<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/36218" type="text/javascript"></script> |
|
ไฟรักกลางใจ
แพรวา..หญิงสาวตัวคนเดียวที่จับพลัดจับพลูมาอยู่ท่ามกลางดงชายหนุ่มห่ามๆนับสิบ..หนึ่งในนั้นคือ..พี่เบิ้มของทุกคน
ผู้ชายดิบเถื่อนที่พร้อมจะตบใครก็ได้ในรัศมีมือเอื้อมถึง และไม่เว้นแม้แต่เธอ (ฝันไปเถอะว่าชีจะยอม)...(อัพตอนที่ 23...OK)
post ครั้งแรก: Fri 11 April 2008, 1:04 am ปรับปรุงล่าสุด: Thu 15 May 2008, 8:42 pm
อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด
|
ดวงตาคมดำสนิทเต้นระยิบนั่นทำให้แพรพลอยหมุนตัวขวับและเดินนำหน้าเขาไปทันควัน ร่างระหงซึ่งกำลังจ้ำเท้าหนีหยุดกึกเมื่อชายหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบขึ้นมา
เดินไปทางรถนั่นแสดงว่าอยากไปข้างนอกก่อนใช่มั้ย ก็ดีผมไม่อยากอยู่ที่นี่เท่าไหร่
หญิงสาวหมุนตัวกลับเมื่อรู้ว่าต้องเดินทางแค่สองคนกับเขา เรื่องอะไรที่เธอจะไปด้วยขนาดอยู่ต่อหน้าคนทั้งโขยงเขายังกล้า ลับหลังพวกนั้นเธอไม่ตายหรือยังไง
ชั้นยังไม่ไป ชั้นจะอยู่ที่นี่
ก็ดีเหมือนกัน งั้นไปกับผมเลยเดี๋ยวจะพาเที่ยวไร่ คนเยอะแยะไม่ต้องกลัวหรอกน่า
เขาพูดยิ้มๆก่อนคว้าแขนหญิงสาวหมับและดึงไปทางคอกม้าทันที แค่เห็นม้าแพรพลอยก็ทำท่าขนลุกก่อนพูดเสียงสั่น
ชั้นบังคับม้าไม่เป็น
ผมไม่ได้บอกให้คุณบังคับมันเสียหน่อย แค่นั่งไปเฉยๆ ที่เหลือผมจัดการเอง
และหญิงสาวก็ต้องอุทานวี้ดขึ้นมาเมื่อชายหนุ่มอุ้มจนตัวลอยและวางลงบนหลังม้าก่อนจะเหวี่ยงตัวตามขึ้นไป
ร่างแข็งแกร่งที่แนบอยู่กับแผ่นหลังของเธอนั่งตัวตรงเฉยในทีแรกเมื่อเห็นหญิงสาวนั่งนิ่งอยู่ด้านหน้าเขาตัวแข็งทื่อชายหนุ่มจึงเอ่ยเสียงทุ้มใกล้ๆ
นั่งสบายๆสิอย่าเกร็งแบบนั้นเดี๋ยวม้ามันรู้นะคุณ
รู้ว่าอะไร
มันจะรู้ว่าคุณกลัวมัน และคราวนี้มันจะพยศเอา
ก็ชั้นกลัวนี่ ชั้นกลัวตกลงไปนะมันไม่มีที่จับหรือไง เธอเถียงเขาเสียงดังทั้งพยายามหาที่ยึดไว้แน่น แต่มันจะมีได้ยังไงในเมื่อเขาเองที่ถือบังเหียนไว้เสียคนเดียว
ผมบอกว่าไม่ตกก็ไม่ตกสิน่า คุณนี่กลัวไม่เข้าเรื่องนี่ขนาดม้ามันเดินแท้ๆคุณยังกลัวซะขนาดนี้ถ้ามันวิ่งจะเป็นยังไง
