<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/36218" type="text/javascript"></script>

ไฟรักกลางใจ แพรวา..หญิงสาวตัวคนเดียวที่จับพลัดจับพลูมาอยู่ท่ามกลางดงชายหนุ่มห่ามๆนับสิบ..หนึ่งในนั้นคือ..พี่เบิ้มของทุกคน ผู้ชายดิบเถื่อนที่พร้อมจะตบใครก็ได้ในรัศมีมือเอื้อมถึง และไม่เว้นแม้แต่เธอ (ฝันไปเถอะว่าชีจะยอม)...(อัพตอนที่ 23...OK) ผู้เขียน: yong soo ชมแล้ว: 32,600 ครั้ง post ครั้งแรก: Fri 11 April 2008, 1:04 am ปรับปรุงล่าสุด: Thu 15 May 2008, 8:42 pm อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด แก้ไขงานเขียน

หน้านี้ต้องการความช่วยเหลือในการแก้ไข ช่วยแก้ไขได้ที่นี่

ห้านาทีก่อน…รถจิ๊ปคันหนึ่งแล่นเข้ามาในยามดึกสงัดและจอดลงหน้าบ้านไม้ปีกหลังใหญ่  เงาร่างสูงใหญ่กระโดดลงมาจากรถพร้อมตบลงไปตามแขนและขาตัวเองรวกๆก่อนจะถอดหมวกปีกกว้างออกจากศรีษะและฟาดแรงๆลงกับต้นขาเพื่อไล่ฝุ่น หลังจากนั้นจึงเดินเอื่อยเข้าบ้านที่มืดสลัว  ชายหนุ่มยกน้ำทั้งขวดขึ้นดื่มและวางลงเรียบร้อยก็เดินลิ่วตรงไปที่ห้องนอนตัวเองทันที เขาไขกุญแจเข้าไป ก่อนจะทิ้งร่างลงกับเตียงกว้างทั้งชุดเดิม

       ร่างที่นอนหงายลงไปเด้งขึ้นแทบไม่ทันเมื่อสัมผัสกับสิ่งที่ทับอยู่ ชายหนุ่มสอดมือเข้าใต้ผ้าห่มที่นูนขึ้นมาก่อนจะคว้าอะไรสักอย่างในนั้นได้ และหลังจากนั้นเขาก็เหวี่ยงออกไปเพื่อให้พ้นเตียง

     เสียงอุทานที่ดังขึ้นมันเป็นเสียงผู้หญิงชัดๆ ....นั่นมันทำให้เขาต้องมองตรงไปยังสิ่งที่กองอยู่กับพื้น ชายหนุ่มเดินกลับไปเปิดไฟก่อนจะตะโกนออกมาลั่นบ้านกับสิ่งที่เห็น

“เพชร....เพชรโว้ยนายออกมาเดี๋ยวนี้...เพชร...ยายบ้านี่เป็นใครถึงมานอนในห้องชั้น”

แพรวาเพิ่งลุกขึ้นมานั่งได้หลังจากถูกเหวี่ยงลงไปกองกับพื้นห้อง เมื่อมองดูสิ่งที่ประทุษร้ายเธอ หญิงสาวก็ต้องร้องออกมาสุดเสียง...

“กรี๊ด.....ช่วยด้วย...คุณเพชรหมีเข้าบ้าน”

เสียงย่ำบันไดโครมๆขึ้นมาก่อนประตูจะเปิดผาง  ....คนที่เข้ามาใหม่ถึงกับตกใจไม่น้อยเมื่อเห็นหญิงสาวร่างเล็กในชุดนอนบางๆนั่งตัวสั่นงันงกร้องกรี๊ดๆอยู่ข้างๆเตียงทั้งหัวหูยุ่งเหยิงพลางชี้มือไปที่ร่างสูงที่ยืนหน้าบึ้งอยู่กลางห้อง

“คุณเพชรระวังนะคะ หมี...”

“ปั๊ดโธ่โว้ย ...หยุดแหกปากเสียทีซีวะ..ขืนร้องอีกทีพ่อตบชัก”

แพรวาหุบปากฉับเมื่อได้ยินหมีที่เธอว่า อ้าปากด่าผงาบๆ...ตกลงสิ่งที่เธอเห็นว่าเป็นหมีคือคนยังงั้นหรือนี่...ร่างเล็กๆคลานปรู๊ดผ่านหน้าร่างดำๆนั้นไปก่อนเกาะขาหนุ่มร่างสูงหมับทั้งเขย่ายิกๆเมื่อนายหมีควายนั่นด่ากราดไม่ยอมหยุด

“เพชร..นายเอาแม่นี่ออกไปให้พ้นหน้าชั้นที ชั้นไม่มีอารมณ์จะถามอะไรทั้งนั้น เหนื่อยโว้ยจะยืนไม่ไหวอยู่แล้ว”

กริชเพชรมองร่างสูงที่พูดจบก็ลงไปนอนหงายท้องแผ่หลาบนเตียงกว้างก่อนจะเอ่ยกับหญิงสาวเสียงเบา

“ออกไปกับผมก่อนคุณ...พรุ่งนี้ค่อยคุยกัน”

แพรวาแทบจะเผ่นออกไปก่อนที่หนุ่มด้านข้างจะพูดจบด้วยซ้ำ ...หลังจากนั้นเธอก็นอนอกสั่นขวัญแขวนจนพาลตาค้างขึ้นมา นี่ไอ้หมีควายที่เธอเห็นเป็นใครกันแน่ ...หรือว่าจะเป็นเจ้าของๆไร่แห่งนี้...เป็นไม่ได้น่า ในเมื่อชื่อไร่ก็ออกดูว่าเจ้าของน่าจะใจดีเหมือนชื่อ

คงไม่ใช่ไอ้มนุษย์พันปีคนนี้แน่นอน

              ถึงขณะนี้เธอก็ยังไม่แน่ใจอะไรทั้งนั้น...รอพรุ่งนี้เธอคงรู้อะไรมากขึ้นกว่าเดิม แต่สิ่งเดียวที่เธอภาวนาก็คืออย่าให้ไอ้หมีควายตัวนั้นเป็นคนที่เธอตามหาเลย ไม่อย่างนั้นธุระของเธอคงไม่เรียบร้อยด้วยดีแน่ๆ คิดแล้วก็พานปวดหัวขึ้นมาจนต้องพยายามข่มตาให้หลับเพื่อเตรียมรับเหตุการณ์ยุ่งเหยิงในวันรุ่งขึ้น

แพรวาตื่นขึ้นมาเพราะเสียงอึกทึกด้านล่างแท้ๆ เธอนอนนิ่งอยู่ชั่วครู่เมื่อลืมตาขึ้นก่อนจะรีบไปล้างหน้าและกลับไปสวมเสื้อผ้าที่ซักไว้พลางเดินไปยืนที่หน้าต่างห้อง..

          สิ่งที่เธอเห็นทำให้อดอุทานในใจไม่ได้...พระเจ้านี่มันซ่องสุมชุมนุมโจรหรืออย่างไร ..ก็ไอ้โต๊ะไม้ยาวเกือบสิบเมตรที่อยู่ใต้ต้นไม้หน้าบ้านนั่นมันเต็มไปด้วยหนุ่มร่วมๆยี่สิบคนและแต่ละคน...ดูไม่จืด ...ทั้งชุดสีดำที่สวมและหน้าตาที่ทั้งรกและกร้านทำให้เธอแทบไม่กล้าลงไปด้านล่าง....แล้วนั่นทำอะไรกันอยู่  ...หญิงสาวกระเย่อกระแหย่งมองก่อนจะเห็นว่าหนุ่มๆเหล่านั้นกำลังทานอาหารกันอยู่ทั้งคุยเอะอะโวยวาย...

       เธอกำลังเมียงมองและคิดหาทางหนีทีไล่อยู่เสียงเคาะประตูหน้าห้องก็ดังขึ้น

“คุณ...ลงไปทานอาหารได้แล้ว”

เสียงเรียกหนักๆทำให้หญิงสาวต้องหันหลังออกมาจากจุดที่มองอยู่พลางเดินไปเปิดประตูก็เห็นชายหนุ่มร่างสูงคนนั้น

“สวัสดีค่ะคุณเพชร..เค้ามาหรือยังคะเจ้าของไร่น่ะ” เธอถามทันทีด้วยความใจร้อน

“ครับ รออยู่ด้านล่าง ลงไปพร้อมกันเลยนะคุณ”

แพรวาเดินตัวตรงเชิดหน้าอย่างเตรียมตัวเต็มที่...ร่างเล็กๆที่เดินตามหลังชายหนุ่มลงไปด้วยความมั่นใจในทีแรกเริ่มหดหายไปเรื่อยๆตามระยะทาง และเมื่อถึงโต๊ะยาวตัวนั้นเธอก็กลายเป็นยืนก้มหน้าแอบอยู่หลังชายหนุ่มไปแล้ว

“นั่งสิ ..ที่นี่ไม่มีใครกัดคุณหรอกน่า” เพชรเอ่ยเสียงนุ่มพลางดันหญิงสาวมาด้านหน้า

“คุณเพชรอย่าเพิ่งพูดยังงั้นสิ  อาจจะมีใครอยากกัดเธอเป็นอาหารเช้าก็ได้”

“นั่นสิครับ เมื่อคืนเล่นเราเสียขนาดหนัก น่าจะเอาคืนมั่ง”

เสียงหนุ่มๆแซวเธอเกรียวกราวพร้อมเสียงโห่ฮาจนแพรวาหน้าเหลือสักสองนิ้ว...

หญิงสาวยังไม่ทันพูดอะไรก็ต้องสะดุ้งโหยงเมื่อเสียงห้าวดังขึ้นจนแก้วหูเธอลั่นเปรี๊ยะ

“หยุดเห่ากันเสียที.....”

เสียงหัวเราะเกรียวกราวหายไปเหลือแต่เสียงหัวเราะคึกๆในลำคอของหลายๆคน  ..คนตัวโตที่หัวโต๊ะวางแก้วกาแฟกึกก่อนเอ่ยเสียงห้วน

“เพชรเอายายนั่นมานั่งตรงนี้จะได้คุยให้เสร็จๆไป ..นายบอกว่าเธอมีธุระอะไรกับเราไม่ใช่เรอะ”

“ครับเห็นเค้าว่ามีธุระด้วย”ชายหนุ่มเอ่ยไม่ทันขาดคำก็มีเสียงแทรกขึ้นทันที

“ธุระกับพี่เบิ้มเนี่ยนะ...ไม่อยากเชื่อเล้ย..เอหรือพี่เบิ้มไปทำอะไรมิดีมิร้ายไว้”

“ชาญ..หยุดสักครู่ก็ไม่มีใครว่าแกเป็นใบ้หรอกมั๊ง” กริชเพชรเอ่ยอย่างเหลืออดเหลือทน

“คุณเพชร...ผมพูดจริงๆนา..พี่เบิ้มน่ะชอบหายไปนั่นไปนี่บ่อยๆ ใครจะไปรู้..อาจจะไปทำลูกสาวใครท้องก็ได้จริงมั๊ยพวกเรา” จบคำพูดคนชอบแหย่ พรรคพวกที่เหลือก็เฮกันลั่นด้วยความถูกอกถูกใจ

      คนตัวใหญ่ทะมึนที่นั่งหัวโต๊ะตวัดตาดุๆมองลูกน้องตัวดีพร้อมรอยยิ้มใต้หนวดเครารกจนแทบไม่เห็นริมฝีปากด้านบนนั่น...และโดยที่ไม่มีใครคิด ปลายเท้าใต้บูทสูงเกือบถึงเข่าก็ตวัดเข้ากลางอกคนที่ยืนหัวเราะกั๊กๆจนร่างนั้นหงายผึ่งจากเก้าอี้

     หนุ่มๆที่เหลือลุกพรวดด้วยความตกใจ ก่อนจะเฮกันลั่นเมื่อเห็นเพื่อนลงไปนอนหน้าตาบูดเบี้ยวอยู่ที่พื้น ในขณะที่แพรวาอยากจะมุดหนีหายไปจากที่นี่และตรงนี้ เธอยืนอกสั่นขวัญแขวนก่อนจะสะดุ้งอีกรอบเมื่อปลายเท้าข้างเดิมฟาดลงบนโต๊ะเสียงดังสนั่นพร้อมเจ้าของที่เอ่ยออกมาเสียงยียวนในขณะที่กระดิกเท้าไปด้วย

“หมาตัวไหนเสือกเห่าขึ้นมาอีก รับรองได้กินตีนกูแน่...”

วิชาญตะเกียกตะกายลุกขึ้นมาก่อนถลาเข้าไปนวดไหล่ให้คนที่เพิ่งแตะตัวเองไปแหม็บๆก่อนยิ้มเรี่ยราด

“เล่นคุณเท้าแต่เช้าเลยนะพี่เบิ้ม...ผมพูดเล่นแค่นี้ก็มีน้ำโหไปด้าย”

“เสือกเล่นไม่รู้เวล่ำเวลา...ห่านี่..พ่อไม่เอาตีนให้กินเป็นไม่หยุดนะมึง...เอ๊าแล้วพวกมึงไม่แดกหรือยังไง ..กินเข้าไปสิแล้วจะได้ไปทำงาน..”

เสียงห้วนๆทำให้กลุ่มหนุ่มๆที่ลุกพรึบพรั่บเมื่อครู่นั่งลงเร็วจี๋ก่อนหัวเราะคึกๆกันสนุกสนานเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แพรวาค่อยโล่งใจได้นิดหน่อยก่อนจะเริ่มหัวหดอีกรอบเมื่อเจ้าของเท้าใหญ่เรียกขึ้นเสียงดัง

“ออกมาได้แล้ว เธอเป็นลูกนายเพชรหรือยังไงถึงได้ซุกหลังซะขนาดนั้น”

“เปล่าคะไม่ได้เป็น”

“ไม่เป็นก็มานั่งตรงนี้แล้วคุยธุระของเธอเสียทีผมจะรีบไปทำงาน”

หญิงสาวเดินตัวลีบเข้าไปยืนใกล้เก้าอี้ยาวซึ่งทำมาจากไม้แผ่นเดียวและยึดติดกับโต๊ะซึ่งเท่าที่เธอเห็นทุกคนนั่งเรียงต่อกันเป็นพรืด เธอยืนละล้าละลังอยู่เป็นครู่เพราะไม่รู้จะเข้าไปนั่งได้อย่างไร ก็ไอ้กระโปรงที่เธอสวมน่ะมันทั้งสั้นและแคบจะปีนขึ้นไปก็คงน่าเกลียดพิกล และท่าทางของเธอทำให้ชายหนุ่มต้องหันมามองอีกครั้ง

“คุณสูงสักเท่าไหร่นี่ ร้อยห้าสิบถึงมั๊ย”เขาถามไม่มีปีไม่มีขลุ่ย

“มากกว่านั้นย่ะ ชั้นสูงร้อยห้าสิบแปด”

“งั้นก็ปีนขึ้นมานั่งสิ หรือว่าขาสั้นเกินไป”  เขาถามไม่พอยังชะโงกมามองขาเล็กๆของหญิงสาวก่อนจุ๊ปากเบาๆ

“นี่มันขาหรือว่าแขนนี่...พระเจ้าแขนผมยังโตกว่าขาคุณเลยมั๊ง”

แพรวาแทบจะกรากเข้าไปตบปากไอ้หมีควายที่บังอาจมาวิพากษ์วิจารณ์แข้งขาของเธอเล่น หญิงสาวหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธและยิ่งโกรธมากขึ้นเมื่อกลุ่มหนุ่มๆที่นั่งทานอาหารกันก๊องแก๊งอยู่หัวเราะพรืดออกมาโดยไม่ได้นัดหมาย เธอกัดฟันแน่นก่อนเอ่ยเสียงเย็นเยียบที่สุดออกมา

“ชั้นยอมรับว่าปีนขึ้นไอ้เก้าอี้ขนาดยักษ์ของคุณไม่ได้ ...แต่ไม่เป็นไรเพราะชั้นจะยืนพูดใกล้ๆคุณตรงนี้คุณคงไม่ถือ”

“ถือสิ ถือมากด้วย ...ผมไม่ชอบให้ใครมายืนค้ำหัว”

“แล้วมันจะมีสักกี่คนละคะที่มายืนค้ำหัวสูงๆของคุณได้”

หญิงสาวแวดออกมาพลางมองร่างทะมึนของคนที่นั่งกระดิกเท้าเล่นด้วยท่าทางไม่ทุกข์ไม่ร้อน เธอไม่รู้ว่าคิดผิดหรือถูกที่ยอมใจอ่อนกับคำขอร้องจนต้องมาที่นี่ ทั้งๆที่รู้มาล่วงหน้าแล้วว่าจะพบกับอะไรบ้าง และถึงเตรียมใจไว้แล้วก็ตามสิ่งที่เธอพบกลับหนักหนากว่าที่คิดไว้มากนัก

         ในสำนักงานของเธอเรียกเค้าว่าอะไรนะ...อ้อ คนยุคหิน...ไอ้เถื่อน..หรืออะไรก็ช่างเถอะ แต่เท่าที่เธอเห็นเธอกลับคิดว่ามันไม่ใช่เสียทีเดียว ผู้ชายตัวโตมโหฬารที่กำลังจ้องเธอด้วยดวงตาดำสนิทและเขาช่างมีใบหน้าที่คล้าย...อะไรหว่า..เธอนึกไม่ออกสักนิดเพราะเท่าที่เห็นได้ชัดเจนก็คือคิ้วหนาปื้ดแต่เรียงเป็นระเบียบ จมูกที่ขึ้นสันโด่งเรียวกับหนวดเครารกๆทั้งเหนือริมฝีปากและข้างแก้มรวมไปถึงได้คางจนแทบจะไม่รู้ว่าหน้าตาจริงๆของเขาเป็นแบบใด อ้อ...กับเท้าใหญ่ๆที่พาดอยู่บนโต๊ะจนเกือบจะใกล้ใบหน้าเธออีกหนึ่งข้าง สรุปว่าเมื่อเธอนึกเปรียบเทียบกับอะไรไม่ได้เลยเอาที่ใกล้เคียงที่สุด...หมีควาย

    หญิงสาวมัวมองเขาและคิดอะไรเรื่อยเปื่อยจึงไม่ทันสังเกตุว่าร่างสูงๆนั้นยืนขึ้นแล้วก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ

“ไอ้ที่คุณพูดมันก็ถูก...ไม่ค่อยมีคนยืนค้ำหัวผมได้หรอกแต่ตอนนี้คุณทำอยู่..ดังนั้นขึ้นมานั่งคุยกันซะดีๆ”

เขาเอ่ยจบก็คว้าเอวเธอหมับก่อนจะยกขึ้นจนตัวลอยแล้วยัดร่างเล็กๆนั่นเข้าไปนั่งจนเรียบร้อย แพรวาอ้าปากค้างเพราะตกใจ เธอไม่ทันร้องหรือทำอะไรทั้งสิ้น ร่างสูงๆนั้นก็กลับไปนั่งที่เดิมก่อนยกเท้าเสือกพรวดขึ้นมาบนโต๊ะทั้งสองข้าง และคราวนี้มันอยู่ใกล้ใบหน้าเธอสักคืบได้กระมัง

        หญิงสาวดันเท้าเขาออกห่างก่อนเอ่ยเสียงแหลมเพราะความโกรธที่ขึ้นสูงจนทนไม่ได้อีกต่อไป

“คุณรู้มั๊ยว่าชั้นมาที่นี่ทำไม...ถ้าไม่เพราะคุณต้องการซื้อที่ดินแปลงติดกันนั่นและให้

ทางบริษัทเราจัดการชั้นไม่มีวันมาเด็ดขาด....คุณรู้หรือเปล่าว่าไม่มีใครต้องการมาที่นี่เลย

เพราะไอ้กิตติศัพท์ของคุณมันฉาวโฉ่ไปทุกสำนักงานแล้ว ชั้นสงสัยจริงๆว่าทำไมคุณไม่ติดต่อซื้อขายเองหรือว่าคุณกลัวเจ้าของเค้าจะไม่ขายถึงต้องจ้างบริษัทเรามาซื้อน่ะ”

“ผมฉาวโฉ่ยังไง ลองบอกให้ฟังซิ” เขาเอ่ยหลังนิ่งฟังเธอกรีดเสียงจนแหลมปรี๊ด

“คุณเรื่องมาก  เอาแต่ใจตัวเอง ไม่เคยฟังคำแนะนำของนายหน้า..บ้าซื้อที่ และซ่องสุมคนเหมือนก๊กโจร”

โต๊ะอาหารเงียบกริบทันทีเมื่อเธอจบประโยคสุดท้าย สายตาทุกคู่มองมาที่เธอพรึบจนหญิงสาวปิดปากตัวเองแน่นที่เผลอร่ายยาวพร้อมเอาความคิดตัวเองไปใส่ในคำพูดนั้นจนเป็นเรื่อง...แพรวาอึกอักก่อนเตรียมจะขอโทษคนอื่นๆในโต๊ะ แต่เธอไม่ได้พูดสักนิดเพราะหลังจากที่ทุกคนมองเธอกันได้ครู่เดียวก็ปรากฏเสียงหัวเราะก๊ากดังสนั่นหวั่นไหว

     คนที่ยืนทุบไหล่หัวหน้าดังบึกๆหัวเราะท้องคัดท้องแข็งก่อนจะเอ่ยออกมาทั้งน้ำหูน้ำตา

“พี่เบิ้มสงสัยงานนี้เราได้มีค่าหัวกันมั่งละมั๊ง...แกว่าคนละเท่าไหร่ดีไอ้เวช”

“อย่างเราก็น่าจะหมื่นนึง ส่วนคุณเพชรก็สักห้าหมื่น พี่เบิ้มเอาไปสักห้าหมื่นห้าเป็นไง ฐานะที่เป็นหัวหน้าซ่องสุม” หนุ่มหุ่นล่ำตอบพร้อมหัวเราะเอิ้กๆเหมือนถูกอกถูกใจ

ตกลงหญิงสาวเลยนั่งงงเป็นไก่ตาแตกเพราะตามอารมณ์พวกนี้ไม่ทัน เพราะแทนที่จะโกรธกลับหัวเราะกันได้เสียอย่างนั้น พอถูกขัดเธอก็ชักหาคำพูดไม่เจอ ยิ่งคนตัวโตมองมาทั้งตาพราวเพราะแรงกลั้นหัวเราะหญิงสาวก็ยิ่งตีหน้าไม่ถูก

“ถ้าเป็นแบบที่คุณพูดจริง บริษัทคุณจะรับงานของผมทำไมไม่ทราบ”

“นั่นนะสิชั้นก็สงสัยเหมือนกัน” เธอรับคำทั้งทำหน้าแครงใจ

“นี่คุณ..แพรวาใช่มั๊ย.....ผมจะบอกให้รู้ ความจริงไม่ใช่มีแต่บริษัทของคุณหรอกนะที่รับงานผมน่ะ...แต่มันมีมากกว่านั้น อย่าว่าแต่บริษัทคุณเลยที่ไหนๆเค้าก็ต้องการงานผมทั้งนั้นแหละ....ผมจะบอกให้คุณรู้นะว่าทำไม สาเหตุก็เพราะว่าเงินดียังไงหละ..ผมให้ค่าจ้างที่งามจนใครๆก็ต้องการ และที่คุณมาที่นี่เพราะบริษัทคุณต้องการเงินค้าจ้างนี้

ที่สำคัญ ผมไม่ไช่หาบริษัทไม่ได้..แต่ผมเจาะจงเลือกบริษัทของคุณให้รับงานนี้  เข้าใจหรือยัง ....ส่วนใครจะมาจัดการผมไม่สนใจ ขอให้เป็นบริษัทนี้เท่านั้น”

 ...............................................................................................................................................

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 15 13 เม.ย. 2551 (11:22)

 

เรื่องนี้ สุดๆไปเลยค่ะเจ๊ ชอบๆ ๆ  มากเลย รีบๆมาอัพนะค่ะ

cookka
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 218 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 185 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 16 13 เม.ย. 2551 (22:13)

อ่านแล้วตร้าเจ๊...ขำอะ.กร๊ากกกๆๆๆ...หมีความตัวหย่ายๆ...พี่เบิ้มจอมโหด...ที่แท้ก็นายวาคิมสุดหล่อนี่เอง55++...โหดเถื่อน+ดุดันได้ใจไปเลยโลด...โหดๆอย่างนี้เดี๋ยวก็เสร็จนางเอกของเราแน่ๆต้องปราบให้อยู่หมัด..คริกๆ...ชอบคร้า...สู้ๆคร้าเจ๊..

^^เจ๊ขอใหม่มีความสุขชุ่มฉ่ำกับวันสงกรานต์ด้วยน้าคร้า ^^

baraga
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 143 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 149 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 17 14 เม.ย. 2551 (21:57)

ก๊ากกกกกกกกกก ฮ่าๆๆๆๆๆๆ สงครามฝักชัยพฤกษ์ นางเอกเจ้แจ๋วเจงๆๆ

PieR2
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 707 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 160 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 18 15 เม.ย. 2551 (12:08)
เที่ยวสงกรานต์สนุกป่าว..แต่เจ๊หนุกมากกกกก

ออกไปเที่ยวข้างนอกอื้อฮือ..สาวอึ๋มเพียบ(อยากแปลงเป็นเพศชายในบัดดลหุหุ)

bigger
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 834 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 324 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 19 15 เม.ย. 2551 (16:19)

เจ๊สงกรานต์ไปเที่ยวไหนมาเจ๊ มุกไม่ได้ไปเที่ยวไหนเลย อ่า..

เฝ้ารอเจ๊อัพอย่างเดียว..อิอิ

ja-mook
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 50 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 250 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 20 15 เม.ย. 2551 (17:16)
เจ๊..อัพแล้วหมั่นเอาขึ้นหน้าจอบ้างดิ นี่อาไรอัพตอนไหนก็ไม่รุ
ไม่เห็นมีที่หน้าจอเลยต้องให้เราไปควานหาเอาเอง ดูเรื่องอื่นบางดิเจ๊
เค้าเอาขึ้นจอกันตาหลอด...เสียรมณ์

ROCKKER
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 11 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 111 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 21 15 เม.ย. 2551 (22:55)

เรื่องนี้..  ผู้ชาย.. มากมาย..  ชอบจิงๆ...

^

^

เฮ้ย!!  หื่นออกหน้า >//<

PieR2
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 707 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 160 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 22 16 เม.ย. 2551 (13:30)
หนุกจังเลยเจ๊  ขอบคุณสำหรับกำลังใจค่ะ

ธารน้ำแข็งแห่งไรน์
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 13 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 149 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 23 16 เม.ย. 2551 (15:19)
ขอบคุณสำหรับคำแนะนำค่ะคุณ rockker แต่ว่า

คนเขียนไม่มีเวลานั่งหน้าจออ่า ทุกวันนี้ก็แต่งไปพิมพ์ไปอัพไป

ประมาณว่า หากินไปวันๆ..ไงก็ขอโทษด้วยถ้าทำให้ควานหา

แต่ก็น่าสนุกชิมิ เหมือนเล่นซ่อนหาเลย 555555+

yong soo
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 187 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 177 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 24 16 เม.ย. 2551 (21:47)

โอ้ววววว

 

ความหื่นออก

 

เรื่องใหม่ของเจ๊สุดๆเลย

 

แปปนะคร่าขอเช็ดน้ำลาย หุหุ

 

หายไปนานกลับมาแล้วคร่า

 

อัพไวๆนะค่ะ ^O^

Fatema
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 740 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 264 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 25 16 เม.ย. 2551 (22:47)

โอ้โฮ ตอนนี้โซเครียดด  -___-"

PieR2
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 707 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 160 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 26 17 เม.ย. 2551 (08:40)
เจ๊..มุกนอนไม่หลับง่า เมื่อคืนกะว่าจะนอน ตี1แล้วตื่นสัก 11 โมง



โหะๆบังเอิญเป็นคนที่ตื่นได้สายมากๆแต่พอ... ตี2 .3... 4



มันไม่หลับทั้งที่พยายามแล้วง่า..... มี...นั่งสมาธิด้วย(พึ่งพระธรรม) อิอิ



แต่ยังง้ายยังงายมันก็ไม่หลับ...อาจจะเพราะเมื่อคืนกินกาแฟ



(แต่แค่ห่อเดียวเอง) ก็... เมื่อคืนมันเหนื่อยมาก



ตอนสักสองทุ่มพี่ทำกับข้าวเสร็จ พี่ก็ชวนไปเช่าหนังสือการ์ตูน(เย้- -)



แบบว่า...ไกลมาก สักประมาณ2-3รอบของสวนพฤแห่งหนึ่ง



เพราะที่นั่นเป็นที่แห่งเดียวที่เรา2คนรู้จักแหะๆ ก็เลยแทบเป็นลม



พอกลับมา พ่อและพี่ๆทั้งหลายดันกินกับข้าวหมดซะงั้น



ไอ้เราตอนนั้น ยังไม่หิวก็เลยไปอ่านหนังสือการ์ตูนก่อนพออ่านจบ พี่



บอกให้ไปกินข้าวเด๋วพ่อว่า เราก็ลงไปอาบน้ำ - -*



พออาบน้ำเสร็จมันรู้สึกไม่อยากกินข้าวขึ้นมา มันแบบว่า...หิวแต่มันไม่อยากกิน.."ข้าว"



ก็เลยกินไข่ต้มแทน (กันดารน่าดู) เลยได้กินแต่ไข่ต้ม ตังก็ม่ายมี แงๆ



สุดท้ายนี้ก็ยังไม่หลับจนถึงบัดดน ไม่ได้นอนเยย ตั้งแต่ ตี1ถึง 6โมงเช้า



(และก็ขอบคุณอย่างยิ่งที่ทนฟังคนๆ1บ่นมาเยียดยาว ขอบคุณๆ) จบ...

ja-mook
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 50 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 250 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 27 17 เม.ย. 2551 (08:59)

อะ! เจ๊แล้วกลลวงรักหละ ไปถึงไหนแล้วเสร็จยังจ๊ะ

ถ้าเสร็จเมื่อไหร่ก็ส่งมาน๊ะคะ...อิอิ (แสบตา มะ..อิอิ )

ja-mook
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 50 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 250 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 28 17 เม.ย. 2551 (12:05)

เจ๊ขา รีบๆมาอัพนะค่ะ  กำลังสนุกเชียว 

อ้อ  ขอบคุณมากนะค่ะ  คุกก้าใกล้หายแล้ว

cookka
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 218 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 185 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 29 18 เม.ย. 2551 (12:12)
สนุกมามาอัพอีกน่ะค่ะมาอัพทุกวันเลยเราจารอ

kasinee2526
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 28 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 89 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 30 18 เม.ย. 2551 (12:16)
เย็นๆจะอัพให้ีอีกรอบจ้า ....

ขอบคุณๆkasinee2526 มากจ๊ะที่ติดตามมาตลอด

yong soo
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 187 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 177 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 31 18 เม.ย. 2551 (12:43)

หนุกมากกกกกกก  เลยเจ๊ แต่ว่าวาคิมจะเถื่อนไปหนอยนะจ๊ะเจ๊ แต่ก็

ดีหนุดดีค่ะ ตอนเย็น up เยอะๆนะค่ะ รออ่านอยู่ค่ะ

Peple
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 14 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 70 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 32 18 เม.ย. 2551 (13:11)

ธารน้ำแข็งแห่งไรน์ รายงานตัวเจ้าค่ะ เจ๊แต่งหนุกดีอ่ะ คอมเม้นให้หนูหน่อยสิ เป็นต้น ว่าต้องแก้ไขตรงไหนบ้าง

ธารน้ำแข็งแห่งไรน์
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 13 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 149 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 33 18 เม.ย. 2551 (14:19)

เจ๊พี่เบิ้มของเรานี่แรงจริงๆเลยนะคะ 55+

 “ไอ้ที่คุณกินเข้าไปเมื่อครู่เค้าเรียกว่าตะกวด...และผมคิดว่ามันน่าจะเป็นญาติกับ....เหี้ย” เนี่ยๆ สุดยอด!เลยเจ๊ 55 +

คิดได้ไงเจ๊ แร๊งแรง

ja-mook
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 50 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 250 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 34 18 เม.ย. 2551 (18:34)

ต้องขอโทษอย่างรุนแรงที่ใช้คำไม่สุภาพ แต่ขอบอก...

ไอ้ตัวอย่างว่าเนี่ย เค้ากินกันจริงๆนะเธอ ราคาไม่ใช่ถูกๆ หน้ามันเหมือนตัวเงินตัวทอง

เปี๊ยบเพียงแต่ตัวเล็กกว่าเท่านั้น...เจ๊เองก็เคยกินมาแย้ว..ตอนแรกที่รู้ก็ร้องไห้โฮเลย

หลังจากนั้นก็มิเคยกินอีกเลย เดี๋ยวจะหารูปมาโพสให้ดู ว่าน่าตามันเป็นอย่างไร

 

yong soo
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 187 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 177 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

yong soo
(yong soo)

ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 1,371 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 4 เดือน
แบ่งปันความรู้ 187 ครั้ง
ได้รับดาว 177 ดวง

โหวตเพิ่มดาว

บทความอื่น

บทความแนะนำ

Blog แนะนำ

นำชัย ชวนคิด ฝัน และสรรค์สร้างสังคมไทย ด้วยวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และธรรม [279,758]

Hot Links

ขอบคุณผู้สนับสนุน