คุณยังไม่ได้ Log in | สมัครสมาชิก ฟรี
กลับหน้าแรก วิชาการ.คอม
<script language="JavaScript" src="http://www.vcharkarn.com/javafeed/article/36218" type="text/javascript"></script>
ไฟรักกลางใจ
แพรวา..หญิงสาวตัวคนเดียวที่จับพลัดจับพลูมาอยู่ท่ามกลางดงชายหนุ่มห่ามๆนับสิบ..หนึ่งในนั้นคือ..พี่เบิ้มของทุกคน ผู้ชายดิบเถื่อนที่พร้อมจะตบใครก็ได้ในรัศมีมือเอื้อมถึง และไม่เว้นแม้แต่เธอ (ฝันไปเถอะว่าชีจะยอม)...(อัพตอนที่ 23...OK)
ผู้เขียน: yong soo ชมแล้ว: 31,809 ครั้ง
post ครั้งแรก: Fri 11 April 2008, 1:04 am ปรับปรุงล่าสุด: Thu 15 May 2008, 8:42 pm
อยู่ในส่วน: ไม่ได้ระบุว่าให้อยู่ห้องใด
สารบัญ
20 หน้าล่าสุด | แสดงทุกหน้า | 1-20 | 21-24

หน้า : 5 บทที่ 5 เริ่มพบต้นเหตุแปลกๆ
หน้า : 6 บทที่ 6 ความลับที่น่ากลัว
หน้า : 7 บทที่ 7 โดนอีกแล้ว
หน้า : 8 บทที่ 8 ยังมีหนี้ที่ยังไม่ได้ใช้ (ตอนหน้านะกิ้วกิ้ว)
หน้า : 9 บทที่ 9 ทีใครทีมัน
หน้า : 10 บทที่ 10 เจอซะแล้ว
หน้า : 11 บทที่ 11 หาเรื่องอืกจนได้
หน้า : 12 บทที่ 12 ถึงผมจะร้ายแต่ก็เพราะรักนะครับ
หน้า : 13 บทที่ 13 หวั่นไหวซะแล้ว
หน้า : 14 บทที่ 14 รักเขาข้างเดียวอีกคน
หน้า : 15 บทที่ 15 คิดถึงครับผม
หน้า : 16 บทที่ 16 นายตัวร้าย
หน้า : 17 บทที่ 17 นายตัวร้าย 2
หน้า : 18 บทที่ 18 สาวเจ้าเล่ห์
หน้า : 19 บทที่ 19 หนุ่มปากแข็ง
หน้า : 20 บทที่ 20 รักจนได้
หน้า : 21 บทที่ 21 ความในใจของนายตัวร้าย
หน้า : 22 บทที่ 22 ผมจะจีบยายไหมละนะ *-*
หน้า : 23 ขอโฆษณาเรื่องกลลวงรักภาค 1 หน่อยจ้า (just update)
หน้า : 24 บทที่ 23 แผนอะไรของพี่เบิ้ม (just update)

หน้าที่ 5 - บทที่ 5 เริ่มพบต้นเหตุแปลกๆ
หน้านี้ต้องการความช่วยเหลือในการแก้ไข ช่วยแก้ไขได้ที่นี่

แค่รถจิ๊ปที่เธอนั่งหลังขดหลังแข็งมาเกือบสามชั่วโมงเลี้ยวเข้ามาบริเวณลานกว้างหน้าบ้านไม้ปีก หญิงสาวก็ต้องทำใจแทบไม่ทัน...กลุ่มหนุ่มๆทั้งโขยงที่ยืนเรียงรายเป็นแถวยื่นคอขึ้นดูและพอเห็นว่าเป็นเธอเสียงเฮก็ลั่นขึ้นมาจนแพรวามองด้วยสายตาขุ่นเขียว


เธอแทบไม่ทันลงด้วยซ้ำมือแข็งๆไม่รู้กี่คู่ก็ยื่นมาเป็นระวิงพลางร้องเสียงขรม


 


“ผมอุ้มดีกว่าคุณแพร ไม่ต้องปีนลงมาหรอก เดี๋ยวหกล้มจะลำบากเสียเปล่า”


“กูเองมึงไม่ต้องแย่งไอ้เวช ถอยไป๊”


“เดี๋ยวกูขนของเอง กระเป๋าอยู่ไหนครับคุณแพร”


“ไม่ต้องงงง...ชั้นลงเองได้ ถอยไปห่างๆ”


หญิงสาวร้องเสียงหลงพลางปัดมือไม้ที่วุ่นวายอยู่ใกล้ๆตัว ก่อนหยุดกึกเมื่อเสียงห้าวๆดังแทรกขึ้นมาจากตัวบ้าน


“พวกมึงไม่ต้องเสือก เค้ามีมือมีตีน...ถ้าลงไม่ได้ก็ปล่อยให้นอนอยู่บนรถนั่นแหละ”


แพรวายืนนิ่งอยู่บนรถก่อนมองไปที่กลุ่มหนุ่มซึ่งเงียบไปทันทีเหมือนกัน หญิงสาวชักไม่พอใจขึ้นมาที่เขาเอ่ยด้วยเสียงหยาบคายเสียขนาดนั้น ก่อนจะยิ้มกริ่มให้คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าและเอ่ยเสียงหวานเจี๊ยบ


 


“ช่วยอุ้มลงหน่อยสิ ชั้นกลัวหกล้มขึ้นมาแล้วหละ”


“ทันทีเลยครับคุณแพร”


วิชาญรับคำก่อนคว้าเอวหญิงสาวหมับก่อนยกร่างบางนั้นลงมายืนกับพื้นและเหมือนไม่หนำใจ หน้าทะเล้นๆนั้นหันไปยักคิ้วให้ลูกพี่ที่ยืนตาขวางอยู่ที่หน้าบ้านเสียอีกหนึ่งที


แพรวาเดินเหมือนเจ้าหญิงเพราะมีหนุ่มมะรุมมะตุ้มรอบๆตัวพลางตรงเข้าไปหาเจ้าของไร่ร่างยักษ์


“จะให้ชั้นพักที่ไหนละคะคุณ”


“ผมบอกแล้วว่าผมชื่ออะไร...หัดจำใส่หัวไว้มั่ง ...นายเพชรให้เด็กจัดห้องไว้ให้คุณแล้วเอากุญแจห้องไปได้เลย ...อ้อ..อาหารเย็นหกโมงตรง หลังจากนั้นเราต้องตกลงกันบางเรื่องเพื่อให้เข้าใจตรงกัน”


“รับทราบค่ะ มีอะไรสั่งอีกหรือเปล่าค่ะคุณ...วาคิม”


“ผมยังไม่พูดตอนนี้ เอาของๆคุณไปเก็บได้...ส่วนพวกมึงจะอยู่เสนอหน้าที่นี่หรือจะไปทำอะไรก็ตามใจ” เขากราดสายตาไปตามใบหน้าหนุ่มๆเหล่านั้นก่อนย่ำเท้าปึงๆกลับเข้าบ้านไป


 


             หญิงสาวเข้าห้องมาได้ก็เริ่มจัดเรียงเสื้อผ้าเก็บไว้ในตู้ไม้ใบใหญ่ก่อนจะจัดการของใช้ส่วนตัวให้เข้าที่เข้าทาง เวลายังเหลือเกือบสองชั่วโมงกว่าจะถึงอาหารเย็นทำให้เธอว่างพอจะสำรวจห้องหับกว้างขวางนั่น


เธอไม่แปลกใจจนนิดเดียวว่าทำไมที่นี่ทุกสิ่งทุกอย่างมันจึงได้ใหญ่โตไปกว่าปกติเกือบทั้งหมด ก็เจ้าของบ้านออกตัวโตเสียขนาดนั้น พอนึกถึงเขาขึ้นมาแพรวาก็อดแปลกใจไม่ได้....ทำไมเขาเป็นคนไทยแท้ๆแต่ร่างกายถึงได้สูงใหญ่เสียขนาดนั้นไซด์นั่นมันน่าจะเป็นฝรั่งชัดๆเพราะเท่าที่ดูแล้วความสูงของเขาน่าจะมากกว่าหกฟุต ไหล่นั้นกว้างจนน่าจะบังเธอได้มิดแต่รูปร่างเขานี่สิ..มันเหมาะกับการเป็นชาวไร่เป็นบ้าด้วยร่างสูงนั้นเพรียวแน่นด้วยกล้ามเนื้อไปทั้งตัวจนดูกร้านแกร่งแปลกๆแต่โดยรวมแล้วเขานับว่าเป็นผู้ชายที่มีรูปร่างน่าอิจฉาสำหรับผู้ชายด้วยกันได้ทีเดียว สิ่งที่กวนตาของเธอมากที่สุดน่าจะเป็นไอ้หนวดเครารกๆนั่น ปกติเธอแทบไม่เห็นคนไทยแท้ๆมีหนวดมากมายได้ขนาดเขาสักคน... แพรวาคิดไปเรื่อยก่อนสงสัยตัวเองว่า ทำไมเธอเห็นเขาแค่สองครั้งแต่จำได้แม่นยำเสียขนาดนี้  


 


เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นทำให้หญิงสาวต้องหยุดความคิดลงพลางเดินไปหยิบมากดรับ


“ถึงไร่เรียบร้อยแล้วใช่มั๊ยคุณไหม”


“เรียบร้อยค่ะ ไหมกำลังจัดของอยู่คุณวุฒิมีอะไรสั่งเพิ่มเติมหรือค่ะ”


“เปล่าหรอกไหม ผมโทรมาเช็คดูว่าสุขสบายดีหรือเปล่า...อ้อพรุ่งนี้คงเริ่มทำงานเลยสินะ”


“คงอย่างนั้นค่ะ...คุณวุฒิคะไหมไม่ทันเตรียมข้อมูลอะไรมาเลยคุณวุฒิพอจะช่วยส่งเมลมาให้ไหมได้หรือเปล่า ไหมอยากได้เรื่องเจ้าของไร่นั้นนะคะ”


“หลิวเค้าเตรียมให้แล้วนี่ อยู่ในคอมของคุณนั่นแหละชื่อไฟล์ว่า ไร่ใจดีนั่นไงลองเปิดดูนะเผื่อจะได้ใช้บ้าง”


แพรวายิ้มออกมาได้ก่อนจะเอ่ยขอบคุณ หลังจากคุยกันอีกไม่นานหญิงสาวก็วางสายและเริ่มค้นอุปกรณ์ทำงานออกมา


เมื่อเปิดคอมครั้งแรกหญิงสาวก็อดหัวเราะไม่ได้เพราะปรากฏตัวหนังสือโตๆเต็มหน้าจอทันที....โชคดีนะคะพี่ไหม หลิวเอาใจช่วยน้า...กลับมาพร้อมร่างกายครบเหมือนเดิมนะคะ รักค่ะจุ๊ฟ จุ๊ฟ.....


“ยายหลิวเอ้ย เธอมันทะลึ่งแต่ก็ขอบใจละนะที่อุตส่าห์เตรียมไว้ให้”เธอบ่นทั้งรอยยิ้ม


 


หญิงสาวหาไฟล์ข้อมูลจนพบก็กดเข้าไปและพบด้านในที่แตกออกเป็นสองไฟล์ย่อย


ไร่ใจดีและไร่กฤติกา....แพรวาสะดุดใจกับชื่อไร่ที่ไพเราะนั่นจนคลิ๊กเข้าไปก่อนและเริ่มอ่านข้อมูลด้านในอีกครั้ง  ข้อมูลที่ได้มีเพียงคร่าวๆคือจำนวนพื้นที่ไร่ตลอดจนที่ตั้งและประวัติของชายกลางคนผู้เป็นเจ้าของ อ้อรวมทั้งลูกสาวอีกสองและลูกชายหนึ่ง คิ้วเรียวขมวดนิดๆเมื่อเพ่งมองรูปหญิงสาวทั้งสองคนนั่น ...กฤติกา และ ณัฏธิกานต์


 


“อ้อชื่อไร่มาจากชื่อลูกสาวนี่เอง แต่จะว่าไปสองคนนี่ก็สวยดีแฮะ หน้าไม่เหมือนชาวบ้านสักนิด แล้วนี่.....”


แพรวาสะดุดกึกก่อนใจหายเมื่อไล่สายตาลงต่ำไปตามตัวหนังสือ....มรณะ ...นี่หมายความว่าหญิงสาวที่ชื่อ กฤติกานี่ตายแล้วอย่างนั้นหรือ น่าจะใช่เพราะตัวหนังสือเขียนไว้อย่างนั้น


เธอนั่งนิ่งไปชั่วครู่ก่อนลมเย็นจะพัดวูบเข้ามาทางหน้าต่างจนขนลุกเกรียว


หญิงสาวหน้าซีดเผือดเมื่อลางสังหรณ์บางอย่างบอกว่า เรื่องราวความขัดแย้งทั้งหมดที่ได้รู้อาจจะมาจากผู้หญิงคนนี้ .....แพรวาปิดไฟล์นั้นทันทีเพราะเริ่มกลัวขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุดวงตาอ่อนเศร้าของหญิงสาวคนนั้นยังติดตาเธอไม่หายแม้จะปิดภาพนั้นลงไปแล้วก็ตาม มือบางลูบหน้าตัวเองสองสามครั้งเหมือนพยายามลบภาพนั้นก่อนจะเริ่มเปิดไฟล์ที่อยู่คู่กัน.....


          ร่างเล็กชะโงกเข้าไปใกล้คอมยิ่งขึ้นเมื่อเห็นภาพชายหนุ่มสองคนและมีชื่อติดไว้ว่าเป็นเจ้าของไร่ ...หญิงสาวคิดด้วยความงุนงง นี่หมายความว่าอย่างไร หุ้นส่วนกันอย่างนั้นหรือ ...ในเมื่อคนละนามสกุลแท้ๆ เท่าที่เธอเห็นรูปกริชเพชรเหมือนจะเด็กกว่านี้หลายปีเพราะใบหน้าของเขาดูเป็นเด็กหนุ่มที่ร่าเริงไม่น้อย ผิดกับตอนนี้ลิบลับที่เขาดูแข็งกร้าวและเยือกเย็น ส่วนคนข้างๆนี่.....ดวงตาเธอเบิกกว้างก่อนอุทานออกมา


 


“นี่...คุณวาคิมเรอะ....เป็นไปได้ยังไงเนี่ย...คนละคนหรือเปล่า “


รูปนั้นเหมือนจะถ่ายยามเขาไม่รู้ตัวด้วยซ้ำเพราะใบหน้าขาวคมคล้ายมองอะไรบางอย่างอยู่ ใบหน้าที่เอียงนิดๆนั่นทำให้เธอเห็นรูปหน้าเขาชัดเจนทีเดียวเพราะรูปนี้เขาไม่มีหนวดและเคราให้เห็น นอกจากไรเขียวๆเท่านั้น สันจมูกเห็นได้ก่อนเพื่อนเพราะโด่งเรียวเสียขนาดนั้น ใบหน้าเขาดูกร้าวและหยิ่งซึ่งรับกับลูกตาดำขลับที่ชำเลืองมองไปด้านข้างด้วยท่าทางคล้ายมองใครสักคน ปากเขาสวยเพราะมันโค้งดุจคันธนูก็ไม่ปาน นี่ถ้ายิ้มเสียหน่อยเขาน่าจะดูดีขึ้นอีกสักสิบเท่ากระมัง


 


             หญิงสาวไล่ดูรายละเอียดทั้งหมดก่อนปิดคอมและเริ่มคิดอะไรเรื่อยเปื่อยอีกรอบ


เป็นไปได้หรือเปล่าว่า นายหมีนี่ไปชอบกับลูกสาวไร่โน้นจนเกิดเป็นเรื่องขึ้นมาและขัดแย้งกันอย่างรุนแรง ...จนเธอตาย....แพรวาหยุดกึกก่อนด่าตัวเองเบาๆทันควัน


 


“คิดอะไรเหมือนหนังเลยนะยายไหม...เราถ้าจะบ้าถึงคิดอะไรซะขนาดนี้ ...แต่ก็ไม่แน่นาอาจจะเป็นไปได้เหมือนกันวุ้ย...ปวดหัวเป็นบ้า...ค่อยคิดละกันตอนนี้มันตื้อไปหมดแล้ว”แพรวาลุกขึ้นเมื่อเริ่มมึนขึ้นมาจริงๆก่อนจะตัดสินใจลงไปด้านล่างเพื่อเดินดูอะไรเล่นๆหวังจะได้เห็นอะไรใหม่ๆบ้าง


 


หญิงสาวออกมาจากตัวบ้านได้ก็เดินตรงไปตามทางซึ่งเกิดจากรอยล้อรถจนกลายเป็นถนนเส้นเล็ก ...เธอเห็นเรือนขนาดย่อมซึ่งมีควันขโมงและได้ยินเสียงออกมาจากที่แห่งนั้นจึงเลียบๆเคียงๆเข้าไป ภาพที่เห็นคือห้องโถงโล่งยาวและมีอุปกรณ์การทำครัวทั้งแขวนทั้งห้อยไว้เต็มไปหมด เสียงทำอาหารดังสนั่นนั่นดังมาจากชายหนุ่มร่างสูงที่อยู่ในชุดทำงานสีดำและมีผ้ากันเปื้อนสีขาวสวมทับยืนอยู่หน้ากระทะใบใหญ่และกำลังทำงานขะมักเขม้น


 


“ให้ชั้นช่วยมั๊ยค่ะคุณ”


ร่างนั้นสะดุ้งโหยงก่อนถอยหลังขวับพลางแกว่งตะหลิวไปมาทั้งหน้าตาดุดัน


“เธอเป็นใคร...เข้ามาในไร่นี้ได้ยังไง ออกไปให้พ้นครัวผมนะ”


“ชะ..ชั้นมาทำงานที่นี่คะ ชั้นชื่อแพรวา ชั้นทำกับข้าวเป็นนะให้ชั้นช่วยคุณเถอะ”


“ออกไปเลยไป๊ยายทอมบอย..คนอย่างเธอจะมาทำอะไรได้”


 


เขาตะคอกเสียงดังสนั่นจนแพรวาหน้าถอดสี ไอ้หมอนี่ดูๆไปแล้วก็หน้าตาจัดว่าดีหรอกขาวสะอาดสะอ้านและท่าทางเก็กเป็นบ้าแต่ปากหมาเป็นที่สุด เธอชักสงสัยว่าที่นี่มันจะเกิดโรคติดต่อหรือถ่ายทอดมาจากหัวหน้าก๊กพวกนี้หรืออย่างไร ผู้ชายที่นี่ถึงได้ปากจัดกันทุกคน


 


“ไม่ช่วยก็ได้...ที่นี่มีพ่อครัวคนเดียวหรือค่ะ” เธอถามเสียงเบาเหมือนยอมฟังเขาง่ายๆ


“ใช่ ที่นี่ผมทำอาหารอร่อยที่สุด” เขาตอบด้วยท่าทางภาคภูมก่อนรอยยิ้มบางๆบนใบหน้านั้นหายไปทันทีเมื่อเธอเอ่ยออกมา


“คุณแน่ใจหรือค่ะว่าอร่อยที่สุดนะ พวกนี้อาจจะทนกินโดยไม่บอกคุณก็ได้ เพราะถ้าบอกไปแล้วก็ต้องโดนมาทำแทนละสิ”


 


แพรวาเผ่นออกมาจากที่นั่นแทบไม่ทันเมื่อตะหลิวที่อยู่ในมือใหญ่ๆนั้นลอยละลิ่วตรงเข้าหาเธอทันที หญิงสาวรอดมาได้อย่างหวุดหวิดพร้อมเสียงด่าโขมงตามหลัง ....ร่างเล็กๆหนีออกมายืนหอบเสียไกลก่อนจะอดหัวเราะไม่ได้กับพ่อครัวอารมณ์ร้ายคนนั้น เสียงหัวเราะของเธอคงดังพอควรเพราะเรียกวิชาญที่เดินตุหรัดตุเหร่อยู่แถวนั้นหันมาหาได้


 


“ขำอะไรคุณแพร...หรือโดนตะหลิวคุณภพมา เมื่อกี้ผมได้ยินเสียงด่าซะดังลั่น”


“สงสัยจะใช่จ๊ะ...พ่อครัวอะไรขี้โมโหเป็นบ้ายังงี้กับข้าวออกมาไม่ขมปี๋หรือไง”


“โอ้ย อย่าพูดไปนะคุณแพร ..คุณภพนะทำอาหารอร่อยที่ซู้ด”


“พูดจริงน่ะ” เธอถามเพราะสงสัยว่าหนุ่มคนนี้จะอำเอาอีก


“จริงสิครับ คุณภพน่ะเค้าเป็นเชฟใหญ่เชียวนะ เรียนจบมาจากเมืองนอกโน่นถ้าไม่มาอยู่กับพี่เบิ้มป่านนี้ไปอยู่โรงแรมใหญ่ๆแล้วมั๊ง”


 


แพรวาแทบไม่เชื่อกับสิ่งที่ได้ยิน สรุปว่าที่นี่ไม่ได้มีเฉพาะพวกเถื่อนๆสินะ คนที่มีการศึกษาสูงก็มีเหมือนกันนะนี่ อย่างน้อยก็นายพ่อครัวจอมโหดหนึ่งละ เมื่อสงสัยหญิงสาวจึงตัดสินใจเลียบเคียงถามออกไป


 


“ชาญเธอพอจะเล่าเรื่องของเพื่อนๆที่นี่ให้ฟังได้มั๊ย ชั้นอยากรู้จักทุกคนน่ะไหนๆชั้นก็ต้องอยู่กับพวกเธออีกนาน เราน่าจะทำความรู้จักกันมากกว่านี้นะ”


“เล่าได้สิคุณ งั้นเราเดินเล่นไปด้วยดีมั้ยครับคุณจะได้เห็นอะไรใกล้ๆแถวนี้ด้วย เผื่อเดินเลยไปถึงบ้านของผม” เขาเอ่ยเสียงรื่นเริงก่อนจะออกเดินนำไปก่อน


แพรวามองคนข้างๆก่อนอดถามขึ้นมาไม่ได้เมื่อเห็นรอยเล็บของตัวเองบนใบหน้านั่น


“แผลใกล้หายรึยัง ชั้นขอโทษนะที่เราเข้าใจกันผิดน่ะ”


“เรื่องขี้ผงครับคุณแพร ผมเคยเจอมาเยอะกว่านี้ไม่รู้กี่เท่า รอยเท่าแมวข่วนแค่นี้ไม่ระคายผิวผมด้วยซ้ำ” เขาตอบเสียงใสจนเธออดยิ้มด้วยไม่ได้


“ผมเล่าให้ฟังเลยละกัน ที่นี่มีคนอยู่สี่สิบห้าคน เป็นผู้ชายทั้งหมด”


“สี่สิบห้าเชียวรึ ทำไมชั้นเห็นแค่สักยี่สิบได้”


“ก็ทำงานกันมังครับ ทำแล้วก็กลับบ้านไม่ได้ออกมาที่เรือนใหญ่ พวกที่คุณเห็นน่ะก็เป็นคนที่พี่เบิ้มเรียกให้มากินข้าวเช้าด้วยกันทุกวันที่บ้านไม้ปีก ส่วนตอนเย็นก็บ้านใคร


บ้านมัน...เรือนใหญ่นั่นมีอยู่สามคนคือพี่เบิ้ม คุณเพชรแล้วก็คุณภพ ตอนนี้ก็กลายเป็นสี่เพราะมีคุณแพรอีกคน”


“คุณภพพ่อครัวใช่มั๊ย ทำไมเค้าอยู่ที่เรือนใหญ่หละ แล้วก็คุณเพชรอีกคน ตกลงสองคนนี่เป็นอะไรกับคุณวาคิมละจ๊ะ”


“คุณภพน่ะเป็นญาติห่างๆกับพี่เบิ้ม ส่วนคุณเพชร...เป็นรุ่นน้อง”


“รุ่นน้องเหรอ ..รุ่นน้องจากที่ไหนแล้วเค้าไม่มีบ้านหรืออย่างไรถึงมาอยู่ที่นี่”


“ผมพูดไม่ได้หรอกครับเรื่องคุณเพชรเนี่ย พี่เบิ้มบอกว่าถ้าพูดมากเจ็บ”เขาตอบทั้งหัวเราะแต่แพรวากลับหัวเราะไม่ออก เธอเริ่มประติดประต่อกับสิ่งที่ได้รู้มาก็ยิ่งไม่เข้าใจ


ในเมื่อกริชเพชรไม่ใช่ญาติทำไมจึงเป็นเจ้าของไร่ร่วมกับเขาไปได้


“ชาญ คุณวาคิมนี่เค้าเป็นคนที่นี่ตั้งแต่เกิดหรือเปล่า”


“เปล่าครับคุณแพร บ้านพี่เบิ้มอยู่กรุงเทพโน่น แต่เท่าที่ผมแอบได้ยินมาเค้าเกิดที่อังกฤษนะครับอยู่ที่นั่นกี่ปีก็ไม่รู้แล้วก็ย้ายกลับมากับแม่ใหญ่ ผมหมายถึงคุณแม่ของพี่เบิ้มนะครับท่านมีบริษัทใหญ่ที่กรุงเทพ ตอนนี้น้องชายพี่เบิ้มเป็นคนดูแลอยู่ ผมรู้เท่านี้ละครับคุณแพร ถ้าอยากรู้มากกว่านี้ต้องไปถามพี่เบิ้มเอง”


“ใครจะกล้าถามหละ เดี๋ยวโดนด่ากระจาย”หญิงสาวตอบอุบอิบก่อนคิดอะไรเงียบๆ


 


ถ้าวาคิมเป็นเหมือนที่หนุ่มข้างๆพูดให้ฟังจริง แสดงว่าเค้าก็ไม่ใช่เล่นเพราะดูจากฐานะแล้วถือว่ารวยมากคนหนึ่ง แต่ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่ทั้งๆที่น่าจะดูแลหรือทำงานที่กรุงเทพด้วยซ้ำ ในเมื่อเธอให้คำตอบไม่ได้สักอย่างสิ่งที่ทำได้ก็คือเก็บข้อมูลไว้เท่านั้น


            เสียงเรียกจากคนด้านข้างทำให้หญิงสาวต้องหันไปมองอีกครั้ง


 


“คุณแพรครับ เย็นวันนี้ถ้าคุณไม่อยากมีเรื่องกับคุณภพอีกรอบ..ผมบอกไว้เลยนะว่าอย่าไปยุ่งกับอาหารการกินของเค้า คุณภพเธอจะขนอะไรมาก็อย่าไปช่วย คุณมีหน้าที่กินก็กินไปอย่างเดียว ไม่งั้นเดี๋ยวเป็นเรื่องอีก”


“เค้าหวงงานของตัวเองขนาดนั้นเชียว”


“แน่นอนครับ ประมาณว่าครัวข้าใครอย่าแตะ”ชายหนุ่มตอบทั้งหัวเราะคึกคึก


“เค้าทำอย่างอื่นเป็นอีกหรือเปล่าเนี่ยนอกจากทำอาหารชั้นว่าแปลกๆยังไงไม่รู้เห็นผู้ชายสวมผ้ากันเปื้อนมันพิกลอยู่ ถ้าใส่ชุดเชฟอยู่ในโรงแรมก็ไปอย่าง”


“อย่าไปดูถูกฝีมือคุณภพเชียวนะครับนั่น นอกจากควงตะหลิวได้เร็วแล้ว ยิงปืนแม่นยังกับจับวาง ฝีมือพอๆกับพี่เบิ้มนั่นแหละคุณแพร”เสียงรื่นเริงที่บอกมาทำให้แพรวาคอย่น


“สงสัยชั้นต้องห่างๆไว้คงจะดี..อ้อชาญชั้นไม่ได้ชื่อเล่นว่าแพรนะจ๊ะ นั่นนะชื่อน้องสาวชั้นเอง ชั้นชื่อแพรวาก็จริงแต่ชื่อเล่นว่าไหมน่ะ”


“อ้าวไหงงั้นละครับ นี่ตกลงผมก็เรียกคุณผิดมาตลอด มิน่าเวลาเรียกทีคุณดูงงๆชอบกล”


“ชั้นก็งงจริงๆนั่นแหละ ยายแพรน่ะเค้าชื่อจริงว่าแพรพลอย ชื่อเล่นก็เลยเรียกว่าแพรส่วนชั้นชื่อแพรวามันมาจากผ้าไหมแพรวาน่ะ”


“งั้นผมเรียกคุณว่าคุณไหมนะครับ...แต่ตอนนี้เรากลับกันดีกว่าใกล้หกโมงแล้วเดี๋ยวพี่เบิ้มรอคุณแย่”  ชายหนุ่มเอ่ยชวนพลางเดินกลับมาส่งหญิงสาวถึงหน้าบ้านก่อนจะเดินหายไปในความสลัวของยามเย็น


............................................................................................................................................................




<<< หน้าก่อนนี้ (หน้า 4) หน้าถัดไป (หน้า 6) >>>
*หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา



จำนวน 151 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| 3| 4| -5- 6| 7| 8|
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 74 25 เม.ย. 2551 (12:58)

อิอิ  ดั้ยข่าวว่าเจ๊มีสำนักพิมพ์สนจัยงานเขียนของเจ๊หรอจ๊ะ  ก้อสมควรอยู่อ่ะนะ  ก้อฝีมือของเจ๊ขั้นเทพ  แสดงว่าเจ๊ดังหยายยแล้วนะ  ก้อขอแสดงความยินดีด้วยแล้วกัย


ถามหน่อยเหอะเจ๊ว่าตัวร้ายมันเปงเกย์หรอ หงัยมันถึงขยะแขยงนางเอกของเราล่ะ  พระเอกก้อโหดเหลือเกินนนน  แถมตอนนี้อาการหื่นก้อเริ่มเด่นชัดชะแล้ว 


ป.ล  เอาจัยช่วยตลอด  (อยากอ่ายตอนต่อปัย ดวงจัยจะขาด)


      ขอบคุณเจ๊ที่คอยถ่างตาแต่งนิยายดีๆๆหั้ยอ่าย


      ขอบคุณพ่อกับแม่เจ๊ที่หั้ยกำเนิดเจ๊มากับเรา


      ขอบคุณพระพุทธ  พระธรรม  พระสงฆ์


 สุดท้ายไม่มีอะรัยแล้วล่ะ  สวัสดีเด้อค่ะ   B_vT-T


B_vT-T เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 35 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 78 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 75 25 เม.ย. 2551 (13:09)
88075

อย่าไปคิดมากเกี่ยวกับ  ค.ห.ที่74  มันเพื่อนนู๋เองอย่าไปถือสามันเลย  แต่ก็จิงเป็น


เกย์ป่าว สงสัยเหมื่อนกัน  อย่าลืมอัพอีกนะ


 


จาก   ทะเลทราย   (คิดจะเขียนแต่ยังคิดไม่จบตอนเลย)


ทะเลทราย เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 43 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 42 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 76 25 เม.ย. 2551 (13:44)
สนุกจริง ๆ คะเจ๊ ชอบนายวาคิมจังเลยอ่ะ น่าร้ากกกกก สุด ๆ ๆ ไปเลย อิอิ
barbie14@rcharkarn.com เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 679 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 170 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 77 25 เม.ย. 2551 (14:29)
ชัวร์มันเป็นแน่นอน..ออกอาการซะขนาดนั้น

แล้วก็สำหรับคห.74...สาทู้

ขอบคุณมากเลยจ้าหนู ทะเลทรายกะB_vT-T..สองคนนี่คู่หูคู่ฮาหรือเปล่านี่

thank สำหรับบาร์บี้..นี่พยายามอัพตอนกลางวันเพื่อบาร์บี้นะ

เท่าที่สังเกตุจะเห็นอ่านช่วงกลางตลอดชิมิ ไม่เคยเห็นตอนกลางคืนเลย

สรุปว่าเจ๊เลยพยายามเลื่อนมาเป็นอัพกลางวันให้แล้วจ้า
yong soo เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 187 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 177 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 78 25 เม.ย. 2551 (18:14)
แหม อย่า ปล่อยให้คนชั่วรอยนวล เรา ว่า จิงๆๆ แล้ว คนที่ ห่า อาจ จะเป็น เกย์เองก็ได้ เรามั่วเก่งป่ะอิอิ
kasinee2526 เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 28 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 89 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 79 25 เม.ย. 2551 (22:29)
มาอ่านสามตอนรวดเลยเจ๊..ตัวร้ายแอบจิตนะเนี้ย55++..ตอนนี้พี่เบิ้มเริ่มน่ารักแร้ววว..ถึงจะห่ามไปหน่อยบาราก้าก็ชอบน้า.เอิ๊กๆ..แต่เวลาอยู่กะยายไหมตัวแสบก็แอบกุ๊กกิ๊กหวั่นไหวนะเนี้ย..โหดห่ามแบบนี้ต้องโดนปราบซะให้เข็ด..อิอิ..สู้ๆคร้าเจ๊
baraga เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 142 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 149 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 80 26 เม.ย. 2551 (12:18)

เจ๊  ทะเลทรายเองนะ  ไอ้ B_vT-T  มันกำลังจะเริ่มแต่งนิยายอยู่ชื่อเรื่องตลกมาก  (ถึงแม้ว่าจะช่วยมันบ้างก็เหอะ)  เจ๊พักผ่อนบ้างนะอัพเยอะๆหน่อยนะเป็นห่วง  ว่างๆเจ๊ลองเจียดเวลาไปอ่านเรื่องของมันบ้างนะ  เรื่องอาถรรพ์รัก   โถสวมทองคำ  (อุตสาห์บอกให้มันตั้งชื่อเรื่องดีกว่านี้)   ทะเลทรายไปนะมันเห็นเดี่ยวโดนสวด  (มันบอกให้พิมพ์เนื้อเรื่องของไอ้โถให้มัน)           จาก  ทะเลทราย


 


 


B_vT-T เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 35 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 78 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 81 26 เม.ย. 2551 (14:00)
88235
เจ๊ไอ้ B_vT-T  มันแต่งได้  2  ตอนแล้วนะ  ไปให้กำลังใจหน่อยมันจะลงแดงตายแล้ว  เป็นกำลังใจให้มันด้วยนะเดี่ยวทะเลทรายว่าจะแต่งเรื่องสั้นแล้วน่ะ  แต่ตอนนี้ยังคิดไม่ออกอ่ะ   ถ้าคิดออกเมื่อไหร่เดี่ยวเอามาลง  อย่าลืมอ่านของไอ้ B_vT-T สงสารมัน.......  บาย
ทะเลทราย เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 43 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 42 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 82 26 เม.ย. 2551 (20:53)

เข้ามาอ่านอย่างเร็วเลยเจ๊!!..กำลังหานิยายอ่านอยู่พอดีเล้ย..เจ๊อัพทันเวลา55++...เรื่องเริ่มมีเงื่อนงำมากขึ้นแล้ววว..ที่คาใจคือ..ใครทำดาวท้อง!!..พยายามยามเดาเองแต่ยังคิดไม่ออก..งั้นต้องตามต่อไป..อิอิ..ขยันทั้งงานนอกงานในแบบนี้..รักษาสุขภาพด้วยนะคะเจ๊..


ไปแล้วคร้า..สู้ๆ^^


baraga เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 142 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 149 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 83 26 เม.ย. 2551 (21:03)
นิยายของเจ๊ อ่านเท่าไหร่ก็ไม่อิ่ม อยากอ่านอยู่เรื่อย ๆ เหมือนคนติดยาเลย ไว้มาอัพอีกนะคะ
Jib32 เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 22 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 148 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 84 26 เม.ย. 2551 (21:32)
หนุกอ่ะคะ ชอบอ่ะ เพิ่งลองอ่านดู

จะว่าฮา ก้อดี จะว่าดุเดือดก้อใช่

หุหุ แร้วมาอัพอีกนะคะ
Bacchus เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 88 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 69 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 85 26 เม.ย. 2551 (23:32)

แวบมาอ่านยามดึก


=v= ชอบคำพูดนายชาญจริงๆ ถูกใจๆๆ


เจ้ขา..คืนนี้นอนหลับฝันดีนะจ๊ะ ^O^


 


 


PieR2 เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 707 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 160 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 86 27 เม.ย. 2551 (12:17)

   ช่วงนี้เจ๊คงงานเยอะน่าดู...


ยังไงก็รักษาสุขภาพด้วยนะจ๊ะ...อย่าหักโหมมาก(เปงห่วง)


ไม่ได้มาอ่านหลายวัน (จะลงแดงอยู่แล้ว) ...


เลยอ่าน 3 ตอนรวดเลย...


หนุกมากๆๆๆๆ เลยเจ๊...อยากรู้จังว่าใครฆ่าดาว


แล้วก็ชอบพี่เบิ้มจัง...น่ารักดี อิอิ


 


w_nana30 เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 72 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 95 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 87 28 เม.ย. 2551 (10:57)

หุหุ ขอบคุณคะเจ๊ที่เลื่อนเวลามาให้เป็นเวลากลางวัน


คือว่าบาร์บี้ไม่มีอินเตอร์เน็ตหนะ มีแต่โน๊ตบุ๊ค


มันก็เลยต้องมาอ่านที่ทำงาน เรื่องมันก็เป็นเยื้ยงนี้แล


แต่ไม่เป็นไรน่ะ เวลาไหนบาร์บี้ก็มาอ่านได้ อิอิ


barbie14@rcharkarn.com เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 679 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 170 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 88 28 เม.ย. 2551 (11:31)

ขอบคุณ  ขอบใจ  ขอบพระทัย  แต้งกิ้ววว เจ๊มากๆนะคะที่เข้าปัยเม้นหั้ย


 


B_vT-T เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 35 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 78 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 89 28 เม.ย. 2551 (13:01)

หวัดดีค่ะ  เพิ่งมาอ่านอะคะ


แต่ว่าติดงอมแงมเลย


หนุกมากๆเลยค่ะ


ไงก้อจะติดตามอ่านไปเรื่อยๆเลยน๊า


 


eviltoz02_copter เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 17 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 154 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 90 28 เม.ย. 2551 (17:23)

ขอบคุณมากๆเลยจ้าสำหรับ ทุกคอมเม้นท์


เมื่อวานไม่ได้อัพจ๊ะเพราะติดธุระจริงๆไม่ได้อยู่บ้านเลยกลับมาก็ดึกแล้ว


ทำไปทำไมปรากฎว่านายหมีชักยังไง โอ้ยชั่งมันเหอะนะยังเหลืออีกตั้งสองคู่อ่า...ตอนนนี้เจ๊เองก็ชักงงๆว่าจะเอายังไงกับอีกสองหนุ่มดี


ผีก็จะเข้ามายุ่งอีกแล้ว...หุหุ


 


yong soo เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 187 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 177 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 91 28 เม.ย. 2551 (19:42)
รีบ ๆ กลับมาอัพเร็วนะคะ กำลังสนุกเชียว
aleph เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 6 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 150 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 92 28 เม.ย. 2551 (21:02)

เจ้สบายดีนะคะ  ห่างหายไปนานแต่ก็ติดตามและเป็นกำลังใจให้ตลอดนะคะ


สู้ ๆ ๆ  เพื่อน้อง ๆ  และเด็กตาดำดำดำดำดำนะ


ที่ตั้งตารอนิยายของเจ้ตลอดเวลา


อัพ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ .......สู้ ๆ ๆ ๆ 


ae_physics เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 35 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 150 ดวง - โหวตเพิ่มดาว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 93 28 เม.ย. 2551 (22:34)

หนูก็อยากรู้เหมือนกันว่าพี่หมีจาจัดการกะนางเอกยังไง??


หมั่นไส้คนปากแข็งจิ้งจริงงงงงง


PieR2 เก็บเข้า Contact List ส่ง vSMS
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 707 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 160 ดวง - โหวตเพิ่มดาว


กรุณา login เพื่อ comment งานเขียนนี้

???? สมัครสมาชิก ฟรี ตลอดชีพ


yong soo
(yong soo)

ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 1,364 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 4 เดือน
แบ่งปันความรู้ 187 ครั้ง
ได้รับดาว 177 ดวง

โหวตเพิ่มดาว


บทความอื่น

ไฟรักกลางใจ [31,810]
?????? 0 ?????? ?? ??????????????????

บทความแนะนำ

การเกิด สึนามิ [520,213]
GMO พันธุวิศวกรรมศาสตร์ นางฟ้า หรือ ซาตาน [371,402]

Blog แนะนำ

วิชาการ.คอม ขอแนะนำงานเขียนชิ้นนี้ นำชัย ชวนคิด ฝัน และสรรค์สร้างสังคมไทย ด้วยวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และธรรม [279,027]
Global Warming { English } [115,829]

Hot Links

คลังข้อสอบ | ข่าววิชาการ
เล่นกล/เกม | อ่านนิยาย
ข่าวทุนการศึกษา | ลิงค์

ขอบคุณผู้สนับสนุน

Google
 
ติดต่อลงโฆษณา :   คุณอันนา 081 4965363
สำนักงาน :   02 2015735
อีเมล์ :   
Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ
รับรองและสนับสนุนโดย

สสวท.

มูลนิธิ พสวท.

พสวท.