ไตรภพพูดไปแล้วก็ตาพราวขึ้นมา ใบหน้าคมโน้มลงใกล้แก้มใสก่อนกดจมูกลงหนักหน่วงและกระซิบแผ่วกับร่างแข็งและใบหน้าที่หันกลับมามองเขาตาขุ่น
จับมือผมไว้เดี๋ยวจะพาออกวิ่งละนะ
ไม่นะ อย่าวิ่งเด็ดขาด
หญิงสาวพูดไม่ทันขาดคำก็ต้องร้องอุทานออกมาเมื่อชายหนุ่มกระแทกเท้าแรงๆลงข้างลำตัวของม้าหนุ่ม แขนแข็งแรงข้างหนึ่งของเขาอ้อมรอบเอวคอดของหญิงสาวพลางรั้งมาแนบร่างตัวเองก่อนจะตะโกนขึ้นเพราะแข่งกับความดังของเสียงลม
จับมือผมไว้ ตกลงไปไม่รับผิดชอบนะคุณ
เธอไม่รอให้เขาสั่งด้วยซ้ำเพราะหญิงสาวคว้ามือที่รัดรอบเอวตัวเองไว้แน่นและยึดไว้เหมือนเป็นที่พึ่ง แพรพลอยแทบไม่รู้ด้วยซ้ำว่าไร่นี้มีสภาพเป็นอย่างไรเพราะม้าที่เธอขี่มันเร็วจนมองอะไรแทบไม่ทัน
หนาวรึเปล่า
คุณว่าอะไรนะชั้นไม่ได้ยิน
ผมถามว่าหนาวมั้ย นั่งอยู่ข้างหน้าเสียด้วยน่าจะหนาวนะเดี๋ยวผมกอดให้อุ่นน่าจะดี
เขาไม่รอให้เธอตอบหรอกเพราะมืออีกข้างของเขาก็เอื้อมมารัดร่างเธอไว้แน่น หญิงสาวหันขวับมามองด้วยดวงตาที่แทบจะเผาผู้ชายเจ้าเล่ห์คนนี้ให้เป็นจุล แต่เมื่อเธอหันมากลับกลายเป็นว่าเข้าล็อคเขาอีกจนได้ ดวงตาคมคู่นั้นมองเธอและรออยู่แล้วเมื่อเห็นแก้มขาวๆอยู่ใกล้ชายหนุ่มก็จูบลงไปแรงๆอีกครั้ง ร่างเล็กที่ดิ้นรนทำให้ไตรภพยิ้มออกมาก่อนขู่เธอซ้ำ
ดิ้นเข้าไปเถอะ เดี๋ยวได้ตกม้าตายทั้งคู่
ชั้นยอมตกม้าดีกว่า อยู่แบบนี้มีแต่เสียเปรียบคุณ
ก็ใครใช้ให้น่ารักทำไม ช่วยเหลือไม่ได้ เขาย้อนเหมือนไม่สนใจคำด่าอ้อมๆนั่น
ไม่ต้องมาช่วยชั้น แล้วก็ไม่ต้องมาหอมชั้นด้วย
ไม่หอมก็ได้ งั้นคีสน่าจะดี
แพรพลอยอยากจะบ้าตายเพราะเมื่อเขาพูดแล้วก็ทำท่าจะปล้ำจูบเธอบนหลังม้าจริงๆเสียด้วย หญิงสาวดิ้นอึกอักเพราะแรงรัดที่เอวแน่นใบหน้าเธอถูกเขาดันบนพาดลงกับต้นแขนแข็งก่อนพึมพำเสียงแผ่วใกล้ๆ
อย่าเล่นตัวนักเลยน่า ผมอยากจูบคุณใจจะขาด
ไม่เอานะ แค่นี้ชั้นก็ช้ำเพราะคุณไปตั้งมากแล้ว
ไหนๆมันก็ช้ำอยู่แล้วนี่ เพิ่มอีกสักหน่อยไม่น่าจะเป็นไร
เรียวปากสวยทาบทับลงมาบนริมฝีปากหญิงสาวเมื่อพูดจบ ชายหนุ่มทั้งรัดร่างเธอไว้แน่นทั้งบดเคล้าริมปากอิ่มเต็มความต้องการของตัวเอง ในขณะที่จูบเธอเขาก็อดคิดไม่ได้ว่าทำไมถึงต้องการผู้หญิงคนนี้ได้มากมายก็ไม่รู้ เขาอยากจะกอด อยากจะจูบ อย่างจะทำอะไรอีกตั้งหลายอย่างกับเธอ แรงเร้าจากอารมณ์ของเขาที่มีต่อเธอมันช่างมากมายจนไม่สามารถห้ามปรามตัวเองได้เหมือนที่ผ่านๆมา
ไตรภพทั้งจูบและขบเม้มริมฝีปากหวานนั้นจนหนำใจและร่างบางนั้นอ่อนระทวยลงซบกับแขนเขาทั้งตัวนั่นแหละชายหนุ่มจึงค่อยเงยหน้าขึ้น เขาค่อยดึงม้าให้ช้าลงพลางมองสำรวจริมฝีปากแดงช้ำจากแรงจูบของเขาด้วยความพอใจก่อนจะเอ่ยเสียงพร่า
ผมอยากรักคุณจัง รู้ตัวหรือเปล่าว่าตอนนี้น่ะคุณทำท่าเหมือนผู้หญิงที่อยากให้ผู้ชายร่วมรักยังไงยังงั้น
ดวงตาที่หลับพริ้มของหญิงสาวเบิกกว้างขึ้นเมื่อได้ยินเขาพูด แพรพลอยเห็นดวงตาคมอ้อยสร้อยที่ปากตัวเองก็โมโหขึ้นมาอีกครั้ง
คนบ้า นี่คุณเที่ยวไล่จูบผู้หญิงที่เพิ่งรู้จักทุกคนหรือยังไง
ไม่เคยสักที คุณเป็นคนแรก
ทุเรศที่สุดเกิดมาชั้นยังไม่เคยเจอคนบ้าๆเหมือนคุณสักคน ปล่อยชั้นเลยนะอย่ามาทำรุ่มร่ามแบบนี้ ปล่อยชั้น
แพรพลอยร้องเสียงดังลั่นพลางผลักไสเขาเป็นระวิงเมื่อผู้ชายตัวสูงที่นั่งประกบด้านหลังนอกจากจะไม่ฟังแล้วเขายังหัวเราะเสียงแผ่วและลวนลามเธอไปด้วยพร้อมๆกัน
ใบหน้าคมที่ซุกไซ้อยู่แถวต้นคอขาวผ่องของหญิงสาวหยุดชะงักลงชั่วครู่เมื่อจู่ๆเขาก็รู้สึกเจ็บแปลบที่แขนตนเอง ไตรภพจ้องตากลมโตของเธอเขม็งก่อนจะเอ่ยถามเสียงเรียบสนิท
เป็นเด็กเป็นเล็กทำไมต้องไว้เล็บยาวๆด้วย
หญิงสาวนิ่งไปเป็นครู่กับคำถามนั่นแต่เมื่อก้มลงมองมือตัวเองเธอก็ต้องตกใจ แขนแข็งแรงของเขาที่รัดรอบเอวเธอมีเลือดไหลซึมออกมาตามรอยบาดแผลถึงสี่รอย แพรวายกมือตัวเองขึ้นดูก็เห็นปลายเล็บมีเลือดติดซิบๆ นี่หมายความว่าเธอข่วนเขาใช่หรือเปล่า
เธออึกอักไปนิดเดียวก่อนจะเอ่ยออกมาเสียงแข็ง
ช่วยเหลือไม่ได้ใครใช้ให้คุณรังแกชั้นทำไม
ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรคุณนี่ เพียงแต่ถามว่าทำไมไว้เล็บยาวขนาดนั้น
ท่าทางคล้ายไม่ทุกข์ร้อนกับแผลของเขาทำให้หญิงสาวรู้สึกผิดขึ้นมาบ้าง ระหว่างที่เขานั่งนิ่งเงียบบนหลังม้าที่เดินสบายๆเธอก็อดไม่ได้ขึ้นมาเอง
ทำไมไม่เช็ดเลือด
เช็ดทำไมเดี๋ยวมันก็แห้งไปเอง
คุณไม่เจ็บรึไงเธอถามเสียงอ่อยเมื่อเห็นเลือดที่แขนเขาซึมออกมามากขึ้น
ผมเป็นคนนะครับคุณมันก็ต้องเจ็บบ้าง แต่ไม่เป็นไรแผลแค่นี้ผมไม่สะเทือน
เธออยากจะถามเขาเหลือเกินว่าไอ้ที่เขาว่าไม่สะเทือนนะจริงหรือเปล่า เพราะตั้งแต่เธอฝากรอยเล็บไว้บนแขนนั่นเขาก็หยุดยุ่งกับร่างกายของเธอได้ แต่เรื่องอะไรที่เธอจะถามเพราะถ้าพูดออกไปมันก็จะกลายเป็นยั่วยุเขาอีก แพรพลอยนั่งเงียบๆได้ชั่วครู่ก็ต้องเหลียวมองไปตามที่ชายหนุ่มเอ่ยและชี้ให้ดู
ตรงโน้นน่ะท้ายไร่ด้านทิศเหนือ เห็นแนวรั้วมั้ยวันหลังถ้าคุณมาเที่ยวจะได้ไม่หลงเข้าไปที่คนอื่น ตรงที่เราอยู่นี่เป็นทุ่งหญ้าเอาไว้เลี้ยงวัวเป็นหญ้าพันธุ์นะคุณต้องซื้อมาปลูก
อ้าว นี่ไม่ใช่หญ้าที่เกิดเองหรือคะ เธอถามหลังจากมองทุ่งหญ้าเขียวสุดลูกตา
คนละชนิดกัน เราเลี้ยงวัวพันธุ์นี่คุณไม่ใช่วัวข้างถนนจะได้ให้กินหญ้าไปเรื่อยเปื่อย
จะไปรู้รึไง ชั้นไม่เคยเลี้ยงวัวนี่เธอตอบทั้งค้อนขวับแต่เขากลับยิ้มให้เสียอีก
เห็นภูเขานั่นมั้ย
เห็นค่ะ เธอตอบหลังจากมองตามมือของเขาอีกรอบ
ผมเคยขึ้นไป เจอหมีด้วยนะแต่ตัวไม่ใหญ่เท่าไหร่น่าจะประมาณเท่าคุณนี่แหละ
ภูเขาใกล้ขนาดนี้มันไม่ลงมาที่นี่หรือคะ
เธอถามเพราะอดกลัวขึ้นมาไม่ได้เพราะเท่าที่สายตาเห็น บริเวณที่เธออยู่นี่ไม่ห่างกับภูเขาสูงนั่นเท่าไหร่ เผื่อจับพลัดจับพลูมันลงมาไม่เดือดร้อนกันจ้าระหวั่นหรือไง
ไม่ต้องกลัวหรอกน่า หมีมันไม่ชอบผู้ชาย ไร่นี้มีแต่ผู้ชายทั้งนั้นแต่เอ...ต่อไปไม่แน่นะ
เผื่อวันหลังมันเยี่ยมๆมองๆมาเจอสาวสวยๆขาวๆแบบคุณมันอาจเปลี่ยนใจ
เขาตอบตาพราวระยิบเพราะแรงกลั้นหัวเราะเมื่อเห็นท่าทางสงสัยของเธอ
โกหก หมีมันไม่กินคนอย่ามาพูดให้กลัวดีกว่าชั้นไม่เชื่อคุณหรอก
ชายหนุ่มเห็นหน้างอง้ำของเธอเขาก็หัวเราะเสียงดังเพราะกลั้นไม่อยู่อีกต่อไป มือเรียวกดต้นคอเล็กนั้นไว้แน่นก่อนจะกดจูบลงเร็วๆอีกครั้งที่ปากอิ่ม เมื่อเงยหน้าขึ้นอีกครั้งหญิงสาวก็เห็นรอยยิ้มและเสียงเขาถอนใจเบาๆก่อนจะเอ่ยเสียงนุ่มนวลใกล้ใบหน้าของเธอ
แพร..สงสัยผมจะรักคุณเข้าแล้วสิ ทำไงดีนี่
....................................................................................................................
หลังจากที่เดินตามร่างสูงเข้ามาในบ้านแพรวาก็เอ่ยถามเขาขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นชายหนุ่มนั่งลงเรียบร้อย
เมื่อคืนคุณบอกว่าจะเล่าให้ชั้นฟัง แล้วคุณหายไปไหนมาละค่ะ
ธุระนิดหน่อยผมเลยกลับไม่ทัน
งั้นก็ไม่เป็นไรค่ะ วันนี้เราเริ่มเรื่องกันเลยมั้ย
ชายหนุ่มมองใบหน้านวลนั้นชั่วครู่ก่อนจะถามขึ้นมาด้วยความสงสัย
แพรวาทำไมคุณถึงสนใจเรื่องผู้หญิงคนนี้มากนัก คุณคิดว่าถ้ารู้เรื่องแล้วคุณจะช่วยเค้าได้จริงๆนะรึ
คุณลองเล่ามาก่อนสิค่ะชั้นจะได้รู้ว่าช่วยได้หรือเปล่า
เดี๋ยวก่อนสิ ก่อนที่ผมจะเล่าเรื่องของยายกฤติกานี่ผมขอถามคุณหน่อย คุณอายุเท่าไหร่
บ้านอยู่ที่ไหน ชอบหรือไม่ชอบอะไร และมีคนรักแล้วหรือยัง
หญิงสาวได้ยินคำถามยาวเหยียดของเขาก็ต้องอึ้งไปบ้างก่อนจะถามกลับด้วยน้ำเสียงงงๆ
มันไม่เกี่ยวกับเรื่องที่เราจะคุยกันเลยนะคะ
แต่ผมอยากรู้
ถ้าอยากรู้ก็จะบอกค่ะชั้นไม่มีความลับอยู่แล้ว...ชั้นอายุยี่สิบหกค่ะ บ้านอยู่ในกรุงเทพนี่แหละเดี๋ยวถ้าคุณอยากรู้มากกว่านั้นชั้นจะเอาเลขที่บ้านให้ ส่วนเรื่องที่ชอบ..ยังนึกไม่ออก เรื่องที่ไม่ชอบก็ไม่ค่อยมี..ส่วนคนรักไม่มีค่ะ
ถ้ามีจะชอบผู้ชายแบบไหนเขาถามหลังกลั้นหายใจรอคำตอบ
ไม่รู้สิคะ ไม่เคยอิมเมจไว้
ลองบอกสักนิดได้มั้ย
ถ้าคุณถามตอนนี้ชั้นคิดไม่ออกหรอกค่ะแต่จะลองดู...
เธอตอบเขาแล้วก็พยายามคิดถึงเรื่องที่เขาถาม ชอบผู้ชายแบบไหนน่ะหรือ...หลังจากคิดไปชั่วครู่แพรวาก็ต้องยอมแพ้เพราะนอกจากนึกไม่ออกแล้วพอลองหลับตาคิดก็ดันเห็นแต่หน้าของเขาเสียอีก ก็แหงหละในเมื่อเขานั่งจ้องอยู่ใกล้ๆเธอก็ต้องเห็นแต่เขาเป็นธรรมดา
ขอโทษนะคะคุณวาคิมชั้นนึกไม่ออกจริงๆ ถือว่าผ่านก็แล้วกันนะ
วาคิมได้ยินเธอพูดแล้วเขาก็ชักหนักใจขึ้นมาบ้าง ขนาดตัวเธอเองยังนึกไม่ออกว่าชอบผู้ชายแบบไหนถ้าเขาคิดจะชอบเธอจริงๆมิกลายเป็นว่าเขาต้องไล่จีบผู้หญิงคนนี้หรอกหรือ ในเมื่อเธอแทบจะไม่มีความหวานของเพศหญิงอยู่ในใจด้วยซ้ำ ยังงี้ถ้าเขาพูดกำกวมออกไปอย่าหวังว่าเธอจะเข้าใจ
คุยเรื่องคุณกฤติกาได้หรือยังคะ
ยัง ผมขอถามอีกข้อตั้งแต่คุณเกิดมานี่คุณเคยรักใครบ้างหรือเปล่า ผมหมายถึงตั้งแต่สมัยเรียนหนังสือเลยนะและรักแบบคนรักน่ะ
ไม่เคยค่ะ
ชายหนุ่มถึงกับอ่อนใจจริงๆแล้วคราวนี้ ตกลงเธอไม่เคยมีความรักเลยและดูแล้วเธอไม่เดือดร้อนเรื่องนี้เสียด้วย นี่เขามิต้องมานั่งสอนเรื่องรักกับเธออีกหรือไง แล้วเขาจะสอนเธอยังไงในเมื่อตัวเองก็ไม่เคยรักใครเหมือนกัน...วาคิมถอนใจแผ่วก่อนคิดได้ว่าถึงแม้ตัวเองจะไม่เคยมีความรักแต่ก็พอจะรู้หรอกว่าเป็นยังไง แต่การที่เขาจะเจาะเข้าไปในหัวใจยายน้ำแข็งนี่สิที่มันน่าหนักใจกว่า
หนุกมาก ... มาอัพต่อเร็วๆน๊า ...
หนุกมาก มาอัพต่อเร็วๆ นะ
ขอสมัครเป็นแฟนคลับด้วยอีกคนแล้วกัน เพิ่งเข้ามาอ่านเลยติดหนึบเลย ไม่ยอมไปไหนเลยนะเนี่ย
เยี่ยมมมมม จริงๆๆๆๆๆ นับถือๆๆๆ
ยินดีต้อนรับจ้า..Evelyn ที่ว่าติดหนึบเพราะเป็นตุ๊กแกป่าว..คริคริ
y2k จ๋าเจ๊พยาย้าม พยายาม ที่จะเขียนเรื่อยๆ แต่ว่าบางครั้งคนเราก็คิดสับสนเองซะงั้น
จะตั้งใจอยู่ในร่องในรอย ไม่เที่ยวเตร่ไปวันๆ ข้าน้อยขอสัญญา...อาเมน
หายไปไม่กี่วัน..นั่งอ่านมันเลยทีนี้55+...สนุกจี๊ดจ๊าดเหมือนเดิมค่ะเจ๊..นายไตรภพนี่มาแรงทำคะแนนแซงพี่หมีของเราไปได้ไงเนี้ย..เร่งๆหน่อยนะพี่หมีเดี๋ยวอดกินยายไหมตัวแสบไม่รู้ด้วยนะ..อิอิ..(คิดลึกอยู่คนเดียว55++)
อ่านแล้วสนุกมากๆเลยค่ะ
จนเผยอ่านรวดเดียวจบ
รอลุ้น 3 คู่นี้มากๆเลย
รีบมาต่อเร็วๆนะค้า........
ช่วยด้วยคร่า...ตอนนี้ติดเจ๊มากกว่าแควนซะอีก..ทำไงดีคร้า
รอ ร๊อ รอ
ขอให้เจ๊สมองปลอดโปร่ง คิดไรขอให้ได้แต่เรื่องหนุกๆนะจ๊ะ (ขอร้องห้ามป่วย ห้ามเคลียดนะจ๊ะ)
อัพให้ได้อย่างหนำใจจริง ๆ
อ่านซะสุดยอดไปเลย
มาอัพอีกน่ะคะเจ๊ จา-รอ-อ่านนนนนน
อ้าเจ๊........ขอบคุณสำหรับคำแนะนำนะช่วงนี้ไม่ได้มาอัพเพราะมัวแต่ช่วยหนูบีของเจ๊แหละ ไม่อยากบอกเลยว่ามันใช้งานหนูยังกลับทาส.......เฮ้อแต่ทำไงได้มันเพื่อนหนูนี่นา ยังไงก็ขอบใจสำหรับคำแนะนำนะ.......บาย
ป.ล. สนุกมากเลยเจ๊ รักษาสุขภาพระวังไมเกรนด้วยนะ(หนูก็เป็นเหมือนกัน แต่ไม่ค่อยจะแสดงเท่าไหร่)............บายแล้วนะ
หวาดดีค่ะเจ๊ ยังอ่านไปไม่ถึงไหนเลยอ่ะเจ๊
เนื่องจากวันนั้นกะจะอ่านให้จบ แต่แม่หนูดันบอกให้ไปนอนก่อน
งานนี้เลยไม่จบเลย วันนี้ก้อมีเวลาว่างแล้วเลยมาอ่าน
กำลังลุ้นๆเล็ก งิงิ จะรีบตามอ่านให้ทันนะค่ะเจ๊ ^^
ขอทายแล้วกัน เดามั่วๆว่าชื่อ ทรายใช่ป่าว (ถ้าไม่ใช่ก็ใกล้เคียงละวุ้ย)
ขอบคุณ tamako กับ บาร์บี้ และ y2k และยายพายที่ชอบหายหน้าไปประจำ
โห....คุณวาคิมนี่จีบหญิงเก่งขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย
แค่เจอคนรักเก่าแค่เนี๊ย จำขั้นตอนการจีบขึ้นมาได้ทันทีเลยรึนี่
หวาดดีค่ะเจ๊ หนูอ่านจบแล้วคร้า
กลลวงรักออกวางขายแล้วหรอค่ะเจ๊
เด๊วจะรออ่านนะค่ะ ออกเมื่อไหร่ เด๊วมีเงิน
ซื้อเลย จิงๆแล้ภาค1 หนูเองก้อยังไม่ได้อ่านด้วยซ้ำอ่ะค่ะ
แต่ก้อพอรู้เรื่อง เพราะอ่านมานิดหน่อย เด๊วออกเมื่อไหร่
จะซื้อเก็บมาเป็นสมบัติเลยค่ะเจ๊ มาอัพต่อเร็วๆนะค่ะเจ๊
รออยู่ค่ะ เรื่องนี้หลอนน่ากลัวดีนะค่ะเจ๊ ^^
เจ๊ขา คุกก้า มารายงานตัวค่ะ หลังจากที่ไปนอนดรงบาลมานาน เนื่องจาก
เปนอีสุกอีใส และไป กินยาแอสไพลินเข้า เกือบเเย่ พอกลับมามาตามอ่าน
เรื่องของเจ๊ สนุกมากๆเลยค่ะ รีบๆอัพอีกนะค่ะ
ยินดีด้วยกับกลลวงรักของเจ๊ค่ะ หน้าปกสวยเชียว ไว้วางแผงแล้วเจ๊อย่าลืมแวะมาโฆษณาอีกเน้อ
ส่วนไฟรักกลางใจ กำลังอ่านติดลมเลยจบตอนซะแล้ว รีบมาต่อตอนที่ 25 น๊าค้าเจ๊คนสวย
เจ๊จ๋า..ดีใจด้วยจ้ากับหนังสือ ออกยัง จะติดตามจ้า
ชอบอ่านน่ะ แต่ไม่ชอบเขียน ขอเป็นผู้อ่านที่ดีอย่างเดียวนะคะ


Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |