<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/36218" type="text/javascript"></script> |
|
ไฟรักกลางใจ
แพรวา..หญิงสาวตัวคนเดียวที่จับพลัดจับพลูมาอยู่ท่ามกลางดงชายหนุ่มห่ามๆนับสิบ..หนึ่งในนั้นคือ..พี่เบิ้มของทุกคน
ผู้ชายดิบเถื่อนที่พร้อมจะตบใครก็ได้ในรัศมีมือเอื้อมถึง และไม่เว้นแม้แต่เธอ (ฝันไปเถอะว่าชีจะยอม)...(อัพตอนที่ 23...OK)
post ครั้งแรก: Fri 11 April 2008, 1:04 am ปรับปรุงล่าสุด: Thu 15 May 2008, 8:42 pm
อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด
|
คุณวาคิมคะชั้นอยากรู้เรื่องคุณกฤติกา
เสียงอ่อนอ่อยของหญิงสาวดึงให้เขาออกมาจากผวังความคิดได้ ชายหนุ่มเหลือบแลใบหน้าอ่อนวัยนั้นอีกครั้งก่อนจะเริ่มเล่าทุกอย่างที่ตนเองรู้และตบท้ายเสียงเครียด
ผมเตือนคุณก่อนนะแพรวา เรื่องนี้มันไม่เกี่ยวกับคุณๆอย่าเอาตัวเองเข้ามายุ่ง
แต่เธอขอให้ชั้นช่วยนะคะ อีกอย่างคุณก็บอกเองไม่ใช่หรือว่าเธออาจจะท้องน่ะ ถ้าเป็นแบบนั้นจริงคุณไม่สงสัยรึไงว่าใครทำให้เธอท้องและเธออาจจะถูกฆ่าทั้งๆที่ตั้งครรภ์ด้วยซ้ำไป มันใจร้ายมากเลยนะคะนั่นถึงทำกับคนท้องได้...คุณวาคิมคะคุณไม่อยากช่วยเธอหรือยังไง
ผมอยากช่วยแต่บางครั้งมันอาจจะเกินหน้าที่เราๆไม่ใช่ตำรวจนะแพรวาถึงจะได้ไปสืบสวนหาข้อเท็จจริงชายหนุ่มเอ่ยเสียงอ่อนใจ
แต่คุณเคยบอกชั้นเองว่าจะตามหาคนร้ายให้
ชายหนุ่มถอนใจเฮือกเมื่อได้ยินหญิงสาวเอ่ยทวนความจำขึ้นมา ดวงตาคมปลาบจ้องหน้าเธอนิ่งก่อนพูดยิ้มๆ
จำที่ผมพูดได้ด้วยเรอะ
จำได้สิคะชั้นไม่ใช่คนความจำเสื่อม เธอตอบทั้งค้อนเขาขวับ
จำได้ก็ดี แล้วจำที่ผมพูดต่อจากประโยคนั้นได้มั้ย
แพรวานั่งนิ่งไปชั่วครู่เหมือนทบทวนความจำก่อนจะเอ่ยออกมา
จำได้ค่ะ คุณบอกว่าคุณจะช่วยตามคนร้ายให้ขออย่างเดียวอย่ามายุ่งกับ....
ผู้หญิงที่ผมรู้สึกดีๆด้วย เขาเอ่ยแทรกทั้งส่งสายตาพราวระยับให้เธอเห็น
นั่นแหละคะถูกต้องที่สุดเธอตอบทั้งส่งยิ้มให้ด้วยดวงตาใสซื่อ
คราวนี้วาคิมต้องเป็นฝ่ายพูดไม่ออกขึ้นมาบ้าง เขามองใบหน้าที่คล้ายไม่รู้เรื่องของเธอก็ต้องปวดหัวขึ้นมาอีก นี่ตกลงว่าที่เขาพูดออกไปเธอไม่เข้าใจอย่างนั้นหรือ
แพรวา...คุณเข้าใจที่ผมพูดหรือเปล่า
เข้าใจคะเธอรับคำทั้งพยักหน้ารับ
เข้าใจจริงๆรึเขาถามย้ำเมื่อเห็นเธอตอบกลับมาตาใส
เข้าใจสิคะ คุณบอกว่าอย่าให้เธอมายุ่งกับผู้หญิงที่คุณรู้สึกดีด้วยใช่หรือเปล่า
มันก็ใช่นะแพรวา แต่คุณไม่สงสัยเลยเรอะว่าผู้หญิงที่ผมพูดถึงน่ะเป็นใคร
ชั้นไม่อยากรู้หรอกคะมันเป็นเรื่องส่วนตัวของคุณ ขออย่างเดียวให้คุณช่วยเธอเท่านั้นชั้นก็พอใจแล้ว
ชายหนุ่มฮึดฮัดด้วยความขัดใจ นี่เขามานั่งพูดกับผู้หญิงงี่เง่าคนนี้ได้ยังไงตั้งนานสองนาน
ทั้งที่เขาพยายามส่งสายตา ทั้งบอกอ้อมๆธอก็ยังไม่รู้ นี่เขาไม่รู้จะทำยังไงกับเธอดีร่างสูงนั้นลุกพรวดขึ้นก่อนมองหญิงสาวด้วยสายตากรุ่นโกรธอีกครั้งและสายตานั่นทำให้หญิงสาวมองเขาหน้าเหวอ
คุณวาคิม นี่คุณโกรธชั้นเรื่องอะไรอีก
วาคิมต้องถอนใจอีกรอบด้วยความเบื่อหน่าย ทีเขามองเธอด้วยสายตาแบบนี้เธอดันเข้าใจเสียนี่ แต่พอมองด้วยสายตาอย่างอื่นเธอกลับไม่เข้าใจ ชายหนุ่มหมุนร่างไปมาเพราะไม่รู้จะทำอย่างไรกับเธอดี สุดท้ายเขาก็หันขวับและเอ็ดเธอเสียงดังลั่น
ผมโกรธเพราะคุณ...ไม่ได้เรื่อง...ไม่มีเซ้นต์...งี่เง่า...ไม่มีความเป็นผู้หญิง พอใจมั้ย
แพรวามองตามร่างสูงที่เดินปึงปังจากไปด้วยใบหน้างุนงง แต่เมื่อลับร่างนั้นดวงตาใสซื่อของเธอก็พราวระยับก่อนทอแววเจ้าเล่ห์ให้เห็นชัดๆ หญิงสาววิ่งจู๊ดเข้าห้องตัวเองก่อนทุ่มตัวลงกับเตียงกว้างและนอนหัวเราะจนน้ำตาไหล หลังจากหัวเราะจนพอใจเธอก็นอนเล่นด้วยท่าทางสบายอกสบายใจพลางพึมพำเสียงขุ่นนิดๆ
เชอะ ทำเป็นพูดวกไปวนมา จะบอกว่าชอบเราก็พูดมาเถอะน่า...อย่าหวังเลยว่าชั้นจะบอกว่าเข้าใจที่คุณพูดฝันไปเถอะ ต่อให้ทำตาหวานกว่านี้ชั้นก็จะทำไม่รู้เรื่อง จนกว่า...
คุณจะพูดออกมาตรงๆนั่นแหละชั้นจะพิจารณาอีกที
หญิงสาวนอนยิ้มละมุนได้ครู่เดียวก็หุบฉับเมื่อนึกได้ว่าตัวเองมีธุระที่ต้องจัดการต่อไป แพรวาวิ่งผลุนผลุนออกมาจากห้องก่อนจะเบรกกึกจนหัวทิ่ม เพราะพื้นไม้ที่ขัดจนมันวับนั่นหรอกที่ทำให้เธอต้อง...ต้อง...
ขอโทษค่ะ ชั้นรีบไปหน่อย
เธอเอ่ยเสียงเบาหวิวเมื่อเงยหน้าขึ้นจากอกกว้างของผู้ชายที่ตัวเองไถลเข้าไปชนแบบเต็มๆ วาคิมดันร่างหญิงสาวออกห่างพลางยืนหน้าดุ ดวงตาเข้มทั้งคู่ที่มองมาคล้ายจะโกรธเธอไม่หาย
จะรีบไปไหน
สำนักงานที่ดินคะ ว่าจะเข้าไปยื่นเอกสารของคุณไว้ก่อน
ไม่ต้องรีบก็ได้มั้ง นายวัฒน์มันบอกว่าอีกสองอาทิตย์ไม่ใช่เรอะ
คะสองอาทิตย์แต่ว่าตอนนี้ชั้นว่างนี่นา ไม่มีอะไรทำก็เบื่อแย่
แพรวา ทำไมคุณชอบแล่นไปนั่นแล่นไปนี่....คุณไม่เหนื่อยบ้างรึไง
อย่ามาว่าชั้นดีกว่า ตัวคุณเองก็ทำแต่งานทั้งวัน แล้วคุณไม่เหนื่อยรึไง
งานผมมันใช้แรงเหนื่อยไม่นานก็หาย แต่งานคุณมันใช้หัว
เขาเอ่ยท้วงเสียงห้วนก่อนจะเดินหนีเธอออกไปนอกบ้าน หญิงสาวรีบเดินตามร่างสูงตระหง่านนั้นไปและถามเสียงรื่นเริง
คุณจะไปทำงานในไร่หรือคะ
ใช่ วันนี้คนงานจะซ่อมรั้วผมต้องไปดู
ถ้าไม่ให้ชั้นไปที่ดิน คุณให้ชั้นไปดูคุณทำงานได้มั้ย
ชายหนุ่มหยุดชะงักไปชั่วครู่ก่อนจะหันมาหาเธออีกครั้งและมองด้วยความสงสัย
คิดยังไงถึงจะไปดูผมทำงาน
ไม่มีอะไรหรอกคะชั้นบอกแล้วว่าอยู่เฉยๆก็เบื่อ ถ้าไม่ให้ตามไปดูคุณๆจะให้ชั้นดูม้าหรือไง
วาคิมได้ยินเธอพูดต่อล้อต่อเถียงด้วยท่าทางสนุกสนานและดวงตากลมทั้งคู่ที่ฉายแววระยิบจนเกือบจะเป็น..เจ้าเล่ห์นั่นทำให้เขาชักสงสัยเธอขึ้นมาตะหงิดๆ ...แปลกที่เธอดูท่าทางฉลาดไม่น้อยแต่ทำไมจึงไม่เข้าใจเรื่องที่เขาพูดก็ไม่รู้
อยากไปก็ตามใจ ห้ามบ่นว่าร้อนให้ได้ยินนะไม่งั้นเจ็บ
ชั้นยอมให้คุณ..ตบเลยเอ้าถ้าได้ยินคำพูดนั้นออกจากปาก
ท่าทางสดใสของเธอขณะพูดขัดตาเขาไม่น้อย ชายหนุ่มเดินตรงไปที่คอกม้าก่อนจะเอ่ยถามเสียงขุ่น
ตัวไหนที่คุณขี่ไปกับไอ้ชาญ
ขอนั่งตัวเดียวกับคุณได้มั้ยคะ
วาคิมร่างแข็งทื่อไปชั่วครู่ก่อนจะเบือนหน้าไปด้านอื่นและเอ่ยเสียงห้วนจัด
วันหลังค่อยนั่ง วันนี้ผมไม่พร้อม
คุณปวดท้องหรือไง
แพรวา มันจะมากไปแล้วนะผมบอกว่าไม่พร้อมก็คือไม่พร้อม ถ้าปัญหามากนักก็ไม่ต้องไป
ไปสิคะ นั่นเลยค่ะตัวสีน้ำตาลสวยๆนั่น เธอท้วงเสียงดังพลางชี้ไปที่ม้าตัวเดิม
ชายหนุ่มจัดการเอาม้าออกมาจากคอกหลังจากตรวจดูจนเรียบร้อยเขาก็ใส่อานให้และหันมาบอกเธอเสียงเรียบ
ขึ้นไปได้เลย พยายามอย่ารั้งมันมากหรือกระตุ้นให้มันวิ่งเร็วจนเกินไป
สอนตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์ ชั้นขี่ม้าไม่เป็นนั่งได้เฉยๆเท่านั้นคุณต้องดึงไว้เหมือน
นายชาญสิ
ตกลงผมจะดึงไว้ให้ ขึ้นไปเสียทีสิ เขาเอ่ยเสียงชักขุ่นหน้าตึงขึ้นมา
ขึ้นลำบากค่ะสงสัยจะขาสั้นเหมือนคุณว่า ช่วยชั้นหน่อยสิคะ
แพรวาเอ่ยตาใส ทั้งทำหน้าอ้อนสุดฤทธิ์เธอรู้หรอกว่าเขาเลี่ยงที่จะอยู่ใกล้ แต่เรื่องอะไรในเมื่อเธอมีโอกาสแกล้งก็ต้องลองกันบ้าง ท่าทางเก้ๆกังๆของเธอเมื่อทำท่าโหนม้าทำให้เขาทำเสียงคล้ายรำคาญขึ้นมา มือแข็งทั้งคู่รวบเอวของหญิงสาวก่อนจะยกขึ้นและวางปุลงบนหลังม้า หลังจากนั้นชายหนุ่มก็ขึ้นไปขี่ของตัวเองบ้างและนั่งเงียบคู่ไปกับเธอ
วาคิมนั่งม้าด้วยจิตใจที่เลื่อนลอยอย่างไม่รู้ตัว เขาเกลียดตัวเองเป็นบ้าเมื่อต้องมาทนอยู่ในสภาพแบบนี้ ทั้งที่พยายามเลี่ยงแล้วแต่ดูเหมือนเหตุการณ์ต่างๆคอยแต่จะนำเขาเข้าไปใกล้เธอเรื่อยๆนี่มันกี่ครั้งกันที่เขาต้องรวบมือเข้ากับเอวกิ่วเจียนขาดของเธอ
ฝ่ามือทั้งคู่ของเขาแทบจะกำเอวคอดของเธอได้รอบด้วยซ้ำ เขาอดสงสัยไม่ได้ว่าภายในร่างกายของเธอจะมีกระดูกเท่ากับเขาหรือไม่ อวัยวะต่างๆจะครบถ้วนหรือเปล่าในเมื่อ
สัมผัสร่างกัน เธอบอบบางเสียขนาดนั้นและร่างกายเหมือนจะไม่มีกระดูกด้วยซ้ำเพราะมันช่างนุ่มนวลไปทั้งตัว
คุณวาคิมคะตกลงคุณจะเลี้ยวซ้ายหรือเลี้ยวขวา
อะ..อะไรนะ เขาตอบกลับมาด้วยท่าทางตกใจเมื่อหญิงสาวด้านข้างกระตุกแขนเสื้อ
ถึงทางแยกแล้วคะ คุณจะไปทางไหน
ซ้าย ไปทางซ้าย
เขาตอบเสียงเบาก่อนกระตุกม้าให้หันตาม หลังจากนั้นหญิงสาวก็เห็นเขานั่งเหม่อเหมือนเดิม กว่าทั้งคู่จะไปถึงจุดหมายก็ใช้เวลานานโขเพราะขนาดของไร่ที่ใหญ่โตและการเดินของม้าที่น่าจะเรียกว่ายุรยาตรคงจะเหมาะกว่ามาก
หนุกมาก ... มาอัพต่อเร็วๆน๊า ...
หนุกมาก มาอัพต่อเร็วๆ นะ
ขอสมัครเป็นแฟนคลับด้วยอีกคนแล้วกัน เพิ่งเข้ามาอ่านเลยติดหนึบเลย ไม่ยอมไปไหนเลยนะเนี่ย
เยี่ยมมมมม จริงๆๆๆๆๆ นับถือๆๆๆ
ยินดีต้อนรับจ้า..Evelyn ที่ว่าติดหนึบเพราะเป็นตุ๊กแกป่าว..คริคริ
y2k จ๋าเจ๊พยาย้าม พยายาม ที่จะเขียนเรื่อยๆ แต่ว่าบางครั้งคนเราก็คิดสับสนเองซะงั้น
จะตั้งใจอยู่ในร่องในรอย ไม่เที่ยวเตร่ไปวันๆ ข้าน้อยขอสัญญา...อาเมน
หายไปไม่กี่วัน..นั่งอ่านมันเลยทีนี้55+...สนุกจี๊ดจ๊าดเหมือนเดิมค่ะเจ๊..นายไตรภพนี่มาแรงทำคะแนนแซงพี่หมีของเราไปได้ไงเนี้ย..เร่งๆหน่อยนะพี่หมีเดี๋ยวอดกินยายไหมตัวแสบไม่รู้ด้วยนะ..อิอิ..(คิดลึกอยู่คนเดียว55++)
อ่านแล้วสนุกมากๆเลยค่ะ
จนเผยอ่านรวดเดียวจบ
รอลุ้น 3 คู่นี้มากๆเลย
รีบมาต่อเร็วๆนะค้า........
ช่วยด้วยคร่า...ตอนนี้ติดเจ๊มากกว่าแควนซะอีก..ทำไงดีคร้า
รอ ร๊อ รอ
ขอให้เจ๊สมองปลอดโปร่ง คิดไรขอให้ได้แต่เรื่องหนุกๆนะจ๊ะ (ขอร้องห้ามป่วย ห้ามเคลียดนะจ๊ะ)
อัพให้ได้อย่างหนำใจจริง ๆ
อ่านซะสุดยอดไปเลย
มาอัพอีกน่ะคะเจ๊ จา-รอ-อ่านนนนนน
อ้าเจ๊........ขอบคุณสำหรับคำแนะนำนะช่วงนี้ไม่ได้มาอัพเพราะมัวแต่ช่วยหนูบีของเจ๊แหละ ไม่อยากบอกเลยว่ามันใช้งานหนูยังกลับทาส.......เฮ้อแต่ทำไงได้มันเพื่อนหนูนี่นา ยังไงก็ขอบใจสำหรับคำแนะนำนะ.......บาย
ป.ล. สนุกมากเลยเจ๊ รักษาสุขภาพระวังไมเกรนด้วยนะ(หนูก็เป็นเหมือนกัน แต่ไม่ค่อยจะแสดงเท่าไหร่)............บายแล้วนะ
หวาดดีค่ะเจ๊ ยังอ่านไปไม่ถึงไหนเลยอ่ะเจ๊
เนื่องจากวันนั้นกะจะอ่านให้จบ แต่แม่หนูดันบอกให้ไปนอนก่อน
งานนี้เลยไม่จบเลย วันนี้ก้อมีเวลาว่างแล้วเลยมาอ่าน
กำลังลุ้นๆเล็ก งิงิ จะรีบตามอ่านให้ทันนะค่ะเจ๊ ^^
ขอทายแล้วกัน เดามั่วๆว่าชื่อ ทรายใช่ป่าว (ถ้าไม่ใช่ก็ใกล้เคียงละวุ้ย)
ขอบคุณ tamako กับ บาร์บี้ และ y2k และยายพายที่ชอบหายหน้าไปประจำ
โห....คุณวาคิมนี่จีบหญิงเก่งขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย
แค่เจอคนรักเก่าแค่เนี๊ย จำขั้นตอนการจีบขึ้นมาได้ทันทีเลยรึนี่
หวาดดีค่ะเจ๊ หนูอ่านจบแล้วคร้า
กลลวงรักออกวางขายแล้วหรอค่ะเจ๊
เด๊วจะรออ่านนะค่ะ ออกเมื่อไหร่ เด๊วมีเงิน
ซื้อเลย จิงๆแล้ภาค1 หนูเองก้อยังไม่ได้อ่านด้วยซ้ำอ่ะค่ะ
แต่ก้อพอรู้เรื่อง เพราะอ่านมานิดหน่อย เด๊วออกเมื่อไหร่
จะซื้อเก็บมาเป็นสมบัติเลยค่ะเจ๊ มาอัพต่อเร็วๆนะค่ะเจ๊
รออยู่ค่ะ เรื่องนี้หลอนน่ากลัวดีนะค่ะเจ๊ ^^
เจ๊ขา คุกก้า มารายงานตัวค่ะ หลังจากที่ไปนอนดรงบาลมานาน เนื่องจาก
เปนอีสุกอีใส และไป กินยาแอสไพลินเข้า เกือบเเย่ พอกลับมามาตามอ่าน
เรื่องของเจ๊ สนุกมากๆเลยค่ะ รีบๆอัพอีกนะค่ะ
ยินดีด้วยกับกลลวงรักของเจ๊ค่ะ หน้าปกสวยเชียว ไว้วางแผงแล้วเจ๊อย่าลืมแวะมาโฆษณาอีกเน้อ
ส่วนไฟรักกลางใจ กำลังอ่านติดลมเลยจบตอนซะแล้ว รีบมาต่อตอนที่ 25 น๊าค้าเจ๊คนสวย
เจ๊จ๋า..ดีใจด้วยจ้ากับหนังสือ ออกยัง จะติดตามจ้า
ชอบอ่านน่ะ แต่ไม่ชอบเขียน ขอเป็นผู้อ่านที่ดีอย่างเดียวนะคะ


Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |