<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/36218" type="text/javascript"></script> |
|
ไฟรักกลางใจ
แพรวา..หญิงสาวตัวคนเดียวที่จับพลัดจับพลูมาอยู่ท่ามกลางดงชายหนุ่มห่ามๆนับสิบ..หนึ่งในนั้นคือ..พี่เบิ้มของทุกคน
ผู้ชายดิบเถื่อนที่พร้อมจะตบใครก็ได้ในรัศมีมือเอื้อมถึง และไม่เว้นแม้แต่เธอ (ฝันไปเถอะว่าชีจะยอม)...(อัพตอนที่ 23...OK)
post ครั้งแรก: Fri 11 April 2008, 1:04 am ปรับปรุงล่าสุด: Thu 15 May 2008, 8:42 pm
อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด
|
ตลอดเวลาที่นั่งรถกลับพร้อมเขา แพรพลอยนั่งเกร็งตัวแน่นและชำเลืองมองชายหนุ่มด้านข้างด้วยความหวาดระแวงสลับกับมองฝ่าความมืดข้างทางที่รถวิ่งผ่าน เธอไม่รู้เลยว่าการมาหาพี่สาวจะทำให้ต้องพบกับเหตุการณ์ชวนขวัญหนีดีฝ่ออย่างที่สุด ใครจะไปคิดว่าผู้ชายมาดเนี้ยบ ใบหน้าขาวหล่อจัดคนนี้จะเป็นประเภทปากว่ามือถึง
ตั้งแต่เช้าจนถึงมืดที่เธอต้องอยู่กับเขาเพราะจำเป็นก็มีเรื่องชวนระทึกเกิดขึ้นกับเธอไม่รู้กี่รอบ ยามใดที่ดวงตาคมดำสนิทชำเลืองมองมาและพราวระยับ นั่นหละที่เธอต้องเตรียมตัวเอาไว้ให้ดี เพราะเหตุการณ์ที่จะตามมาหลังจากนั้นก็คืออาจจะเป็นมือหรือปาก ไม่ก็จมูกโด่งนั่นต้องมาถึงตัวเธอเข้าให้ หญิงสาวคิดแล้วก็อดหวั่นไหวไม่ได้ จริงอยู่ที่เธออายุเกือบจะยี่สิบสองแล้ว แต่ก็ไม่เคยถูกใครล่วงเกินสักครั้งไม่ว่าจะส่วนใดของร่างกาย การอบรมที่ดีจากทางบ้านกระมังทำให้เธอและพี่สาวจึงมีนิสัยหวงตัวที่เหมือนกัน จนเพื่อนชายทุกคนที่คบหารู้กันว่า ห้าม ทำอะไรเกินเลยกับพี่น้องสองสาวนี่
แต่แล้วไอ้ความบริสุทธิ์ผุดผ่องของเธอกลับมาถูกผู้ชายบ้าๆคนนี้ทำทุกอย่างที่อยากจะทำโดยไม่สนใจด้วยซ้ำว่าเธอจะยินยอมหรือไม่ จริงอยู่ที่เขาล่วงเกินเธอภายนอกแต่มันก็ถือว่ามากเกินไปแล้วสำหรับการรู้จักกันแค่วันเดียว หญิงสาวคิดไปคิดมาก็เริ่มโมโหและอยากจะทำร้ายเขาเข้าให้ อารมณ์ที่ขุ่นมัวทำให้ดวงตากลมโตที่ชำเลืองมองทอแววโกรธกรุ่นขึ้นมาและเขาก็หันมาเห็นอย่างจัง
โกรธผมเรื่องอะไรที่รัก
เสียงนุ่มๆและริมฝีปากที่เปิดยิ้มกว้างจนเห็นเขี้ยวเล็กๆที่มุมปากสวยนั่นทำให้แพรพลอยสะบัดหน้าพรืดจนแทบค้อนก่อนเอ่ยตอบเสียงห้วน
โกรธตั้งหลายเรื่อง แต่ตอนนี้โกรธที่สุดก็คือทำไมคุณกลับบ้านเอาจนมืดค่ำขนาดนี้ ป่านนี้พี่สาวชั้นห่วงจะแย่ไปแล้ว โตเสียเปล่าทำอะไรไม่รู้จักคิด
นี่อีหนู อายุแค่นี้หัดบ่นแล้วรึไงหรือว่าปรับตัวให้เข้ากับคนแก่
คนแก่ที่ไหน เธอถามด้วยความสงสัยและใบหน้าเหรอหรานั่นทำให้เขาหัวเราะออกมาอีกจนได้
ผมนี่ไง
รู้ตัวเหมือนกันแฮะ
เธอประชดเข้าให้ทั้งที่ความจริงอยากจะปฏิเสธออกไปจะแย่ เธอรู้หรอกว่าเขาอายุมากกว่าเธอเยอะแต่ด้วยหน้าตาที่ดีจนเกินไปและกริยาสมวัยกลับทำให้น่ามองและคงจะน่ามองเกินไปด้วยซ้ำเพราะเธอเห็นสาวๆมองเขาตาปรอยจากในห้างใหญ่ของจังหวัดวันนี้
ผมรู้ตัวเองว่าแก่ เมื่อก่อนไม่รู้สึกเท่าไหร่เพราะมองแต่คนอายุที่มากกว่าเรา แต่พอผมมารักคุณเลยรู้สึกว่าตัวเองแก่ขึ้นมา แต่ไม่เป็นไรนะเพราะคุณคงไม่ถือใช่มั้ย
เขาพูดเองเออเองเสร็จสรรพ นั่นมันทำให้หญิงสาวอยากจะซัดเขาสักตุ๊บ ไอ้ลักษณะเผด็จการและบังคับของเขาที่มีต่อเธอ แสดงออกมาอย่างชัดเจนโดยไม่คิดจะเก็บแม้แต่น้อย
นี่แหละที่มันทำให้เธอต้องระวังตัวแจ ...แพรพลอยหยุดความคิดไปชั่วครู่เมื่อสายตามองเห็นป้ายชื่อไร่อยู่เบื้องหน้าก่อนถอนหายใจเฮือกออกมาจนเขาต้องอมยิ้ม
ดีใจมากเลยรึที่ถึงไร่น่ะ
แน่นอน ชั้นจะได้พักเสียทีคุณลากชั้นไปจนทั่วห้าง นี่ถ้าไม่มาเจอกับตาตัวเองชั้นไม่เชื่อเลยนะว่าจะมีผู้ชายที่ชอบช้อปปิ้ง
ไม่ชอบเท่าไหร่หรอกแต่มันเป็นหน้าที่ ผมเป็นพ่อบ้านนี่นะถ้าไม่ทำแล้วใครจะทำ
คุณก็เลยขนเสบียงจนเหมือนจะไปรบอย่างนั้นสิ
หญิงสาวเอ่ยขึ้นมาหลังชำเลืองไปท้ายรถที่บรรจุแน่นด้วยข้าวของจำนวนมากที่เธอเห็นเขาขนไปยัดไว้จนลามมาถึงเบาะหลัง แพรพลอยไม่รู้เลยว่าคำพูดประชดของเธอกลับไปโดนใจเขาอย่างจัง
จะรบหรือเปล่าไม่รู้ แต่ที่แน่ๆสงสัยผมจะเกิดรักระหว่างรอรบแล้วมั้ง
เสียงเนือยๆที่ตอบมาทำให้แพรพลอยต้องหันไปมองเขาอีกครั้ง ใบหน้าคมที่เห็นรางๆนั่นทำท่าคล้ายครุ่นคิดอะไรบางอย่างกับคำพูดของตัวเองจนเธออดสงสัยไม่ได้
คุณพูดแปลกๆ ชั้นพูดเล่นคุณก็เอามาคิดเป็นตุเป็นตะอย่างนั้นเหรอ คุณไม่ใช่ทหารนี่
จะไปรบกับใครที่ไหนได้
แพร คุณจะอยู่ที่นี่นานแค่ไหน
เขากลับถามเธอด้วยเรื่องอื่นขึ้นมาก่อนชะลอรถและจอดสนิทข้างๆทาง และหันมามองเธออย่างจริงจัง สายตาห่วงใยนั่นกระมังทำให้หญิงสาวลดความหวาดระแวงการจอดรถปุบปับของเขา
สองสามวันมังคะ คุณถามทำไมหรืออยากไล่ฉันกลับเร็วๆ
ไตรภพถอนใจแผ่วยาวเมื่อได้ยินคำตอบนั่น เขาไม่รู้หรอกว่าไร่ที่อยู่จะเกิดเรื่องขึ้นมาเมื่อไหร่ แต่ก็คิดว่าน่าจะเร็วๆวันนี้ เมื่อก่อนเขาเองก็ไม่ได้คิดอะไร คิดแต่ว่าอย่างมากก็แค่ตาย แต่พอมาเจอเธอแค่วันเดียวเขากลับห่วงใยเธอขึ้นมา ไม่อยากให้เธอเห็น หรือรับรู้เรื่องราวต่างๆเพราะกลัวจะตกใจหรือเป็นอันตราย ถ้าเป็นไปได้เขาก็ไม่อยากให้เธออยู่ที่นี่ ถึงแม้มันจะขัดกับความต้องการของหัวใจเขาที่อยากอยู่ใกล้เธอก็เถอะ
ชายหนุ่มนั่งคิดอะไรอยู่คนเดียวเป็นครู่ก่อนจะรีบปรับสีหน้าและแววตา จนกลายเป็นยิ้มละมัยและแววตาพร่างระยิบ แค่นั้นแพรพลอยก็ผงะห่างทันควันทั้งปรามเสียงรัว
อย่านะ ห้ามเด็ดขาด
รู้รึไงว่าผมจะทำอะไร เขาถามทั้งรอยยิ้มที่ปิดบังความหวั่นวิตกของตัวเอง
รู้สิ ถอยไปห่างๆเลยนี่มันจะถึงบ้านแล้วนะเดี๋ยวใครเดินออกมาก็เห็นเท่านั้น ชั้นเสียหายนี่นา
ไม่มีใครออกมาหรอกน่ามันดึกแล้ว อีกอย่างเดี๋ยวคุณกลับไปผมก็คิดถึงแย่
ร่างสูงที่ขยับเข้าใกล้ทำให้หญิงสาวเบนตัวเบียดมุมประตูรถแน่น ก่อนร้องอุทานออกมาเมื่อเบาะที่นั่งพิงอยู่ล้มวืดลงไปพร้อมๆกับร่างเธอ
แพรพลอยพยามปลดตัวล็อคที่รัดร่างไว้เป็นระวิง และเธอก็ต้องแปลกใจเมื่อเขากลับช่วยปลดให้ หญิงสาวโล่งใจได้ครู่เดียวก็ต้องดิ้นรนขัดขืนเป็นพัลวันเมื่อร่างสูงนั้นข้ามมาหาและทาบร่างลงมาทั้งตัวบนร่างเธอพลางกอดไว้แน่น ใบหน้านวลส่ายหนีเมื่อรู้ว่าเขาจะทำอะไรแต่ก็ไม่สามารถหนีไปไหนได้เมื่อถูกตรึงไว้ด้วยมือของเขา ครู่เดียวริมฝีปากร้อนจัดก็ทาบลงมาหนักหน่วง
หญิงสาวพยายามต่อสู้ดิ้นรนอยู่ใต้ร่างแข็งแกร่งที่เบียดชิด มือเล็กๆทั้งคู่ดันไหล่กว้างไว้แน่นทั้งปิดปากตัวเองสนิท เธอได้ยินเขาหัวเราะแผ่วพร่าขณะคลึงไล้ริมฝีปากเหมือนไม่เดือดร้อนสักนิดกับการต่อต้านของเธอ แพรพลอยแทบจะครวญเสียงแผ่วเมื่อชายหนุ่มไล้ลิ้นเล่นบนกลีบปากปิดสนิทหลายต่อหลายครั้ง
เขาหยอกเย้าริมฝีปากเธอเล่นอย่างเพลิดเพลินทั้งขบเม้มและดูดดึงแผ่วเบาสลับรุนแรง เสียงหายใจหอบของหญิงสาวทำให้ชายหนุ่มต้องเบียดร่างลงมากกว่าเก่า ก่อนจะดึงมือบางข้างหนึ่งที่ดันไหล่ตนเองออกและจับสอดเข้าไปตามรอยแยกของเสื้อที่หน้าอกตัวเอง เท่านั้นก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้หญิงสาวในอ้อมแขนเบิกตาโพลงและเผยอปากด้วยความตกใจ เขาไม่รีรอเลยที่จะฉวยโอกาสนั้นประกบเรียวปากอิ่มแน่นและสอดลิ้นลงลึกอย่างนุ่มนวล ร่างบางที่เกร็งเยือกใต้ร่างตัวเองทำให้เขาต้องกอดเธอแน่นกระชับมากกว่าเดิม ก่อนจะสาธิตการจูบที่เร่าร้อนอ่อนหวานจนร่างบางอ่อนระทวย
นานจนหญิงสาวแทบขาดใจกว่าเรียวปากร้อนนั้นจะถอดถอนออกไปและเลื่อนไล้ไปตามแก้มนุ่มก่อนจบลงที่ใบหูเล็กๆของเธอจนขนลุกกรูเกรียวไปทั้งตัว ใบหน้าคมซบแนบอยู่ข้างซอกคอขาวเป็นครู่กว่าจะเอ่ยเสียงแผ่วพร่าออกมา
ผมรักคุณจังแพร อยากนอนกอดแบบนี้ทั้งคืนแต่ตอนนี้คงเป็นไปไม่ได้
หญิงสาวค่อยดึงมือออกมาจากอกเขาก่อนต่อว่าทั้งหน้าแดงเรื่อ
คุณแย่มาก ทำไมชอบเอาเปรียบชั้นเรื่อย
บอกแล้วไงว่ารักน่ะ พอรักแล้วก็อยากชื่นใจบ้างเล็กๆน้อยๆแค่นี้ให้ไม่ได้รึไง
แต่คุณไม่ถามชั้นซักคำว่ารักคุณหรือเปล่า อยู่ๆก็มาทึกทักเอาง่ายๆได้ยังไง
ไม่ถามหรอก ผมรู้ว่ารักคุณก็พอ เขาตอบเสียงรื่นรมย์ก่อนหอมแก้มเธออีกครั้ง
คุณ..จะ..จะรักชั้นโดยไม่สนใจว่าชั้นรักคุณหรือเปล่านะรึ
เสียงงุนงงของเธอทำให้ชายหนุ่มผงกร่างขึ้นมามองอีกครั้ง เขาแทบจะหัวเราะออกมาเมื่อเห็นแววตาขุ่นของเธอรวมทั้งริมฝีปากที่น่าจะบวมนิดๆด้วย ก่อนจะตอบเธอไปทั้งรอยยิ้มอบอุ่น
ผมไม่สนว่าคุณจะรักผมหรือเปล่า ผมรู้แต่ว่าผมรักคุณเท่านั้นก็พอแล้วไม่ใช่รึ ...นี่ที่รักผมน่ะไม่ใช่คนโลภมาก คุณอาจจะรักผมหรือเมตตาผมแค่นิดหน่อยผมก็พอใจแล้วเพราะ นิยามความรักของผมก็คือ ถ้าผมรักใครผมจะรักทั้งใจและในเมื่อผมมีหัวใจแค่ดวงเดียว
ผมต้องรักได้แค่ครั้งเดียวและคนเดียวเท่านั้น เพราะอย่างนี้ไงแพรผมจึงต้องประคับประคองหัวใจตัวเองเอาไว้ให้ดีเพื่อรอใครสักคนที่บอกว่าใช่ และตอนนี้ผมเจอแล้ว นั่นก็คือคุณ
ชายหนุ่มหยุดพูดไปครู่พลางไล้หลังมือที่แก้มนวลนั้นเบาๆก่อนจะเอ่ยเสียงนุ่มขึ้นอีกครั้งทั้งสายตาหวานระยิบจับนิ่งที่ดวงตาทั้งคู่ของเธอ
แพร...ถ้าคุณให้ทั้งหมดกับผมไม่ได้ ผมขอแค่เศษเล็กๆในหัวใจคุณสักนิดหน่อยก็พอแล้วที่รัก ผมไม่ต้องการมากมายเลยเพราะความรักเล็กๆแค่นั้นของคุณ สามารถช่วยเหลือผมได้ แต่สำหรับผม ...ผมให้คุณได้ทั้งหัวใจและร่างกายของผมถ้าคุณต้องการ
น้ำเสียงอ่อนโยนยามสารภาพความรู้สึกตลอดจนความถ่อมตนที่วอนขอความรักจากเธอแค่เพียงเล็กน้อยนั้นทำให้หญิงสาวถึงกับน้ำตารื่น เธอไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่าจะมีผู้ชายคนไหนที่ขอเพียงเศษเสี้ยวของความรักจากผู้หญิงทั้งๆที่เขาสามารถให้ผู้หญิงคนนั้นกลับคืนได้ทั้งหัวใจและร่างกายของเขา แพรพลอยหลับตาลงด้วยความรู้สึกอ่อนหวานกับคำพูดนั้นจนอดไม่ได้ที่จะตอบเขากลับไปเสียงแผ่ว
ชั้นไม่เคยคิดว่าจะแบ่งความรักเล็กน้อยให้กับใครได้ เพราะถ้าชั้นรัก ชั้นก็จะให้เขาทั้งหมดเหมือนกัน แต่ตอนนี้ชั้นยังไม่พร้อม..
ไม่เป็นไรที่รักผมรอได้เขาเอ่ยเสียงทุ้มนุ่มนวลจนหญิงสาวอดปลาบแปลบในใจไม่ได้
คุณภพคะทำไม...คุณ..ถึงรักชั้น
ความรักไม่มีเหตุผลหรอกแพร ถ้ามันจะเกิดก็เกิดขึ้นได้โดยที่เราไม่รู้ตัว จริงอยู่ที่ผมอาจจะไม่เคยมีความรักมาก่อน แต่ผมก็คิดว่าถ้าถึงเวลาผมน่าจะรู้ได้ด้วยตัวเอง...และเมื่อผมเห็นคุณครั้งแรกผมก็รู้ว่าคุณคือคนที่ผมรออยู่..
ใบหน้าคมนั้นซบลงแนบกับข้างๆศรีษะเธออีกครั้งก่อนจะดึงร่างบางมากอดกระชับแน่นพลางกระซิบเสียงอ่อนหวานที่เขาตั้งใจกลั่นออกมาจากจิตใจของตนเองโดยแท้
.แพรผมอยากจะบอกอะไรคุณสักอย่าง ต่อไปในอนาคตถึงคุณจะไม่รักผมและอาจจะแต่งงานไปกับคนอื่นผมก็จะยังรักและรอคุณอยู่เสมอ...เพราะคุณจะเป็นผู้หญิงคนเดียวสำหรับผมจริงๆ
สิ้นเสียงหวานนุ่มนวลนั้นแพรพลอยก็น้ำตารินออกไปแล้ว หญิงสาวสะอื้นในขณะที่เช็ดน้ำตากับอกกว้างนั้นทั้งเอ่ยเสียงแผ่วออกมาเสียงขาดเป็นห้วง
หยุดพูดเถอะค่ะคุณภพ ชั้นไม่อยากฟัง
ร้องไห้ทำไม ผมพูดอะไรไม่ดียังงั้นรึที่รัก
ไม่ใช่ แต่ชั้น...
เธอพูดไม่จบประโยคน้ำตาก็เริ่มพรูออกมาอีก เธอจะบอกเขาได้อย่างไรว่าคำพูดนั้นมันเสียดแทงใจเธอขนาดไหน เขาบ้าไปหรืออย่างไรจึงสามารถทนรอคอยคนที่ตัวเองรักได้ขนาดนั้น..รอทั้งๆที่ไม่มีความหวังเขาก็จะรออย่างนั้นหรือ แค่เธอนึกภาพตามที่เขาพูด
ก็อดร้องไห้ออกมาไม่ได้ แพรพลอยสูดน้ำมูกหลายครั้งกว่าจะหยุดเสียงสะอื้น ก่อนจะเอ่ยออกมาเสียงแผ่วอายๆ
คุณภพคะ ชั้นไม่อยากให้คุณรอนานขนาดนั้น
ไม่เป็นไรที่รักผมบอกว่ารอก็จะรอ จนกว่าคุณจะพร้อม
เสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่นที่ยืนยันกลับมาทำให้แพรพลอยต้องคิดใหม่อีกครั้ง ความจริงตอนนี้เธอยังไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่ารักเขาหรือเปล่า แต่ถ้าถามว่ารังเกียจมั้ยกับการกระทำบางอย่างของเขา เธอกลับได้คำตอบว่าไม่ได้รังเกียจมากมายเหมือนคนอื่นๆที่เคยแตะต้องร่างกายเธอบ้างยามเผลอ ขนาดแค่มีเพื่อนหนุ่มคนหนึ่งแอบหอมแก้มเธอยังตบเสียหน้าหัน และเลิกเป็นเพื่อนกันในที่สุดแต่กับเขาคนนี้ ถึงแม้เธอจะขัดขืนการล่วงเกินของเขาแต่ก็กลายเป็นสมยอมในตอนท้ายทุกครั้งไป หรือเพราะเธอพอใจในตัวเขาก็ไม่รู้หญิงสาวนิ่งคิดไปนานก่อนจะตัดสินใจเป็นครั้งสุดท้าย
งั้นตอนนี้ชั้นเปลี่ยนใจใหม่ก็ได้...ชั้นแบ่งให้คุณสักครึ่งก็แล้วกัน ที่เหลืออีกครึ่งค่อยมาเอาตอนชั้นเรียนจบ
ชายหนุ่มหัวใจเต้นกระหน่ำรุนแรงก่อนเคลียจมูกไปทั่วใบหน้างดงามเหมือนตุ๊กตานั่นพลางพึมพำเสียงเครือ
ขอบคุณที่รัก ที่คุณให้ผมมากขนาดนี้
คุณไปหัดพูดหวานๆแบบนี้มาจากไหนคะนี่ เธอถามเสียงแผ่วหลังดันหน้าเขาออกห่างจนได้ ก่อนจะมองสบกับตาคมที่ทอแววพร่างของเขา
ไม่ได้หัดเลยแต่ผมพูดจากความรู้สึกของผมต่างหาก
คุณรู้มั้ยคะคุณภพ ถ้าคุณไปพูดแบบนี้กับผู้หญิงคนไหนร้อยทั้งร้อยก็ใจอ่อนทั้งนั้นแหละ
ผมไม่สนผู้หญิงร้อยทั้งร้อยที่คุณว่าหรอกแพร และไม่คิดจะพูดให้ใครฟังด้วยเพราะผมจะพูดแบบนี้กับคุณคนเดียวเท่านั้น
หญิงสาวมองใบหน้าคมที่ส่งยิ้มละมุนมาให้ขวางๆก่อนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกปลื้มกับคำพูดหวานๆนั่น แต่เรื่องอะไรที่เธอจะบอก แค่นี้มันก็น่าอายจะตายที่ไปตอบรับรักผู้ชายที่เพิ่งเจอหน้ากันแค่วันเดียว ความอายกระมังที่ทำให้เธอแขวะเขาแทน
กลับกันได้หรือยังคะ สงสัยมดเต็มรถแล้วมั้ง
ถึงว่าผมรู้สึกคันยุบยิบชอบกล
เขาตอบกลับมาทั้งเสียงกลั้วหัวเราะและกว่าจะลุกขึ้นจากเบาะที่ปรับลงจนแบนราบได้ชายหนุ่มก็จูบแก้มผ่องนั้นอีกหลายครั้งจนเธอเอะอะขึ้นมานั่นแหละร่างสูงจึงย้ายกลับไปที่เดิมของตนเองพร้อมใบหน้ายิ้มกระจ่าง
.......................................................................................................................................................
หนุกมาก ... มาอัพต่อเร็วๆน๊า ...
หนุกมาก มาอัพต่อเร็วๆ นะ
ขอสมัครเป็นแฟนคลับด้วยอีกคนแล้วกัน เพิ่งเข้ามาอ่านเลยติดหนึบเลย ไม่ยอมไปไหนเลยนะเนี่ย
เยี่ยมมมมม จริงๆๆๆๆๆ นับถือๆๆๆ
ยินดีต้อนรับจ้า..Evelyn ที่ว่าติดหนึบเพราะเป็นตุ๊กแกป่าว..คริคริ
y2k จ๋าเจ๊พยาย้าม พยายาม ที่จะเขียนเรื่อยๆ แต่ว่าบางครั้งคนเราก็คิดสับสนเองซะงั้น
จะตั้งใจอยู่ในร่องในรอย ไม่เที่ยวเตร่ไปวันๆ ข้าน้อยขอสัญญา...อาเมน
หายไปไม่กี่วัน..นั่งอ่านมันเลยทีนี้55+...สนุกจี๊ดจ๊าดเหมือนเดิมค่ะเจ๊..นายไตรภพนี่มาแรงทำคะแนนแซงพี่หมีของเราไปได้ไงเนี้ย..เร่งๆหน่อยนะพี่หมีเดี๋ยวอดกินยายไหมตัวแสบไม่รู้ด้วยนะ..อิอิ..(คิดลึกอยู่คนเดียว55++)
อ่านแล้วสนุกมากๆเลยค่ะ
จนเผยอ่านรวดเดียวจบ
รอลุ้น 3 คู่นี้มากๆเลย
รีบมาต่อเร็วๆนะค้า........
ช่วยด้วยคร่า...ตอนนี้ติดเจ๊มากกว่าแควนซะอีก..ทำไงดีคร้า
รอ ร๊อ รอ
ขอให้เจ๊สมองปลอดโปร่ง คิดไรขอให้ได้แต่เรื่องหนุกๆนะจ๊ะ (ขอร้องห้ามป่วย ห้ามเคลียดนะจ๊ะ)
อัพให้ได้อย่างหนำใจจริง ๆ
อ่านซะสุดยอดไปเลย
มาอัพอีกน่ะคะเจ๊ จา-รอ-อ่านนนนนน
อ้าเจ๊........ขอบคุณสำหรับคำแนะนำนะช่วงนี้ไม่ได้มาอัพเพราะมัวแต่ช่วยหนูบีของเจ๊แหละ ไม่อยากบอกเลยว่ามันใช้งานหนูยังกลับทาส.......เฮ้อแต่ทำไงได้มันเพื่อนหนูนี่นา ยังไงก็ขอบใจสำหรับคำแนะนำนะ.......บาย
ป.ล. สนุกมากเลยเจ๊ รักษาสุขภาพระวังไมเกรนด้วยนะ(หนูก็เป็นเหมือนกัน แต่ไม่ค่อยจะแสดงเท่าไหร่)............บายแล้วนะ
หวาดดีค่ะเจ๊ ยังอ่านไปไม่ถึงไหนเลยอ่ะเจ๊
เนื่องจากวันนั้นกะจะอ่านให้จบ แต่แม่หนูดันบอกให้ไปนอนก่อน
งานนี้เลยไม่จบเลย วันนี้ก้อมีเวลาว่างแล้วเลยมาอ่าน
กำลังลุ้นๆเล็ก งิงิ จะรีบตามอ่านให้ทันนะค่ะเจ๊ ^^
ขอทายแล้วกัน เดามั่วๆว่าชื่อ ทรายใช่ป่าว (ถ้าไม่ใช่ก็ใกล้เคียงละวุ้ย)
ขอบคุณ tamako กับ บาร์บี้ และ y2k และยายพายที่ชอบหายหน้าไปประจำ
โห....คุณวาคิมนี่จีบหญิงเก่งขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย
แค่เจอคนรักเก่าแค่เนี๊ย จำขั้นตอนการจีบขึ้นมาได้ทันทีเลยรึนี่
หวาดดีค่ะเจ๊ หนูอ่านจบแล้วคร้า
กลลวงรักออกวางขายแล้วหรอค่ะเจ๊
เด๊วจะรออ่านนะค่ะ ออกเมื่อไหร่ เด๊วมีเงิน
ซื้อเลย จิงๆแล้ภาค1 หนูเองก้อยังไม่ได้อ่านด้วยซ้ำอ่ะค่ะ
แต่ก้อพอรู้เรื่อง เพราะอ่านมานิดหน่อย เด๊วออกเมื่อไหร่
จะซื้อเก็บมาเป็นสมบัติเลยค่ะเจ๊ มาอัพต่อเร็วๆนะค่ะเจ๊
รออยู่ค่ะ เรื่องนี้หลอนน่ากลัวดีนะค่ะเจ๊ ^^
เจ๊ขา คุกก้า มารายงานตัวค่ะ หลังจากที่ไปนอนดรงบาลมานาน เนื่องจาก
เปนอีสุกอีใส และไป กินยาแอสไพลินเข้า เกือบเเย่ พอกลับมามาตามอ่าน
เรื่องของเจ๊ สนุกมากๆเลยค่ะ รีบๆอัพอีกนะค่ะ
ยินดีด้วยกับกลลวงรักของเจ๊ค่ะ หน้าปกสวยเชียว ไว้วางแผงแล้วเจ๊อย่าลืมแวะมาโฆษณาอีกเน้อ
ส่วนไฟรักกลางใจ กำลังอ่านติดลมเลยจบตอนซะแล้ว รีบมาต่อตอนที่ 25 น๊าค้าเจ๊คนสวย
เจ๊จ๋า..ดีใจด้วยจ้ากับหนังสือ ออกยัง จะติดตามจ้า
ชอบอ่านน่ะ แต่ไม่ชอบเขียน ขอเป็นผู้อ่านที่ดีอย่างเดียวนะคะ


Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |