 |
<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/36218" type="text/javascript"></script> |
 |
ไฟรักกลางใจ
แพรวา..หญิงสาวตัวคนเดียวที่จับพลัดจับพลูมาอยู่ท่ามกลางดงชายหนุ่มห่ามๆนับสิบ..หนึ่งในนั้นคือ..พี่เบิ้มของทุกคน
ผู้ชายดิบเถื่อนที่พร้อมจะตบใครก็ได้ในรัศมีมือเอื้อมถึง และไม่เว้นแม้แต่เธอ (ฝันไปเถอะว่าชีจะยอม)...(อัพตอนที่ 23...OK)
post ครั้งแรก: Fri 11 April 2008, 1:04 am ปรับปรุงล่าสุด: Thu 15 May 2008, 8:42 pm
อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด
|
หน้า : 5 บทที่ 5 เริ่มพบต้นเหตุแปลกๆ
หน้า : 6 บทที่ 6 ความลับที่น่ากลัว
หน้า : 7 บทที่ 7 โดนอีกแล้ว
หน้า : 8 บทที่ 8 ยังมีหนี้ที่ยังไม่ได้ใช้ (ตอนหน้านะกิ้วกิ้ว)
หน้า : 9 บทที่ 9 ทีใครทีมัน
หน้า : 10 บทที่ 10 เจอซะแล้ว
หน้า : 11 บทที่ 11 หาเรื่องอืกจนได้
หน้า : 12 บทที่ 12 ถึงผมจะร้ายแต่ก็เพราะรักนะครับ
หน้า : 13 บทที่ 13 หวั่นไหวซะแล้ว
หน้า : 14 บทที่ 14 รักเขาข้างเดียวอีกคน
หน้า : 15 บทที่ 15 คิดถึงครับผม
หน้า : 16 บทที่ 16 นายตัวร้าย
หน้า : 17 บทที่ 17 นายตัวร้าย 2
หน้า : 18 บทที่ 18 สาวเจ้าเล่ห์
หน้า : 19 บทที่ 19 หนุ่มปากแข็ง
หน้า : 20 บทที่ 20 รักจนได้
หน้า : 21 บทที่ 21 ความในใจของนายตัวร้าย
หน้า : 22 บทที่ 22 ผมจะจีบยายไหมละนะ *-*
หน้า : 23 ขอโฆษณาเรื่องกลลวงรักภาค 1 หน่อยจ้า (just update)
หน้า : 24 บทที่ 23 แผนอะไรของพี่เบิ้ม (just update)
หญิงสาวฟังคำพูดนั้นก็แทบไม่เชื่อ เท่าที่รู้มามันไม่ใช่แบบที่เขาพูดจนนิดเดียว เมื่ออดรนทนไม่ไหวเธอจึงลุกขึ้นยืนพรวดก่อนเอ่ยเสียงรัว
ชั้นขอตัวสักครู่ เดี๋ยวจะกลับมาคุยด้วยใหม่
แพรวาออกมาจากเก้าอี้ยาวได้อย่างไรไม่รู้เหมือนกัน เธอรีบจนลืมระวังหรือคิดเรื่องอะไรทั้งนั้น หญิงสาวหลุดออกมาจากโต๊ะได้เธอก็เดินกึ่งวิ่งไปที่รถตัวเองซึ่งพวกนั้นน่าจะจะการเอากลับมาไว้ที่นี่ หลังจากเปิดประตูรถได้เธอก็เข้าไปนั่งก่อนกดโทรศัพท์แล้วเอ่ยเสียงสั่น
ขอสายคุณวุฒิหน่อยจ๊ะหลิว
รอแป๊บนะคะพี่ไหม....ว่าแต่เป็นไงบ้างพี่ ราบรื่นดีมั๊ย...พี่ไหมยังครบสามสิบสองอยู่รึเปล่า เค้าเป็นไงบ้าง...ไร่สวยมั๊ย
หลิว..พี่ขอสายคุณวุฒิด่วนเลยจ๊ะ..เดี๋ยวค่อยคุยกันนะ
ค่ะๆ รอแป๊บบบ
แพรวถอนใจเฮือกเมื่อเสียงซักไซ้นั้นหายไป ครู่เดียวเสียงนุ่มๆของคนเป็นเจ้านายก็ดังขึ้น
ว่าไงไหม มีปัญหาอะไรบ้างหรือเปล่า
มีค่ะหัวหน้า...ไหมไม่เข้าใจเลยที่เค้าพูดให้ฟัง..ตกลงเค้าเลือกเราหรือเราเลือกรับเค้ากันแน่ค่ะ
อะไรกันไหม..ใครเลือกใคร วุฒิชัยถามน้ำเสียงสงสัย
ก็เค้าบอกว่า เค้าเป็นฝ่ายเลือกจ้างเรา ไม่ใช่เราเลือกรับเค้า...ไหมไม่เข้าใจ
มันต่างกันตรงไหนรึไหม ใครจะเลือกใครก็ต้องทำงานเหมือนกันไม่ใช่หรือ
ต่างกันสิคะ ไหมมาที่นี่เพราะไม่มีใครยอมมา ทุกคนบอกแต่ว่าเค้าพูดยาก เรื่องมากไม่มีใครต้องการลูกค้าแบบนี้ ไหมมั่นใจจนพูดกับเค้าไปว่าเราเป็นบริษัทเดียวที่รับจ้างเค้า
แต่เค้าบอกว่าเค้าเป็นฝ่ายเลือกเรา...คุณวุฒิค่ะถ้าเป็นอย่างที่เค้าพูดจริงไหมเสียความรู้สึกนะ ไหมคิดมาตลอดการเดินทางที่เลวร้ายว่าเค้าต้องง้อเราไม่ใช่เราง้อเค้า แล้วแบบนี้มันหมายความว่ายังไง
คุณไหม ผมบอกคุณตรงนี้เลยนะว่าอย่าคิดมาก ทำงานของคุณไปเถอะ..ถ้าทุกอย่างโอเคค่าคอมมิชชั่นของคุณผมจะเพิ่มให้อีกห้าเปอร์เซ็นต์ ตกลงตามนี้นะคุณไหม..ทำงานให้สำเร็จ อย่าให้เสียชื่อบริษัท และผมหวังว่าคุณคงทำได้ดีเหมือนทุกครั้ง
แพรวานั่งกำโทรศัพท์แน่นเมื่ออีกฝ่ายวางสายไปหลังพูดจบ ตกลงเธอไม่รู้อะไรเพิ่มขึ้นเลย แล้วอย่างนี้เธอจะทำงานอย่างไรถ้าเป็นจริงเหมือนที่เขาพูด และจากคำขอร้องแกมบังคับของเจ้านายยิ่งทำให้เธอค่อนข้างมั่นใจว่า ที่ผู้ชายคนนั้นพูดมาน่าจะเป็นจริงเสียแล้วก็ไม่รู้
หญิงสาวค้นเอกสารในซองออกมาก่อนจะไล่สายตาไปตามภาพถ่ายขนาดต่างๆที่อยู่ในมือ มันเป็นภาพของที่ซึ่งเธอจะต้องไปติดต่อซื้อขายให้กับเขา ซึ่งขนาดของมันใหญ่ไม่ใช่เล่น เนื้อที่ของที่ดินแปลงนั้นทั้งหมดร่วมร้อยไร่ แต่ที่เขาต้องการแค่ ห้าสิบซึ่งมันก็กินอาณาเขตครึ่งหนึ่งของที่แห่งนั้น ที่สำคัญเจ้าของไร่นี้มีปัญหากับเขาเสียด้วย
แพรวาถอนใจแผ่วด้วยความเหนื่อยใจ เธอกะเกณฑ์แผนการและวิธีติดต่อซื้อขายมาเสียดิบดี ทั้งด้วยความคิดที่ว่าบริษัทเธอถูกเค้าง้อทำให้สะดวกใจมากกว่าที่จะพูดคุยแนะนำกับผู้ชายหลายนามคนนั้น แต่กลับเป็นว่า เขาต่างหากที่อยู่เหนือบริษัทเธอซึ่งมันทำให้ความรู้สึกเชื่อมั่นในทีแรกหายไปเกือบหมด หญิงสาวอยากได้อะไรสักอย่างมาเพิ่มกำลังใจในการทำงานคราวนี้ แต่ตอนนี้สิ่งที่เธอต้องการมากที่สุดคือ ...ยาดม
ร่างเล็กๆที่เดินระทดระทวยกลับมาทำให้ชายหนุ่มต้องกลั้นยิ้ม ก่อนซัดผัวะไปบนมือที่นวดไหล่และทำท่าเลยไปจนถึงศรีษะ
เตะผมทำไมพี่เบิ้ม วิชาญถามกวนๆก่อนจะโดดหลบออกไปเมื่อเห็นเท้าที่วางพาดโต๊ะทำท่าย้ายลงมาที่ร่างตัวเอง
มือโว้ยไม่ใช่ตีน เดี๋ยวพ่อก็ประเคนให้แดกซะจริงๆ...ห่านี่กูบอกแล้วห้ามยุ่งกับหัวกู เสือกไม่จำ
ขอโทษคร้าบ ผมลืมไปว่า..หัวนี้ห้ามยุ่ง คนที่จับได้มีเฉพาะแม่ใหญ่คนเดียว
รู้แล้วยังเสือกทำ ชายหนุ่มบ่นพึมพำพลางตวัดสายตามองหญิงสาวที่เดินมาใกล้ ก่อนจะถามออกไป
ตกลงเรียบร้อยแล้วใช่มั๊ย...เอาเอกสารมาครบหรือเปล่า และคุณต้องใช้เวลาทำงานนานแค่ไหน ไอ้ที่ผืนนั้นถึงจะกลายเป็นของผม
เอกสารครบค่ะ แต่ว่าใช้เวลานานแค่ไหนตอบไม่ได้ หญิงสาวเอ่ยเสียงแผ่ว
ปกติคุณใช้เวลานานแค่ไหนในการทำงานแต่ละครั้ง
ถ้ารู้เรื่องกันเร็วก็แค่สองสามวัน แต่ถ้ามีปัญหาหน่อยก็เป็นอาทิตย์ แต่กรณีของคุณชั้นให้คำตอบไม่ได้
มันยากกว่าคนอื่นรึไง...ยากตรงไหนเรอะ
คุณค่ะ เท่าที่ชั้นรู้มา คุณน่ะเป็นไม้เบื่อไม้เมากับเจ้าของที่ตรงนั้น ถ้าเค้ารู้ว่าจะต้องขายให้คุณชั้นกลัวว่ามันจะยากนะสิ
แต่ผมสู้ราคานะคุณแพรวา ผมไม่ได้คุยยากเหมือนที่คุณรู้มาผมยอมทุกอย่างเค้าจะเรียกเท่าไหร่ก็ได้...ความจริงไอ้ที่สับปะรังเคตรงนั้นน่ะขายไม่ออกด้วยซ้ำ
ถ้าที่มันสับปะรังเคจริงคุณจะซื้อทำไมละคะ ทำไมคุณไม่ซื้อที่ผืนอื่น แล้วเท่าที่ชั้นรู้
ที่ของคุณตอนนี้นะมันก็น่าจะมากเกินความจำเป็นด้วยซ้ำไป
ผมอยากได้ตรงนั้น...คุณมีหน้าที่ติดต่อซื้อขายไม่ใช่รึคุณก็ทำของคุณไปสิ หรือว่าหมดฝีมือเสียแล้ว เขาเอ่ยเสียงคล้ายเยาะขึ้นมา
แพรวาเกือบจะรับปากไปด้วยความหมั่นไส้กึ่งโมโห แต่หลังจากคิดดูแล้วเธอก็เกิดท้อใจขึ้นมาดื้อๆ หญิงสาวสบตาคมกริบนั่นก่อนจะยิ้มแห้งแล้งให้เขา
ชั้นคงทำไม่ได้จริงๆละค่ะ สงสัยคงต้องเปลี่ยนคนทำงาน...เอาอย่างนี้นะคะชั้นขอตัวกลับบริษัทก่อนแล้วจะเปลี่ยนคนมาทำงานให้คุณ จะเลือกนักซื้อฝีมือเอกมาให้เลยค่ะ
ร่างสูงนั้นลุกพรวดขึ้นทันควันก่อนจะตะคอกเสียงดังไปทางกลุ่มคนงานที่ทานอาหารกันจนอิ่มและเดินสูบบุหรี่เล่นอยู่แถวนั้น
ไปทำงานได้สายมากแล้วนะโว้ย...เสียเวลาเป็นบ้า
เสียงห้วนดุดันซึ่งบอกถึงอารมณ์ของเขาในขณะนี้ได้เป็นอย่างดีทำให้หญิงสาวระล่ำ
ระลักเอ่ยออกมา
คุณค่ะ ชั้นบอกแล้วว่าจะหาคนมาทำงานให้ บริษัทยังรับงานของคุณอยู่นะคะ
แพรวา ผมว่าบริษัทคุณไม่ต้องส่งใครมาอีกแล้ว ขนาดคุณยังไม่อยากทำ คนอื่นก็คงเหมือนกัน แปลกนะที่ผมมองบริษัทคุณผิด คิดว่าน่าจะทำงานเล็กๆแค่นี้ได้แต่ไม่เป็นไรถึงคุณไม่ทำที่อื่นก็รับทำแน่...ระวังตัวไว้เถอะแพรวา คุณเองนั่นแหละจะเดือดร้อนเมื่อกลับถึงที่ทำงานของตัวเอง
ชายหนุ่มเอ่ยจบทั้งทิ้งสายตาเหยียดหยามให้เธอเห็นก่อนจะก้าวยาวๆหนีเข้าไปในบ้าน
กริชเพชรมองหญิงสาวร่างเล็กที่ยืนด้วยท่าทางหมดอาลัยตายอยากจนอดเข้าไปปลอบไม่ได้
คุณแพรวา ผมว่าคุณน่าจะรับงานนี้ด้วยตัวเองไม่ดีรึ...คุณคิดดูสิถ้าคุณกลับไปใครจะมาแทนคุณ...คุณคิดหรือว่าก่อนที่คุณจะมาที่นี่เจ้านายคุณไม่ได้เลือกคุณไว้แล้วให้มาทำงานนี้ ถ้าเค้าให้คนอื่นทำจริงทำไมต้องส่งคุณมาด้วย....คุณแพรวา เท่าที่ผมเห็นคุณช่วงสั้นๆผมว่าคุณน่าจะเป็นนักสู้คนหนึ่งแล้วทำไมถึงยอมถอยง่ายๆเสียยังงี้
คุณเพชรค่ะ ชั้น...ชั้นเสียความรู้สึกตั้งแต่รู้ว่าตัวเองถูกหลอก ความจริงชั้นก็อยากทำ
นะคะเพียงแต่ตอนนี้มันคิดอะไรไม่ออกจริงๆ มันมืดแปดด้านไปหมด ชั้นกะเกณฑ์อะไรไม่ได้เลย ชั้นไม่รู้รายละเอียดซักเรื่อง ไม่รู้แม้กระทั่งเจ้าของที่ตรงนั้น และยิ่งไม่รู้เกี่ยวกับพี่เบิ้มของคุณ ชั้นอยากกลับไปหารายละเอียดก่อนนะคะ อยากมีข้อมูลมากกว่านี้ แล้วชั้นจะตัดสินใจอีกที
แต่เค้าใจร้อนคุณก็เห็นไม่ใช่รึ เค้าอยากได้ที่ตรงนั้นมากยอมทุกอย่างแม้กระทั่งสู้ราคา
ทำไมเค้าถึงอยากได้ละคะ มันต้องมีเหตุผลสิ ...คุณเพชรพอจะบอกได้มั๊ย
ผมไม่ทราบ คุณต้องให้เค้าเล่าให้ฟังเอง
คุณเพชร คุณดูสิขนาดข้อมูลแค่นี้ชั้นยังไม่รู้เลย แล้วถ้าชั้นจะทำงานจริงๆชั้นจะไปคุยกับเจ้าของที่เค้าได้ยังไง ถ้าเค้าถามชั้นจะตอบแบบไหน
คุณเป็นคนทำงานคุณก็หาข้ออ้างเอาสิ เลือกเอาสักข้อตอบๆไปน่าจะได้ไม่ใช่รึ
หญิงสาวให้คำตอบไม่ได้เพราะจนด้วยคำพูดและเหตุผลส่วนตัว ดังนั้นเมื่อเธอเดินกลับไปในบ้านเพื่อบอกลาเขาก็พบกับชายหนุ่มเดินสวนออกมาพอดี
ร่างสูงนั้นเดินผ่านไปโดยไม่แลด้วยซ้ำทำให้แพรวาแทบพูดไม่ออกเธอลังเลชั่วครู่ก่อนจะเอ่ยเรียกเขาไว้
คุณค่ะ ชั้นจะกลับแล้วนะ ...พรุ่งนี้คงมีอีกคนมาพบคุณ
ไม่ต้องมาแล้วแพรวา ผมตกลงจะจ้างบริษัทอื่น ในเมื่อคุณทำไม่ได้ก็ไม่ต้องทำ ผมไม่จำเป็นต้องรอ
ชั้นขอเวลาแค่วันเดียวไม่ได้หรือคะ...รับรองพรุ่งนี้บริษัทเราเริ่มงานให้คุณได้ทันที
ชายหนุ่มหันกลับมาก่อนจะยืนมองเธอนิ่งไปชั่วครู่ เขาเองก็ไม่คิดว่าผู้หญิงตัวเล็กๆคนนี้
จะยอมแพ้อะไรง่ายๆหลังจากที่นั่งทนฟังไอ้พวกนั้นเล่าถึงวีรกรรมยามค่ำคืนที่ผ่านมาของเธอ แต่เขาจะหวังอะไรเล่ากับการท้อแท้ในบางครั้งของคนโดยเฉพาะเพศหญิงที่มักอ่อนแอกว่าผู้ชายเสมอ ก็ถูกแล้วที่เขาทำงานในที่แห่งนี้โดยมีเฉพาะเพศชายเท่านั้น ...
เอาอย่างนี้มั๊ยแพรวา ผมจะให้โอกาสคุณอีกครั้ง..เพราะสงสารหรอกนะผมคิดว่าถ้าคุณกลับไปและเล่าเรื่องนี้ให้คุณวุฒิชัยฟัง รับรองเค้าไม่มีทางยอมแน่ผมบอกคุณไว้เลยดีกว่า
ตกลงผมให้เวลาบริษัทคุณหนึ่งวัน แต่คนที่จะมาทำงานวันพรุ่งนี้ต้องเป็นคุณเท่านั้น
ชั้นยังรับปากไม่ได้หรอกค่ะ ...ว่าจะเป็นชั้นที่มา คุณค่ะให้เวลาเราหน่อย...พรุ่งนี้ชั้นจะให้คำตอบได้มั๊ย
ตามใจ ถ้าพรุ่งนี้คุณไม่มา บริษัทคุณก็ไม่ต้องส่งใครมาเลยแพรวา
เขาพูดจบก็หันหลังจากไปทันควัน หญิงสาวเดินตามร่างสูงๆนั้นจนไปทันที่รถจิ๊ปคันใหญ่ก่อนเอ่ยระล่ำระลัก
คุณค่ะชั้นขอเวลาครึ่งวันก็ได้ ตอนเย็นจะให้คำตอบ
ผมไม่สน ผมไม่มีเรื่องคุยกับคุณแล้ว
คุณค่ะ..ชั้น..
หญิงสาวอึกอักก่อนใจหายเมื่อใบหน้าใต้หมวกปีกว้างหันมามองเธอขวับก่อนเอ่ยเสียงห้วนดุดัน
คิดจะทำงานกับผมต้องเลิกเรียกคุณค่ะ คุณค่ะได้แล้ว...ผมมีชื่อนะแพรวา..ไม่ต้องเรียกเหมือนไอ้พวกนั้น เพราะผมไม่ใช่พี่เบิ้มของคุณ ..ผมชื่อวาคิม
รถจิ๊ปคันใหญ่พุ่งปราดจากไปในทันทีทิ้งให้หญิงสาวยืนมองตามด้วยหัวใจทดท้ออย่างที่สุด แพรวาตัดสินใจออกมาจากไร่แห่งนั้นพร้อมความมุ่งมั่นที่หดหายไปไม่มีเหลือ
ธารน้ำแข็งแห่งไรน์ รายงานตัวเจ้าค่ะ เจ๊แต่งหนุกดีอ่ะ คอมเม้นให้หนูหน่อยสิ เป็นต้น ว่าต้องแก้ไขตรงไหนบ้าง
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 13 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 149 ดวง - โหวตเพิ่มดาว
เจ๊พี่เบิ้มของเรานี่แรงจริงๆเลยนะคะ 55+
ไอ้ที่คุณกินเข้าไปเมื่อครู่เค้าเรียกว่าตะกวด...และผมคิดว่ามันน่าจะเป็นญาติกับ....เหี้ย เนี่ยๆ สุดยอด!เลยเจ๊ 55 +
คิดได้ไงเจ๊ แร๊งแรง
ต้องขอโทษอย่างรุนแรงที่ใช้คำไม่สุภาพ แต่ขอบอก...
ไอ้ตัวอย่างว่าเนี่ย เค้ากินกันจริงๆนะเธอ ราคาไม่ใช่ถูกๆ หน้ามันเหมือนตัวเงินตัวทอง
เปี๊ยบเพียงแต่ตัวเล็กกว่าเท่านั้น...เจ๊เองก็เคยกินมาแย้ว..ตอนแรกที่รู้ก็ร้องไห้โฮเลย
หลังจากนั้นก็มิเคยกินอีกเลย เดี๋ยวจะหารูปมาโพสให้ดู ว่าน่าตามันเป็นอย่างไร
แรงนะเจ๊ กินตะกวดอ่ะ หุหุ
สนุกมาก พร่ง มาอีกน่ะค่ะ เรากำลังรู้ว่าวิญญาน เฮี้ยนรึเปล่า อิอิ แต่พระเอกถูกใจมากดิบอย่างนี้ชอบ อิอิ
อีตาพี่หมีคิมแสบได้น่าบีบคอมั่กๆๆ
หนุกมากเจ๊ ดิบ เถื่อนจริงๆ พระเอกเรา
รีบมาอัพนะเจ๊ กำลังสนุกเลย
อยากรู้จังว่าพี่หมีจะเป็นยังไงเย็นนี้
มาแว้วหายหัวไปหลายวัน55++..เจ๊พี่เบิ้มนี่เป็นหมีควายชะปะ...แต่บางทีอาจผสมลิงเข้าไปด้วย อิอิ คนอาไร้ขนเยอะนะเนี้ย...เซ็กซี่เป็นบร้า...เอิ๊กๆๆ (แอบทำสายตาลามก) เรื่องเริ่มสนุกขึ้นมาแล้ว..นางเอกเรากำลังปะติดปะต่อเรื่องอย่างผิดๆถูกๆ...อย่างนี้ต้องให้พี่เบิ้มจัดการขั้นเด็ดขาด..55++...ไปแว้วคร้าเจ๊
-w- ไอ่ตอนหน้าที่ว่า กิ้วๆๆ นิ
คนอ่านควรเตรียมอุปกรณ์มาช่วยซับเหงื่อด้วยอ่ะเปล่า อิอิ
ยังมีใครไม่นอนบ้างจะได้อัพให้โปรดรายงานตัวด่วนให้เวลาถึงตีสอง
ถ้าไม่มีเราจะไปนอนและอัพตอนเช้านะจ๊า...
ปล.เพิ่งกลับมาจากแม่สายเมื่อสักครู่นี้เองจ้า
เสร็จแน่!! ไหม...เจอผีอะยังไม่น่ากลัวเท่าเจอผีเบิ้มสุดหล่อเล้ย55++...
baraga ไปอัพของตัวเองบ้างจิ
ขี้เกียจอีกแล้วนะเธอ..ชิ ทำเนียน
สนุกค่ะมาอัพบ่อยๆๆน่ะค่ะ
ขอบคุณ ๆkasinee2526 มากๆค่ะ ที่ติดตามมาตลอด
ไม่รู้พระเอกบ้าเกินไปป่าว..
นับวันเจ๊ก็ซาดิสก์ไปเรื่อยๆ น่าจะเบรคบ้างดีมั้ยนี่
เจ๊ของเจ๊แค่ซาดิสก์นะ...แต่ของบาราก้าโรคจิตเลยนะ...เริ่มกลัวตัวเองแย้วเหมือนกันนะนี่.. พี่เบิ้มโหดๆอย่างนี้ถ้าต้องมาหวั่นไหวเพราะยัยไหมตัวแสบมันก็น่าสนุกน้าคร้าเจ๊...สู้ๆคร้า...ไปนอนก่อนแล้ว..G-Night..คร้าเจ๊
เจ๊หนุกมากเลย เจ๊นี่อัพเรื่องไหนก็สนุกไปหมดเลยน๊ะค๊ะเจ๊
อิอิ อัพต่อไปเรื่อยๆนะคะ จะเป็นกำลังใจให้คะ
หนุก หนุก อัพอีก อัพอีก
ขอบคุณค่ะคุณ satitpm ..ja-mook...w_nana30..baraga ด้วย
วันนี้ไม่ได้อัพให้เพราะมัวออกไปทูระข้างนอก ขอโทษอย่างรุนแรง
พรุ่งนี้จะอัพให้้นะคะ..ขอบคุณที่ติดตาม
ว่าแต่คุณ SATITPM เนี่ย..ระวังเป็นดาวล้อมเดือนเน้อ ดีจัยมากๆที่มีคนอ่านเป็นผู้ชายหน่ะ
สาวๆทุกคนกรี๊ดดดดดดังๆเล้ย
โห...เจ้ เป็นใครก็กลัว
แต่เข้าล็อคเลย มืดและอยู่กันแค่สองต่อสอง 5555+
ทำไปทำมาจะกลายเป็นนิยายสยองขวัญป่าวนี่
yong soo
(yong soo)
ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 1,364 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 4 เดือน
แบ่งปันความรู้ 187 ครั้ง
ได้รับดาว 177 ดวง
โหวตเพิ่มดาว
บทความอื่น
บทความแนะนำ
Blog แนะนำ
Hot Links
คลังข้อสอบ | ข่าววิชาการเล่นกล/เกม | อ่านนิยาย
ข่าวทุนการศึกษา | ลิงค์
ขอบคุณผู้สนับสนุน
Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
 สสวท. |
 มูลนิธิ พสวท. |
 พสวท. |