้วยความสงสัย
เป็นอะไรแพร ตกใจอะไรยังงั้นหรือ
ปละ เปล่าพี่หญิงสาวตอบอุบอิบพลางหลบสายตาพี่สาววุ่นวาย
ไม่มีก็ดี ว่าแต่แพรมาได้ยังไงนี่ มาถึงซะเช้าขนาดนี้
ก็แม่นะสิพี่ไหม ไล่แพรออกจากบ้านตั้งแต่ตีสี่รถทัวร์คันแรกเลยนะพี่ แพรก็เลยมาถึงเร็วไปหน่อย
แพรพลอยตอบเสียงเครียดๆเมื่อคิดว่าเพราะเธอมาถึงเช้าจึงได้เจอกับผู้ชายบ้าคนนั้นยังไง
ไปล้างหน้าอาบน้ำซะไป๊ เดี๋ยวอีกสักพักค่อยไปทานอาหารกัน
ทานอาหารหรือค่ะ หญิงสาวหน้าร้อนวูบเมื่อคิดถึงพ่อครัวรูปหล่อขึ้นมา
ใช่ที่นี่มีเชฟด้วยนะแพร คุณภพน่ะทำอาหารเก่งที่หนึ่งเลยอร่อยมาก แต่พี่ขอบอกไว้ก่อนว่าเค้าดุไปนิด ไม่ค่อยชอบให้ใครช่วยแพรอย่าไปยุ่งกับเค้าหละเดี๋ยวถูกด่าเปิดเปิงออกมา ตอนพี่มาใหม่ๆโดนขว้างด้วยตะหลิวซะฐานะที่เสนอหน้าเข้าไปในครัวเค้า
หวงขนาดนั้นเลยหรือคะ แพรพลอยถามเสียงแผ่วหวิว
ใช่ ที่นี่แต่ละคนแปลกๆทั้งนั้นแหละแพรเดี๋ยวแกก็รู้เอง ไปล้างหน้าไปจะได้สดชื่น
หญิงสาวเดินเหม่อๆเข้าไปในห้องน้ำเมื่อถูกผลักแรงๆอีกครั้ง แพรพลอยยื่นหน้าเข้าไป
มองกระจก ก่อนจะอดคิดมากไม่ได้ว่า ทำไมวันนี้เธอรู้สึกคล้ายปากตัวเองไม่เหมือนเดิมยังไงไม่รู้ได้ หรืออาจจะเป็นเพราะอุปทานมันจึงทำให้เธอรู้สึกคล้ายริมฝีปากเห่อขึ้นมา
โต๊ะอาหารยาวหน้าบ้านไม้ปีกวันนี้คึกคักกว่าทุกครั้งเพราะดูคล้ายเจ้าของไร่หนุ่มจะอารมณ์ดีกว่าทุกวันจนทุกคนรื่นเริงออกนอกหน้า ยิ่งมีหญิงสาวหน้าใสคนใหม่มาร่วมวงด้วยก็ยิ่งคึกคักเป็นพิเศษ ข้าวเปล่าจานสุดท้ายที่ไตรภพวางลงอยู่ตรงหน้าแพรพลอยและหลังจากนั้นทุกคนจึงเริ่มลงมือทาน
วันนี้ชั้นขอเวลาคุณวาคิมสักครึ่งชั่วโมงนะคะ ว่าจะให้คุณเซ็นต์เอกสารมอบอำนาจบางอย่าง หลังจากซื้อขายเรียบร้อยทางบริษัทจะจัดการโอนกลับมาเป็นของคุณ
เรื่องนั้นผมรู้แล้ว แต่ค่อยกลับมาเซ็นต์ได้มั้ยผมว่าจะชวนคุณไปดูอะไรนิดหน่อย
ตอนเช้านี่เลยหรือค่ะ
หลังจากทานเสร็จ เขาเอ่ยเสียงนุ่มลงหลังสบตาลูกน้องคนสนิทและรายนั้นทำตาเขียวใส่เมื่อเขาเผลอพูดเสียงแข็งในตอนแรก
ก็คงได้ค่ะ
หญิงสาวเอ่ยตอบหลังจากมองหน้าคมขาวนั้นชั่วครู่ เออแฮะวันนี้เขาดูเป็นผู้เป็นคนขึ้นมาบ้างหลังจากโกนหนวดยาวๆนั่นออก เสื้อที่เขาสวมวันนี้ก็ดูแปลกตาไม่น้อยเนื่องจากแทนที่จะเป็นสีดำมันกลับเป็นสีน้ำเงินเข้ม ในขณะที่แพรวาสังเกตุชายหนุ่มใกล้ๆเธอไม่รู้หรอกว่าน้องสาวตัวเองจะมีอาการนั่งเกร็งไปทั้งตัวอยู่ด้านข้าง
แพรพลอยทานข้าวไปได้ไม่กี่คำเธอก็ต้องจัดการเกลี่ยข้าวที่เหลือปิดหมับลงบนสิ่งที่เห็นในจานข้าวตัวเองทั้งหน้าร้อนผ่าว มันจะเป็นฝีมือใครไปไม่ได้นอกจากผู้ชายที่นั่งหน้าเฉยตาพราวอยู่ใกล้ๆนี่ ครั้งแรกเธอก็ทานเป็นปกติเหมือนคนอื่นแต่หลังจากตักข้าวทรงกลมที่วางอยู่บนจานใบสวยไปได้ไม่เท่าไหร่สิ่งที่เธอเห็นซ่อนอยู่ในข้าวก็คือ มะเขือเทศสีแดงสด ครั้งแรกเธอก็นึกว่าเป็นของประดับแต่ที่ไหนได้พอมองไปมองมามันกลายเป็นมะเขือเทศฝานชิ้นบางจัดแต่งเป็นรูปหัวใจเสียนี่ ความตกใจทำให้ต้องรีบเกลี่ยข้าวมาปิดไว้เพราะกลัวพี่สาวจะเห็น หลังจากนั้นเธอก็ตวัดสายตาโกรธๆให้เขา...
ดวงตาคมใต้คิ้วหนามองเธอกลับมาเหมือนท้าทายและถามหน้าตาเฉย
ไม่ชอบกินมะเขือเทศหรือไง
ไม่ เธอตอบห้วนกุดแต่หนุ่มคนงานที่นั่งตรงข้ามกลับเอ่ยแซวขึ้นมา
ทานสิครับคุณแพรรับรองผัดผักรวมสูตรคุณภพที่ใส่มะเขือเทศนี่อร่อยนะครับ
ขนาดคนที่ไม่ชอบมะเขือเทศยังหันมาชอบได้หน้าตาเฉย
ใช่ คุณไหมยังชอบเลย คุณภพน่ะไปเก็บมาเองกับมือเลยนะครับ
แพรพลอยอยากจะกลั้นใจตายเมื่อได้ยินเสียงสนับสนุนเกรียวกราวนั่น พวกนั้นจะรู้หรือเปล่าว่า ไอ้มะเขือเทศที่เธอว่าไม่ชอบน่ะมันวางเสนอหน้าอยู่ในจานข้าวของเธอและเป็นรูปหัวใจเสียด้วย
คุณใส่เข้ามาทำไมชั้นไม่ชอบ หญิงสาวกัดฟันพูดเสียงเขียวกับคนด้านข้าง
ของบางอย่างต้องลองเสียก่อนแล้วค่อยตัดสินใจอีกที คุณอาจจะเปลี่ยนใจ เขาพูดกำกวมให้เธอคิด
ชั้นไม่ชอบลอง
แต่ผมชอบนะ ยิ่งแดงๆเนื้อนุ่มๆยิ่งหวานรู้หรือเปล่า
หญิงสาวกำส้อมไว้แน่นด้วยความโมโหเธอรู้หรอกว่าเขาหมายถึงอะไร เพราะเมื่อหันไปมองด้วยสายตากรุ่นโกรธก็เจอเข้ากับสายตาคมที่กำลังตกลงมองนิ่งที่ริมฝีปากเธอ ชายหนุ่มช้อนตาขึ้นสบเธออีกครั้งพลางยิ้มละมุนนิดๆและตักทั้งข้าวในจานใส่ช้อนของเธอ
ทานซะจะได้โตเร็วๆ
ชั้นโตแล้วไม่ต้องมาพูดล่อเหมือนเด็ก
หญิงสาวเข่นฟันพูดเสียงแผ่วเพราะกลัวคนอื่นรู้ หลังจากนั้นเธอก็เอาช้อนใส่ปากด้วยความโมโห แค่เคี้ยวได้ไม่กี่คำข้าวเปล่าในปากกลับไม่ได้เป็นเหมือนที่เธอคิด แพรพลอยรีบกลืนลงไปก่อนจะเขี่ยหามะเขือเทศในจานข้าวตัวเองแต่เธอก็ไม่เห็นมันเสียแล้ว
ให้ไปแล้วไม่รับคืนนะคุณ
เสียงทุ้มล้อเลียนและดวงตาพร่างทำให้แพรพลอยคิดอยากจะเอาส้อมจิ้มดวงตาคู่นั้นสักที
เธอพยายามไม่สนใจเขาแต่ชายหนุ่มก็ทำให้เธอต้องสนใจได้ตลอด หญิงสาวขยับขาหนีเมื่อรู้สึกว่าขาแข็งๆใต้โต๊ะนั่นขยับเข้ามาชิด
อย่ามาเบียดชั้นนะ
ที่มันแคบคุณก็รู้เขาเถียงทั้งทานข้าวไปเรื่อยๆท่าทางไม่ทุกข์ไม่ร้อน
เคร้ง
ช้อนในมือหญิงสาวตกกระทบจานเสียงดังจนทุกคนในโต๊ะหันมามอง แพรพลอยยิ้มเรี่ยราดก่อนเอ่ยขอโทษหลังจากนั้นเธอก็นั่งทานข้าวตัวสั่น จะไม่ให้เธอสั่นได้ยังไงเพราะขาของเขาที่ขยับห่างเมื่อครู่จนเธอโล่งใจได้ครู่เดียวนั่นมันกลับมาใหม่และคราวนี้หนักกว่าเดิมเพราะเขาเล่นยกมาพาดขาเธอไว้หน้าตาเฉย
เอาออกไปหญิงสาวกระซิบเสียงขุ่น
ไม่
ชั้นจะบอกพี่ไหม
เชิญบอกไปเลย เขาท้าทายไม่พอยังขยับท่านั่งใหม่และแทรกขาแข็งๆนั่นลงกลางขาของเธอเสียอีก หญิงสาวหน้าแดงก่ำพลางดึงขาตัวเองเข้าหากันมันเลยกลายเป็นว่าตัวเองหนีบขาเขาไว้เสียนี่ เมื่อไม่รู้จะแก้ไขอย่างไรเธอจึงเอ่ยออกไปเสียงดังเพื่อเอาตัวรอดกับเหตุการณ์ชวนระทึกใจนั่น
อิ่มแล้วค่ะ
งั้นรอเดี๋ยวจะไปหยิบของหวานมาให้
ชายหนุ่มเอ่ยเสียงดังพอกันก่อนจะลุกไปจนได้ แพรพลอยอยากจะตบเขาสักฉาดเพราะความโมโหผู้ชายเจ้าเล่ห์คนนี้ ตอนจะลุกไปนั่นเขาไม่ลุกไปเปล่าๆแต่มือข้างที่วางใกล้
ดันมาวางไว้ที่ต้นขาของเธอพอเขาลุกมันจึงไล้ไปแผ่วๆจนถึงหน้าท้องแบนราบ ความรู้สึกของเธอนะเหรอ มันซ่านวูบไปทั้งตัว
กว่ามื้ออาหารที่ชวนทรมานจะจบลงหญิงสาวก็แทบไม่รู้เรื่องที่คนอื่นๆพูดกันบนโต๊ะจนพี่สาวเธอเอ่ยขึ้นมานั่นแหละแพรพลอยถึงได้รู้ว่าวันนี้คือวันซวยของเธอจริงๆ
ทานเสร็จออกไปเที่ยวก็ได้นะแพรวันนี้คุณภพรับอาสาพาไปเองใช่มั้ยค่ะ
วันนี้ผมว่างตอนเช้า แต่ตอนบ่ายว่าจะเข้าจังหวัดเสียหน่อยว่าจะไปหาของมาเพิ่ม
ให้ยายแพรไปช่วยเลือกนะคะรายนี้เค้าเก่ง ต่อของได้ต่ำมากๆเลยหละคะ
แพรไม่ไปหรอกค่ะ อยากจะคุยกับพี่ไหมมากกว่าหญิงสาวปฏิเสธด้วยความตกใจเมื่อรู้ว่าตัวเองต้องไปกับผู้ชายเจ้าเล่ห์คนนั้น
วันนี้พี่ไม่ว่างจ๊ะแพร จะคุยธุระกับคุณวาคิมแล้วว่าจะเลยไปที่สำนักงานที่ดินสักหน่อย
ตกลงผมดูแลน้องสาวให้คุณก็แล้วกันถึงจะไม่ค่อยว่างแต่ก็จะช่วยดูให้
ชายหนุ่มตอบรับเหมือนเสียไม่ได้และคำพูดนั้นทำให้แพรวาต้องเอ่ยขอบคุณเขาอีกครั้ง
เกรงใจคุณภพมากเลยค่ะแต่ก็ขอบคุณมากนะคะ งั้นพี่ไปละนะแพร
แพรพลอยมองตามหลังพี่สาวที่เดินคู่ไปกับชายหนุ่มร่างสูงใหญ่คนนั้นก่อนจะหันขวับกลับมาเมื่อได้ยินคนด้านข้างเอ่ยขึ้นมาลอยๆ
คราวนี้มาดูกันซิว่าคุณจะหนีผมไปไหนพ้น
หนุกมาก ... มาอัพต่อเร็วๆน๊า ...
หนุกมาก มาอัพต่อเร็วๆ นะ
ขอสมัครเป็นแฟนคลับด้วยอีกคนแล้วกัน เพิ่งเข้ามาอ่านเลยติดหนึบเลย ไม่ยอมไปไหนเลยนะเนี่ย
เยี่ยมมมมม จริงๆๆๆๆๆ นับถือๆๆๆ
ยินดีต้อนรับจ้า..Evelyn ที่ว่าติดหนึบเพราะเป็นตุ๊กแกป่าว..คริคริ
y2k จ๋าเจ๊พยาย้าม พยายาม ที่จะเขียนเรื่อยๆ แต่ว่าบางครั้งคนเราก็คิดสับสนเองซะงั้น
จะตั้งใจอยู่ในร่องในรอย ไม่เที่ยวเตร่ไปวันๆ ข้าน้อยขอสัญญา...อาเมน
หายไปไม่กี่วัน..นั่งอ่านมันเลยทีนี้55+...สนุกจี๊ดจ๊าดเหมือนเดิมค่ะเจ๊..นายไตรภพนี่มาแรงทำคะแนนแซงพี่หมีของเราไปได้ไงเนี้ย..เร่งๆหน่อยนะพี่หมีเดี๋ยวอดกินยายไหมตัวแสบไม่รู้ด้วยนะ..อิอิ..(คิดลึกอยู่คนเดียว55++)
อ่านแล้วสนุกมากๆเลยค่ะ
จนเผยอ่านรวดเดียวจบ
รอลุ้น 3 คู่นี้มากๆเลย
รีบมาต่อเร็วๆนะค้า........
ช่วยด้วยคร่า...ตอนนี้ติดเจ๊มากกว่าแควนซะอีก..ทำไงดีคร้า
รอ ร๊อ รอ
ขอให้เจ๊สมองปลอดโปร่ง คิดไรขอให้ได้แต่เรื่องหนุกๆนะจ๊ะ (ขอร้องห้ามป่วย ห้ามเคลียดนะจ๊ะ)
อัพให้ได้อย่างหนำใจจริง ๆ
อ่านซะสุดยอดไปเลย
มาอัพอีกน่ะคะเจ๊ จา-รอ-อ่านนนนนน
อ้าเจ๊........ขอบคุณสำหรับคำแนะนำนะช่วงนี้ไม่ได้มาอัพเพราะมัวแต่ช่วยหนูบีของเจ๊แหละ ไม่อยากบอกเลยว่ามันใช้งานหนูยังกลับทาส.......เฮ้อแต่ทำไงได้มันเพื่อนหนูนี่นา ยังไงก็ขอบใจสำหรับคำแนะนำนะ.......บาย
ป.ล. สนุกมากเลยเจ๊ รักษาสุขภาพระวังไมเกรนด้วยนะ(หนูก็เป็นเหมือนกัน แต่ไม่ค่อยจะแสดงเท่าไหร่)............บายแล้วนะ
หวาดดีค่ะเจ๊ ยังอ่านไปไม่ถึงไหนเลยอ่ะเจ๊
เนื่องจากวันนั้นกะจะอ่านให้จบ แต่แม่หนูดันบอกให้ไปนอนก่อน
งานนี้เลยไม่จบเลย วันนี้ก้อมีเวลาว่างแล้วเลยมาอ่าน
กำลังลุ้นๆเล็ก งิงิ จะรีบตามอ่านให้ทันนะค่ะเจ๊ ^^
ขอทายแล้วกัน เดามั่วๆว่าชื่อ ทรายใช่ป่าว (ถ้าไม่ใช่ก็ใกล้เคียงละวุ้ย)
ขอบคุณ tamako กับ บาร์บี้ และ y2k และยายพายที่ชอบหายหน้าไปประจำ
โห....คุณวาคิมนี่จีบหญิงเก่งขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย
แค่เจอคนรักเก่าแค่เนี๊ย จำขั้นตอนการจีบขึ้นมาได้ทันทีเลยรึนี่
หวาดดีค่ะเจ๊ หนูอ่านจบแล้วคร้า
กลลวงรักออกวางขายแล้วหรอค่ะเจ๊
เด๊วจะรออ่านนะค่ะ ออกเมื่อไหร่ เด๊วมีเงิน
ซื้อเลย จิงๆแล้ภาค1 หนูเองก้อยังไม่ได้อ่านด้วยซ้ำอ่ะค่ะ
แต่ก้อพอรู้เรื่อง เพราะอ่านมานิดหน่อย เด๊วออกเมื่อไหร่
จะซื้อเก็บมาเป็นสมบัติเลยค่ะเจ๊ มาอัพต่อเร็วๆนะค่ะเจ๊
รออยู่ค่ะ เรื่องนี้หลอนน่ากลัวดีนะค่ะเจ๊ ^^
เจ๊ขา คุกก้า มารายงานตัวค่ะ หลังจากที่ไปนอนดรงบาลมานาน เนื่องจาก
เปนอีสุกอีใส และไป กินยาแอสไพลินเข้า เกือบเเย่ พอกลับมามาตามอ่าน
เรื่องของเจ๊ สนุกมากๆเลยค่ะ รีบๆอัพอีกนะค่ะ
ยินดีด้วยกับกลลวงรักของเจ๊ค่ะ หน้าปกสวยเชียว ไว้วางแผงแล้วเจ๊อย่าลืมแวะมาโฆษณาอีกเน้อ
ส่วนไฟรักกลางใจ กำลังอ่านติดลมเลยจบตอนซะแล้ว รีบมาต่อตอนที่ 25 น๊าค้าเจ๊คนสวย
เจ๊จ๋า..ดีใจด้วยจ้ากับหนังสือ ออกยัง จะติดตามจ้า
ชอบอ่านน่ะ แต่ไม่ชอบเขียน ขอเป็นผู้อ่านที่ดีอย่างเดียวนะคะ


Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |