<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/36218" type="text/javascript"></script> |
|
ไฟรักกลางใจ
แพรวา..หญิงสาวตัวคนเดียวที่จับพลัดจับพลูมาอยู่ท่ามกลางดงชายหนุ่มห่ามๆนับสิบ..หนึ่งในนั้นคือ..พี่เบิ้มของทุกคน
ผู้ชายดิบเถื่อนที่พร้อมจะตบใครก็ได้ในรัศมีมือเอื้อมถึง และไม่เว้นแม้แต่เธอ (ฝันไปเถอะว่าชีจะยอม)...(อัพตอนที่ 23...OK)
post ครั้งแรก: Fri 11 April 2008, 1:04 am ปรับปรุงล่าสุด: Thu 15 May 2008, 8:42 pm
อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด
|
ชายหนุ่มค่อยติดกระดุมเสื้อให้เธอจนเรียบร้อยเมื่อทำแผลเสร็จ น้ำหนักที่ทิ้งลงมาทั้งตัวบนอกเขาทำให้ต้องมองอย่างตั้งใจอีกครั้งและคราวนี้เขาก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ ดูเอาเถอะในขณะที่เขาต้องทั้งระวังและเกร็งไปทั้งตัวเพราะกลัวเธอเจ็บและพยายามบังคับจิตใจไม่ให้สั่นไหวระทึก แต่กลายเป็นว่ายายตัวแสบนี่กลับทำท่าคล้ายจะหลับเสียให้ได้ เขาไม่ยักรู้ว่าตัวเองจะมือเบาและทำแผลได้เพลิดเพลินจนน่าง่วงได้ขนาดนี้
วาคิมนั่งเกร็งตัวอยู่ในท่าเดิมก่อนจะค่อยขยับร่างตัวเองไปจนเอนพิงกับต้นไม้ใหญ่เมื่อเห็นเธอหลับสนิทอยู่บนตัก เขาเห็นเธอแล้วก็ไม่อยากกวนขึ้นมาเสียอย่างนั้น ใบหน้าบางใสที่ซบแนบอยู่กับอกตัวเองเริ่มหายใจลึกและสม่ำเสมอทำให้เขาไม่กล้าขยับไปไหน สุดท้ายเมื่อดูแล้วท่าทางเธอหลับจริงชายหนุ่มจึงโอบร่างนั้นไว้กระชับพร้อมปัดเรียวปากแผ่วบนปากอิ่มนั้นอีกหนเขาก็ดึงหมวกตัวเองลงมาปิดหน้าก่อนจะนอนพักสายตาบ้าง
กลุ่มคนงานหนุ่มๆเมื่อเห็นเจ้านายหายไปนาน จึงตกลงยกโขยงย่องตรงไปที่ต้นไม้ใหญ่ภาพที่เห็นทำให้ทุกคนต้องอมยิ้มไปตามๆกันก่อนจะยกมือแตะปากกันวุ่นวายเพราะกลัวเจ้านายตื่น หลังจากเสร็จงานในตอนเย็น ขบวนคนที่เดินจูงม้าก็ค่อยอ้อมไปอีกทางเพราะความเกรงใจโดยไม่มีใครคิดจะปลุกทั้งคู่แม้แต่น้อย
วาคิมลืมตาขึ้นมาพร้อมผลักหมวกไปไว้บนศรีษะเหมือนเดิมก่อนจะก้มลงมองหญิงสาวที่นอนคุดคู้อยู่ในตักตัวเอง ใบหน้าคมทอแววอ่อนโยนอย่างไม่รู้ตัวเมื่อเกลี่ยนิ้วไปบนแก้มบางแผ่วเบา...อารมณ์อ่อนหวานละมุนแทรกเข้ามาในจิตใจช้าๆจนล้นไปทั้งใจและอย่างไม่รู้ตัว
ดวงตาคมที่กำลังจับนิ่งที่หน้าเธอตวัดปราดเมื่อเห็นอะไรบางอย่างจากหางตา....
ชายหนุ่มเหลียวขวับก่อนกระพริบตาสองสามครั้งกับสิ่งที่เห็นและเลือนหายไปในชั่วครู่ นี่เขาตาฝาดหรืออย่างไรจึงเห็นคล้าย...ใครสักคนยืนมองมาจากริมรั้วไกลๆนั่น แต่เมื่อตั้งใจมองอีกครั้งเขากลับไม่เห็น..วาคิมมองไปทางป่าที่เริ่มมืดของไร่ฝ่ายตรงข้ามสลับกับหันมามองทุ่งหญ้าเลี้ยงวัวของตัวเอง แสงแดดสุดท้ายในยามเย็นทอสาดใบหญ้าจนแดงฉานไปทั้งท้องทุ่งแลดูน่ากลัวผิดปกติ ลางสังหรณ์บางอย่างทำให้แขนแข็งแรงดึงร่างบางที่ยังหลับสนิทนั่นขึ้นมากระชับแน่นก่อนเอ่ยเสียงเย็นเยียบไปทางริมรั้วของตัวเอง
ถ้าคุณยังอยู่แถวนั้นนะกฤติกา...ผมจะบอกว่าอย่ามายุ่งกับผู้หญิงคนนี้ ถ้าคุณมายุ่งกับเธอถึงคุณจะตายไปแล้วผมก็ไม่ปล่อยคุณแน่
เขาเอ่ยจบก่อนลุกขึ้นยืนพร้อมร่างบางในอ้อมแขนก่อนจะเดินตรงไปที่ม้าของตัวเองที่ยืนเล็มหญ้าอยู่ สายลมหวีดหวิวกรูเกรียวกระทบร่างสูงตระหง่านที่เดินก้าวยาวและมั่นคงเหมือนไม่สนใจสิ่งผิดปกติรอบตัวแม้แต่น้อย จนเขาเอาเธอขึ้นหลังม้าก่อนจะขึ้นนั่งประกบหลัง
วาคิมโอบร่างน้อยกระชับอกก่อนมองไปท้ายไร่อีกครั้ง และคราวนี้เขาเห็น...ร่างบางในชุดขาวตัดกับความมืดสลัวที่ย่างกรายเข้ามาเห็นได้ชัดเจนที่ริมรั้ว ...แปลกเหลือเกินที่เขาสามารถเห็นใบหน้านั้นได้ชัดแม้อยู่ไกล ใบหน้างดงามแต่หม่นหมองนั้นปริ่มน้ำตาขณะมองตรงมาที่เขา...ชายหนุ่มถอนใจแผ่วยาวก่อนก้มหน้าลงจรดจมูกที่แก้มนุ่มของคนในอ้อมอกอีกครั้งก่อนเงยหน้าเอ่ยเสียงแผ่วออกมา
ลาก่อนกฤติกา คุณก็อยู่ส่วนคุณผมก็อยู่ส่วนผม ถึงอย่างไรผมก็รักคุณไม่ได้
ร่างสูงบนหลังม้าค่อยๆหายไปจากทุ่งกว้างพร้อมร่างบางที่ริมรั้วซึ่งค่อยๆหายไปอย่างเงียบงันพร้อมลมพายุที่เกิดขึ้นอย่างรุนแรง
................................................................
วาคิมรู้สึกอายไม่น้อยเมื่อถึงบ้านและเห็นคนงานยืนรอกันเต็มไปหมดพร้อมรอยยิ้ม
เขากวาดสายตาดุๆเหมือนปรามเพื่อกันตัวเองไว้ก่อน หลังจากนั้นก็อุ้มหญิงสาวลงมา
ร่างสูงที่เดินตรงแน่วเข้าบ้านหยุดชะงักเมื่อได้ยินเสียงลอยมาตามลมของคนสนิท
พี่เบิ้มเอายานอนหลับให้คุณไหมกินรึไงถึงหลับลึกซะขนาดนี้ หรือว่าพี่เบิ้มมีแผน
มึงรอกูอยู่ตรงนี้นะไอ้เหี้ยชาญ เดี๋ยวกูจะลงมาเอาตีนยัดปากให้เป็นรางวัล
ครับผ้ม
เสียงกรั้วหัวเราะที่ตอบมาแทบจะทำให้เขาหันกลับ ถ้าไม่เพราะผู้หญิงที่อยู่ในอ้อมแขนเขาได้แล่นเข้าหามันแน่ วาคิมก้าวยาวๆเข้าบ้านและหลังจากจัดการเอาเธอขึ้นเตียงพร้อมห่มผ้าให้เรียบร้อย ร่างสูงนั้นก็แทบจะวิ่งลงมาจริงๆ
ไอ้เหี้ยชาญไปไหน
ไปแล้วครับพี่เบิ้ม มันไปทำอาหาร
อ้าว แล้วนายภพหละ วาคิมแทบจะลืมความโกรธลูกน้องตัวดีไปสนิทเมื่อได้ยินคำตอบ
คุณภพยังไม่กลับจากจังหวัดเลยครับ
นายภพไปตั้งแต่เที่ยงไม่ใช่เรอะแล้วนี่เค้าโทรมาบอกหรือเปล่าว่าทำอะไรอยู่
ชายหนุ่มถามด้วยความเป็นห่วงเพราะรู้สึกไม่ดีขึ้นมา
โทรมาแล้วครับ คุณภพบอกว่าวันนี้ให้ช่วยเหลือตัวเองกันไปก่อนเพราะคุณภพติดธุระ
ธุระอะไรของเค้า
ไม่ทราบครับ คุณภพบอกไว้แค่นี้เดี๋ยวผมไปช่วยไอ้ชาญก่อนนะพี่เบิ้ม ชักหิวแล้วเนี่ย
เขาพยักหน้ารับก่อนเดินกลับเข้าไปในบ้าน หลังจากนั้นจึงตัดสินใจเข้าไปคุยกับ
กริชเพชรถึงในห้อง
ร่างสูงเพรียวที่ยืนนิ่งคล้ายเหม่อลอยอยู่ริมหน้าต่างทำให้วาคิมอดแปลกใจไม่ได้เพราะเขาต้องเรียกสองสามครั้งนั่นแหละอีกฝ่ายจึงหันกลับมาหน้าตาตกใจ
เพชรนายเป็นอะไร ทำไมเราเรียกตั้งหลายครั้งไม่ได้ยิน
คุณคิม ผมมีเรื่องอยากพูดด้วย
งั้นเราใจตรงกัน มานั่งก่อนสิเราอยากถามอะไรหน่อย
กริชเพชรเดินไปนั่งเก้าอี้ใกล้ๆเตียงตรงข้ามกับร่างสูงใหญ่นั่นก่อนเอ่ยขึ้นทันควันเพราะความใจร้อน
คุณคิมผมสงสัยเรื่องคุณกฤติกา
นายสงสัยเรื่องอะไร
ผมสงสัยว่าคุณกฤติกาจะถูกฆาตรกรรม
วาคิมอึ้งไปเป็นครู่ก่อนจะตัดสินใจเอ่ยถามในเรื่องที่ตัวเองสงสัยออกมาบ้าง
เดี๋ยวนะเพชร เราขอถามหน่อยเถอะ นาย...เคยมีอะไรกับเธอหรือเปล่า
ไม่นะครับคุณคิม ถึงผมจะรักเธอแต่ผมก็ไม่เคยคิดที่จะทำอะไรเลวๆแบบนั้นเด็ดขาด
ผมรู้นะครับว่าเธอไม่ได้รักผม คุณคิมครับวันนั้นผมไปหาเธอก็จริงแต่ไปไม่นานก็กลับ
แต่วันนี้ผมเพิ่งรู้จากปากน้องสาวของเธอเองว่า เธอท้อง
นายรู้แล้วเรอะเพชร
เสียงตกใจของชายหนุ่มทำให้กริชเพชรมองอย่างแครงใจก่อนเอ่ยออกมาด้วยความสงสัย
คุณคิมพูดเหมือนรู้แล้วว่าเธอท้อง
เราเพิ่งรู้ว่ะเพชร นายภพมันบอกเราเอง
แล้วทำไมคุณคิมไม่บอกผม หรือคุณคิมคิดว่าผมเป็นพ่อเด็กยังงั้นเรอะ คุณคิมคิดว่าผมข่มขืนเธอหรือไง
ร่างสูงเพรียวทะลึ่งพรวดขึ้นยืนก่อนเดินพล่านในห้องด้วยความโกรธจัดทั้งเอะอะไปด้วย
คุณคิมทำเหมือนไม่รู้นิสัยผม ผมอาจจะร้าย อาจจะเลวมาก่อนแต่ผมก็ไม่เคยมีประวัติกับเรื่องเลวๆพรรค์นี้ ผมรักเธอนะครับและรักมากด้วยผมไม่คิดจะทำอย่างนั้นกับคนที่ผมรักเด็ดขาด คุณคิมดูถูกผมเกินไป นี่เหรอที่บอกว่ารักผมเหมือนน้อง นี่มันไม่ไว้ใจกันชัดๆ
เพชร ใจเย็นก่อนสิเราไม่ได้คิดแบบนั้นเลยนะ ที่เราไม่เล่าให้นายฟังเพราะเหตุผลอื่น
มากกว่า
เหตุผลอะไรอีก ชายหนุ่มกระชากเสียงห้วนหลังจากหันขวับกลับมา
เพชรพอเรารู้เรื่องจากนายภพ เราก็ไม่เชื่อหรอกว่าจะเป็นนายแต่ที่เราไม่เล่าเพราะกลัวว่านายจะเสียใจ ถ้านายรู้ว่าคนที่ตัวเองรักถูกข่มขืนจนท้องน่ะ
งั้นคุณคิมก็สงสัยว่าเธอจะถูกฆ่าเหมือนผมคิดใช่มั้ย
เราแค่สงสัยน่ะเพชร ตอนแรกก็ไม่ได้คิดอะไรมากเพราะไม่รู้เรื่องที่เธอท้อง แต่พอรู้
เราก็เริ่มสงสัย มันอาจจะเป็นไปได้นะเพชรว่าเธอ...ถูกข่มขืนจนท้องและถูกฆ่า
ผมไม่สงสัยแล้วนะครับคุณคิม แต่ผมค่อนข้างมั่นใจทีเดียว วันนี้ผมเจอกับคุณน้อย เธอเล่าให้ผมฟังหลายๆเรื่อง และที่สำคัญ..วันนั้นวันที่ผมไปหาเธอตามจดหมายนั่น ผมกลับมาไร่ตั้งแต่เที่ยงพวกไอ้ชาญก็รู้ แต่คุณน้อยบอกว่าคุณกฤติกากลับบ้านตอนสามทุ่ม
คุณคิมคิดดูสิครับว่าเธอทำอะไรอยู่ที่บ้านหลังนั้นคนเดียวตั้งเกือบสิบชั่วโมง และถ้าเธออยู่คนเดียวจริงทำไมเธอต้องอยู่จนมืดขนาดนั้น
วาคิมคิดตามคำพูดนั้นทั้งประมวลรวมกับความฝันประหลาดของหญิงสาวตลอดจนสิ่งที่เขาเห็นในวันนี้ ทำให้เขามั่นใจว่าคำพูดนั่นเป็นไปได้มากที่สุด
เพชร ถ้าเธอถูกฆ่าจริงแล้วฆาตรกรจะเป็นใคร คนในไร่เธอเองอย่างนั้นเรอะ
เป็นไปได้ครับคุณคิม ผมเชื่อว่าไม่ใช่คนในไร่เราแน่นอน ไอ้คนไร่โน้นมันมาจากที่ไหนตั้งเยอะแยะร้อยพ่อพันแม่โจรเก่าก็มี
นายคิดจะทำยังไงเพชรชายหนุ่มถามเสียงแผ่วด้วยความห่วงเมื่อเห็นหน้าคมนั้นบึ้งตึง
ผมยังไม่รู้
เราบอกไว้ก่อนนะเพชร นายอย่าทำอะไรวู่วามเด็ดขาดเพราะเราเพียงแต่สงสัยเรายังไม่มีหลักฐานอะไรทั้งสิ้น
มีสิครับมันต้องมี ผมเชื่อว่าคุณกฤติกาต้องทิ้งอะไรเอาไว้บ้าง
นายอย่าบอกนะว่าจะบุกไปไร่เธอเพื่อหาหลักฐานน่ะ
ไม่ครับคุณคิม ผมมีวิธีของผม กริชเพชรเอ่ยเสียงนุ่มลงเมื่อคิดถึงสิ่งที่ตัวเองยืนนึกอยู่คนเดียวก่อนวาคิมจะเข้ามา
อย่าทำอะไรให้ไร่โน้นรู้นะเพชร อีกอย่างนายต้องระวังตัวเอาไว้ด้วยเพราะนายภพบอกเราว่าไอ้วัฒน์มันจะทวงคืนคนที่ทำกับน้องของมัน และที่สำคัญมันคิดว่าเราหรือคนไร่เราเป็นคนทำ
ผมก็พอรู้ครับคุณคิมไม่ต้องห่วง
เสียงที่นุ่มลงและท่าทางร้อนรุ่มของหนุ่มรุ่นน้องที่หายไปทำให้ชายหนุ่มค่อยเบาใจ วาคิมลุกขึ้นยืนก่อนตบไหล่กว้างนั้นหนักๆอีกครั้งก่อนจะออกมาจากห้องนั้นด้วยความโล่งใจที่เคลียเรื่องค้างคาในใจกันไปได้....เรื่องข้องใจกันจบไปแล้ว แต่หลังจากนี้ต่อไปปัญหาหัวใจของเขาต่างหากที่น่าหนักใจกว่า
.......................................................................................................................
หนุกมาก ... มาอัพต่อเร็วๆน๊า ...
หนุกมาก มาอัพต่อเร็วๆ นะ
ขอสมัครเป็นแฟนคลับด้วยอีกคนแล้วกัน เพิ่งเข้ามาอ่านเลยติดหนึบเลย ไม่ยอมไปไหนเลยนะเนี่ย
เยี่ยมมมมม จริงๆๆๆๆๆ นับถือๆๆๆ
ยินดีต้อนรับจ้า..Evelyn ที่ว่าติดหนึบเพราะเป็นตุ๊กแกป่าว..คริคริ
y2k จ๋าเจ๊พยาย้าม พยายาม ที่จะเขียนเรื่อยๆ แต่ว่าบางครั้งคนเราก็คิดสับสนเองซะงั้น
จะตั้งใจอยู่ในร่องในรอย ไม่เที่ยวเตร่ไปวันๆ ข้าน้อยขอสัญญา...อาเมน
หายไปไม่กี่วัน..นั่งอ่านมันเลยทีนี้55+...สนุกจี๊ดจ๊าดเหมือนเดิมค่ะเจ๊..นายไตรภพนี่มาแรงทำคะแนนแซงพี่หมีของเราไปได้ไงเนี้ย..เร่งๆหน่อยนะพี่หมีเดี๋ยวอดกินยายไหมตัวแสบไม่รู้ด้วยนะ..อิอิ..(คิดลึกอยู่คนเดียว55++)
อ่านแล้วสนุกมากๆเลยค่ะ
จนเผยอ่านรวดเดียวจบ
รอลุ้น 3 คู่นี้มากๆเลย
รีบมาต่อเร็วๆนะค้า........
ช่วยด้วยคร่า...ตอนนี้ติดเจ๊มากกว่าแควนซะอีก..ทำไงดีคร้า
รอ ร๊อ รอ
ขอให้เจ๊สมองปลอดโปร่ง คิดไรขอให้ได้แต่เรื่องหนุกๆนะจ๊ะ (ขอร้องห้ามป่วย ห้ามเคลียดนะจ๊ะ)
อัพให้ได้อย่างหนำใจจริง ๆ
อ่านซะสุดยอดไปเลย
มาอัพอีกน่ะคะเจ๊ จา-รอ-อ่านนนนนน
อ้าเจ๊........ขอบคุณสำหรับคำแนะนำนะช่วงนี้ไม่ได้มาอัพเพราะมัวแต่ช่วยหนูบีของเจ๊แหละ ไม่อยากบอกเลยว่ามันใช้งานหนูยังกลับทาส.......เฮ้อแต่ทำไงได้มันเพื่อนหนูนี่นา ยังไงก็ขอบใจสำหรับคำแนะนำนะ.......บาย
ป.ล. สนุกมากเลยเจ๊ รักษาสุขภาพระวังไมเกรนด้วยนะ(หนูก็เป็นเหมือนกัน แต่ไม่ค่อยจะแสดงเท่าไหร่)............บายแล้วนะ
หวาดดีค่ะเจ๊ ยังอ่านไปไม่ถึงไหนเลยอ่ะเจ๊
เนื่องจากวันนั้นกะจะอ่านให้จบ แต่แม่หนูดันบอกให้ไปนอนก่อน
งานนี้เลยไม่จบเลย วันนี้ก้อมีเวลาว่างแล้วเลยมาอ่าน
กำลังลุ้นๆเล็ก งิงิ จะรีบตามอ่านให้ทันนะค่ะเจ๊ ^^
ขอทายแล้วกัน เดามั่วๆว่าชื่อ ทรายใช่ป่าว (ถ้าไม่ใช่ก็ใกล้เคียงละวุ้ย)
ขอบคุณ tamako กับ บาร์บี้ และ y2k และยายพายที่ชอบหายหน้าไปประจำ
โห....คุณวาคิมนี่จีบหญิงเก่งขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย
แค่เจอคนรักเก่าแค่เนี๊ย จำขั้นตอนการจีบขึ้นมาได้ทันทีเลยรึนี่
หวาดดีค่ะเจ๊ หนูอ่านจบแล้วคร้า
กลลวงรักออกวางขายแล้วหรอค่ะเจ๊
เด๊วจะรออ่านนะค่ะ ออกเมื่อไหร่ เด๊วมีเงิน
ซื้อเลย จิงๆแล้ภาค1 หนูเองก้อยังไม่ได้อ่านด้วยซ้ำอ่ะค่ะ
แต่ก้อพอรู้เรื่อง เพราะอ่านมานิดหน่อย เด๊วออกเมื่อไหร่
จะซื้อเก็บมาเป็นสมบัติเลยค่ะเจ๊ มาอัพต่อเร็วๆนะค่ะเจ๊
รออยู่ค่ะ เรื่องนี้หลอนน่ากลัวดีนะค่ะเจ๊ ^^
เจ๊ขา คุกก้า มารายงานตัวค่ะ หลังจากที่ไปนอนดรงบาลมานาน เนื่องจาก
เปนอีสุกอีใส และไป กินยาแอสไพลินเข้า เกือบเเย่ พอกลับมามาตามอ่าน
เรื่องของเจ๊ สนุกมากๆเลยค่ะ รีบๆอัพอีกนะค่ะ
ยินดีด้วยกับกลลวงรักของเจ๊ค่ะ หน้าปกสวยเชียว ไว้วางแผงแล้วเจ๊อย่าลืมแวะมาโฆษณาอีกเน้อ
ส่วนไฟรักกลางใจ กำลังอ่านติดลมเลยจบตอนซะแล้ว รีบมาต่อตอนที่ 25 น๊าค้าเจ๊คนสวย
เจ๊จ๋า..ดีใจด้วยจ้ากับหนังสือ ออกยัง จะติดตามจ้า
ชอบอ่านน่ะ แต่ไม่ชอบเขียน ขอเป็นผู้อ่านที่ดีอย่างเดียวนะคะ


Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |